για το ποστ "Τα πιο 'μεγάλα' φεγγάρια..."
από Αριάδνη
amica silentia lunae, αγαπητή Νανά...

"λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ' αρέσουν"...
"το φεγγάρι ξεπέρασε τα σύννεφα και γίναν τα σπίτια στην αντίπερα πλαγιά από σμάλτο"...
Σεφέρης, στον "τελευταίο σταθμό"...
ξέρω ότι τους "διαβάζεις"...
η λατινική προμετωπίδα, "σιωπές αγαπημένες της σελήνης"... γι αυτές μιλάς συχνότατα!

σε φιλώ
14 Ιανουάριος 2009 5:17 μμ

από Ντινούλι
Πάντα μου άρεσαν τα φεγγάρια του Φθινοπώρου... Τα βρίσκω πιο γλυκά και κυκλωτικά...πιο ζεστά...

Άλλα φεγγάρια? Χαμός γίνεται...

Από βιβλία:
Η κοιλάδα του φεγγαριού του Τζακ Λόντον
Το φεγγάρι χαμήλωσε του Στάινμπεκ Τζων
Το χρώμα του φεγγαριού της Αλκυόνης Παπαδάκη
Του Γενάρη το Φεγγάρι του Μάνου Ελευθερίου

Από μουσικές...εκεί να δεις...Αλλά θα πω μόνο το

Κόκκινο θολό φεγγάρι του Θηβαίου επί εποχής Συνήθων Υπόπτων

Υ.Γ: Όχι δεν έχω διαβάσει όλα τα βιβλία...με περιμένει του Ελευθερίου...
14 Ιανουάριος 2009 6:47 μμ

από Return
Εγώ θα έλεγα το "Dark Side of The Moon", Ντινούλι, αυτό μου ήλθε δηλαδή πρώτο στο μυαλό. Νανά μου, περί φεγγαριού ο λόγος, και θυμήθηκα αίφνης τον μεγάλο Κινέζο ποιητή Λι Τάι Πο που πνίγηκε προσπαθώντας μεθυσμένος να πιάσει το είδωλο του φεγγαριού μέσα σε ένα ποτάμι!
Για φαντάσου όμως να γινόταν το αντίθετο, να πνιγόταν δηλαδή το φεγγάρι προσπαθώντας να πιάσει το είδωλο του Λι Τάι Πο στο ποτάμι!
Το γιατί συνέβη το πρώτο και όχι το δεύτερο είναι καθαρά θέμα τύχης, φαντάζομαι.
Όπως και να'χει, θάνατος και αυτός...κάνει ακόμα πιο κωμική τη ζωή, και όχι το θάνατο... μάλλον.
14 Ιανουάριος 2009 8:22 μμ

από Voul-Voul
Πανέμορφο ποστ, Νανά, αγαπημένη μας :)
συνδυάζεις με μοναδικό τρόπο τις γνώσεις, την πρωτοτυπία της φαντασίας σου και την υψηλή αισθητική σου - θαυμάσια!

Ντινούλι, μας "άνοιξες" πολλές δουλειές, ε; :)
Να προσθέσω κι εγώ "το φεγγάρι είναι κόκκινο" και τον "Αύγουστο" του Νίκου Παπάζογλου, παρόλο που δεν αναφέρεται στον τίτλο το φεγγάρι
- Στον Return τα σέβη μου (ευχαριστώ για την αναπάντεχη νότα!:)
- Την ολόθερμη συμπάθειά μου στον Άλεξ

Να είστε όλοι καλά, ένα όμορφο βράδυ σάς εύχομαι και πολλά όνειρα! :)
14 Ιανουάριος 2009 8:32 μμ

από onlysand
ΑΡΙΑΔΝΗ
( ......... ) ‘συναντιόμαστε’, φυλλαράκι: μα φυσικά, γι' αυτές και ΜΕ αυτές μιλάω συχνά...

πολλά φιλιά σού στέλνω φεγγαρένια
και πολλά ευχαριστώ :)
14 Ιανουάριος 2009 11:03 μμ

ΝΤΙΝΟΥΛΙ μου

κι εμένα με γοητεύουν τα 'κυκλωτικά' φεγγάρια - έχεις να πεις πιο πολλά μαζί τους, παρά με τα τρελά κι αλλοπαρμένα τού θέρους... ;)
Καλά, απ' ΟΛΑ αυτά, ΜΟΝΟ τού Ελευθερίου ΔΕΝ έχεις διαβάσει;...! Σκέψου και να ΜΗΝ είχες ...μεταπτυχιακή... ;Ρ
Άλλο ...ανεπίτρεπτο! Πώς μπόρεσα να ξεχάσω το Κόκκινο Θολό Φεγγάρι;! Θυμάσαι που το έπαιζα σχεδόν μέρα παρά μέρα στο ραδ/νο;! Εναλλάξ με τη Μοναξιά τού Σχοινοβάτη...

φιλάκι για βραδάκι :)
14 Ιανουάριος 2009 11:05 μμ

My RETURN

Αχ, ναι... έχει γράψει κι ένα ποίημα - το είχα διαβάσει κάπου στα αγγλικά: καθόταν κάτω απ’ το σεληνόφως, έπινε και καλούσε το φεγγάρι να πιει μαζί του... Kι εκείνο του έκανε τη χάρη κι έστειλε την αντανάκλασή του μες στην κούπα με το κρασί - "just the three of us" (μαζί με τη δική του 'εικόνα' στο κρασί) - και τι κρίμα, έλεγε, που το φεγγάρι δεν πίνει...
Τι καλά που τον έφερες απόψε στην παρέα τον μακρινό Λι Τάι Πο!...
άραγε, κατά τύχη, ...σε θυμάται κι εκείνος...;... ;)
Έτσι φαντάζομαι

μμμ... ωραία σκοτεινοί και οι Πινκ Φλόιντ
Καλό σου βράδυ :)
14 Ιανουάριος 2009 11:10 μμ

VOUL-VOUL

είδες σε τι δουλειές μάς βάζει το Ντινούλι; Δουλειές και αναμνήσεις...
Μα βέβαια και τον 'ΑΥΓΟΥΣΤΟ'!... πολυ-αγαπημένος και πολυ-'παιγμένος', επίσης... ;)
Να είσαι καλά, ευαίσθητο κορίτσι, που όλους με ευγένεια τούς σκέφτεσαι!

Όμορφο βράδυ και σε σένα :)
14 Ιανουάριος 2009 11:12 μμ

από Eraser
Φεγγαρένια, ονειρική Νανά!

πάλι μας απογείωσες, ως επιδέξιος μαέστρος και μέσα στη θύελλα !
σήμερα δεν έχω να σας πω τίποτα ευχάριστο...
τα δυσάρεστα τα βλέπουμε να πληθαίνουν!
( ......... )
Καλημέρες για αντοχή και χαμόγελο!
15 Ιανουάριος 2009 12:35 μμ

από Meril
Με πήραν των ματιών σου τα φεγγάρια
και ξενιτεύτηκα
κι ας είπες το "δε σ' αγαπώ"
πάλι σε ονειρεύτηκα

Πως μαγεύουν του φεγγαριού οι δρόμοι...
Νανά, καλά και είναι κι αυτά, εδώ που τα λέμε...
15 Ιανουάριος 2009 5:30 μμ

από onlysand
ERASER

( ......... )
αντοχή και χαμόγελο - μ' αρέσει :)
15 Ιανουάριος 2009 10:26 μμ

MERILou :)

Φεγγάρι μου ζηλεύω σου
τη λαμπηρότητά σου,
Να μπόρουνα να σ' ακλουθώ
στα βασιλέματά σου

κρητική μαντινάδα :)
15 Ιανουάριος 2009 10:27 μμ

από Meril

Και κάτι πεζό μα όχι λιγότερο ενδιαφέρον
Αφορά το αστεροσκοπείο Σκίνακας στον Ψηλορείτη, μα υποθέτω πως θα αφορά και τα λοιπά
Από την άνοιξη λοιπόν, την Κυριακή πριν την πανσέληνο, το αστεροσκοπείο μένει ανοιχτό ως τις 10.00 το βράδυ. Γίνεται ξενάγηση και μπορείς να παρατηρήσεις το φεγγάρι με το τηλεσκόπιό τους
Σας βεβαιώ πως πρόκειται για μοναδική εμπειρία
16 Ιανουάριος 2009 3:36 μμ

από onlysand
MERILou :)

'πεζό' είν' αυτό;;; Πεζοπορία, ίσως... ;)
Αχ, ας ανέβαινα στον Ψηλορείτη, κι ας έπεφτα ξερή (να κοιτάζω το φεγγάρι ανάσκελα)
16 Ιανουάριος 2009 4:50 μμ

για το ποστ "(Η συνταγή) της Ευτυχίας"
από Αριάδνη
μα...ναι, Νανά μου, λευκές αποδείχτηκαν οι σελίδες του έρωτα-ίσως γραμμένες με το ειδικό μελάνι που σβήνει σε ορισμένο χρόνο.

η πέτρα και η καρδιά: επίμονη η θεματική σου και ...μαθαίνουμε...

άλλο ένα υπέροχο δείγμα γραφής σου.
16 Ιανουάριος 2009 9:40 μμ

από onlysand
AΡΙΑΔΝΗ
αισθαντική και 'υποψιασμένη'...

'συμπαθητική' μελάνη λέγεται; όχι, αυτή είναι που διαβάζεται υπό ορισμένες ...συνθήκες...
'πέτρα και καρδιά' : ήθελα να το βάλω αμέσως μετά το πεζό, αλλά μεσολάβησε η πανσέληνος - δεν μπορούσα να την αφήσω να ...περιμένει... ;)

όμορφο βραδάκι σου
16 Ιανουάριος 2009 10:14 μμ

από Roadartist
Το ωραίο σε κάθε ποίημα...είναι πως ο καθένας από εμάς μπορεί να το εκλάβει όπως ο ίδιος επιθυμεί...
Διαβάζεις τις λέξεις του άλλου, τα λόγια της ψυχής του...και πας ίσως λίγο παραπέρα, ίσως όμως να ταξιδεύεις και πιο μακρυά από εκείνον...Δε ξέρω, κατά κάποιον τρόπο όμως βρίσκεις σημεία να ταυτιστείς και να 'ακουμπήσεις'..
16 Ιανουάριος 2009 11:44 μμ

...Τι ωραία ανάρτηση!!!
Αυτό είναι για την ανάρτηση της πανσελήνου που μόλις τώρα την είδα... Πάντως εμένα μάλλον πρέπει να με επηρέασε αρνητικά εκείνες τις μέρες...γιατί δεν ήμουν και τόσο καλά... :)

Καλό βραδάκι πάντα δημιουργική λουσμένη με Χρυσόσκονη!!! :) Φιλάκια...
16 Ιανουάριος 2009 11:46 μμ

από Άλεξ
( ......... ) Νανά με προλαβαν οι φίλοι για το τελευτ. σου ποστ & προσυπγράφω... Χαίρομαι εξαλλου να τους διαβάζω.
Είμαι εδώ! Δυνατότερος απο ποτέ! Και σας καμαρώνω! ( ......... ) Τι να πω χαντρες τα δάκρυα που στάζει το ποίημα...Έχει πολύ πόνο...

Καλό ξημέρωμα στην πεφιλημένη μας Σύναξη!
16 Ιανουάριος 2009 11:48 μμ

από Eraser
"λευκές σελίδες" να γράφεις ό,τι θέλεις στην ψυχή και στην καρδιά μας να μη γίνει πέτρα
Και, Νανά κρυσταλένια και πολύτιμη
κοίτα μη σπάσεις, θα "κοπούμε"!
Ένα ευχάριστο Σ/Κ εύχομαι σε όλους!
( ......... )
17 Ιανουάριος 2009 1:11 μμ

από Ντινούλι
" Εσύ, κοίτα μη σπάσω και κοπείς."

Γιατί έχω κολλήσει τόσο πολύ με αυτή τη φράση?
17 Ιανουάριος 2009 4:27 μμ

από onlysand
ROADARTIST :)

ακριβώς, χαμινάκι: "όπως ο ίδιος επιθυμεί"!
με όποιες κεραίες τού βρίσκονται, με την ευαισθησία που τον διακρίνει, με ...ξενοδόχο πάντα την κατάσταση που βιώνει τη στιγμή του χρόνου που διαβάζει/προσλαμβάνει - και αναλόγως τού 'μιλάει' - το ποίημα που συναντά.
κι εγώ νομίζω, πως αυτό είναι το πιο συναρπαστικό σημείο στην 'τροχιά' αλληλεπίδρασης 'πομπού' και 'δέκτη' - και είναι μεγάλη τύχη για τον πρώτο να δέχεται 'ζωντανά' την αντίδραση του δεύτερου, σε εναλλασσόμενους ρόλους
σ' ευχαριστώ γι' αυτό :)

χαίρομαι που ταξίδεψες και με τα φεγγάρια ;)
18 Ιανουάριος 2009 12:39 μμ

από onlysand
@ ERASER

μόνο καρδιά από πέτρα δεν έχεις εσύ - δεν σε φοβάμαι! ;)
να είσαι καλά! (κι εσύ και η ευαισθησία σου!)

@ ΝΤΙΝΟΥΛΙ μου

εσύ κοίτα μη σπάσεις, εύθραυστο κλαράκι - τα άλλα, είναι της ζωής και σίγουρα θα τα συναντήσεις (ζητούμενο είναι να μην ...'κολλήσεις' ;)

φιλί
18 Ιανουάριος 2009 12:46 μμ

από Return
Πολύ όμορφο ποίημα Νανά μου, θα το χαρακτήριζα ως "κομψοτέχνημα" με αυτή την απαλότητα που διαπερνάει τους στίχους, χωρίς από την άλλη, να χάνει τίποτα από την "γείωση" και τον τρυφερό ρεαλισμό του.

Ο δε τελευταίος στίχος κερδίζει εύσημο ποιητικής ευρεσιτεχνίας και λαμπρού "αιφνιδιασμού".
18 Ιανουάριος 2009 4:59 μμ

από Άλεξ
( ......... ) ...στο 1ο μου μπλογκ έκανα 1 ποστ προ ολίγου για τη ΔΑΝΑΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ...που "χάσαμε" από τούτον τον κόσμο, γιατί νιώθω φτωχότερος & πάλι!

Να μαστε καλά!
18 Ιανουάριος 2009 6:19 μμ

από onlysand
My my RETURN ;)

πήγα να ξαναδιαβάσω το 'ποίημα' για να χαρώ κι εγώ με την αίσθηση που σου προκάλεσε ;)
πολύ πολύ σ' ευχαριστώ ΚΑΙ για το μεσημεριανό, μέσω e-mails, γέλιο που κάναμε - εξίσου αναζωογονητικό ! :)))
18 Ιανουάριος 2009 8:55 μμ

Ναι, έφυγε και η γλυκύτατη ΔΑΝΑΗ...
Στα 97 της - αν και μόνο εκ 'παραδόσεως' την ακούσαμε, ποτέ δεν ξεχνιούνται τέτοιες φωνές και μάλιστα με τόσο πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα (στη 'μακρινή' Χιλή) - να της ευχηθούμε καλό ταξίδι.
σε λίγο θα επισκεφθώ και το μπλογκ σου - άσε, αυτό που συνέβη με τη σχετική στήλη μου, είναι ΤΟ απίστευτο! νιώθω τώρα σαν να μου κατεβάσατε τα στόρια ;(

Όμορφο βράδυ σε όλους σας ! :)
18 Ιανουάριος 2009 8:58 μμ

από Γιωτούλι

ποιο είναι το χειρότερο δεν ξέρω...να σπάσω και να κοπεί άλλος ή να σπάσω και να κοπώ εγώ...? Είτε στο ένα είτε στο άλλο, κομμένη θα με βρεις... θα σου φτάνει τότε το μισό μου? Διάλεξε...
Διαλέγω το μισό...κι ας πονάει. Νιώθω μισή σήμερα. Κάτι έχω ξεχάσει να κερδίσω... Εσένα.
Που είσαι?

Γιωτούλι
19 Ιανουάριος 2009 4:53 μμ

από onlysand
ΓΙΩΤΟΥΛΙ ;)

δεν ξέρεις ποιο είναι το χειρότεροοο ;!;!;! ... σ' αφήνω να μαντέψεις (πολύ εύκολο)

πρόσεχε όμως ποιο θα διαλέξεις - μπορεί να είναι το λάθος μισό...

φιλί
19 Ιανουάριος 2009 9:04 μμ

έπεα επί άμμου 2/1/09

για το ποστ "Κουίζ ...με/γ(ε)ιά τους φίλους :)"
από Ignis
Εκλεκτή Νανά
Σε ευχαριστώ για τον Μάιο
Σου εύχομαι πάντα Μαΐους αναγέννησης και ευφορίας.
Σε ευχαριστώ που υπάρχεις, που υπάρχουν ακόμα άτομα σαν κι εσένα, τόσο γενναιόδωρα σε τόσο φιλάργυρους καιρούς
Έχω πολλή απόσταση ως να επανακάμψω στο διαδίκτυο και δεν ξέρω αν θέλω να την διανύσω.
Αλλά αν ποτέ ξανά το κάνω, η άμμος σου είναι ανθοστόλιστος Κήπος και δεν θα υπάρξει καλύτερος τόπος από αυτόν.
Με πολλή αγάπη, ποδαρικό (!) στην πρώτη ενότητα σχολίων της νέας χρονιάς, να είστε όλοι καλά, πάντα καλά υγιείς και σωματικά και ψυχικά, και ό,τι δίνετε να λαμβάνετε. (δεν ξέρω καλύτερη ευχή, την ίδια εύχομαι κάτι χρόνια δίχως να με απελπίζουν τα πιθανά αποτελέσματα)
2 Ιανουάριος 2009 7:18 πμ

από Meril
Γλυκιά μου έτσι και αρχίσω να μετρώ τα δώρα που μας έχεις κάνει, μάλλον θα χάσω το λογαριασμό
κι αυτό που με χαροποιεί πιο πολύ είναι που νοιώθω το πρόσωπό σου φωτεινό και τα δάχτυλά σου μαγικά να ετοιμάζουν τά περιτυλίγματα
κι έχεις κι ένα σκανταλιάρικο ύφος...
μα ο Ιούλιος είναι ο μήνας μου (γνώση ή όμορφη σύμπτωση;)
Για το κουίζ είμαι ακόμα πολύ κουρασμένη (προσέχεις πως πάω να στρίψω και ουχί δια του αρραβώνος;)
θα... το...μελετήσω... και ...βλέπουμε
Ευχές Ευχές Ευχές
2 Ιανουάριος 2009 9:32 πμ

από Αριάδνη
Άρης Δικταίος, αγαπητή και παιχνιδιάρα Νανά!!!
Πολλά πολλά φιλιά!!!
2 Ιανουάριος 2009 12:00 μμ

από onlysand
IGNIS, MERIL, ΑΡΙΑΔΝΗ :)
τρία σπάνια λουλούδια φύτρωσαν στην άμμο μας
πώς να τα υποδεχθώ παρά μόνο με τραγούδια* !
Με έχετε εκπλήξει, μαγέψει, μου χαρίσατε το πρώτο χαμόγελο του 2009! :)))
Θα επανέλθωωω !!!
*Σας χαρίζω προς το παρόν το τραγούδι που ακούτε τώρα στον 'φλοίσβο' - φρέσκο και πρωτοχρονιάτικο σαν ευχή, να δούμε κάποτε τον Κόσμο μας υπέροχο!
2 Ιανουάριος 2009 2:02 μμ

από eraser
Όμορφα πράγματα, Νανά σαν μας "εκθέτεις" την ευγενική σου ψυχή και τα ταξίδια της!
Να ξαναπώ, ΚΑΛΥΤΕΡΗ Χρονιά για όλο τον κόσμο, ευχές ιδιαίτερες στις τρεις Ωραίες Κυρίες που σου έκαναν "ποδαρικό" :)
Χρόνια Πολλά και Αισιόδοξα σε όλους τους συνταξιδιώτες - να είστε καλά! ( ......... )
2 Ιανουάριος 2009 3:36 μμ

από Meril
Eύρηκα άπαντας!
Ααχ... τι ωραία
Μεταξύ μας βέβαια το ψαξα αλλά είχε πλάκα...
Ευχαριστώ γι' αυτό
και που μου διάλεξες αυτόν που ήθελα
(μα δεν είναι μόνος αυτός αγαπημένος, εσύ π.χ. τι είσαι; και δεν σε πειράζω καθόλου...)
Αλλά δεν θα μαρτυρήσω τίποτα ακόμα
Αλήθεια τι κερδίζω;
2 Ιανουάριος 2009 4:23 μμ

από Άλεξ
Λοιπόν χαιρετώ κατ' αρχάς & με διάπυρες & πάλι ευχές για το Νέο έτος όλη ετούτη την χειμερινή αμμοφλοίσβια Σύναξη μας, όσους έως τώρα έχουν συναχθεί, τους προλαλήσαντες δηλ, & όσους θα λάβουν το λόγο εδώ μετά από μένα. ( ......... ) Έως τις 20.30 (θα προκάνω...) πρέπει να τρέξω σε εφημερεύον Φαρμακείο (γιατί μετά είναι τα διανυκτερεύοντα & άντε να τα βρεις...) να πάρω 1 φάρμακο. Με ειδοποίησαν από Νοσοκ, όπου είναι αδελφός, πως λόγω των αργιών δεν μπορούν να το βρουν & ότι μόνο ώς αύριο μεσημέρι έχουν να τον καλύψουν... Νοσοκομεία στο Ευρωπαϊκό Ελληνιστάν είναι, τι να κάνουμε θα γίνει & αυτό! Να ναι ευλογημένο, που λεν & οι Αγ. Πατέρες. ( ......... )
Αχ, Νανά! Τρελάθηκα ακούγοντας Λ. Άρμστρονγκ στο πλέι λίστ σου με τραγούδι που πολύ σύντομα θέλω να βάλω να παίξει σε βίντεο στο δικό μου μπλογκ!!! Τι θα γίνει με τούτη την ευλογημένη μας τηλεπάθεια!
( ......... ) Λοιπόν, σε ευχαριστώ που με έβαλες στον Ιανουάριο αν & κατά τον εκτός Νετ κόσμον είμαι Νικηφόρος & ανήκω στον Φλεβάρη (καθότι γιορτάζω 9 Φεβ.) Τον Φλεβάρη δεν τον πάω ούτε με σφαίρες. Είναι μήνας πάντα χαλάρωσης & "δε βαριέσαι" για μένα. Αλλά & γιατί οι πάντες ξεχνούν να μου πουν χρόνια πολλά! (Αν το ξεχάσετε την βάψατε!).
Επανέρχομαι στον Ιανουάριο! Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου φέτος που ξαναλάτρεψα το χιόνι & το κρύο μετά το 85-86 που εγκαταβίωνα εν Ελβετία.
Πω πω! Τώρα ακούω από πλέι λίστ σου Μοντάν! "Dans la nuit froide de l' oubli" (="στην παγερή της λήθης τη νυχτιά..."). Τώρα, Νανά, μ' έστειλες! Να σαι καλά!
Πάω στα ποιήματα που μέσω Χάρου (έτσι λέω το Z-share εγώ!) είπες να διαβάσουμε. Δεν τα βάζεις βρε γλυκιά μου εδώ;! Δεν μπόρεσα να τα νταουνλοουντιάσω! Και δεν είδα τίποτε ( ......... )
Φιλούθκια στη Σύναξή μας. Πάω για Φαρμακείο! Θα προκάνω σίγουρα.
2 Ιανουάριος 2009 7:26 μμ

από onlysand
IGNIS! :)
δεν φαντάζεσαι πόσο χάρηκα για το 'ποδαρικό' σου, ευγενικό παιδί! :)
πάντα εσύ, η γνωστή, μεγάλη καρδιά, με όμορφο πείσμα αμετανόητης Αγάπης, να μη "σε απελπίζουν τα πιθανά αποτελέσματα" !
εσύ ξέρεις καλύτερα απ' όλους μας, πως ο άνθρωπος πρέπει να δίνει για να γίνεται πλουσιότερος. Όποιος δεν δίνει, απλώς υφίσταται την ανάγκη.
εξάλλου, από την τέφρα του παλιού 'χρόνου' κι όσα αυτός 'έκαψε', προκύπτει η (Ανα)γέννηση του Νέου
Και, για το καλαίσθητο μπλογκ σου: ω, τι συγκινητική ομορφιά η 'μετάλλαξη' : το ζουμπούλι το μαβί να μεταμορφώνεται σε φρέσκο κατάλευκο κρίνο ! Όση απόσταση κι αν έχεις να διανύσεις, εμείς θα σε περιμένουμε!
2 Ιανουάριος 2009 9:05 μμ

MERILou :)
τα βρήκες όλα, βρε ...ψαχτήρι;...! :)))
Μα, εκεί έγκειται το παιχνίδι : να περιπλανηθούμε σε ομορφιές παυσίλυπες και 'αντι-βιοτικές' για να θωρακιστούμε απέναντι στα επερχόμενα δεινά και τις αναπότρεπτες ασχήμιες... (καλά κάνεις και δεν τα ...μαρτυράς - ακόμη!;)
Ε, λοιπόν, ναι : δεν είναι γνώση, είναι "όμορφη σύμπτωση" - και μ' αρέσει πιο πολύ αυτό! ;)
και, σωστά με 'νιώθεις', όταν σας ετοιμάζω δωράκια-εκπληξούλες : χαμογελώ, έστω και από μέσα μου, και δεν κρατιέμαι απ' τη χαρά να σας τα χαρίσω! :)
Με την ευκαιρία να πω: δεν διάλεξα τους μήνες που σας 'χάρισα' - η αλφαβητική σειρά ήταν το αντικειμενικό μου κριτήριο. Τα ποιήματα, ναι, τα διάλεξα σύμφωνα με όσα ...μαντεύω για σας - ύστερα από τόσα χρόνια 'συναναστροφής' :)
2 Ιανουάριος 2009 9:07 μμ

@ ΑΡΙΑΔΝΗ :)
αμ, για σένα, τι να πω; ποιήτρια των ποιητών;! άκου... "Δικταίος", έτσι στην 'ψύχρα'!... καλά, ε; έκπληξη πρώτου μεγέθους! πολύ το χάρηκα ;)
φιλιά πολλάαα

@ ERASER :)
κι εγώ σου εύχομαι να μη χάσεις ποτέ την ευαισθησία και το χιούμορ σου
"ΚΑΛΥΤΕΡΗ Χρονιά για όλο τον κόσμο" - τα περιέχει ΟΛΑ!
2 Ιανουάριος 2009 9:09 μμ

ΑΛΕΞ :)
( ......... ) όπως βλέπω, καμιά δεκαριά φίλοι και περαστικοί το έχουν ήδη ...νταουνλοουντιάσει! χαχα
δεν έχεις κάνει φραγή στα αναδυόμενα παράθυρα; πάτα skip the ad (ν' αποφύγεις τη διαφήμιση, δηλ.), μετά download, και Click here to start your download - σε λιγότερο από 1 λεπτό, είναι στην 'επιφάνεια εργασίας' σου, voila!
Aν μας έκανε τη χάρη το γιαχού ν' ανοίξει τα μέιλ μας, θα σου το έστελνα συνημμένο. Αλλά, εδώ μου λες ότι δεν μπορείς να το ανοίξεις!... \
πάντως, η ειδοποίηση γι' αυτό το τελευταίο σου σχόλιο ΗΡΘΕ!
αντίθετα, του eraser και το δεύτερο της meril δεν έφτασαν ποτέ...
καλά, αν εξακολουθεί το πρόβλημα, θα φέρω τα αποσπάσματα εδώ στα σχόλια.
Να πω εδώ σε όσους μας διαβάζουν, ότι από χθες, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που δεν μπορώ να εξηγήσω, το γιαχού δεν μου φέρνει κανένα μέιλ (μη νομίζετε ότι δεν σας απαντώ)
Όμορφο βράδυ σε όλους σας και καλό ξημέρωμα ! :)
2 Ιανουάριος 2009 9:12 μμ

από Ερμία
..."τότες θαρρώ θάμαι άξιος πια να κάτσω στο σκαμνί του σάμπως καβάλλα στα πλατάνια τ' Aη-Διονύση και θα τινάξω απ' τους ώμους μου τα δύσκολα πράματα όπως τινάζω τούτη τη μικρούλα αράχνη που αχνοσεργιανά στο χέρι μου κι ούτε που θα κρυώνω λέω καθόλου το χειμώνα."
ε- Ρίτσος!!!
και είναι πιο συγκινητικό γιατί είναι απο το βιβλίο που "κληρονόμησα" απο τον πατέρα μου (ημερολόγια εξορίας) μαζί με την εαρινή συμφωνία...
για να παραφράσω ένα άλλο απόσπασμα, δεν γράφεις "με λέξεις, όλο με κίτρινα κρινάκια"...
σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ για όλες σου τις λέξεις που χαμογελάνε και ζεσταίνουν!
ευχές-πολλές σε όλους :-)
2 Ιανουάριος 2009 9:35 μμ

από fyllo
Καλή μέρα, Νανά & φίλοι/ες
υπέροχη και πολύ πρωτότυπη η ιδέα των ποιητών στο Ημερολόγιο του 09!
Κάθε φορά λέω, τι άλλο θα σκαρφιστεί η όμορφη Οικοδέσποινα της "Άμμου" μας, και πάντα με εκπλήσσεις τόσο ευχάριστα!
Αν μου επιτρέπεις, Νανά, το μόνο ποίημα που αναγνώρισα εγώ, είναι το αφιερωμένο στην Ignis: ο αγαπημένος Ελύτης!
Καλό Σ/Κ σε όλους, με ζεστά αισθήματα και εξαίσιες ιδέες :)
3 Ιανουάριος 2009 12:47 μμ

από onlysand
ΕΡΜΙΑ :)
Χρωματιστή, και μες απ’ τη συγκίνηση
... ... ... ... ... ...
Οι τελείτσες σημαίνουν ότι κάθομαι και φαντάζομαι τη σκηνή... τις σκηνές... της εξορίας, της ‘παράδοσης’ του βιβλίου απ’ τον πατέρα...
Ε, ναι: καμιά φορά, οι λέξεις δεν φτάνουν˙ πρέπει να ‘γίνονται κίτρινα κρινάκια’...
Φιλιά και αγάπη σού στέλνω με την ευωδιά τους :)
3 Ιανουάριος 2009 3:47 μμ

FYLLαράκι :)
σ' ευχαριστώ και πάλι για τα όμορφα λόγια σου - να, βγήκε ήλιος, αλήθεια λέω!
ναι, κι εμένα μ' άρεσε η ιδέα όταν με επισκέφθηκε (προ μηνός περίπου... ;)
Ωραία πάμε, ε;! Λοιπόν: ανακεφαλαίωση - ως τώρα:
Φεβρουάριος = Δικταίος
Απρίλιος = Ρίτσος
Μάιος = Ελύτης
άσε που η Μerilou τα ξέρει όλα και δεν τα ...μαρτυράει!... ;)
Επαναλαμβάνω: οι μήνες υποδέχονται τα ονόματά σας αυστηρά κατ' αλφαβητική σειρά. Τους στίχους, ναι, τους διάλεξα κατά "την ψυχολογία των φίλων" (όπως είπε ένα άλλο φυλλαράκι :)
3 Ιανουάριος 2009 3:49 μμ

Επειδή κι άλλοι φίλοι έστειλαν μέιλ με ...δυσκολίες στο κατέβασμα από το zShare (περίεργο, για μένα είναι το πιο εύκολο - ως τώρα! μην πω μεγάλο λόγο...;) παραθέτω εδώ τους άλλους 9 μήνες με τους ποιητές τους:
Ιανουάριος -
Στην πλάση, από της θάλασσας τη μάνητα
ως τον τριγμό του σαρακιού,
κι απ' το βουνό ως το χνούδι,
και μέσα στα βουβά και μέσ' στ' ασίγητα,
στα πάντα δυσκολόβρετο κοιμάται ένα τραγούδι.

Μάρτιος -
Χωρίς τη μαθηματική τάξη, δεν στέκει τίποτε:
Προπαντός ένα ποίημα.
Κι ευτυχώς ότι μ’ έκανε η μοίρα μου
γνώστη των μουσικών αριθμών,
ότι κρέμασε μίαν αχτίνα επί πλέον
το άστρο της ημέρας στην όρασή μου

Ιούνιος -
Εμείς γι’ αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε
για να μπορούμε να ’χουμε μία πόρτα,
έν’ άστρο, ένα σκαμνί
ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί
ένα ήρεμο όνειρο το βράδι.

;) Ιούλιος -
Μα εσύ που γνώρισες τη χάρη της πέτρας
πάνω στο θαλασσόδαρτο βράχο
το βράδυ που έπεσε η γαλήνη
άκουσες από μακριά την ανθρώπινη φωνή
της μοναξιάς και της σιωπής μέσα στο κορμί σου.

Αύγουστος -
Όσα λουλούδια υπάρχουν,
το καλοκαίρι ανθίζουν
αλλά με την χαρά μας
πάντα δεν μένουνε˙
αυτά οπού ευφραίνουν,
αυτά πικραίνουνε•
κι απ’ όλα τα λουλούδια του κάμπου
φαίνεται η νεότης πιο ωραία.

Σεπτέμβριος -
Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ’ αγέρι
στην πλάση μυστικής αγάπης γλύκα,
σαν νύφ’ η γη, πο ’χει άμετρα άνθη προίκα,
λάμπει ενώ σβηέται της αυγής τ’ αστέρι

Οκτώβριος -
Ο άνθρωπος που εισόρμησε πια στην απώτερη θλίψη
με δίχως έστω ένα τριαντάφυλλο
ανέκαθεν ήξερε την άσωστη κατάσταση:
πως είμαστε καθημαγμένοι ερασιτέχνες
του Πραγματικού
μ’ ένα μυστήριο που βεβηλώνει τη διάνοια

Νοέμβριος -
Όπου τρέμουσιν άπειρα τα φώτα της νυκτός,
εκεί υψηλά πλατύνεται ο γαλαξίας
και χύνει δρόσου σταγόνας.

Δεκέμβριος –
Μια νεραντζιά στου φεγγαριού
τους χιονισμένους κάμπους
και το μαγνάδι μιας βραδιάς
να ξεδιπλώσω μπροστά σου
με τον Αντάρη κόκκινο να τραγουδάει
τα νιάτα με το Ποτάμι τ’ Ουρανού να χύνεται
στον Αύγουστο και με τ’ Αστέρι του Βοριά
να κλαίει και να παγώνει

Πολλοί μείνανε, ε;... Άντε, δουλέψτε! μην έρθει το Ντινούλι και σας τα ...μαρτυρήσει όλα - μας παρακολουθεί!... ;)
Απόψε θ' 'ανέβει' ένα επείγον - αλλά το κουίζ συνεχίζεται!
3 Ιανουάριος 2009 3:53 μμ

από Άλεξ
Νανά, αδελφούλα! Επείγομαι διότι επίκειται μπουζουκοκατάνυξη απόψε έως πρωίας (δες νέα ανάρτησή μου σε β! μπλογκ μου...).
Λόγω του παραπάνω γεγονότος δεν προφταίνω να δω ακόμη τα ποίηματα. Κοίτα & να πρόφταινα & να μην τα ξερα, αν γκούγκλιαζα εντός εισαγωγικών έναν στίχο τους θα βρισκα αμέσως σε ποιον ανήκουν!
Τι με πέρασες! Εγώ είμαι ανθυποπροχώ! Προχω είναι ο Ρητέρν, Υποπροχώ εσύ & έπομαι εγώ. Τα λέω σωστά;
Στο γιαχού δεν πρόκανα ακόμη να μπω. Είναι τίγκα στο προωθημένο μέιλ το οποίο & αβλεπί θα διαγραφεί, διότι ενώ παρακάλεσα να μη με αγχώνουν με τέτοια κάποιοι συνεχίζουν...
( ......... ) Τεσπα. Όλα αυτά κάποια στιγμή θα ειπωθούν σε ποστ μου με τίτλο "ΦΙΛΙΑ & ΕΥΘΥΝΗ", όπου ντόμπρα & σταράτα & χωρίς να θίγω κανέναν θα πω πέντε πράγματα, γιατί σε μένα συμβαίνει πάντα το "φαίνεσθαι" να συμπίπτει με το "είναι" & όποιος με δει με το παραμορφωτικό γυαλί του Νετ, καλά θα κάνει να πάει σε άλλο κατάστημα. Το δικό μου θα πουλά στο εξής πολύ ακριβά...
Αδελφούλα, μόλις είδα στο προφάιλ σου τους "Συνειρμούς" & έναν εγκιβωτισμό άλλων μπλογκς... Δεν με ειδοποίησες! Και ξέρεις είμαι & γκαβό! Αλλά σε αγαπώ τόσο που δεν θα επιβάλω επιτίμιο!
Να ναι ευλογημένο! ( ......... )
Τι σου είπα εγώ; Δώσε τα ποιήματα στα σχόλια γιατί με τον "Χάρο" δουλειά δεν γίνεται! Άρχισες να μου λες να αποκλείσω αναδυόμενα κλπ. Μετά σου το παν κι άλλοι & τα δωσες.
Τρίτη φορά που με "πονάς" γιατί δεν με ακούς καλά. Την πρώτη κάτι σου πα & με δικαίωσε, όταν άτομο καπηλεύτηκε στίχους σου στο Νέτ. Μετά κάτι σου πα να προσέχεις κλπ & να κρατάς αποστάσεις & προσφάτως για την απεριόριστη καλοσύνη σου ...εισέπραξες ΟΦΙΟΥΧΑ χολή, αντί για "ευχαριστώ"... Να γιατί "πονώ" γιατί είσαι ψυχούλα καλή &άδολη & ξέρω πως θα πονέσεις & πονώ πριν από σένα για σένα, ΟΠΩΣ & ΣΥ για ΜΕΝΑ.
Δεν θέλω να σε αδικήσω όμως, γιατί δυστυχώς & γω έτσι λειτουργώ. Θέλω να δω με τα ίδια μου τα μάτια αν όντως θα σπάσω & γω τα μούτρα μου.
Και σε αυτό το "ζην επικινδύνως", βρε και σε αυτό, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ!!!
Πώς να μην σε αγαπώ, κατά Χριστόν ΠΑΝΤΑ!!!
Οσο για τα σενάρια μου, θα πρότεινα κάτι άλλο & όσοι πιστοί της Αμμοφλοίσβιας ετούτης Σύναξης προσέλθετε, αφού πρώτα δώσει άδεια η οικοδέσποινα & πει "να ναι ευλογημένο". Οταν το πει θα πάμε εδώ σε συλλογική γραφή ποίησης, γράφοντας ένα ποίημα ποταμό για τον ΜΕΓΑΛΟ μας ΑΔΕΛΦΟ που τόσο μας αγαπά.
Νανά θα τα μπακαπιάσω εγώ -μη σε νοιάζει- & μπακαπιασμένα με απόλυτη χρονολογ. σειρά σου τα δίνω να μπούν στον Φλοίσβο ή σε όποιο μπλογκ σου θέλεις & μετά αν θες θα μπουν & στο δικό μου μπλογκ για να τιμήσουμε με διαμπλγογκική Σύνδεση κοτζάμ Μέγα Αδελφό! ( ......... )
Φιλουθκια!
3 Ιανουάριος 2009 9:10 μμ

από onlysand
AΛΕΞάκι-'αδελφάκι'
μόλις γύρισα, σου έγραψα για την επέτειό σας - πάντα ευτυχισμένοι, σας εύχομαι κι από δω
πόσο θα 'θελα να μπορούσα να γελάσω με τα χαριτωμένα και τα σουρρεαλιστικά σου, αλλά αυτή τη στιγμή - μόλις ανοίξαμε την τηλεόραση - παρακολουθούμε άλλη μία 'προαναγγελθείσα τραγωδία' εν εξελίξει: ισοπέδωση της Γάζας από αέρος ΚΑΙ εδάφους...
Τι να πω; 'αφότου γνώρισα τον άνθρωπο, αγάπησα τα ζώα' ;
Ή, ΝΤΡΟΠΗ στην 'πολιτισμένη' Δύση που παρακολουθεί, αν δεν ενθαρρύνει...
Εκεί εσύ! τα 'χεις βάλει με το zShare σαν να είναι ...χάρος... ;Ρ
Άλλοι 20 όμως, όπως είδα, το κατέβασαν μια χαρά!
"" Εγώ είμαι ανθυποπροχώ! Προχω είναι ο Ρητέρν , Υποπροχώ εσύ & έπομαι εγώ. Τα λέω σωστά; ""
Μόνο σωστά;! ΟΡΘΟσωστα!
Για τα υπόλοιπα, τι να ...ευλογήσω, βρε θεότρελο, εμπνευσμένο παιδί;
και βέβαια συναινώ - η 'άμμος' είναι πάντα ...θερινή (=ανοιχτή!:)
Όποιος θέλει, 'καταθέτει'
συγνώμη για την βαρυθυμία μου
καλό μας βράδυ...
3 Ιανουάριος 2009 10:44 μμ

για το ποστ "Χ-μώνανόψιν"
από Ντινούλι
Καλό το παιχνίδι Νανά, κρίμα που λίγο πιο δίπλα παίζουν με άλλους κανόνες και γενικά κάποιος έχει κάνει μλκα με τους κανόνες νομίζω...
Όταν την έπεσε η Ρωσία στη Γεωργία, αμέσως όλοι εναντιώθηκαν και την ανάγκασαν να ηρεμήσει... τώρα? Θίξαμε τον πρωτότοκο αντί να σφάξουμε το αρνί το σιτευτό?
Μάλλον δε θυμούνται ανθρώπους με νούμερα στα χέρια και αστέρια κίτρινα...να πέφτουν ο ένας μετά τον άλλον σαν χαρτοπόλεμος... να γίνονται μαξιλάρια και σαπούνια...
Είπαμε τους σημάδεψε, τους καταλάβαμε, κλάψαμε μαζί τους, τους κρύψαμε, τους ταϊσαμε, καταδικάσαμε τον Χίτλερ και τώρα μας κάνουν και αναρωτιόμαστε αν είχε δίκιο...
Και αυτά τα μαθηματικά στο Ισραήλ και στην Αμερική...αμάν πια! Είναι αναλογία το 300 παλαιστίνιοι για 2 ισραηλίτες?
Κλείνω όπως άνοιξες...με λίγο Λειβαδίτη...
"Κι όταν δεν παθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε ήδη νεκροί"
Μακάρι η ποίηση να έκανε κάτι σε πετρωμένες ψυχές...Τουλάχιστον δείτε τι γίνεται έξω από την πόρτα μας, μήπως και η φοβία του να μην πάθει τίποτα και το σπίτι μας καταφέρει και μας ξυπνήσει...
Φιλικά
4 Ιανουάριος 2009 1:04 πμ

από Meril
Καλημέρα μουδιασμένη...
Δεν ξέρω μα κάθε ευφορείας λόγος ηχεί παράταιρος πια...
Πας να γελάσεις
τσαφ! σου ρχονται χαστούκια απανωτά
και μένει η σύσπαση των μυών
μάσκα τραγική
Νανά μου, μακάρι -τι λέω Χριστέ μου...- να επρόκειτο για "τελευταία παράσταση"...
4 Ιανουάριος 2009 9:52 πμ

από Αριάδνη
μπράβο, Μέριλ, για το τελευταίο σχόλιο...
ποίημα σκληρής ανατροπής, Νανά μου, το τελευταίο σου και μας αφήνει έντρομους με την προαναφερθείσα μάσκα, μαριονέτες στο θέατρο του παράλογου, 'δεμένους' πισθάγκωνα στους καναπέδες της παραίτησης και του εγωκεντρισμού.
Νανά, και πάλι μπράβο για ό,τι δίνεις.
4 Ιανουάριος 2009 11:29 πμ

από Markos A
Καλή Χρονιά σε όλους τους συνταξιδιώτες!
Μακριά απ' τον φλύαρο κυνισμό των "αμετανόητων" κρατούντων, απ' το "ψύχος" των εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας...
Να είσαι πάντα καλά Νανά, που μας ζεσταίνεις τις ψυχές και μας ανοίγεις τους ορίζοντες του νου!
Επίσης: εκπληκτικός, ευρηματικότατος o τίτλος για τους άλλοτε Ιερούς Τόπους... «μη μόναν όψιν»
Ο Πολύτιμος Στίχος που αναφέρει το ntinouli, είναι : «όταν δεν πΕθαίνει ο ένας για τον άλλο...» τυπογραφικό λάθος, υποθέτω.
Οι δε 300 (Παλαιστίνιοι νεκροί) κοντεύουν τους 600 (μόνο το τελευταίο 10ήμερο) – αλλά, ποιος νοιάζεται; Αυτοί δεν είναι άνθρωποι (= λευκοί και πολιτισμένοι), είναι απλώς Παλαιστίνιοι...
4 Ιανουάριος 2009 11:35 πμ

από Άλεξ
Λόγω υπερβολικής κόπωσης μου, & αφού πρώτα διάβασα πολύ καλά το ποίημά σου Νανά, προσυπογράφω τα σχόλια Αριάδνης & Μάρκου. Τα είπαν όλα. Υποκλίνομαι στα λόγια τους...
Τα χέρια των ισχυρών της γης στάζουν & θα στάζουν δυστυχώς ΑΙΜΑ ΑΘΩΟ! ( ......... )
Θέλω να ανασυγκροτήσω δυνάμεις, να βρω χρόνο μοναξιάς & ποίησης... Να γράψω. ( ......... ) Χρειάζομαι πια σιγή...ο παγκοσμιος πόνος & το παγκόσμιο πένθος το επιβάλλουν... ( ......... )
Σας φιλώ & σιωπώ.
4 Ιανουάριος 2009 1:42 μμ

από onlysand
ΝΤΙΝΟΥΛΙ μου
όμορφο κι ευαίσθητο λουλούδι
τι κόσμο έχεις μπροστά σου, μάτια μου! διόλου δεν σε μακαρίζω \
μα, αν "έκανε κάτι η ποίηση σε πετρωμένες ψυχές", θα είμασταν ήδη ευτυχισμένοι!...
το μόνο ενθαρρυντικό για το μέλλον μας είναι, ότι υπάρχουν παιδιά που σκέφτονται όπως εσύ...
να περνάς να σε 'βλέπουμε' και να σ' ακούμε, να παίρνουμε κουράγιο! :)
4 Ιανουάριος 2009 2:40 μμ

από onlysand
MERILou
δεν χάνει ευκαιρία η οργή να εναλλάσσεται με την απογοήτευση - καλημέρα μουδιασμένη, ακριβώς όπως το λες...
και, ενώ οι μάσκες έχουν πέσει προ πολλού, δίκιο έχεις: ΔΕΝ είναι η ""τελευταία παράσταση""
πουθενά χώρος για αχτίδα ευφορίας - και η πιο φωτεινή γωνιά της ψυχής με βαριά σύννεφα... η μόνη παρηγοριά: πως νιώθουμε τουλάχιστον (τον ίδιο πόνο)
(και το λέω με την υπογράμμιση, ότι σιχαίνομαι τον συναισθηματισμό)
4 Ιανουάριος 2009 2:42 μμ

ΑΡΙΑΔΝΗ
Τι δίνω; Μην αστειεύεσαι ...ρανίδα αμελητέα μπροστά σ’ αυτή την εγκληματική γενοκτονία...
τι κάνω;! Απλώς, διαπιστώνω...\
πισθάγκωνα κι εγώ, δεμένη στην αγρύπνια της δήθεν συμμετοχής...
συμπλήρωσα και το 'ποίημα'... μάλλον αδέξιος πόνος παρά πόνημα... (Δες κι άλλη ...ανατροπή, απ' αυτές που αγαπάς :) Ψευδαίσθηση στιγμιαίας ανακούφισης, δε βαριέσαι...
ως αύριο, οι οδηγίες που σου υποσχέθηκα - δεν το ξεχνώ!
4 Ιανουάριος 2009 2:44 μμ

@ ΜΑΡΚΟ,
ΧΕΙΜΩΝΑ όψη, φοβάμαι πως θα βλέπουμε από δω και πέρα...
Και το κακό είναι πως, τα τελευταία χρόνια τη συνηθίζουμε κιόλας...
να είσαι καλά, ευχαριστώ και σένα για την ακούραστη ευαισθησία

@ ΑΛΕΞ
καλή σου μέρα κι όμορφη, 'αδελφάκι'
κρατούμε τα ήδη ...υποψιασμένα, μην ανησυχείς ;)
για τώρα κοντά, όρεξη για συλλογική γραφή δεν διαβλέπω...
Υγεία!
4 Ιανουάριος 2009 2:47 μμ

από Voul-Voul
Νανά μου, μόλις γύρισα και έτρεξα να πάρω ανάσα στην "Άμμο" μας!
Πόσο όμορφη και συγκινητική είναι η προσφορά σου με τους 12 ποιητές!
Τι ανάταση, τι ευλογία και βάλσαμο!
Όμως, πονάει τόσο η ψυχή μου γι' αυτά τα απάνθρωπα που γίνονται στη Γάζα, που το ποίημά σου με έκανε να κλάψω...
σ' ευχαριστώ και να με συγχωρείς
Να καλωσορίσω με τη σειρά μου και το Ντινούλι, μας έχει λείψει :)
Καλή εβδομάδα σε όλους και καλά κουράγια στους αδύναμους και τους πενθούντες...
4 Ιανουάριος 2009 10:05 μμ

από onlysand
VOUL-VOUL
Φιλί καλωσορίσματος – μπορεί πικρό, μπορεί και δακρυσμένο
Να είσαι καλά, κορίτσι τρυφερό
5 Ιανουάριος 2009 12:58 πμ

από Return
( ......... ) "Αν δεν ξυπνήσουμε δεν πειράζει, θα συνηθίσουμε", έτσι είναι ακριβώς, Νανά μου,
- η θέαση μιας ανθρωπότητας που υφίσταται μέσα στον ύπνο της τα πάνδεινα...
Και παρ' όλους τους κρότους της καταστροφής, δεν μεταβαίνει, τουλάχιστον εύκολα, από την ύπνωση στην εγρήγορση...
Πολύ ωραίο "σήμαντρο" αφύπνισης, χαίρομαι την δημιουργικότητά σου.
Ευχαριστώ και για τον Καρούζο όσον αφορά το προηγούμενο κουίζ.
ΥΓ. Νανά και Άλεξ, μην με βάζετε εμένα "μπροστά", όλοι είμαστε ομού στις πιο μπροστινές σειρές της ..."γαλαρίας" (της εν μονίμω βρασμώ νοός ευρισκομένης και τα πάντα βλεπούσης...)
7 Ιανουάριος 2009 12:01 μμ

από Eraser
Δύο νέα έχω, ένα βραχυπρόθεσμα ευχάριστο κι ένα... πολύ χαριτωμένο ;)
Το πρώτο: κάτι πήρε τ' αυτί μου για εκεχειρία ολιγοήμερη εκεί κάτω στην κόλαση της Παλαιστίνης...
Πάλι καλά, δεν τους σκότωσαν όλους
Το δεύτερο: έγινε ανασχηματισμός, ρε παιδιά!... Της τρελής τα μαλλιά Σε κίνηση η νομενκλατούρα! γελάσαμε λίγο, δεν μπορείς να πεις...
α, και μία έκπληξη: Καρούζος δεν είναι το απόσπασμα "Οκτώβριος" για τον Σωκράτη νομίζω; Όχι;!;...
Μαρτύρησέ τα, βρε Νανά, μη μας αφήνεις άλλο στην αμφιβολία!...
7 Ιανουάριος 2009 1:09 μμ

από onlysand
My RETURN
δεν μεταβαίνει ούτε με σεισμό, αχ δεν μεταβαίνει... ταλαντεύτηκα, είναι η αλήθεια, πάντως, εγώ σου ‘χάρισα’ Κάλβο! ;)
Y/γ. τι εννοείς "σε βάζουμε μπροστά" ;
7 Ιανουάριος 2009 8:44 μμ

ERASER
Της τρελής τα μαλλιά... ε, είναι για να μπερδευτούμε με το ...νέο ξεκίνημα... Γελάσαμε... σωστά, έχει και χιούμορ! το καφενείο το κάναμε ‘θερινό’ ;)
Όσο για την ‘εκεχειρία’, νομίζω πως έγινε επειδή χθες το βράδυ ο Ομπάμα κατάφερε να εκφράσει την ανησυχία του (το καινούργιο συνεταιράκι) – και μόνο για 3 ώρες την ημέρα, άκουσες; Για να ανοιχτεί, λέει, διάδρομος ανθρωπιστικής βοήθειας.
Τις υπόλοιπες ώρες, θα τον βομβαρδίζουν.
Έχεις δίκιο, το είχα ξεχάσει – δεν υπήρξε ανταπόκριση - θα τα μαρτυρήσω ΟΛΑ ! ;)
μια στιγμή...
7 Ιανουάριος 2009 8:46 μμ

Όσα δεν απαντήθηκαν :

Ιανουάριος = Παλαμάς
Μάρτιος = Βρεττάκος
Ιούνιος = Λειβαδίτης
Ιούλιος = Σεφέρης (βέβαια!;)
Αύγουστος = Καβάφης
Σεπτέμβριος = Μαβίλης
Οκτώβριος = Καρούζος
Δεκέμβριος = Γκάτσος

Ένα όμορφο βραδάκι να πέσει πάνω σας
7 Ιανουάριος 2009 8:49 μμ

από Return
Με μπέρδεψε η παρουσίαση του slide έτσι όπως "έπεφτε" και νόμιζα οτι ο Καρούζος που ήταν (τελικά) αμέσως πριν από μένα, ήταν για μένα. Και ο Κάλβος μου αρέσει πολύ, σε ευχαριστώ Νανά.
7 Ιανουάριος 2009 9:20 μμ

από Meril
Νανά! Να γκρινιάξω τώρα;
ΔΗΛ. τσάμπα το συνολάκι για την απονομή του βραβείου;
Δεν είπαμε τα βρήκα ΟΛΑ;
Ή μάλλον τα είχα βρει, γιατί τώρα πουφ! όνειρο ήτο και πάει...
Αχ και ματα αχ!
8 Ιανουάριος 2009 1:50 μμ

από onlysand
My RETURN
απέτυχε το κουίζ, το ξέρω - φταίει το slide, αλλά και η ...κεκτημένη ταχύτητα που μας παρασέρνει... ;)
(Γιατί, η κακομοίρα, τα εξήγησα λεπτομερώς στο ποστ...;)
Δεν αμφέβαλα ότι θα γνώριζες τον Κάλβο! Και που σου αρέσει, ακόμα καλύτερα :)
8 Ιανουάριος 2009 2:46 μμ

MERILou ;)
χαχαχα και πειραχτήρι και ψαχτήρι
δεν θα το πιστέψεις!
Τρέχοντας χθες και σήμερα ανάμεσα σε γιατρούς και ...αντι-βίωση, σκεφτόμουνα χαμογελώντας (οι άλλοι θα έλεγαν: να, άλλη μία τρελή!;) "βρε δεν απάντησα σ' εκείνο το 'αλήθεια, τι κερδίζω;' της γλυκειάς της merilou!
A, τώρα που έχω κρυώσει, ευκαιρία είναι να δικαιολογηθώ, η τεμπέλα, που βαριέμαι τις ουρές του ταχ/μείου - θα της 'πω': αν έρθεις και μου χτυπήσεις το κουδούνι, θα σου δώσω τα ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ δώρα!;)
Ήσουν, εξάλλου, η πιο 'συνεπής' μαθήτρια - γι' αυτό και στον Ιούλιο έβαλα σχόλιο-παρένθεση με 'κλείσιμο ματιού', δηλ. αυτό = ;)
Αλήθεια λέω γι' αυτή τη 'σκηνή' που εκτυλισσόταν στο κεφάλι μου!
(Πυρετό δεν έχωωω!)
8 Ιανουάριος 2009 2:48 μμ

από Return
Για την ακρίβεια δεν μου αρέσει απλώς πολύ Νανά μου, αλλά του έχω και μια ξεχωριστή αγάπη (έπεσες "διάνα" στην επιλογή σου!).
Θεωρώ τον Ανδρέα Κάλβο ως τον μεγαλύτερο Έλληνα ποιητή έως τις ημέρες μας.
Ως τον μακράν καλύτερο όλων και από Σολωμό, Καβάφη κ.λπ. (χωρίς να υποτιμώ τους τελευταίους).
Εδώ και καιρό ήθελα να γράψω ένα ποίημα με τίτλο "Ες Ανδρέαν Κάλβον" αλλά δεν το έκανα ακόμη. θα γίνει και αυτό κάποια στιγμή.
8 Ιανουάριος 2009 3:57 μμ

από Meril
Νανά να θυμάσαι τι είπες "αν έρθεις και μου χτυπήσεις το κουδούνι...."
Κουζουλού κι αγίου μην τάξεις, που λένε στο χωριό μου... (τώρα επειδή για αγία δε με βλέπω, πάρε και κατάλαβε)
Τώρα που κρυολογήθηκες, πώς να σε φροντίσουν οι δικτυακοί φίλοι;
Μα μήτε χαμομήλι τσάι, μια σουπίτσα αδερφέ
Ας είναι, να προσέχεις
Μη γυρνάς στο κρύο μην καταπονείς τον εαυτό σου
Να τρως ελαφριά
Να... (και μη λες μάλιστα μαμά γιατί θα σου θυμώσω....)
Περαστικάαααα
8 Ιανουάριος 2009 4:39 μμ

από Ντινούλι
@ the_return
Γιατί είναι ο "καλυτερότερος" ο Κάλβος?
Φιλική ερώτηση από ενδιαφέρον, μήπως κάτι έχω χάσει από Κάλβο.
Υ.Γ: Να δούμε πόσο μπορεί να ξεχειλώσει το blog σου Νανά...;)
8 Ιανουάριος 2009 5:36 μμ

από Return
@ ntinouli:
Είναι απλό, ntinouli μου, επειδή το είχε στο αίμα του, γι'αυτό.
8 Ιανουάριος 2009 8:04 μμ

από Ντινούλι
Πολύ γλυκειά η απάντησή σου και προς εμένα και προς τον Κάλβο...
Μου φαίνεται λίγο απλός...θέλω πιο βαθιά νοήματα...λίγο να με παιδέψει...να με σταματήσει μια στιγμή, να αισθανθώ τον στίχο...σαν ένα αεράκι που σταματάς να δεις από που σε φυσάει...
Εκτιμώ που τον εκτιμάς και κρατάω άλλους καλύτερους για μένα...:)
8 Ιανουάριος 2009 8:12 μμ

από Return
@ ntinouli:
Τότε δεσμεύομαι να γράψω κάποια στιγμή το "Ες Ανδρέαν Κάλβον" - εκεί πιθανώς να δεις "πλαγίως" τους λόγους για τους οποίους τον θεωρώ τον μέγιστο των Ελλήνων ποιητών.
8 Ιανουάριος 2009 8:25 μμ

από onlysand
MERILou :)
χαχαχαχαχα
μα, υπάρχει πιο ζεστή φροντίδα; σαν να είσαι εδώ, ...'μαμά'!... ;Ρ
τώρα που "κρυολογήθηκα" (μ' αρέσει η 'παθητική φωνή' εδώ!) θα κάνω πάλι μια υπέροχη χορτόσουπα με όλα τα πρασινο-κιτρινο-κόκκινα λαχανικούλια, μετά λιώσιμο με μίξερ χειρός, και τέλος βούτυρο και ροκφόρ
και θα φοράω και πουλοβεράκι, εντάξει!... ;)
αχ... με μισή ψυχή γελάω...
(με την άλλη μισή ...βλέπω ειδήσεις απ' τη Γάζα)
Πού θα φτάσει η κτηνωδία του ανθρώπου
8 Ιανουάριος 2009 8:49 μμ

My RETURN
χαίρομαι
1. που έχουμε να περιμένουμε ΚΑΙ "Ες Ανδρέαν Κάλβον" !
2. για τον 'διάλογο' με το Ντινούλι - να 'υποψιάζονται' τα μικρά!... ;)
3. κι εμένα δεν με ενθουσιάζει για κορυφή στο Πάνθεον... Τον έχω στην καρδιά μου περισσότερο για την υψιπετή ενόραση - "...και τα βουνά σκιώδη..." ΕΚΕΙ να δεις αεράκι που φυσάει, Ντινούλι! - και για την μυστηριώδη, 'ταπεινόφρονα' ζωή του
"...επειδή το είχε στο αίμα του, γι'αυτό" :)
8 Ιανουάριος 2009 8:53 μμ

ΝΤΙΝΟΥΛΙ, τρυφερούλι
'λουλουδένια' εικόνα! : "...σταματάς να δεις από που σε φυσάει..."
Δες και άλλα που σε αφορούν στο άνω σχόλιο (προς Return)
είναι γνωστό: 'ακαδημαϊκά', μπορεί να θεωρείται κάποιος κορυφαίος, αυτό όμως δεν σε εμποδίζει να αγαπάς άλλους που σου 'μιλάνε' ...αλλιώς
υ/γ. μην ανησυχείς, μικρό, δεν ξεχειλώνει το μπλογκ με τόσο τρυφερά χαμηλόφωνες συζητήσεις... ;)
8 Ιανουάριος 2009 8:55 μμ

από Roadartist
Πέρασα για μια ολόψυχη καλημέρα Νανά!!!
Δε με περνάς και στα links καλύτερα ως 'χαμινάκι' όπως με λες και τελικά μου αρέσει??? :)))
9 Ιανουάριος 2009 11:58 πμ

από fyllo
Νανά μου, ολόθερμα ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ να σου ευχηθώ κι εγώ με την καλημέρα μου
Να γίνεις γρήγορα καλά, σε χρειαζόμαστε μέσα σ' αυτό το "ψύχος" που μας περιβάλλει!
Περιμένοντας το επόμενο ποστ σου με μεγάλη ανυπομονησία, ζεστή αγκαλιά κι ένα μπουκέτο χαμογελαστά λουλούδια σου στέλνω :)
9 Ιανουάριος 2009 2:09 μμ

από onlysand
ROADARTIST & FYLLαράκι
Την ώρα που διάβαζα τα μηνύματά σας, άκουγα την Πεϊρού να τραγουδάει: smile when there are clouds in the sky, and tomorrow you will see the sun shine – ταιριαστό, ε;...
σας ευχαριστώ για τις καλημέρες και τις αγκαλιές - τις χρειάζομαι! ;)
9 Ιανουάριος 2009 3:52 μμ

για το ποστ "Και του χρόνου... ;"
από Άλεξ
Επιτέλους ! Θα αφήσω σχόλιο! Να τώρα τα λεγα με μέιλ στον Ρητέρν! Εχει πάνω από 1/2 ώρα που πάω να αφήσω σχόλιο & ο Φλοισβος δεν "ανοίγει"!
( ......... ) Να σου πω περαστικούλια με όλη μου την καρδιά! Και θα γιάνεις. Αλλά όταν η σαρξ ασθενεί, την φροντίζουμε. Δεν την κουράζουμε. Και ύπνος να μη μας πιάνει ξεκουραζόμαστε! Εσύ πουλάκι μου κάπου άφησες ίχνη χθες στο Νετ η ώρα μία το βράδυ... Μου το παν τα άλαλα & τα μπάλαλα! Για ξεκουράσου σε παρακαλώ σωστά γιατί μας λείπεις πολύ!!!
Τώρα πάω στα γρήγορα στο φίλο Ρητέρν
α) Ο Σεζάν και μόνο που έχει ημίγυμνες λουόμενες, εγώ κάτι παθαίνω. Θα με καταλάβεις άμεσα διότι μιλώ σε βαρβάτη αντρική γλώσσα επ` αυτού. Με εννόησες ήδη! Σε κατάλαβα! Πάμε παρακάτω. Ειναι πρόδρομος του κυβισμού και κατ' επέκτασιν του σουρεαλισμού, που εγώ παθαίνω. Αυτό το δέος για τον σουρεαλισμό (Νταλί ειδικά) δεν το ξεπέρασα ποτέ. Εδώ ολόκληρη τέχνη, μοντέρνα & μεταμοντέρνα δεν το ξεπέρασε. Τον θεωρώ αντίστοιχο του Απολινέρ στην ποίηση...που ήταν Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ του σουρεαλισμού. Τώρα τον Σεζάν δες τον έστω με την μεταφορική καθαρά έννοια του Φτωχοπρόδρομου της Νεοελλ. Γραμματείας στη ζωγραφική.
Ξέρω τι γνώσεις έχεις. Είμαι πτωχός το πνεύματι. Πρόσεξε, ογκόλιθε, πώς θα μου απαντήσεις...Μη μου πεις 2 κουβέντες και με στείλεις ...& κάνω κάτι μήνες να πατήσω από δω, γιατί τις γνώσεις σου τις σέβομαι-συμβουλεύομαι.
β) Τωρα για το ποίημα του Ρεμπό ...επειδή τούτη την εποχή τρέχω & δεν φτάνω. Αν ειναι από τις Εκλάμψεις έχω τις μεταφράσεις του Αλ. Ασλάνογλου (ιερό τέρας της μετάφρασης για Ρεμπό) & την ποστάρω όποτε θέλετε, αρκεί, Ρητέρν να ξέρω ποιο ποίημα είναι ακριβώς. Αλλά το κόβω να ναι από "Μεθυσμένο καράβι" ή πέφτω έξω...; Δύσκολο με όσα με δέρνουν να επιχειρήσω κάτι τέτοιο. Θα ταν ιεροσυλία. Θέλει πολύ χρόνο & αναστοχασμό η μετάφραση σε θεία Τέρατα.
Όμως ίσως υπάρχει λύση! Δείτε στο :www.magikokouti.gr Ισως είμαστε τυχεροί & να χει έτοιμη μετάφραση & συνήθως έχει καλές μεταφράσεις. Δεν προλαβαίνω να ψάξω! Αν ναι δώστε την εδώ.
Νανά περαστικούλια. Άκουσα τη θεία συμβουλή σου & τα σενάρια μου μεταφέρθηκαν στο 2ο μπλογκ μου.... Θα χει & συνέχεια το πράγμα...Κρατάτε μόνο τις κοιλίες σας από το γέλιο! ( ......... )
Φιλιά στην αμμοφλοίσβια σύναξή μας!
9 Ιανουάριος 2009 4:56 μμ

από Ντινούλι
@ akb8862
και σε μένα 1/2 ώρα να ανεβάσει...
Μάλλον Νανά τελικά καταφέραμε να ξεχειλώσουμε τον ιστό παρά τα όσα λες...Τον φαντάζομαι σαν ιστό αράχνης...πόσα να αντέξει...
Στη φωτό σου κόλλησα λίγη ώρα...περνάει ο χρόνος ναι...και σιγά σιγά πάλι ξεχνάμε...τι θα γίνει πια με τη μνήμη χρυσόψαρου που έχουμε; Την επιλεκτική μνήμη;
Που μας σώζει καμμιά φορά, αλλά δε σώζει και άλλους μαζί;
Ας μη μας παρασέρνει η μέρα και η "κακή" τηλεόραση, ας σκεφτόμαστε λίγο τους ανθρώπους εκεί...Ποιός ξέρει ίσως να ισχύει αυτό με τη θετική σκέψη, αφού δεν υπάρχει διεθνής κατακραυγή...
Υ.Γ1: Χρήσιμο το Μαγικό κουτί akb8862 ευχαριστώ.
Υ.Γ2: Περαστικά να είναι Νανά μου! Να ντύνεσαι με ζεστές αγκαλιές!
9 Ιανουάριος 2009 5:32 μμ

από Άλεξ
"στην εξορία της τύρβης" & της ύβρης, της ύψιστης δυστυχώς!
Όσες φορές και να υποκλιθώ θα ναι λίγο!
-ntinouli
Να σαι καλά. Άρα τα χω 400! Λοιπόν άκου τι έγινε μόλις καταχώρησα εδώ το προηγ σχόλιο μου...παιδεύτηκα πάνω από 1/2 της ώρας. Καταχωρήθηκε & μου δειξε ότι καταχωρήθηκε σε τούτο το διεθνές πρωτόκολλο που λέγεται αναρτήσεις ΑΤΟΜ...Ποτέ δεν μου συνέβη αυτό ξανά στα 2,5 χρόνια που είμαι στο νετ. Και αμέσως ο Η/Υ έκανε απο "μόνος" του ρημπουτ!!!
Όποιος θέλει με πιστεύει!
Φιλιά σε όλους. Πάω & στα μπλογκς μου να απαντήσω σε σχόλια. Τα λέμε!
9 Ιανουάριος 2009 5:55 μμ

από Return
Άλεξ, εγώ δεν είμαι τεχνοκριτικός αλλά σωστά έτσι είναι, ο Σεζάν είναι ο ενδιάμεσος κρίκος προς την τέχνη του 20ού αιώνα, το καλλιτεχνικό "μεσοδιάστημα" ανάμεσα σε δύο αιώνες. Ο άνθρωπος που ξέφυγε αποφασιστικά από τον ιμπρεσσιονισμό (σε ένα ποσοστό τουλάχιστον) αλλά η εποχή του δεν ήταν ακόμα "έτοιμη" για να τον σπρώξει στις πιο νέες φόρμες που θα δούμε αργότερα.
Αυτά κατά τη γνώμη φυσικά ενός μη έχοντος "αρμοδιότητα" επί των εικαστικών. Ήταν από τη "πάστα" των ανθρώπων εκείνων που πρωτοπορούν και σίγουρα, αν η εποχή του το επέτρεπε, θα είχε προχωρήσει ακόμα πιο πολύ.
Ωστόσο, εμένα μου αρέσει όχι για τις "κατακτήσεις" του αλλά για αυτήν την ίδια την τέχνη του καθ' εαυτή.
Το ποίημα του Rimbaud είναι το "Matin" από τις "Illuminations" (αν δεν κάνω λάθος αυτή τη στιγμή).
Νανά μου, με στοχαστική λύπη ακούγεται το τελευταίο ποίημά σου, και με τρυφερότητα ωστόσο, καθώς απολήγει σε μια πολύ όμορφη κατακλείδα.
Να σημειώσω ακόμα, μιας και μου δόθηκε η ευκαιρία, ότι μια προηγούμενη αναφορά μου σε "επισκοπούντες" δεν χαρακτήριζε έτσι συλλήβδην όλους τους τεχνοκριτικούς της ζωγραφικής και εν γένει των εικαστικών αλλά την "φύρα" αυτών. Στα μπλογκς υπάρχουν άνθρωποι με σπουδαίες γνώσεις επί των εικαστικών και με μεγάλη ικανότητα οξείας ανάλυσης και προσέγγισης όπως π.χ. η Ερμία που σχολιάζει και εδώ.
9 Ιανουάριος 2009 7:04 μμ

από Άλεξ
Για αυτό σε "πάω", ρε Ρητέρν! Κόλλα το! Είσαι τσίφτης. Τα πες τόσο ωραία που θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου.
Εδώ τώρα θα συμφωνήσω απολύτως ότι έχουμε ανάγκη από τα φώτα της Ερμίας μας! Σίγουρα μας διαβάζει & θα αποφανθεί & βεβαίως μας διαβάζει η καλλιτέχνιδα του Δρόμου! Αναμένουμε τα φώτα τους!
Λοιπόν Οι "Εκλάμψεις" του Ρεμπό είναι ακριβώς στο πάνω ράφι από τον Η/Υ μου (με τη μετάφραση που είπα). Μπερδεύτηκα λίγο γιατί για "matin" μιλάει & στο "μεθυσμένο καράβι"! Tο πήρα και το ξεφύλλισα ολο. Μόνο το "Πρωινό Μέθης" βλέπω ("Matin d' ivresse"...). Επειδή όμως έβαλες απόσπασμα, πάω στα προηγ. ΕΠΕΑ να το δω & αν όντως είναι το "Matin d'ivresse" & επανέρχομαι! Διότι το "Aube" ("Aυγή") ΔΕΝ είναι! Το ξέρω απ' έξω! ( ......... )
9 Ιανουάριος 2009 8:30 μμ

Αγαπητέ Ρητέρν...Το χα ψυχανεμιστεί πως από "Εκλάμψεις" δεν είναι, αλλά την πάτησα & γω. ούτε από το "Μεθυσμένο καράβι" είναι! Μόλις το γκούκλιασα με εισαγωγικά & είδα πως είναι από το "Une saison en enfer" !
( ......... ) Οι λέξεις που έχει το κείμενο είναι απλούστατες & τώρα στο πόδι μπορώ να το μεταφράσω αλλά ΔΕΝ το αποτολμώ για ένα τέτοιο Ιερό Τέρας. Αν το βρείτε στο Μαγικό Κουτί θα μου λύσετε τα χέρια!
Πάω στα μπλογκια μου! Φιλιά!
9 Ιανουάριος 2009 8:51 μμ

από onlysand
( ......... ) Καλά, κι εμένα, κατά καιρούς, δεν μ' αφήνει να μπω στα σχόλια (π.χ. σ' εσένα, στην Αριάδνη κ.λπ.)
Πιο ανησυχητικό βρίσκω, όλο αυτό το 'επεισόδιο' με ατομ και ρημπούτ - τι είν' αυτά, βρε παιδιά;!...
9 Ιανουάριος 2009 8:59 μμ

ΑΛΕΞ
μερικώς 'τα παίρνω πίσω' - αφού είναι από το "Μια Εποχή στην Κόλαση" - ναι, κι εγώ βρήκα όλο το ποίημα, γι' αυτό ξεχάστηκα με τη σελίδα των σχολίων ανοιχτή και δεν είδα εγκαιρως το δικό σου
μποννουί, λοιπόν, και ό,τι ήθελε προκύψει, περιμένουμε τα φώτα σας !
9 Ιανουάριος 2009 9:08 μμ

@ ΝΤΙΝΟΥΛΙ
αχ, το κακό είναι, λουλουδάκι, ότι διεθνής κατακραυγή υπάρχει (των λαών βέβαια, ποιος τους ακούει ) - σκέψου πόσο βαρήκοα είναι τα παχύδερμα...

@ My RETURN
όπως πάντα τόσο ορθοφρόνως και ταυτοχρόνως αισθηματικώς ομιλείς! (Σεζάν)
Ναι, έχουμε την τύχη να μας φωτίζει η Ερμία με συναρπαστικές και ανάγλυφες ιστορίες περί την Τέχνη - της Ζωγραφικής ιδιαίτερα :)
9 Ιανουάριος 2009 9:10 μμ

από Αριάδνη
"κι ακόμα να ξυπνήσουμε για
να ονειρευτούμε"
Η φωτογραφία της ανάρτησης "μαχαίρι" στη συνείδησή μας που κοιμάται, κατ' ουσίαν αμέριμνη και εφησυχασμένη...
Δυστυχώς, και το χαμόγελο λιγόστεψε.
Δυνατός ο στίχος, Νανά, πόσο ακόμα άραγε...
Καλή μας μέρα.
10 Ιανουάριος 2009 8:08 πμ

από Eraser
Δεκαπέντε μέρες από την έναρξη της πιο πρόσφατης θηριωδίας των ισραηλινών με τις πλάτες, βεβαίως βεβαίως,... Μόλις ακούω για τα τελευταία θύματα : νεκρά και τα 8 μέλη μιας οικογένειας - από 3 ετών, όλοι τρομοκράτες! Το αίμα επί των κεφαλών αυτών, τα όνειρά μας οι εφιάλτες τους! Έχω κουραστεί από την αδιαφορία των απανταχού κυβερνήσεων!
και τα ποιήματα κόντρα στους ανάλγητους καιρούς : ξυπνήστε επιτέλους να ονειρευτούμε !
Νανά, εξαίσιο !
10 Ιανουάριος 2009 1:59 μμ

από Ερμία
καλησπέρα αγαπητά πλάσματα :-)
να παραδεχτώ πως δεν αντέχω να βλέπω τις φωτογραφίες απο τον τόπο που εγκληματούν οι κυβερνώντες στο ισραήλ και όσοι τούς στηρίζουν. κλείνω τα μάτια-δεν τις σηκώνει το μυαλό μου. και κάθε φορά που βλέπω παρόμοιες απο όποιο μέρος τού κόσμου πέφτει θύμα συμφερόντων. δεν αποστρέφω τη σκέψη-με πονούν και με εξεγείρουν.
και το ποίημά σου, Νανά, πιάνει και ταρακουνάει. με κάθε ευκαιρία θαυμάζω τη σκέψη σου και την έκφρασή της!
δεν χρειάζεστε βοήθεια για τον Σεζάν-τέλεια τα κουβεντιάσατε (αλλά χαίρομαι που με σκεφτήκατε :-) )
οι πρόδρομοι-ας πούμε τού Σεζαν-οι ιμπρεσιονιστές, αντιμετώπισαν τον κόσμο υποκειμενικά. σα να λέμε, μέσα απο τις αισθήσεις και μέσω διαφορετικών φωτισμών και οπτικής γωνίας. για παράδειγμα, ο Μονέ είχε φτιάξει καμμιά δεκαπενταριά εκδοχές τού ίδιου τοπίου αλλά με διαφορετικό φωτισμό απο την αρχή τής μέρας μέχρι να χαθεί το φως... ο Σεζάν ήθελε να βγάλει απο το ταμπλό του αυτή τη μεταβλητή επιφάνεια των πραγμάτων και να φτάσει στην αμετάβλητη πραγματικότητα που δεν θα έχει σχέση με τη μεταβλητότητα των αισθήσεων. και δεν υπήρχε κάποιος πριν απ αυτόν να θελήσει να δει τον κόσμο αντικειμενικά (και στην ελληνική τέχνη αλλά και στην αναγέννηση υπήρξαν περίοδοι στην ευρώπη με στόχο να παρασταθεί ο κόσμος όπως ακριβώς ήταν, όμως πάντα μεσολαβούσε η ερμηνευτική επέμβαση. ο κάθε καλλιτέχνης μπορούσε να επικεντρωθεί για παράδειγμα σε ένα αντικείμενο-πρόσωπο, σώμα ή πράγμα - αλλά πάντα εφανιζόταν το πρόβλημα της θέσης του μέσα στον χώρο αλλά και της σταθερότητάς του ανάλογα με τη πηγή τού φωτός) Πριν τον Σεζάν-όπως διάβαζα πρόσφατα σε μιά ανάλυση για το έργο του-όταν κάποιος καλλιτέχνης αντιμετώπιζε τέτοια προβλήματα κατέφευγε σε λειτουργίες ξένες προς την όραση-στη φαντασία του ή στη νόησή του γιά να μπορεί να τοποθετήσει το "αντικείμενό" του στο χώρο με ακρίβεια. Η προοπτική δηλαδή, για να μην είναι δισδιάστατος ο χώρος, δεν φτάνει για να μάς φτιάξει την αίσθηση τής πραγματικότητας... και ενώ δεν ήταν επαναστάτης σαν ιδιοσυγκρασία, ο Σεζάν, η δουλειά του ήταν επαναστατική για την εξέλιξη τής τέχνης. Για να περιγράψει ο ίδιος τη ματιά του, χρησιμοποιούσε δυό λέξεις: "πραγμάτωση" (realisation) και "μετατονισμός (modulation). Πραγματώνω, σημαίνει δίνω ζωή, και μετατονίζω, σημαίνει προσαρμόζω ένα υλικό-το χρώμα-σ' ένα ορισμένο τόνο ή ένταση. πιό απλά, πρώτα επιλέγει το θέμα του-είτε πρόκειται για τοπίο είτε ανθρώπινη φιγούρα-κι ύστερα δίνει ζωή στην οπτική αντίληψη χωρίς να στραφεί πιο πέρα απο την υλική υπόσταση τού θέματός του. οι ιμπρεσιονιστές πριν τον Σεζάν δεν μπορούσαν να "πραγματώσουν" το θέμα τους χωρίς τις προσωπικές "εντυπώσεις" τους, κι ο ίδιος πίστευε πως οι μεγάλοι δάσκαλοι της τέχνης είχαν αφήσει τεράστια σε σημασία έργα, "θυσιάζοντας την πραγματικότητα στην ένταση τής οπτικής εικόνας"... Εκείνος επέμενε πως η ανθρώπινη αντίληψη είναι εκ φύσεως συγκεχυμένη. αν και οι ιμπρεσιονιστές είχαν "καθαρίσει" το χρώμα απαλλάσσοντάς το απο τη "καφέ σάλτσα" (το κιαροσκούρο :-P) o Σεζάν κατέληξε πως για να είναι ένας πίνακας σταθερός-πραγματικός, εξαρτάται απο το πώς οικοδομείται. Κομμάτιασε μια χρωματική ζώνη σε ψηφίδες-"χρωματιστές ξεχωριστές ψηφίδες". Μετά το 1880 όλα τα έργα του έχουν τέτοια μωσαϊκή δομή. ο ίδιος τη μέθοδο την ονομάζει "καλή μέθοδο κατασκευής". δεν υπήρξε ζωγράφος μετέπειτα που να μην επηρεαστεί απο κάποιο στοιχείο τής τέχνης ή τής τεχνικής του. στην περίπτωση τών κυβιστών, η επίδραση που βλέπουν οι μετέπειτα να υπάρχει μάλλον προέρχεται απο την παρεξήγηση κάποιων χαρακτηριστών τών έργων του... πρόθεση τού Σεζάν ήταν να δημιουργήσει τάξη στη τέχνη, βλέπετε. που να αντιστοιχεί στην τάξη τής φύσης, και ανεξάρτητα απο προσωπικά συναισθήματα και βιώματα. Λίγο λίγο, έγινε πεποίθηση οτι η τάξη στην τέχνη που αντιστοιχεί όμως στην τάξη τής φύσης, έχει και ζωή και λογική, αρκεί τα συγκεκρινένα συναισθήματα τού καλλιτέχνη να ξετυλίγονται σε μια εσωτερική αλλά ξεκάθαρη τάξη... κι όσο κι αν μιλάμε για τάξη, αυτή ήταν η αρχή για την απελευθέρωση απο δεσμά τεχνικών και φωτοσκιάσεων που "έδεναν" το μυαλό καλλιτεχνών απ' όλο τον κόσμο... (αν δεν βαριέστε, παρακολουθείστε τις πινελιές του στα έργα του μετα τα 1880) συγχωρείστε μου το μέγεθος τού μηνύματος-ξεχνάω να βάλω τελεία :-)
10 Ιανουάριος 2009 7:14 μμ