για το ποστ Καθρέφτης (και) θρύψαλλα
από eraser
Νανά, δεν θέλω καν να υποψιαστώ ότι προτίθεσαι να μας εγκαταλείψεις!!!
Για τον "Καθρέφτη..." έχω να πω ότι μας τον φέρνεις μπροστά στο πρόσωπο και μας, μπροστά στις ευθύνες μας - με μοναδικό αριστουργηματικό τρόπο!
Μένω με σφιγμένη καρδιά και περιμένω!
eraser, September 23, 2008 3:27 PM
από voul-voul
Νανά μου, τι διαβάζω - "τελευταία"!... - και μου κόβονται τα γόνατα;
Στην άνυδρη εποχή της αλλοτρίωσης και του ωχαδερφισμού, είσαι πάντα μια ελπίδα να ανασανουμε!
Ελπίζω και εύχομαι ν' αλλάξεις γνωμη!!!
Ο "Καθρέφτης"! Ένα ακόμη ποίημα μαγικό, ανάταση ψυχής και τέρψη νου, θεσπέσιο!
Να είσαι πάντα καλά!
Τα χαιρετίσματά μου σε όλους
voul-voul, September 23, 2008 4:56 PM
από onlysand
ERASER & VOUL-VOUL :)
Α... δεν θέλω ν’ ακούω για σφιγμένες καρδιές και κομμένα γόνατα!... ;)
Δεν θα ‘χαθούμε’. Ίσα ίσα, οι αναρτήσεις κατά καιρούς θα πυκνώνουν - απλώς, θα γίνουν κάποιες αλλαγές στα ‘έπεα’. Υπομονή μόνο σας ζητώ :)
Να είστε πάντα καλά, και πολύ σας ευχαριστώ (να το ξέρετε! :)
onlysand, September 24, 2008 1:35 PM
από MERIL
Ευτυχώς!
Που σημαίνει πήγε και μένα η καρδιά μου στην Κούλουρη...
Βλέπεις Νανά τα φώτα ολοένα και χαμηλώνουν
οι φωνές αναλώνουν την τέχνη τους με επιδεικτική μανία στην λεκτική παρέλαση κι επί της ουσίας μηδέν
Κι όσο για την ίδια την ποίηση, αυτή κι αν δεινοπαθεί από λογής λογής ασελγούς
Κι ας μη μιλήσουμε για ήθος γιατί κοντεύουμε να ξεχάσουμε το τι σημαίνει
Καταλαβαίνεις συνεπώς τι σημαίνει αυτή η σελίδα...
Νανά ζητώ συγγνώμη που σχεδόν αγνοώ το υπέροχο ποίημά σου
Ελπίζω να ξανάρθω να μιλήσω γι' αυτό
meril, September 24, 2008 3:04 PM
από onlysand
MERILou :)
είδα καρδούλα χαρωπή
στην Κούλουρη να τρέχει
της λέω, έλα δω, πού πας
- παράπονο δεν θέλω να έχει -
λουλούδια και αγάπη να κεράσω
(μη φύγει και τη χάσω!;)
onlysand, September 25, 2008 1:33 PM
από ΑΛΕΞ
Καλησπερα σε όλους!
Νανά, κανόνισε! Και μενα μού κόπηκαν τα γόνατα & έχω & το δεξί χέρι επίσης κουλό. Άσε που τα ακούω από τον γιο γιατί τον βάζω να γράφει για μένα...
Μην τυχόν & εξαφανιστείς. Θα οργανώσουμε καθιστική διαμαρτυρία όλοι οι φίλοι κάτω από το σπίτι σου μεχρι να μεταπειστείς. Δεν ξέρω πού είναι, μα θα το βρω!(Φαντάζομαι ότι με έχεις ικανό να το κάνω!).
Μείνε εδώ έως πλήρους αποκουλοποιήσεώς μου & τα λέμε.
Σταματώ. Ο γιος θα με δείρει.
Φιλιά στην παρέα!
Άλεξ, September 25, 2008 7:05 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)))
πώς να σου γράψω τώρα ποιηματάκι κι εσένα, που ξεράθηκα στα γέλια;!;...
άντε, σου χαρίζω αυτό, το πιο πρόσφατο (εδώ, στην 'άμμο')
να διαβάζεις μπορείς, ε;! ;Ρ
Τώρα μόλις συνέβη Η τηλεπάθεια!!!
(Δεν σου γράφω μέιλ για να μη βάζω σε ...καταναγκαστικά έργα το γιόκα - να 'ναι καλά το παιδί! :)
onlysand, September 25, 2008 8:49 PM
από ΑΛΕΞ
Ευχαριστω πολυ. Ναι διαβάζω. Παιδεύομαι με το αριστερό χέρι. Δεν είναι ευκολο.
Καλό βράδυ.
Άλεξ, September 25, 2008 11:00 PM
από Markos A
Ένα εκπληκτικό ποίημα, Νανά!
Πλήθος μεστά νοήματα συμπυκνωμένα σε έναν ευφυέστατο μύθο!
Σου σφίγγω θερμά το χέρι
Προσθέτω κι εγώ την ανησυχία μου για το ενδεχόμενο να εγκαταλείψεις την "Άμμο"
Τις ευχές μου για γρήγορη θεραπεία στον Άλεξ
Καλό Σ/Κ σε όλους!
markos A, September 26, 2008 10:58 AM
από onlysand
Αστειευόμουνα, βρε ΑΛΕΞάκι... :)
Λες να μην σε συμπονώ που ταλαιπωρείσαι;!...
Εύχομαι να το 'τακτοποιήσεις' και γρήγορα ν' απαλλαγείς απ' τον πόνο!
September 26, 2008 12:09 PM
MARKOS :)
χαίρομαι που σου άρεσε, ήταν μια αγαπημένη 'έμπνευση' - σ' ευχαριστώ πολύ!
onlysand, September 26, 2008 12:10 PM
από IGNIS
Νανά μου
Λυπούμαι για την τόση απουσία μου (κι έχει τόσα κρινάκια βλαστήσει η Άμμος σου να διαβάσω), το καλοκαίρι ψυχορραγώντας έφερε διάφορα, στέρεψαν και τα ποτάμια μου...μα είναι κι εκείνο το ..."ευριπίδειο" που λέγαμε παλιότερα, θυμάσαι; "Θεέ μου μην μου δίνεις όσα μπορώ να αντέξω" (αυτή η ελεύθερη -πικρή- μετάφραση...)
Καλά είμαι (το προσπαθώ φιλότιμα)
Καλά να σε (σας) βρίσκω
Στα κοσμήματα-κρινάκια σου, ξεχωρίζω τον "Καθρέφτη και Θρύψαλλα". Απίστευτο ποίημα... από τα ωραιότερα που έχω διαβάσει...
Και ας διαφωνώ... (!!!)
Ως πολυξοδεμένη από την αγάπη ομιλώ. Εκείνη που δεν γνωρίζει ζήλειες και καμώματα, στρατηγικές (ω δυστυχώς...) και τεχνάσματα, μα δίνεται απόλυτα και ανιδιοτελώς. (επιμένω, είναι λάθος... κόβεις τον εαυτό σου κομματάκια, την ψυχή σου κομματάκια και την προσφέρεις σε συσκευασία δώρου... τέλος, ούτε ένα ψίχουλο για σένα, τίποτε... από τις στάχτες περιμένεις να αναγεννηθείς, μα δεν είσαι μήτε μυθικό πουλί, μήτε αειθαλές ρόδο...)
Στο γαλαζόχρωμο ριζόχαρτο αυτού του ουρανού ψάχνω απεγνωσμένα να βρω τις καλλιγραφημένες παραινέσεις του Γέροντα. Μα βρίσκω μόνον σύννεφα. Και άφθονη βροχή δακρύων.
Φορές φορές σκέφτομαι πως η ζωή με τις καταιγίδες των ατυχιών και των εμποδίων, είναι ένα αμόνι που σφυρηλατούνται οι αντοχές μας. Λυγίζει, ραγίζει, και παραιτείται ο σαθρός. Ο κάλπικος. Ο αληθινός, ο γνήσιος, παραμένει. Παρ’όλα αυτά, μέσα σε όλα αυτά, μετά από όλα αυτά, παραμένει.
Ίσιος και ευθυτενής. Ακόμα.
Φθινοπωρινές μελαγχολίες που περιμένουν ασμένως την ίαση μιας άνοιξης. Ας είναι και μες τον χειμώνα...
(οι εποχές έγιναν πια μια εσωτερική υπόθεση...)
Πολλά φιλιά και αγάπη σε σένα Ποιήτρια.
Να γράφεις, να κοσμείς, να υπάρχεις.
Την αγάπη μου σε όλους τους φίλους εδώ
Και πολλές-πολλές ευχές για να απομακρυνθούν όλες οι ατυχίες και οι αναποδιές μέχρι την πλήρη ανάρρωση. (Άλεξ, ταχύτατα!)
Ignis, September 28, 2008 3:36 PM
από voul-voul
Μπαίνω για την Κυριακάτικη καλησπέρα, και είμαι η πρώτη που ξανα-καλωσορίζω την ΙΓΚΝΙΣ!:)
Φαντάζεσαι πόσο θα χαρεί η Νανά;!
Σου έστελνε τη σκέψη της σε προηγούμενα "έπεα" (28/8 νομίζω)
Σε όλους τους φίλτατους συνταξιδιώτες, και η καθιερωμένη ευχή: ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ!:)
voul-voul, September 28, 2008 8:33 PM
από onlysand
IGNIS ! :)
κι εγώ να σε καλωσορίσω: με πολλά φιλιά και ζεστό χαμόγελο-αγκαλιά!
Σε παρακολουθώ, να ξέρεις, 'Ίριδα' (πάνω από τα λινκς ‘φίλοι & περαστικοί’ – μόλις ανεβάσετε μαργαριταράκι, χτυπάει 'κουδουνάκι' :)
Τη σιωπή σου καταγράφω ως φουρτούνα, τα δυνατά απ' το αίμα της αγάπης λόγια σου ανίατη(;) πληγή...
Ούτε λόγος, ‘άστεγη των ελπίδων’, δοτική – εσύ παραξοδεύτηκες, Χρυσή! Κανείς δεν δικαιούται να σου ζητήσει τα ‘ρέστα’...
Ακόμα και με σύννεφα, ωστόσο, δεσπόζει η ανοιχτή ψυχή σου καλλιγραφημένη
Γι' αυτό και αναπτερώνομαι που σε 'ακούω' πάλι: "να απομακρυνθούν όλες οι ατυχίες και οι αναποδιές μέχρι την πλήρη ανάρρωση"
Α, ναι! κι η ευριπίδεια ρήση οδηγός δύναμης :)
Πάνω στην ώρα ήρθες – 'ανεβαίνει' απόψε ο Καραβάτζιο!... ;)
September 29, 2008 10:29 PM
VOUL-VOUL :)
Καλή βδομάδα και σε σένα
συνεπέστατη ευγενική ψυχή! :)
( ......... )
Καλό βραδάκι σε όλους! :)
onlysand, September 29, 2008 10:32 PM
για το ποστ Καραβάτζιο ~ το πάθος των φωτοσκιάσεων
από eraser
Πλήρης και φίνα παρουσίαση μιας "άξεστης" ιδιοφυίας όπως ο Καραβάτζιο - συγχαρητήρια Νανά!
Αλλά αυτό που κλέβει την παράσταση είναι οπωσδήποτε ο "Καθρέφτης θρύψαλλα": μια καταπληκτική εικόνα της παρακμιακής εποχής μας με γενναία δόση ΕΛΠΙΔΑΣ!
Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και δεν χορταίνω να εκπλήσσομαι για την ιδιοφυή σύλληψη, συγκλονιστικό!!!
Καλημέρες σε όλους :)
eraser, September 30, 2008 12:17 PM
από voul-voul
Πραγματικά συναρπαστικός ο Καραβάτζιο, Νανά! Πολύ περισσότερο, αν σκεφτούμε τι ζωή έκανε και πώς είχε... χρόνο να ζωγραφίζει αυτά τα αριστουργήματα που του χάρισαν την αθανασία.
Τους χαιρετισμούς μου στέλνω σε όλους τους συνταξιδιώτες εδώ στην αγαπημένη μας "Άμμο", και καλό σας βράδυ :)
voul-voul, October 1, 2008 7:54 PM
από ΕΡΜΙΑ
"φωτιά σαν το νερό-νερό καθρέφτης για να ξαναδείς τον εαυτό σου"
και θα μπορούσα να επαναλάβω αντιγράφοντας κάθε ξεχωριστή πρόταση...
και κάθε φορά να λέω πως είναι οι σκέψεις που δεν μπόρεσα να σκεφτώ!
κι επίσης πολλές φορές λέω διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντάς σε, πως με τα λόγια είναι που επικοινωνούμε, όχι με τις μπογιές :-)
χαρίζεις κάθε φορά, κρυφά και φανερά ένα λουλούδι στον καθένα μας.
Η αναφορά σου στον Καραβάτζιο μέσα στη γοητεία τού ύφους σου. Αν και κολλημένη στη "σύγχρονη" τέχνη, δεν μπορώ να μη θαυμάζω τα παλλόμενα ανθρώπινα σώματα απο τον μάστορα τής τεχνικής τού κιαροσκούρο.
Άλλωστε, φώτισε μιά αθέατη εποχή που στο επίκεντρό της ήταν η έξαρση τής θρησκευτικής λατρείας και παρ΄όλο το κλίμα, στις σκηνές τής βιβλικής παράδοσης δεν παρουσιάζεται τίποτα με το φωτοστέφανο τής αγιοσύνης. Αντίθετα, "χρησιμοποιεί" πρόσωπα απλών και ίσως περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Ζωγράφος τού υποκόσμου και τής ερωτικής επιθυμίας...
Οι ανασφάλειές του ήταν ίδιες με τον κόσμο τού περιθωρίου -"καταδικάστηκε" απο τα παιδικά του χρόνια- με τις σκιές για καταφύγιό του σαν να ήταν οι τέσσερις τοίχοι ενός σπιτιου. Μόνος όμως, και στη ζωή και στον θάνατό του.
ευχές σε όλους...
ερμία, October 2, 2008 12:04 AM
από IGNIS
Μάλιστα. Ρεαλισμός
Βρήκαμε τι είμαστε και μας αρέσει ετούτος και οι παρόμοιοι (και ο συμβολισμός επίσης). Με τα δυο πόδια στο έδαφος και ει δυνατόν και πιο κάτω από αυτό (τα πόδια) έτσι ώστε να είναι το έδαφος (και οι σκέψεις) βαρύ, για να μην παρασυρόμαστε σε ανόητα κι ανούσια πέταγματα. Ρεαλιστές, ορθολογιστές και άπιστοι(;) Θωμάδες (επί των τύπων των ήλων, σταθερά)
Προσωπικά στον Καραβάτζιο μου αρέσει εκτός από τον εξαιρετικά νατουραλιστικό τρόπο απεικόνισης, αυτός ο εντελώς φωτογραφικός (συγχωρήστε μου οι ειδήμονες το λεξιλόγιο, Ερμία καλή μου, μην τύχει και κάνεις ...περμανάντ (φρίττουσα) όταν μιλάω ..."εικαστικά"!!!!) φωτισμός. Από μία πηγή, και δυνατή. Έτσι όπως τον δεχόμαστε και στην ζωή μας. Τον ήλιο ή άλλο τι. Πάντα ένα.
Την καλημέρα μου.
Καλό μήνα δεν είπα, αλλά εξελίσσομαι σε τύπο που αν τον φέρεις να σου σπάσει το ρόδι ...την έβαψες (τα έκανε ρόιδο που λέμε)
Ignis, October 2, 2008 7:30 AM
από onlysand
ERASER :)
πώς μου ...ξέφυγε;!... ;)
την ελπίδα την αποφεύγω γενικώς - μαζί με τον φόβο, ως γνωστόν, είναι το σκληρότερο ναρκωτικό...
πάντως σ' ευχαριστώ για τον ενθουσιασμό σου
October 2, 2008 2:05 PM
VOUL-VOUL :)
χαίρομαι που απόλαυσες τον Καραβάτζιο - λαμβανομένων υπόψη των κοινωνικών παραμέτρων (βλ. ερμία), πραγματικά ...αξιοπρόσεκτη φυσιογνωμία!
να είσαι καλά! :)
October 2, 2008 2:07 PM
ΕΡΜΙΑ :)
πολυτάλαντη και ταπεινόφρων (έστω, 'ανήσυχη';)
δεν θα συμφωνήσω ως προς την ‘ανεπάρκεια’ των εικόνων – και, εντάξει, να μην επικαλεστώ την κινέζικη ρήση περί της ‘υπεροχής’ των – θα σου πω μόνο, ότι πολλές φορές, όταν με ...στριμώχνουν οι λέξεις, κάθομαι και θαυμάζω στην απέναντι όχθη τους ομοτέχνους σου, Χρωματιστή ;)
Να υπογραμμίσω επίσης ότι γοητευτικός είναι ο δικός σου τρόπος να παρουσιάζεις εντυπωσιακά ανάγλυφα - όχι μόνο τον ίδιο τον Καραβάτζιο, αλλά και το κλίμα της ‘σκοτεινής’ εποχής του - με τη θερμή οικειότητα της «σύγχρονης» (και τέχνης).
October 2, 2008 2:11 PM
IGNIS :)
Ουπςςς! Απότομη προσγείωση, Χρυσή – δεν σου πάει... ;) Σε θέλω πτερώεσσα και δυναμική απτόητη, να παλεύεις στα σύννεφα για τον ήλιο – όχι ‘βαθιά στο έδαφος’(!), δεν είναι τόπος για σένα να συχνάζεις εκεί...
Εκτός από τη ‘ζήλεια’ μου για την πρωινή(!) σου ενάργεια - ως προς το ...ρόιδο: παρά τα σημεία των καιρών και τα τέρατα των επικαίρων, σε ανακηρύσσω ρόδι και γούρι της ‘άμμου’ – καλό σου μήνα! :)
Kαλό μήνα σε όλους τους συνταξιδιώτες! :)
onlysand, October 2, 2008 2:14 PM
από MERIL
Με "ρούμπωσες" και τι να πω...
Ευτυχής που μπορώ να μετέχω μ' έναν τρόπο, αυτόν τον τρόπο, στα μαθήματα πολιτισμού που παραδίδεις...
Χαίρε, Νανά
meril, October 3, 2008 3:06 PM
από fyllo
Είναι μια όαση αυτή η "Άμμος", απέναντι στην ερημιά της άσχημης πραγματικότητας που μας περιβάλλει.
Κοινότοπο, το ξέρω... αλλά τι άλλο να πω, Νανά, για τη μυσταγωγία που μας χαρίζεις!
Πολλά πολλά ευχαριστώ! σε σένα πρώτα (είσαι αιτία και αφορμή), και στους πολύτιμους συνταξιδιώτες μας
Να είστε όλοι καλά, όμορφο (σχεδόν καλοκαιρινό!) απόγευμα :)
fyllo, October 3, 2008 4:59 PM
από voul-voul
Νανά, είτε κείμενα είτε εικόνες,
ό,τι μας προσφέρεις ετσι απλόχερα,
είναι όλα μαγικά και θαυμάσια - πάντα τα λόγια μου λίγα και φτωχά για να σε ευχαριστήσω!
Σε όλους τους συνταξιδιώτες, να ευχηθώ:
υπέροχο βραδάκι Κυριακής
και μια πανέμορφη εβδομάδα! :)
voul-voul, October 4, 2008 5:13 PM
έπεα επί άμμου 13/9/08
για το ποστ Βανίλια
από Markos A
Μια "ανησυχητική", υπαρξιακή ιστορία... όπου ανακαλύπτεις το ανικανοποίητο που σχεδόν καθημερινά, και από διαφορετικές αιτίες, αναταράσσει την ψυχή...
Έξοχη γραφή, Νανά!
Καλό Σ/Κ σε όλους τους φίλους
Markos A, September 13, 2008 12:24 PM
από ΑΛΕΞ
Όντως "κρύο πράγμα" ο χειμώνας..."σκιά στην ψυχή" & κυρίως "εσωτερική αίσθηση" & για μένα. Το ξέρω πως θα χεις μαντέψει πως τούτες οι γραμμές θα μου άρεσαν περισσότερο. (Μη γελάς! Σε "βλέπω"!).
Συγνώμη που είμαι σύντομος αλλά η κούραση μου δεν λέγεται. Εχω σεμινάριο όλο το Σ/Κ στο ΑΠΘ. Ευτυχώς που το τέλειωσαν νωρίτερα από την επίσημη ώρα, αλλιως εκεί θα μουν ακόμη. Και αύριο μια από τα ίδια.
Να στε όλοι καλά. Φιλιά!
Άλεξ, September 13, 2008 7:28 PM
από Voul-Voul
Αχ, πανέμορφη η άδεια παραλία!...
Το καλοκαιράκι παρατείνεται, μας κάνει τη χάρη... Αλλά εδώ στην "Άμμο", θα μείνει για πάντα! :)
Έχουν δίκιο οι "προλαλήσαντες", Νανά:
ήσυχο, "ύπουλο" γράψιμο, με γλυκόπικρο χιούμορ και απαράμιλλη ανάλυση του "χειμώνα"!
Να είστε όλοι καλά και να περνάτε ωραία!
Voul-Voul, September 13, 2008 9:22 PM
από onlysand
MARKO :)
σ' ευχαριστώ πολύ για την 'ανάγνωση' - βλέπεις και το 'αόρατο' ποτάμι...
Όμορφη Κυριακή - ημερολογιακά, 'τελευταία' του καλοκαιριού - για σένα και για όλους τους συνταξιδιώτες :)
September 14, 2008 12:47 PM
ΑΛΕΞ :)
Αυτό το «κρύο πράγμα» ποτέ να μην αγγίζει την ψυχή σου/μας :)
Αμάν, πια, μ’ αυτά τα σεμινάρια – παρα-μορφώνεστε, βρε παιδί μου!... ;Ρ
September 14, 2008 12:47 PM
VOUL-VOUL :)
Η άδεια παραλία με τις ομπρελίτσες που μας περιμένουν – τι δελεαστικό! ;)
Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα ...’απαράμιλλα’ – να είσαι καλά!
onlysand, September 14, 2008 12:49 PM
από eraser
Απλά και ήσυχα, εισάγεις Νανά, με τον ιδιαίτερο τρόπο σου, μια εξαιρετική πραγματεία για τον χειμώνα της ψυχής.
Kαι αφορμή, μια τόσο οικεία "κατάσταση"
Καλή βδομάδα στους συνταξιδιώτες :)
eraser, September 15, 2008 12:31 PM
από MERIL
Ο χειμώνας λοιπόν... ό,τι μας σκοτεινιάζει ό,τι μας παίρνει ό,τι μας λείπει
Ο Αύγουστος έτσι κι αλλιώς ανάλγητος, δε μας αφήνει ουδέ ψευδαίσθηση παρηγοριάς...
Τι να γίνει; Ζωή....
Συγγνώμη συγγνώμη πόσο μου άρεσε δεν είπα...
meril, September 15, 2008 6:29 PM
από onlysand
ERASER :)
πού και πού γράφουμε και καμία (όχι και ...πραγματεία!!!) για να ξορκίσουμε το χειμώνα (ιδιαίτερα της ψυχής! :)
να είσαι καλά!
September 15, 2008 8:07 PM
MERILou
ώριμη (συγγραφικά!) και αισθαντική :)
για να είμαι ειλικρινής (όπως πάντα, εξάλλου – απλώς, καμιά φορά δεν το θεωρώ απαραίτητο να ‘εκδηλώνομαι’) δεν περίμενα να σου αρέσει˙ επειδή, συνειδητά, είναι γραμμένο ‘αποστασιοποιημένα’
χαίρω ιδιαίτερα και σ’ ευχαριστώ πολύ :)
onlysand, September 15, 2008 8:10 PM
για το ποστ ...υποβρύχιο
από ΑΛΕΞ
Κρυστάλλινες οι εποχές περνοδιαβαίνουν μέσα σε διάφανο ποίημα-κρύσταλλο είτε "αυτοπροσώπως" είτε συνειρμικά μέσω των τίτλων προηγ. σχετικών αναρτήσεων σου & κουβαλούν μαζί -στην αγκαλιά τους- μια ολάκερη ζωή, στο κάθε βήμα τους. Μια ολάκερη ζωή για να την πιείς σε ένα κρυστάλλινο ποτήρι-ποίημα με τις γεύσεις του τις μύριες!
Ασύλληπτη αυτοαναφορικότητα & πένα αειθαλής γεμάτη ανατροπές, εκπλήξεις, συγκινήσεις.
Τα φιλιά μου σε όλη την όμορφη παρέα μας.
Άλεξ, September 16, 2008 2:33 PM
από Voul-Voul
Πανέμορφο, Νανά!
Γλυκόπικρο πρελούδιο στην τελευταία πανσέληνο του καλοκαιριού, φορτωμένο με τα φωτεινά και σκούρα χρώματα των διαθέσεων!
Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Άλεξ ξαναβρίσκει την ποιητική του πολύχρωμη εκφραστικότητα :)
Καλό απόγευμα σε όλους τους ταξιδιώτες του φθινοπώρου!...
voul-voul, September 16, 2008 4:20 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
Μα εσύ, καλέ μου, έγραψες ένα παράλληλο ποίημα! Θαυμάζω και ‘χαζεύω’ το κρυστάλλινο ρυάκι της καλλιεπούς ευφράδειας και της αισθαντικής σου παρατηρητικότητας – μες απ’ την καρδιά οι ευχές μου στην ομορφιά και τη γενναιοδωρία της ψυχής σου :)
Όμορφα γαλήνιο βραδάκι!
September 16, 2008 8:15 PM
VOUL-VOUL :)
Το φεγγαράκι προς τη χάση, αειθαλείς εύχομαι οι καλοκαιρινές διαθέσεις! ;)
ναι, ήταν το τελευταίο φεγγάρι του - από Δευτέρα, και 'επίσημα', φθινόπωρο...
onlysand, September 16, 2008 8:21 PM
από ΑΛΕΞ
Voul –voul, να σαι καλά. Σε ευχαριστώ πολύ. Η αλήθεια είναι όντως ότι το εμπνευσμένο ποίημα της φίλης μας ξύπνησε τον οίστρο μου. Λέω «ξύπνησε», διότι με την τόσο «υπέροχα» οργανωμένη έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς, έχω χάσει ακόμη & τον ύπνο μου. Είναι τόσο καλά οργανωμένα, που χθες έκανα μάθημα στις σκάλες του σχολείου & στις κερκίδες της αυλής. Σήμερα βρέθηκε μια τάξη τέλος πάντων, αλλά δεν έχει πίνακα, διότι εκεί που θα μπει υπάρχουν 2 πρίζες & πρέπει να στείλει ο Δήμος ηλεκτρολόγο να τις πάει αλλού… Τεσπα. Είμαι μάχιμος εκπ/κός & μάθημα θα κάνω & στην ταράτσα & στο δρόμο & στη λαϊκή αγορά ακόμη, & όπου μου δώσουν χώρο, έτσι όπως έκανα & όταν ήμουν στην ιδιωτική εκπ/ση. Πάνω απ' όλα θέλω να τιμώ & τον όρκο που έδωσα ως εκπ/κός & το μισθό που μου δίνει η Πολιτεία & τα παιδιά μου (στο σχολείο) που κάθε χρόνο μου ανοίγουν τα μάτια για να μαι καλύτερος σε αυτό που τάχθηκα να υπηρετώ.
Η αλήθεια είναι πως αν αυτή τη στιγμή μού περίσσευαν, θα πλήρωνα έναν ηλεκτρολόγο από την τσέπη μου, να τελειώναμε. Ήδη τα σφουγγάρια για τους πίνακες τα αγοράζω εγώ & πολλές κουρτίνες από τάξεις που χρησιμοποιούσα με δικά μου έξοδα τις πήγαινα εγώ στο καθαριστήριο, διότι όταν πχ ζητούσα ένα σφουγγάρι η απάντηση ήταν «δεν υπάρχουν κονδύλια»… Τα λέω γιατί πολλά ακούγονται, ότι εμείς οι ίδιοι απαξιώνουμε την Παιδεία κ.α. & πονώ όταν τα ακούω καθότι δεν είμαστε όλοι έτσι, άσχετα αν στο ελλην. Δημόσιο φαίνονται μόνο οι φελλοί γιατί πάντα είναι εύκολο να επιπλέουν. Ως εκ τούτου την περίοδο αυτή δεν έχω χρόνο για αναρτήσεις ούτε στο μπλογκ μου, δυστυχώς.
Και τα σχόλια που γράφω είναι πολύ σύντομα. Έτσι θέλω τώρα να εξηγήσω τι εννοώ με τον όρο «αυτοαναφορικότητα» στο σχόλιο μου.
Κάθε γνήσιος & πηγαίος ποιητής (όπως & η φίλη μας) με ό,τι γράφει παραπέμπει πάντα αβίαστα στο ατέλειωτο διακείμενο που αποτελεί η γνήσια γραφή του. Έχει συνέχεια η γραφή του & η μαγεία της έγκειται σε αυτό: να μη γράφει με ασυνέχεια. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει αυτοεπανάληψη. Και αυτό ήθελα να εξηγήσω (προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης)! Αυτό σημαίνει ότι μέσα από τις υπερβάσεις, τις ανατροπές που αδιάλειπτα κάνει με όλα τα εκφραστικά του μέσα, δεν παύει ποτέ να ναι ο εαυτός του. Και εδώ βρίσκεται όλη η μαγκιά τούτης της μαγείας, διότι μέσα σε αυτό το ατελείωτο corpus της γραφής του «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» & αντίστροφα. Και αυτό πρωτίστως συγκινεί τον καλό αναγνώστη που έχει & μνήμη. Όλη η ποίηση του Ελύτη πχ, αλλά & του Paul Eluard (για να μείνω μόνο σε αυτούς) αποτελούν ένα τέτοιο αέναο σύστημα παραπομπών (το ένα κείμενο υποβάλλει το προηγούμενο & το μεταγενέστερο κ.ο.κ.) & αυτό είναι η πραγματική & πηγαία ποίηση. Αυτό ακριβώς συμβαίνει & στη μαγευτικότατη γραφή της οικοδέσποινας μας που έχουμε την τιμή να ναι φίλη μας.
Αυτά ήθελα να πω. Συγνώμη για τη μακροσκελή εισαγωγή μου. Καλό βράδυ σε όλη την παρέα.
ΥΓ: όσο έγραφα το παρόν σχόλιο στο word, έγινε το απαντητικό σου σχόλιο, Νανά, στο α! σχόλιο μου. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Πάντα να γράφεις τόσο αγνά & όμορφα & να μας εμπνέεις!
Άλεξ, September 16, 2008 9:20 PM
από Voul-Voul
Διπλά αξιοθαύμαστος είσαι, Άλεξ!
Ενώ ακούμε πολλά για τις ελλείψεις στα σχολεία, αλλιώς είναι να μαθαίνουμε από "πρώτο χέρι" την άθλια αδιαφορία της πολιτείας για το μόνο "όπλο" που εξασφαλίζει το μέλλον όχι μόνο των παιδιών αλλά και της ίδιας της ύπαρξης της χώρας μας!
Και λέω "διπλά", γιατί και η "αναφορά" στην ποίηση με αφορμή τα ποιήματα της Νανάς, είναι πραγματικά εκφραστικότατα αναλυτική - μας ανοίγεις και μας τα μάτια, σ' ευχαριστώ γιαυτό
voul-voul, September 16, 2008 9:52 PM
από ΕΡΜΙΑ
Κάθε φορά που σκεφτόμουν πώς αποδίδεται καλύτερα η ερωτική αγάπη, κατέληγα στην υδατογραφία. χρόνια πριν αυτές τις ζωγραφιές τις έλεγα υδατογραφίες τού έρωτα. θέλει ανθεκτικό "μέσο" για ν' αντέξει το νερό και θέλει και τη διαφάνεια στο χρώμα και την πυκνή επικάλυψη τής γκουάς.
αυτή την εικόνα πήρα διαβάζοντάς σε...
σκέψεις που με ταχύτητα αποχωρίζονται το φως τού φεγγαριού αλλά δεν βιάζονται να συναντήσουν τον ήλιο.
πολλαπλασιάζεις τα χρώματα των λέξεων θέλω να πω για να κυλάνε τα συναισθήματα στα άπατα χωρίς τον φόβο, αυτόνομα, έτοιμα για όλα.
:-))
Ερμία, September 16, 2008 11:11 PM
από Markos A
Πρωτότυπο σκηνικό, «θεατρική» πλοκή, απογειωτικός συμβολισμός – για άλλη μια φορά, Νανά, συγχαρητήρια από καρδιάς!
Εδώ ακούμε ότι στην περιφέρεια τα παιδιά δεν έχουν ΠΡΟΣΒΑΣΗ στα σχολεία!
Καλό μεσημέρι σε όλους και, γενικώς και ειδικώς, ΥΠΟΜΟΝΗ & ΔΥΝΑΜΗ!
Markos A, September 17, 2008 12:41 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
Έχει δίκιο η voul-voul: διπλά και τρίδιπλα αξιοθαύμαστος (χωρίς ίχνος κολακείας)!
Αυτή η ανικανότητα και η μιζέρια, ο ωχαδερφισμός του νεο-ελληνικού τσίρκου, συγκινητικά (αν και ‘στιγμιαία’) εξουδετερώνεται από την αυτοθυσία των ‘ανωνύμων’ – σιχαίνομαι πια την ‘έλλειψη κονδυλίων’, που καμουφλάρει την παχυδερμία τους, τις κλεψιές και την απληστία τους!... (τραβάω φρένο στην οργή ---)
Όσο για την ‘αυτοαναφορικότητα’, μην ανησυχείς: δεν την εξέλαβα ως ‘επανάληψη’.
Παρ’ όλο που με τιμά υπερβολικά η παράθεση των μέγιστων Ποιητών, σεμνύνομαι να ‘χαίρομαι’ που σου έδωσα αφορμή να παρατηρήσεις την ‘συνέχεια’ και να κάνεις μια πραγματικά ουσιαστική αναφορά, με περιεκτική γλαφυρότητα – respect!
Λαμβάνοντας υπόψη και τους εξοντωτικούς ρυθμούς των υποχρεώσεών σου, θερμά σ’ ευχαριστώ, πολλές φορές! :)
Υ/γ.1. (για το προ-προηγούμενο σχόλιό σου): Ναι, είχα μαντέψει πως εκείνες οι γραμμές (για τον 'χειμώνα') θα σου άρεσαν περισσότερο ;)))
2. Είναι απόλαυση τα 'μακροσκελή' σου!!!
September 17, 2008 3:05 PM
ΕΡΜΙΑ :)
Κι εσύ, ξέρεις τι κάνεις, Χρωματιστή;
Μ’ ένα μαγικό, ανεπαίσθητο άγγιγμα ζωντανεύεις την ‘εικόνα’. Δίνεις την ‘προοπτική’ που βαθαίνει το ‘ποίημα’ ...εν αγνοία μου˙ με τη ζωγραφική ματιά σου, αποκαλύπτεις τις φωτοσκιάσεις αισθημάτων και αισθήσεων που αφενός τιμούν τον ταπεινό μου λόγο, αφετέρου αναδεικνύουν την πλούσια ‘παλέτα’ σου.
Άπειρα ευχαριστώ, φιλί :)
September 17, 2008 3:07 PM
ΜΑΡΚΟ :)
Δεν έχουν πρόσβαση στα σχολεία γιατί απέχουν 7-16 χλμ. Και οι οδηγοί αρνούνται να μεταφέρουν τα παιδιά, επειδή είναι απλήρωτοι επί ...3 χρόνια!!!
Αλλού, δεν υπάρχουν καν σχολεία...
Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα (υπερβολικά...) ευγενικά σου λόγια
onlysand, September 17, 2008 3:09 PM
από MERIL
Λοιπόν σκέφτομαι πως τα ποιήματά σου είναι ένα οδοιπορικό ψυχής με πετάγματα ανάμεσα σε διφορούμενα λεκτικά φεγγάρια
Και ποιος να μην ακολουθήσει που "οι νότες καρό τραπεζομάντιλο" στρωμένες κιόλας σε καλούν σε απόλαυση
Προ των θυρών ένας ξερός χειμώνας
μέχρι τότε ας ασκηθούμε την ομορφιά να βλέπουμε
Να σαι καλά
meril, September 17, 2008 9:17 PM
από eraser
“Βανίλια υποβρύχιο”, καθώς σφάζεις με το βαμβάκι, τα μέσα έξω η ψυχή... κόβει φλέβες και το «τάνγκο του δολοφόνου» - Νανά, μας... τελείωσες... χαλάλι σου! ;)
Όπως ακούμε και βλεπουμε, στην... ανθρωποφαγία ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ελπίζουμε, για να πάρει τέλος και η αφόρητη μιζέρια τους...
Ανθεκτικές καλημέρες! :)
eraser, September 18, 2008 12:07 PM
από onlysand
η ΜERILou με κίνηση όλο χάρη
λύνει τα μαλλιά της
κι από κει πετούν
τα θαύματα τα όνειρα
οι επόμενες επιθυμίες
κι εκείνη με το μαγικό ραβδάκι της
τα δίνει τα χαρίζει στους ανέμους
γλυκά για να θροΐζουνε στ' αυτιά μας
και τα πικρά να μην πατούν
μόνο να φεύγουν με χαμόγελο μακριά μας
αφού μας έχουνε γνωρίσει...
September 18, 2008 2:36 PM
ERASER :)
καλοσύνη σου - άβολη για μένα... ;)
την τελευταία φράση σου υιοθετώ ηπίως
onlysand, September 18, 2008 2:37 PM
από RETURN
Με δύο ωραιότατες κινήσεις επί της ποιητικής σκακιέρας ("Μονό ηλιοβασίλεμα", "...υποβρύχιο") η αγαπητή μας Νανά βγάζει τούδε και εφεξής διαρκές "ματ" οποιαδήποτε ποιητική απόπειρα επί της "συναισθηματικοποίησης της φύσης" που δεν θα λαμβάνει υπ'όψιν αυτό που η ίδια η ποιήτρια έλαβε σοβαρότατα υπ' όψιν - από πάντα απ'όσο θυμάμαι εγώ τουλάχιστον να την διαβάζω:
σε οποιοδήποτε είδος της, σε οποιαδήποτε έκφραση και έκφανσή της η ποίηση ειναι ΟΥΣΙΑ, θελει ΒΑΘΟΣ, πρέπει να έχει όντως κάτι να πει. Τελεία και παύλα.
Το έδαφος στο οποίο κινούνται τα δυο συγκεκριμένα ποιημάτα [ημιλυρικός - ψυχορομαντικός - (υπερ)νατουραλιστικός τόνος] είναι πάντα "ύποπτο": πρόσφορο δηλαδή για φορμαλιστικά παιγνίδια και αέναες αενάως "αλλαξομπαλιές" με τις λέξεις.
Η ποιήτρια όμως, με υποδειγματική ετοιμότητα και πλήρη νοηματική και γλωσσική εμπειρία αποφεύγει την μετατροπή του ποιητικού σώματος σε ένα άδειο καύκαλο, και εκτοξεύει δυο κομψοτεχνήματα στον ήδη ολοφώτιστο ποιητικό ουρανό της.
Νανά μου, χαίρομαι να σε βλέπω να ανέρχεσαι καταδυόμενη, σε στέρεωμα και βυθούς μαζί. Χωρίς κανείς να μπορεί να προδικάσει σε ποιες ευτοπίες ακόμα θα φτάσεις...
The Return, September 19, 2008 1:39 AM
από onlysand
My RETURN :)
κάθομαι και θαυμάζω και ...ζαλίζομαι με τα βαθιά ύψη όπου με τοποθετείς – έχω να διανύσω αστρονομικά ‘μεγέθη’ ως να φτάσω εκεί, Αγαπητότατε Μεροληπτικέ! ;)
καλύτερα σιωπή εκ μέρους μου˙ η φασαρία κουρδίζει πάντα τον χρόνο για να ξαναρχίζει – εκ πείρας γνωρίζω ότι ξεκινώ πάντα με ...handicap και τον 'βασιλιά' εκτεθιμένο ;)
Όχι, ωστόσο, τόσο αγνώμων ώστε να μην υποκλιθώ στη γενναιόδωρη ‘κριτική’ σου (με επίγνωση του ‘βάρους’ που μου επιδαψιλεύεις)
onlysand, September 19, 2008 11:55 AM
από fyllo
Με ιδιαίτερη χαρά σάς ξαναβρίσκω, όλους τους φίλους της «Άμμου» :)
(έπρεπε να καθήσω υπερωρία για να καταφέρω να στείλω μικρό χαιρετισμό!)
Νανά, έχω φωτοτυπήσει καμιά εικοσαριά ποστ και τα σχόλιά τους για να τα διαβάσω με την ησυχία μου... Με μια γρήγορη ματιά, βλέπω μόνο υπέροχα και θαυμαστά περιβόλια να με περιμένουν!
Ένα όμορφο Σ/Κ να ευχηθώ σε όλους σας, καλό φθινόπωρο! :)
fyllo, September 19, 2008 4:26 PM
για το ποστ Φθινοπωρινή Ισημερία
από ΑΛΕΞ
Ευχαριστώ πολύ. Μου φτιαξες τη μέρα avec "Les feuilles mortes" & τον Montand. Αδυνατώ να γράψω περισσότερο (δες νεο ποστ μου & θα καταλάβεις).
Να μαστε όλοι καλά. Φιλιά!
Άλεξ, September 21, 2008 10:44 AM
από onlysand
FYLLαράκι καλωσόρισες! :)
όμορφο φθινόπωρο να σου ευχηθώ και πάντα φως στα ταξίδια σου!
σ' ευχαριστώ x
September 21, 2008 12:58 PM
ΑΛΕΞάκι :)
Ανοίγοντας το μπλογκ, πριν καν πάω τα σχόλια, το πρώτο που έκανα ήταν να πατήσω την «Ανακοίνωσή» σου – πολύ στενοχωριέμαι που σε ταλαιπωρεί τόσα χρόνια...
Και βέβαια, πρέπει να δράσεις – μια τέτοια επέμβαση είναι, φαντάζομαι, ‘εύκολη’ – εσύ δεν είσαι απ’ τους ...αναποφάσιστους! ;)
Γρήγορα περαστικά να σου ευχηθώ, χρυσό παιδί :)
onlysand, September 21, 2008 1:00 PM
από Voul-Voul
Υπέροχο ταξίδι με τα αισθαντικά σου λόγια και τις εικόνες που διαλεξες Νανά
Με ζεστά αισθήματα κι εγώ, χαιρετώ τους φίλους συνταξιδιώτες της "Άμμου" και συμπαρίσταμαι στον Άλεξ για τη δοκιμασία του. Περαστικά και γρήγορα κοντά μας!
Καλή και όμορφη βδομάδα από αύριο :)
September 21, 2008 5:17 PM
από El(lad)itsa
Νανά μου καλημέρα! :)
κοιτάζω έξω το φθινόπωρο και το καλωσορίζω
μετά, ανοίγω τις εικόνες και τα ποιήματά σου, και γεμίζω χρώμα και συναισθήματα.
Σ' ευχαριστώ που γεμίζεις την ψυχή μου!!!
Καλό φθινόπωρο και καλή βδομάδα σε όλους! :)
El(lad)itsa, September 22, 2008 11:44 AM
από MERIL
Τα χρόνια της άνοιξης και του θέρους λάτρευα το φθινόπωρο. Τα χρώματά του, τις μυρωδιές που αφήνουν τα ώριμα φρούτα
το νοτισμένο χώμα
το φως που απαλαίνει
το μάζεμα στην εστία ύστερα από την αλητεία του θέρους
Έχω κουράγιο να τ' αγαπώ ακόμα
κι ας είναι όλα τόσο φευγαλέα σαν τα γραμμένα στην άμμο...
Πάντως υπάρχουν αμμουδιές που ανεξίτηλα χαράσσουν
Ελπίζω να το ξέρεις
meril, September 22, 2008 5:55 PM
από onlysand
VOUL-VOUL :)
χαιρετώ σε κι εγώ, συνταξιδιώτισσα
κι ευχαριστίες σού στέλνω ειλικρινείς!
September 23, 2008 2:13 PM
EL(LAD)ITSA :)
όμορφα χρώματα και στο δικό σου φθινόπωρο - αειθαλή!
Σήμερα νιώθω πάλι επιτακτική ανάγκη, όλους θερμά να ευχαριστώ! :)
September 23, 2008 2:16 PM
MERILou :)
όμορφα που τα λες, 'άγνωστη' φιλενάδα!...
σαν ήρεμο ρυάκι χαρωπά κελαριστό :)
τις αμμουδιές χαράσσουν ανεξίτηλα, λόγια μαργαριτάρια όπως τα δικά σου
onlysand, September 23, 2008 2:19 PM
από Markos A
Μια "ανησυχητική", υπαρξιακή ιστορία... όπου ανακαλύπτεις το ανικανοποίητο που σχεδόν καθημερινά, και από διαφορετικές αιτίες, αναταράσσει την ψυχή...
Έξοχη γραφή, Νανά!
Καλό Σ/Κ σε όλους τους φίλους
Markos A, September 13, 2008 12:24 PM
από ΑΛΕΞ
Όντως "κρύο πράγμα" ο χειμώνας..."σκιά στην ψυχή" & κυρίως "εσωτερική αίσθηση" & για μένα. Το ξέρω πως θα χεις μαντέψει πως τούτες οι γραμμές θα μου άρεσαν περισσότερο. (Μη γελάς! Σε "βλέπω"!).
Συγνώμη που είμαι σύντομος αλλά η κούραση μου δεν λέγεται. Εχω σεμινάριο όλο το Σ/Κ στο ΑΠΘ. Ευτυχώς που το τέλειωσαν νωρίτερα από την επίσημη ώρα, αλλιως εκεί θα μουν ακόμη. Και αύριο μια από τα ίδια.
Να στε όλοι καλά. Φιλιά!
Άλεξ, September 13, 2008 7:28 PM
από Voul-Voul
Αχ, πανέμορφη η άδεια παραλία!...
Το καλοκαιράκι παρατείνεται, μας κάνει τη χάρη... Αλλά εδώ στην "Άμμο", θα μείνει για πάντα! :)
Έχουν δίκιο οι "προλαλήσαντες", Νανά:
ήσυχο, "ύπουλο" γράψιμο, με γλυκόπικρο χιούμορ και απαράμιλλη ανάλυση του "χειμώνα"!
Να είστε όλοι καλά και να περνάτε ωραία!
Voul-Voul, September 13, 2008 9:22 PM
από onlysand
MARKO :)
σ' ευχαριστώ πολύ για την 'ανάγνωση' - βλέπεις και το 'αόρατο' ποτάμι...
Όμορφη Κυριακή - ημερολογιακά, 'τελευταία' του καλοκαιριού - για σένα και για όλους τους συνταξιδιώτες :)
September 14, 2008 12:47 PM
ΑΛΕΞ :)
Αυτό το «κρύο πράγμα» ποτέ να μην αγγίζει την ψυχή σου/μας :)
Αμάν, πια, μ’ αυτά τα σεμινάρια – παρα-μορφώνεστε, βρε παιδί μου!... ;Ρ
September 14, 2008 12:47 PM
VOUL-VOUL :)
Η άδεια παραλία με τις ομπρελίτσες που μας περιμένουν – τι δελεαστικό! ;)
Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα ...’απαράμιλλα’ – να είσαι καλά!
onlysand, September 14, 2008 12:49 PM
από eraser
Απλά και ήσυχα, εισάγεις Νανά, με τον ιδιαίτερο τρόπο σου, μια εξαιρετική πραγματεία για τον χειμώνα της ψυχής.
Kαι αφορμή, μια τόσο οικεία "κατάσταση"
Καλή βδομάδα στους συνταξιδιώτες :)
eraser, September 15, 2008 12:31 PM
από MERIL
Ο χειμώνας λοιπόν... ό,τι μας σκοτεινιάζει ό,τι μας παίρνει ό,τι μας λείπει
Ο Αύγουστος έτσι κι αλλιώς ανάλγητος, δε μας αφήνει ουδέ ψευδαίσθηση παρηγοριάς...
Τι να γίνει; Ζωή....
Συγγνώμη συγγνώμη πόσο μου άρεσε δεν είπα...
meril, September 15, 2008 6:29 PM
από onlysand
ERASER :)
πού και πού γράφουμε και καμία (όχι και ...πραγματεία!!!) για να ξορκίσουμε το χειμώνα (ιδιαίτερα της ψυχής! :)
να είσαι καλά!
September 15, 2008 8:07 PM
MERILou
ώριμη (συγγραφικά!) και αισθαντική :)
για να είμαι ειλικρινής (όπως πάντα, εξάλλου – απλώς, καμιά φορά δεν το θεωρώ απαραίτητο να ‘εκδηλώνομαι’) δεν περίμενα να σου αρέσει˙ επειδή, συνειδητά, είναι γραμμένο ‘αποστασιοποιημένα’
χαίρω ιδιαίτερα και σ’ ευχαριστώ πολύ :)
onlysand, September 15, 2008 8:10 PM
για το ποστ ...υποβρύχιο
από ΑΛΕΞ
Κρυστάλλινες οι εποχές περνοδιαβαίνουν μέσα σε διάφανο ποίημα-κρύσταλλο είτε "αυτοπροσώπως" είτε συνειρμικά μέσω των τίτλων προηγ. σχετικών αναρτήσεων σου & κουβαλούν μαζί -στην αγκαλιά τους- μια ολάκερη ζωή, στο κάθε βήμα τους. Μια ολάκερη ζωή για να την πιείς σε ένα κρυστάλλινο ποτήρι-ποίημα με τις γεύσεις του τις μύριες!
Ασύλληπτη αυτοαναφορικότητα & πένα αειθαλής γεμάτη ανατροπές, εκπλήξεις, συγκινήσεις.
Τα φιλιά μου σε όλη την όμορφη παρέα μας.
Άλεξ, September 16, 2008 2:33 PM
από Voul-Voul
Πανέμορφο, Νανά!
Γλυκόπικρο πρελούδιο στην τελευταία πανσέληνο του καλοκαιριού, φορτωμένο με τα φωτεινά και σκούρα χρώματα των διαθέσεων!
Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Άλεξ ξαναβρίσκει την ποιητική του πολύχρωμη εκφραστικότητα :)
Καλό απόγευμα σε όλους τους ταξιδιώτες του φθινοπώρου!...
voul-voul, September 16, 2008 4:20 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
Μα εσύ, καλέ μου, έγραψες ένα παράλληλο ποίημα! Θαυμάζω και ‘χαζεύω’ το κρυστάλλινο ρυάκι της καλλιεπούς ευφράδειας και της αισθαντικής σου παρατηρητικότητας – μες απ’ την καρδιά οι ευχές μου στην ομορφιά και τη γενναιοδωρία της ψυχής σου :)
Όμορφα γαλήνιο βραδάκι!
September 16, 2008 8:15 PM
VOUL-VOUL :)
Το φεγγαράκι προς τη χάση, αειθαλείς εύχομαι οι καλοκαιρινές διαθέσεις! ;)
ναι, ήταν το τελευταίο φεγγάρι του - από Δευτέρα, και 'επίσημα', φθινόπωρο...
onlysand, September 16, 2008 8:21 PM
από ΑΛΕΞ
Voul –voul, να σαι καλά. Σε ευχαριστώ πολύ. Η αλήθεια είναι όντως ότι το εμπνευσμένο ποίημα της φίλης μας ξύπνησε τον οίστρο μου. Λέω «ξύπνησε», διότι με την τόσο «υπέροχα» οργανωμένη έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς, έχω χάσει ακόμη & τον ύπνο μου. Είναι τόσο καλά οργανωμένα, που χθες έκανα μάθημα στις σκάλες του σχολείου & στις κερκίδες της αυλής. Σήμερα βρέθηκε μια τάξη τέλος πάντων, αλλά δεν έχει πίνακα, διότι εκεί που θα μπει υπάρχουν 2 πρίζες & πρέπει να στείλει ο Δήμος ηλεκτρολόγο να τις πάει αλλού… Τεσπα. Είμαι μάχιμος εκπ/κός & μάθημα θα κάνω & στην ταράτσα & στο δρόμο & στη λαϊκή αγορά ακόμη, & όπου μου δώσουν χώρο, έτσι όπως έκανα & όταν ήμουν στην ιδιωτική εκπ/ση. Πάνω απ' όλα θέλω να τιμώ & τον όρκο που έδωσα ως εκπ/κός & το μισθό που μου δίνει η Πολιτεία & τα παιδιά μου (στο σχολείο) που κάθε χρόνο μου ανοίγουν τα μάτια για να μαι καλύτερος σε αυτό που τάχθηκα να υπηρετώ.
Η αλήθεια είναι πως αν αυτή τη στιγμή μού περίσσευαν, θα πλήρωνα έναν ηλεκτρολόγο από την τσέπη μου, να τελειώναμε. Ήδη τα σφουγγάρια για τους πίνακες τα αγοράζω εγώ & πολλές κουρτίνες από τάξεις που χρησιμοποιούσα με δικά μου έξοδα τις πήγαινα εγώ στο καθαριστήριο, διότι όταν πχ ζητούσα ένα σφουγγάρι η απάντηση ήταν «δεν υπάρχουν κονδύλια»… Τα λέω γιατί πολλά ακούγονται, ότι εμείς οι ίδιοι απαξιώνουμε την Παιδεία κ.α. & πονώ όταν τα ακούω καθότι δεν είμαστε όλοι έτσι, άσχετα αν στο ελλην. Δημόσιο φαίνονται μόνο οι φελλοί γιατί πάντα είναι εύκολο να επιπλέουν. Ως εκ τούτου την περίοδο αυτή δεν έχω χρόνο για αναρτήσεις ούτε στο μπλογκ μου, δυστυχώς.
Και τα σχόλια που γράφω είναι πολύ σύντομα. Έτσι θέλω τώρα να εξηγήσω τι εννοώ με τον όρο «αυτοαναφορικότητα» στο σχόλιο μου.
Κάθε γνήσιος & πηγαίος ποιητής (όπως & η φίλη μας) με ό,τι γράφει παραπέμπει πάντα αβίαστα στο ατέλειωτο διακείμενο που αποτελεί η γνήσια γραφή του. Έχει συνέχεια η γραφή του & η μαγεία της έγκειται σε αυτό: να μη γράφει με ασυνέχεια. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει αυτοεπανάληψη. Και αυτό ήθελα να εξηγήσω (προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης)! Αυτό σημαίνει ότι μέσα από τις υπερβάσεις, τις ανατροπές που αδιάλειπτα κάνει με όλα τα εκφραστικά του μέσα, δεν παύει ποτέ να ναι ο εαυτός του. Και εδώ βρίσκεται όλη η μαγκιά τούτης της μαγείας, διότι μέσα σε αυτό το ατελείωτο corpus της γραφής του «τα στερνά τιμούν τα πρώτα» & αντίστροφα. Και αυτό πρωτίστως συγκινεί τον καλό αναγνώστη που έχει & μνήμη. Όλη η ποίηση του Ελύτη πχ, αλλά & του Paul Eluard (για να μείνω μόνο σε αυτούς) αποτελούν ένα τέτοιο αέναο σύστημα παραπομπών (το ένα κείμενο υποβάλλει το προηγούμενο & το μεταγενέστερο κ.ο.κ.) & αυτό είναι η πραγματική & πηγαία ποίηση. Αυτό ακριβώς συμβαίνει & στη μαγευτικότατη γραφή της οικοδέσποινας μας που έχουμε την τιμή να ναι φίλη μας.
Αυτά ήθελα να πω. Συγνώμη για τη μακροσκελή εισαγωγή μου. Καλό βράδυ σε όλη την παρέα.
ΥΓ: όσο έγραφα το παρόν σχόλιο στο word, έγινε το απαντητικό σου σχόλιο, Νανά, στο α! σχόλιο μου. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Πάντα να γράφεις τόσο αγνά & όμορφα & να μας εμπνέεις!
Άλεξ, September 16, 2008 9:20 PM
από Voul-Voul
Διπλά αξιοθαύμαστος είσαι, Άλεξ!
Ενώ ακούμε πολλά για τις ελλείψεις στα σχολεία, αλλιώς είναι να μαθαίνουμε από "πρώτο χέρι" την άθλια αδιαφορία της πολιτείας για το μόνο "όπλο" που εξασφαλίζει το μέλλον όχι μόνο των παιδιών αλλά και της ίδιας της ύπαρξης της χώρας μας!
Και λέω "διπλά", γιατί και η "αναφορά" στην ποίηση με αφορμή τα ποιήματα της Νανάς, είναι πραγματικά εκφραστικότατα αναλυτική - μας ανοίγεις και μας τα μάτια, σ' ευχαριστώ γιαυτό
voul-voul, September 16, 2008 9:52 PM
από ΕΡΜΙΑ
Κάθε φορά που σκεφτόμουν πώς αποδίδεται καλύτερα η ερωτική αγάπη, κατέληγα στην υδατογραφία. χρόνια πριν αυτές τις ζωγραφιές τις έλεγα υδατογραφίες τού έρωτα. θέλει ανθεκτικό "μέσο" για ν' αντέξει το νερό και θέλει και τη διαφάνεια στο χρώμα και την πυκνή επικάλυψη τής γκουάς.
αυτή την εικόνα πήρα διαβάζοντάς σε...
σκέψεις που με ταχύτητα αποχωρίζονται το φως τού φεγγαριού αλλά δεν βιάζονται να συναντήσουν τον ήλιο.
πολλαπλασιάζεις τα χρώματα των λέξεων θέλω να πω για να κυλάνε τα συναισθήματα στα άπατα χωρίς τον φόβο, αυτόνομα, έτοιμα για όλα.
:-))
Ερμία, September 16, 2008 11:11 PM
από Markos A
Πρωτότυπο σκηνικό, «θεατρική» πλοκή, απογειωτικός συμβολισμός – για άλλη μια φορά, Νανά, συγχαρητήρια από καρδιάς!
Εδώ ακούμε ότι στην περιφέρεια τα παιδιά δεν έχουν ΠΡΟΣΒΑΣΗ στα σχολεία!
Καλό μεσημέρι σε όλους και, γενικώς και ειδικώς, ΥΠΟΜΟΝΗ & ΔΥΝΑΜΗ!
Markos A, September 17, 2008 12:41 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
Έχει δίκιο η voul-voul: διπλά και τρίδιπλα αξιοθαύμαστος (χωρίς ίχνος κολακείας)!
Αυτή η ανικανότητα και η μιζέρια, ο ωχαδερφισμός του νεο-ελληνικού τσίρκου, συγκινητικά (αν και ‘στιγμιαία’) εξουδετερώνεται από την αυτοθυσία των ‘ανωνύμων’ – σιχαίνομαι πια την ‘έλλειψη κονδυλίων’, που καμουφλάρει την παχυδερμία τους, τις κλεψιές και την απληστία τους!... (τραβάω φρένο στην οργή ---)
Όσο για την ‘αυτοαναφορικότητα’, μην ανησυχείς: δεν την εξέλαβα ως ‘επανάληψη’.
Παρ’ όλο που με τιμά υπερβολικά η παράθεση των μέγιστων Ποιητών, σεμνύνομαι να ‘χαίρομαι’ που σου έδωσα αφορμή να παρατηρήσεις την ‘συνέχεια’ και να κάνεις μια πραγματικά ουσιαστική αναφορά, με περιεκτική γλαφυρότητα – respect!
Λαμβάνοντας υπόψη και τους εξοντωτικούς ρυθμούς των υποχρεώσεών σου, θερμά σ’ ευχαριστώ, πολλές φορές! :)
Υ/γ.1. (για το προ-προηγούμενο σχόλιό σου): Ναι, είχα μαντέψει πως εκείνες οι γραμμές (για τον 'χειμώνα') θα σου άρεσαν περισσότερο ;)))
2. Είναι απόλαυση τα 'μακροσκελή' σου!!!
September 17, 2008 3:05 PM
ΕΡΜΙΑ :)
Κι εσύ, ξέρεις τι κάνεις, Χρωματιστή;
Μ’ ένα μαγικό, ανεπαίσθητο άγγιγμα ζωντανεύεις την ‘εικόνα’. Δίνεις την ‘προοπτική’ που βαθαίνει το ‘ποίημα’ ...εν αγνοία μου˙ με τη ζωγραφική ματιά σου, αποκαλύπτεις τις φωτοσκιάσεις αισθημάτων και αισθήσεων που αφενός τιμούν τον ταπεινό μου λόγο, αφετέρου αναδεικνύουν την πλούσια ‘παλέτα’ σου.
Άπειρα ευχαριστώ, φιλί :)
September 17, 2008 3:07 PM
ΜΑΡΚΟ :)
Δεν έχουν πρόσβαση στα σχολεία γιατί απέχουν 7-16 χλμ. Και οι οδηγοί αρνούνται να μεταφέρουν τα παιδιά, επειδή είναι απλήρωτοι επί ...3 χρόνια!!!
Αλλού, δεν υπάρχουν καν σχολεία...
Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα (υπερβολικά...) ευγενικά σου λόγια
onlysand, September 17, 2008 3:09 PM
από MERIL
Λοιπόν σκέφτομαι πως τα ποιήματά σου είναι ένα οδοιπορικό ψυχής με πετάγματα ανάμεσα σε διφορούμενα λεκτικά φεγγάρια
Και ποιος να μην ακολουθήσει που "οι νότες καρό τραπεζομάντιλο" στρωμένες κιόλας σε καλούν σε απόλαυση
Προ των θυρών ένας ξερός χειμώνας
μέχρι τότε ας ασκηθούμε την ομορφιά να βλέπουμε
Να σαι καλά
meril, September 17, 2008 9:17 PM
από eraser
“Βανίλια υποβρύχιο”, καθώς σφάζεις με το βαμβάκι, τα μέσα έξω η ψυχή... κόβει φλέβες και το «τάνγκο του δολοφόνου» - Νανά, μας... τελείωσες... χαλάλι σου! ;)
Όπως ακούμε και βλεπουμε, στην... ανθρωποφαγία ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ελπίζουμε, για να πάρει τέλος και η αφόρητη μιζέρια τους...
Ανθεκτικές καλημέρες! :)
eraser, September 18, 2008 12:07 PM
από onlysand
η ΜERILou με κίνηση όλο χάρη
λύνει τα μαλλιά της
κι από κει πετούν
τα θαύματα τα όνειρα
οι επόμενες επιθυμίες
κι εκείνη με το μαγικό ραβδάκι της
τα δίνει τα χαρίζει στους ανέμους
γλυκά για να θροΐζουνε στ' αυτιά μας
και τα πικρά να μην πατούν
μόνο να φεύγουν με χαμόγελο μακριά μας
αφού μας έχουνε γνωρίσει...
September 18, 2008 2:36 PM
ERASER :)
καλοσύνη σου - άβολη για μένα... ;)
την τελευταία φράση σου υιοθετώ ηπίως
onlysand, September 18, 2008 2:37 PM
από RETURN
Με δύο ωραιότατες κινήσεις επί της ποιητικής σκακιέρας ("Μονό ηλιοβασίλεμα", "...υποβρύχιο") η αγαπητή μας Νανά βγάζει τούδε και εφεξής διαρκές "ματ" οποιαδήποτε ποιητική απόπειρα επί της "συναισθηματικοποίησης της φύσης" που δεν θα λαμβάνει υπ'όψιν αυτό που η ίδια η ποιήτρια έλαβε σοβαρότατα υπ' όψιν - από πάντα απ'όσο θυμάμαι εγώ τουλάχιστον να την διαβάζω:
σε οποιοδήποτε είδος της, σε οποιαδήποτε έκφραση και έκφανσή της η ποίηση ειναι ΟΥΣΙΑ, θελει ΒΑΘΟΣ, πρέπει να έχει όντως κάτι να πει. Τελεία και παύλα.
Το έδαφος στο οποίο κινούνται τα δυο συγκεκριμένα ποιημάτα [ημιλυρικός - ψυχορομαντικός - (υπερ)νατουραλιστικός τόνος] είναι πάντα "ύποπτο": πρόσφορο δηλαδή για φορμαλιστικά παιγνίδια και αέναες αενάως "αλλαξομπαλιές" με τις λέξεις.
Η ποιήτρια όμως, με υποδειγματική ετοιμότητα και πλήρη νοηματική και γλωσσική εμπειρία αποφεύγει την μετατροπή του ποιητικού σώματος σε ένα άδειο καύκαλο, και εκτοξεύει δυο κομψοτεχνήματα στον ήδη ολοφώτιστο ποιητικό ουρανό της.
Νανά μου, χαίρομαι να σε βλέπω να ανέρχεσαι καταδυόμενη, σε στέρεωμα και βυθούς μαζί. Χωρίς κανείς να μπορεί να προδικάσει σε ποιες ευτοπίες ακόμα θα φτάσεις...
The Return, September 19, 2008 1:39 AM
από onlysand
My RETURN :)
κάθομαι και θαυμάζω και ...ζαλίζομαι με τα βαθιά ύψη όπου με τοποθετείς – έχω να διανύσω αστρονομικά ‘μεγέθη’ ως να φτάσω εκεί, Αγαπητότατε Μεροληπτικέ! ;)
καλύτερα σιωπή εκ μέρους μου˙ η φασαρία κουρδίζει πάντα τον χρόνο για να ξαναρχίζει – εκ πείρας γνωρίζω ότι ξεκινώ πάντα με ...handicap και τον 'βασιλιά' εκτεθιμένο ;)
Όχι, ωστόσο, τόσο αγνώμων ώστε να μην υποκλιθώ στη γενναιόδωρη ‘κριτική’ σου (με επίγνωση του ‘βάρους’ που μου επιδαψιλεύεις)
onlysand, September 19, 2008 11:55 AM
από fyllo
Με ιδιαίτερη χαρά σάς ξαναβρίσκω, όλους τους φίλους της «Άμμου» :)
(έπρεπε να καθήσω υπερωρία για να καταφέρω να στείλω μικρό χαιρετισμό!)
Νανά, έχω φωτοτυπήσει καμιά εικοσαριά ποστ και τα σχόλιά τους για να τα διαβάσω με την ησυχία μου... Με μια γρήγορη ματιά, βλέπω μόνο υπέροχα και θαυμαστά περιβόλια να με περιμένουν!
Ένα όμορφο Σ/Κ να ευχηθώ σε όλους σας, καλό φθινόπωρο! :)
fyllo, September 19, 2008 4:26 PM
για το ποστ Φθινοπωρινή Ισημερία
από ΑΛΕΞ
Ευχαριστώ πολύ. Μου φτιαξες τη μέρα avec "Les feuilles mortes" & τον Montand. Αδυνατώ να γράψω περισσότερο (δες νεο ποστ μου & θα καταλάβεις).
Να μαστε όλοι καλά. Φιλιά!
Άλεξ, September 21, 2008 10:44 AM
από onlysand
FYLLαράκι καλωσόρισες! :)
όμορφο φθινόπωρο να σου ευχηθώ και πάντα φως στα ταξίδια σου!
σ' ευχαριστώ x
September 21, 2008 12:58 PM
ΑΛΕΞάκι :)
Ανοίγοντας το μπλογκ, πριν καν πάω τα σχόλια, το πρώτο που έκανα ήταν να πατήσω την «Ανακοίνωσή» σου – πολύ στενοχωριέμαι που σε ταλαιπωρεί τόσα χρόνια...
Και βέβαια, πρέπει να δράσεις – μια τέτοια επέμβαση είναι, φαντάζομαι, ‘εύκολη’ – εσύ δεν είσαι απ’ τους ...αναποφάσιστους! ;)
Γρήγορα περαστικά να σου ευχηθώ, χρυσό παιδί :)
onlysand, September 21, 2008 1:00 PM
από Voul-Voul
Υπέροχο ταξίδι με τα αισθαντικά σου λόγια και τις εικόνες που διαλεξες Νανά
Με ζεστά αισθήματα κι εγώ, χαιρετώ τους φίλους συνταξιδιώτες της "Άμμου" και συμπαρίσταμαι στον Άλεξ για τη δοκιμασία του. Περαστικά και γρήγορα κοντά μας!
Καλή και όμορφη βδομάδα από αύριο :)
September 21, 2008 5:17 PM
από El(lad)itsa
Νανά μου καλημέρα! :)
κοιτάζω έξω το φθινόπωρο και το καλωσορίζω
μετά, ανοίγω τις εικόνες και τα ποιήματά σου, και γεμίζω χρώμα και συναισθήματα.
Σ' ευχαριστώ που γεμίζεις την ψυχή μου!!!
Καλό φθινόπωρο και καλή βδομάδα σε όλους! :)
El(lad)itsa, September 22, 2008 11:44 AM
από MERIL
Τα χρόνια της άνοιξης και του θέρους λάτρευα το φθινόπωρο. Τα χρώματά του, τις μυρωδιές που αφήνουν τα ώριμα φρούτα
το νοτισμένο χώμα
το φως που απαλαίνει
το μάζεμα στην εστία ύστερα από την αλητεία του θέρους
Έχω κουράγιο να τ' αγαπώ ακόμα
κι ας είναι όλα τόσο φευγαλέα σαν τα γραμμένα στην άμμο...
Πάντως υπάρχουν αμμουδιές που ανεξίτηλα χαράσσουν
Ελπίζω να το ξέρεις
meril, September 22, 2008 5:55 PM
από onlysand
VOUL-VOUL :)
χαιρετώ σε κι εγώ, συνταξιδιώτισσα
κι ευχαριστίες σού στέλνω ειλικρινείς!
September 23, 2008 2:13 PM
EL(LAD)ITSA :)
όμορφα χρώματα και στο δικό σου φθινόπωρο - αειθαλή!
Σήμερα νιώθω πάλι επιτακτική ανάγκη, όλους θερμά να ευχαριστώ! :)
September 23, 2008 2:16 PM
MERILou :)
όμορφα που τα λες, 'άγνωστη' φιλενάδα!...
σαν ήρεμο ρυάκι χαρωπά κελαριστό :)
τις αμμουδιές χαράσσουν ανεξίτηλα, λόγια μαργαριτάρια όπως τα δικά σου
onlysand, September 23, 2008 2:19 PM
έπεα επί άμμου 28/8/2008
για το ποστ Το σύμπαν γαλανά
από ΑΛΕΞ
Καλά που υπάρχει ΑΚΟΜΗ & το φεγγάρι, Νανά μου... Να ρέει μέσα στα ποιήματα! & ας ευχηθούμε να υπάρχει πάντα. Αμήν!
Καλημέρα σε όλους/ες.
Άλεξ, August 28, 2008 1:05 PM
από voul-voul
Το φεγγαράκι στη χάση του (στο παρά 5, όπως μας πληροφορεί το γράφημα ;)
Νανά, έχεις αυτό το υποδόριο χιούμορ, τη σάτιρα που ισοπεδώνει όλες τις μικροαστικές μας συνήθειες, αλλά και τον ρομαντισμό του αληθινού δημιουργού.
Καλό βράδυ σε όλους τους εκλεκτούς φίλους
voul-voul, August 28, 2008 8:56 PM
από MERIL
Ναι ναι... ευτυχώς που υπάρχουν και πέντε (πολλές λέω;) σταθερές ν' αντιστέκονται στη "θυελλώδη επέλαση της γελοίας θνητότητας.."
Κι ας είναι το φεγγάρι μες στα ποιήματα αν και έτσι που γίνανε κι αυτά ούτε ένα πέρασμα χλωμού φωτός σαν αλαφρό ένα χάδι δεν τα σώζει...
meril, August 29, 2008 3:22 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
καλά που υπάρχει ΑΚΟΜΗ(!)...
θα σου απαντήσω και ...ιδιωτικά
καλή δύναμη και πάλι - άντεχε, βράχε, άντεχε - με αδελφική αγάπη
August 29, 2008 7:42 PM
VOUL-VOUL :)
Ε, τώρα που σου γράφω, είναι στο 2% - πάει προς εξαφάνιση το φεγγαράκι...
Καλά να’μαστε να το ...περιμένουμε πάλι ;)
Αχ, πώς να σ’ ευχαριστήσω για τα ‘μεγάλα’ λόγια – ξέρω πως δεν το κάνεις επίτηδες... αλλά, δεν βλέπεις πως υπερβάλλεις, βρε καλό παιδί;...
August 29, 2008 7:45 PM
MERILou :)
αιθέρια κι ανθεκτική!
Τόσο τα γραπτά σου όσο και τα σχόλια-ίχνη σου, είν’ ένα χάδι στοργικό, μια 'επουλωτική' χειρονομία μαγική ωσάν ευωδιαστή αύρα από διάφανο κυματάκι :)
onlysand, August 29, 2008 7:46 PM
για το ποστ Το μικρό καλοκαιράκι αιφνιδιασμένο
από voul-voul
Πανέμορφες, οικείες εικόνες στο «πεζούλι» σου, Νανά :)
Κάθε χρόνο τα ίδια: το καλοκαιράκι, αιωνίως μικρό, πάντα αιφνιδιάζεται απ’ την πρώτη μπόρα...
Καλό φθινόπωρο σε όλους τους συνταξιδιώτες :)
Και από αύριο, Καλό Μήνα!!!
voul-voul, August 31, 2008 5:07 PM
από ΑΛΕΞ
Καλό μήνα απ' αύριο σε όλους. Για μένα μόνο μια εποχή υπάρχει στην καρδιά μου : το καλοκαίρι. Άρα μόνο καλό μήνα μπορώ να ευχηθώ & καλή συνέχεια καλοκαιριού. Εξάλλου μου το επιβεβαιώνει & το υπέροχα αισθαντικό κείμενο της οικοδέσποινας. Καλοκαίρι & θάλασσα λοιπόν!
Α! και καλή βδομάδα επίσης σε όλους μας.
Άλεξ, August 31, 2008 7:35 PM
από onlysand
VOUL-VOUL :)
τις ευχές τις κρατάω - αλλά όχι ακόμη φθινόπωρο, κορίτσι - αφού "κάθε χρόνο τα ίδια"!...
Καλό σου μήνα, να περνάς όμορφα :)
(και με καινούργιο ...φεγγαράκι!;)
August 31, 2008 9:02 PM
ΑΛΕΞ :)
κι αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε, ‘αδελφάκι’: ν’ αφήσουμε τη φύση να κάνει τον κύκλο της κι εμείς να έχουμε πάντα καλοκαίρι στην καρδιά!
Καλό μήνα, Καλή βδομάδα και σε σένα :)
σας ευχαριστώ και τους δύο (παρέλειψα να το γράψω και στην VOUL, συγνώμη) για τα ευγενικά σας λόγια
onlysand, August 31, 2008 9:05 PM
από ΕΡΜΙΑ
Αν η ολική έκλειψη τών μυστηρίων συνέβη οριστικά αυτό το καλοκαίρι ή θα συμβεί τούς μήνες μπροστά, δεν το ξέρω - συναρμολογούμαι ακόμα... "προς το παρόν όλα ήρεμα σα να αναγνωρίσαμε τον εαυτό μας"...
και κάπου σε μιά άκρη αναβοσβήνει ένα fair play.
χαίρομαι που σας βλέπω όλους καλά.
χαίρομαι να διαβάζω υπέροχες σκέψεις με λέξεις και εικόνες που ομοφωνούν
Ερμία, August 31, 2008 9:31 PM
από onlysand
ΕΡΜΙΑ :)
καλώσ΄τη τη Χρωματιστή καθώς επίσης Φτερωτή :)
Ευχή μου, η συναρμολόγηση μόνο με ηλιαχτίδες και χαμόγελα – γιατί όχι και λίγο ...μυστήριο˙ που αν είναι να φανερωθεί, ας είναι σαν καλοκαίρι ποθητό και εύοσμο!
Χαίρομαι κι εγώ, που μας ξαναχαρίζεις τις δικές σου εικόνες – περιμένοντας, λοιπόν, και την κατάθεση στο ‘ιστίο’ σου :)
Καλό βράδυ στους ...νυχτερινούς επισκέπτες
καλό ξημέρωμα στους ...κορυδαλούς!
αύριο ξυπνώ κι εγώ στις 7:30 (πρωτοφανές, ε, Merilou;! αλλά μόνο αύριο ;)
August 31, 2008 10:35 PM
από markos A
Καλημέρα σε όλους, χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω!
Για ν' απολαύσουμε το φθινόπωρο, κόβουμε... ταχύτητα σε αναδίπλωση προς τα 'μέσα'. Κάπου είχα διαβάσει ότι ο Σεπτέμβρης μυρίζει... μεταμέλεια
Καλό μήνα σε όλους τους εκλεκτούς φίλους
Νανά, υπάρχει και το September Song!
markos A, September 1, 2008 12:00 PM
από MERIL
Καιρός για (εσω)μάζεμα λοιπόν
Παιχνιδίζει ο καιρός
Οι μπόρες και το σκούρο (απειλητικό) των χρωμάτων μόνο μια προειδοποίηση
για το επερχόμενο
Το παρόν μπορεί να χαίρεται ακόμα
Η μεταμέλεια για τα όνειρα που μουσκέψαμε
αργότερα
Καλό μήνα Νανά, Γενναιόδωρη οικοδέσποινα της άμμου
Καλό μήνα σ' όλους
meril, September 1, 2008 8:09 PM
από onlysand
ΜΑΡΚΟ :)
καλωσόρισες, καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!
Ο Σεπτέμβρης είναι ακόμα καλοκαίρι συν τη γαλήνη του απαλού χαδιού
Και βέβαια το τραγούδι 'του' ψάχνω στα αρχεία από προχθές - στην αυριανή ανάρτηση ελπίζω να το έχω...
September 2, 2008 12:19 PM
MERILou :)
"Μελαγχολικές σκέψεις και ηλιόλουστος καιρός - αχ, εαυτέ μου, αυτό το μεγαλείο κι αυτή η θλίψη καθόλου δεν ταιριάζουν..."
Τόμας Πάρσονς (19ος αι.)
"Το παρόν μπορεί να χαίρεται ακόμα"
Αυτή σου η φράση, να ξέρεις, Γλυκειά, μου έδωσε χθες την 'έμπνευση' για το 'ποίημα' που θα δεις αύριο ;)
onlysand, September 2, 2008 12:23 PM
για το ποστ Ανεπίσημο ένδυμα
από RETURN
( ......... )
Τι να πω. Προβαίνεις σε ένα βομβαρδισμό καλλιέπειας και ορθώς νοουμένης ευαισθησίας στο "Ανεπίσημο Ένδυμά" σου (ο τίτλος σκανδαλωδώς όμορφος στην πολύσημη απλότητά του καθώς και στο ξαφνικό έκκεντρό του σε ανύποπτο ποιητικό χρόνο).
"κάθε στιγμή είναι ένα μέρος που δεν έχουμε πάει˙"
Να και η τοπογραφία της στιγμής εν είδει διαπίστωσης-έκπληξης. Αν κάθε στιγμή είναι ένα μέρος που δεν έχουμε πάει, τότε η διάρκεια είναι η πιο υπαρκτή, δρώσα ου-τοπία στο κόσμο.
Μια ετοιμοπαράδοτη αιωνιότητα που μονίμως φαίνει-σβέννυται μέσα στην γενικευμένη αστάθεια της ζωής.
Και το αίτημα για "διάρκεια" κοχλάζει στο ποίημα καθώς η ανάμνηση του καλοκαιριού γίνεται μάλλον θέληση για διαιώνιση αυτής της ζωής εις πείσμα του καραδοκούντος θανάτου.
Ή αλλιώς "η μοίρα της σοφίας χωρίς λόγια" που αποκτάει λόγο και φωνή στο ποίημά σου, για το οποίο θα καταθέσω άλλη μια φορά τον ενθουσιασμό μου.
( ......... )
Return, September 3, 2008 10:37 AM
από onlysand
my RETURN :)
Ακριβώς επειδή η κριτική σου είναι τόσο φωτεινά αυθύπαρκτη, μου στερείς την δυνατότητα να θεμελιώσω την ‘επιχειρηματολογία’ (μου) ότι πρόκειται για υπερβολικό ενθουσιασμό (σου).
Απ’ την άλλη, κάθε φορά που έχω την τιμή να με ‘σχολιάζεις’, είναι σαν να ζωγραφίζεις ένα παράλληλο ‘σύμπαν’, μια 4διάστατη προοπτική στη φτωχή μου ‘έμπνευση’ (ως 'ήσυχο ερωτικό' προτίθετο να εμφανιστεί το παρόν).
Και το ...χειρότερο: η δυνατή, ‘ανάγλυφη’ γραφή σου με σηκώνει από την ραθυμία;/απαισιοδοξία; για το κατά πόσο "αξίζει τον κόπο" - καθότι
"είναι οι άνθρωποι προσώρας Ανέκαθεν"
Με ξε-βολεύεις, δηλ., πάνω που παίρνω την απόφαση να ‘εγκαταλείψω’...
Φαίνεις, Ιχνηλάτη (και ως κριτικός Ποιητής) - δεν λέω, βέβαια, κάτι καινούργιο: (προ)καλείς την ευφορία ως "ετοιμοπαράδοτη αιωνιότητα" - υποκλίνομαι
onlysand, September 3, 2008 12:13 PM
από ΑΛΕΞ
Κάθε στίχος σε πάει από τη μιά όψη της μαγείας του λόγου στην άλλη. Δεν ξέρω για ποιον στίχο να μιλήσω πρώτα & για ποιον μετά ειλικρινά. Και αν δεν μιλήσω για κάποιους θα τους αδικήσω!
"χιόνιζε ποιήματα" ,
"όταν ορκίζομαι στα μάτια σου
με τις συνομιλίες των λουλουδιών",
"τα αυτονόητα αισθήματα
κάθε στιγμή είναι ένα μέρος που δεν έχουμε πάει",
"κι αν τόσο καλοκαίρι δεν το αντέχουν ούτε τα βιβλία
όλα τα σκεπάζει η αγάπη",
"Ύστερα θα περπατώ φθινόπωρη στο ασύστολο καλοκαίρι" !!!
Ας σταματήσω τις επιλογές στίχων.Είναι κρίμα. Αδικώ το ποίημα. Είναι υπέροχο !!!
( Το αντιγράφω στα έγγραφά μου για να δω αν μπορώ να το μεταφράσω γαλλικά. Δεν υπόσχομαι τίποτε επ` αυτού, γιατί θέλει πολύ χρόνο. Αν προκύψει κάτι μέχρι το Πάσχα θα φανεί & με την άδεια πρώτα της οικοδέσποινας. Αλλά με συγκίνησε πολύ ως ποίημα. Δεν υποσχέθηκα τιποτε ακόμη! Ε! ).
Άλεξ, September 3, 2008 3:42 PM
από voul-voul
Ένα ακόμη έξοχο ποίημα, Νανά!
μια αβίαστη, "αυτονόητη" τρυφερότητα για τα μικρά, "αόρατα" πράγματα που μας κρατούν στη ζωή
και μια απέραντη, "σοφή" αγάπη για τον κόσμο που δικαιούται ο άνθρωπος, αν κερδίσει πρώτα την ψυχή του.
Με συγκίνησες αφάνταστα, θερμά ευχαριστώ!
Δεν πιστεύω να έχει αντίρρηση η Νανά, όμορφα θα ήταν να το δούμε και στα γαλλικά, Άλεξ :)
voul-voul, September 3, 2008 4:29 PM
από ΑΛΕΞ
Γειά σου, voul-voul. Να σαι καλά!
Θα δούμε τι θα πει η οικδέσποινα. Δεν θέλω να πιέζω σε τέτοια πράγματα. Και το πα ανορθόδοξα... Έπρεπε πρώτα να ρωτήσω τη Νανά μας με μέιλ.
Νανά μου, συγνώμη για τον άκρατο ενθουσιασμό μου. Ξέρω ότι θα μου τον συγχωρήσεις.
Φιλιά σε όλη την "Άμμο".
Καλό βράδυ.
Άλεξ, September 3, 2008 7:43 PM
από onlysand
VOUL-VOUL :)
η χαρά μου είναι, όταν οι φίλοι 'χαίρονται' τα ταπεινά γραπτά μου - εσύ με συγκινείς με τα θερμά σου λόγια - σ' ευχαριστώ πολύ :)
και βέβαια δεν έχω αντίρρηση!
απλώς, δεν είχα χρόνο να απαντήσω αμέσως ;)
September 3, 2008 8:36 PM
ΑΛΕΞ :)
ευαίσθητο και τρυφερό παιδί
'άδεια';!... μα τι'ν'αυτά που λες;!
Για τα ενθουσιώδη λόγια σου, σ' ευχαριστώ μες απ' τα βάθη της καρδιάς :)
Και με ...ανυπομονησία (μην αγχωθείς!) περιμένω να χαρώ τη μελωδική σου μετάφραση, Τεχνίτη μας! :)
onlysand, September 3, 2008 8:41 PM
από ΑΛΕΞ
Νανά & γω ευχαριστώ. Θα δούμε. Νομίζω θα το καταφέρω, μόλις βρεθεί χρόνος. Πάω στον Φλοίσβο τώρα.
Άλεξ, September 3, 2008 9:29 PM
από MERIL
Σκέφτομαι πόσο τυχερή είμαι που χω μια φίλη με τόσο εξαίσια πένα
Ένας ένας οι στίχοι σου - μα μίλησαν άλλοι πριν και καλύτερα -
είναι που καιροφυλακτεί
κλείνοντάς σου το μάτι,
ο έρωτας (της ζωής)
έχει κουράγιο να
παιχνιδίζει ακόμα (εγώ σου λέω πως μέχρι τέλους έτσι θα παίζει
και μην ακούς τι λένε...)
"ωσάν αποζημίωση για την επερχόμενη πτώση"
meril, September 3, 2008 9:39 PM
από eraser
ένα γοητευτικό οδοιπορικό με θαλασσινή αύρα και χρώμα ψυχής!
Νανά, συγχαρητήρια!
μου άρεσε πάρα πολύ
eraser, September 4, 2008 8:20 PM
από ΕΡΜΙΑ
οι λέξεις σαν να λικνίζονται στην εκφορά, στο χορό τους με την σκέψη, με την ουσία τους. και θέλω να στριφοδινηθώ και στον επόμενο, και στον επόμενο στίχο.
πανέμορφο!
Ερμία, September 4, 2008 9:29 PM
από Markos A
Νανά, εμείς είμαστ' εδώ
όπως και το καλοκαίρι ΑΚΟΜΑ!
Σ' αυτό το ΜΑΓΙΚΟ ποίημά σου ξεδιπλώνεται όλη η ομορφιά του Ανθρώπου στο ΥΨΟΣ που του αρμόζει!
ανάμεσα "στη νοσταλγία των αγγέλων" και "τις συνομιλίες των λουλουδιών"
Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΟ!
Την καλημέρα μου σε όλους!
September 5, 2008 11:34 AM
Συγνώμη, δεν ήθελα να το ξεχάσω:
σ' ευχαριστώ πολύ και για το τραγούδι!
markos A, September 5, 2008 11:36 AM
από Σωκράτη
Φθινόπωρη,ε; επιθετοποιημένη εσύ
"τώρα τώρα λιώνω λίγην άμμο
τη διάφανη τζαμαρία φτιάχνω του χαλαζία
να φυλάξει τον ποδόγυρο χορό της αζαλέας..."
τόσο μακρά και τόσο εξ επαφής Νανά
κι εμπιστεύομαι τέλεια τους φίλους που σ` αγαπάνε, να σ`αγαπάνε
ξέρεις, όποτε είμαι εδώ
ανοίγω το ποίημα στη σελίδα
με το τσίνορο-σελιδοδείκτη του πατέρα σου...
Να `σαι καλά καλή μου
Τούτον το λεξιπλούτο
ποτέ μη στερηθείς
την αγάπη μου Σωκράτης Ξένος
September 5, 2008 8:39 PM
από onlysand
MERILou :)
κουράγια εμείς του δίνουμε του έρωτα της ζωής – κι είσαι λαμπρό παράδειγμα, Αισθαντική μου!
Παλεύεις με τα τέρατα, πολύ καλά γνωρίζεις...
Κι αν χαίρομαι που φίλη με λογίζεις! :)
September 6, 2008 12:23 PM
ERASER & MARKO :)
και τι να πω στην τύχη που με μύρανε, να συναντώ αισθαντικούς ανθρώπους – με όλες μου τις ευχαριστίες :)
Ό,τι καλύτερο σε όλους σας, κι ένα λαμπρό Σ/Κ!
September 6, 2008 12:25 PM
ΕΡΜΙΑ :)
ξέρεις από χορούς εσύ, ξυπόλητη στην άμμο – να ζωγραφίζεις θαύματα, όνειρα να υφαίνεις στα ανίκητα πανιά σου και σύννεφα χρωματιστά με ήλιους να διαλύεις
Στο ιστίο σου στροβιλίζομαι και θαυμάζω! xxx
September 6, 2008 12:26 PM
ΣΩΚΡΑΤΗ :)
Με πήγες μες στα δάκρυα ως τον αθέλητο σελιδοδείκτη...
κι απ’ το θρανίο του δημοτικού, εγώ ένας κόκκος άμμου δεν κρατιέμαι
να τρέξω στο τζαμάκι σου
να γνέψω στο αστεράκι σου
να ’ρθεί να μας κεράσει αζαλέες
Γλυκόλογε Ποιητή, μες στους μαιάνδρους
των ανθέων πάντα να ‘σκοντάφτεις’
onlysand, September 6, 2008 12:31 PM
από Tina
Μια αγκαλιά λουλούδια για σένα Νανά
κι άλλη μια για τους εκλεκτούς συνταξιδιώτες
γι' αυτά που μας προσφέρετε κι αγάλλεται η ψυχή μας
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους! :)
Tina
September 6, 2008 1:48 PM
από voul-voul
Μια όμορφη και χαμογελαστή βδομάδα εύχομαι σε σένα Νανά και στους φίλους συνταξιδιώτες :)
Το καλοκαίρι είναι ακόμα εδώ!!!
Μέρες έχουμε πάλι να σε δούμε, Νανά
εύχομαι να είσαι καλά!
(πολλή ησυχία στην "Άμμο" ;)
voul-voul, September 8, 2008 5:23 PM
από RETURN
Εύχομαι κι εγώ καλή εβδομάδα στην αγαπητή μας Νανά και σε όλους τους φίλους εδώ.
Λίγο καθυστερημένα διάβασα και το εξ ίσου πολύ ωραίο -και ανατρεπτικό!- ποίημα, το "Σύμπαν γαλανά".
Κατ'αρχήν το επίρρημα στο τίτλο ξαφνιάζει με την πολύ επιτυχημένη τροπική επί-θεσή του (επίθεση και με τις δύο έννοιες!)
Το σύμπαν γαλανά, δηλαδή σα να λέμε, λόγου χάριν "η ύπαρξη απαλά".
Διαγνωστικός μεν ο τίτλος, "προβοκατόρικος" δε.
Και η πρόκληση δεν αργεί με την "επέλαση της γελοίας θνητότητας που επιβιώνει με φουσκωμένες τσέπες στο άθροισμα των μεγαφόνων αριθμών" (στίχος αδάμας-τος) η οποία γίνεται αντικείμενο εντόνου ποιητικού σκώμματος.
Καταλήγοντας μάλιστα σε μια ερωταποκριτική ειρωνεία η οποία διαβρώνει αισίως το αναγνωστικό πεδίο καταβαραθρώνοντας την μόδα και το design μέσα στο χάσμα του Σολωμού (που ευθύς εγιόμισε άνθη, κατά τον ποιητή) και του φεγγαριού-"βιολιού"(!) του.
Ή αλλιώς η αντιπαράθεση της κοσμικής φτήνειας με την καλλιτεχνική ακρίβεια, ένα "ντέρμπυ" που στους καιρούς της νεωτερικότητας γέρνει υπέρ του πρώτου σκέλους από την άποψη των "μεγαφόνων"(έξοχο εύρημα) αριθμών, μα σαφώς υπέρ του δευτέρου σκέλους από την άποψη της εσαεί επένδυσης του ανθρώπου στην ουσία και την πεπληρωμένη ζωή.
Κατακλυσμηδόν προκύπτουν οι εμπνεύσεις σου, Νανά μου, στα τελευταία ποιήματά σου και είθε αυτό να διαρκέσει έτσι για πάντα.
Return, September 8, 2008 7:38 PM
από onlysand
Tina :)
χαιρετώ σε και φιλώ σε – καλώσ’ τη!
Ευχαριστούμε για την επίσκεψη και προπαντός για τα λουλούδια! :)
September 8, 2008 9:11 PM
VOUL-VOUL :)
Καλά είμαι, σ’ ευχαριστώ!
Εδώ... πάω κι έρχομαι - ανάμεσα σε διάφορους (αντι)περισπασμούς που φέρνει το παρατεταμένο καλοκαιράκι απ’ τη μια, και ο φρικτός σίφουνας των απεχθών τεκταινομένων απ’ την άλλη...
Δε βαριέσαι, ζωή είναι θα περάσει...
Εξάλλου γεμίζει και το φεγγάρι, ε;!... ;)
September 8, 2008 9:15 PM
My RETURN :)
Καλά θα έκανα, όπως καταλαβαίνω, να σου έλεγα την αρχική ‘έμπνευση’* κι εσύ να έγραφες όλα αυτά τα θαυμαστά που η ερμηνεία τους τόσο με ξεκουράζει και με αφήνει πάντα με τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις
το έχω ξαναπεί: είναι σπάνια η απίστευτη διεισδυτικότητα που διακρίνει την οξύνοια και την ευαισθησία σου – δεν σου ξεφεύγει τίποτα!
* Αν η δική μου είναι κατακλυσμιαία, τότε πρωτόγνωρος ο χείμαρρος που σε βάφτισε με τέτοια μύρα, Ποιητή...
Να είσαι πάντα καλά! xxx
September 8, 2008 9:20 PM
My RETURN (συνέχεια)
(Πήγα κι ήρθα - οι ...αντιπερισπασμοί που λέγαμε - γιατί ξέχασα μια σημαντική παράγραφο):
Πραγματικά, σκέφτομαι σοβαρά που θα ’ταν πιο περίοπτα (εκτός από τον ‘φλοίσβο’) αυτά σου τα κοσμήματα να τα κρεμάσω :)
onlysand, September 8, 2008 9:27 PM
για το ποστ Μονό ηλιοβασίλεμα
από eraser
Συμπαντικό πλάσμα, Νανά
εξαίσια UNIVERSALIS
ανοίγεις τα παράθυρα της ψυχής μας με τόση μαεστρία που μένω άφωνος θαυμάζοντας
εδώ στην "Αμμο" είναι πάντα καλοκαίρι!
τους χαιρετισμούς μου στους εκλεκτούς συνταξιδιώτες, ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
eraser, September 9, 2008 11:27 AM
από ΑΛΕΞ
Νανά, με γέμισε αισιοδοξία το ποίημά σου. Παραβλέπω μια κάποια πικρία που έχει προς το τέλος (?).
Μου ανέβασε την ψυχική μου διάθεση. Πανέμορφο & χαρούμενο ή έτσι θέλω να το βλέπω εγώ.
Να σαι καλά.
Φιλιά σε όλη την "Αμμο".
Άλεξ, September 9, 2008 2:24 PM
από voul-voul
Νανά, πρόκειται για μία ακόμη απογείωση, με την ψυχή φτερό να χαϊδεύει και να μεταμορφώνει όλους εμάς τους "αχάριστους" σε... νεράιδες
έχει δίκιο ο Άλεξ: παρά το απροσδόκητο φινάλε, φουλ αισιοδοξία!
Φιλιά σε όλη την "Άμμο" κι από μένα!
σήμερα η θάλασσα ήταν βελούδινη ;)
voul-voul, September 9, 2008 9:08 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι να σου "ανεβάζω την ψυχική διάθεση" - η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου! :)))
Σημείωση (προς αποφυγή 'πικρίας'):
Παρακαλώ (και άλλους συνταξιδιώτες), η τελευταία φράση να εκληφθεί ως 'παίγνιον' ανατρεπτικό για να'χει γούστο (το 'πόνημα').
Η ποίηση μπορεί να είναι βιωματική - όπως εξάλλου κάθε ελάχιστη 'χειρονομία' σ' αυτό το πέρασμα που λέγεται ζωή - αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη (και επιδίωξη) δεν πρέπει να είναι προσωπική.
Σας αγαπώ και σας φιλώ
(έστω και ...απουσιάζοντας!;)
September 10, 2008 12:34 PM
@ ERASER :)
σε πιο μικρή κλίμακα θα ταίριαζα - 'universalis' είναι απλώς η ενότητα για τα ...απλησίαστα ;)
Κι αν καλοκαίρι εδώ στην 'άμμο', πάντα και στην καρδιά όλων σας, εύχομαι
@ VOUL-VOUL :)
κι εγώ την απόλαυσα ώρες ατέλειωτες χθες - σήμερα όμως πολύ ...ταραχώδης (η θάλασσα!...;)
(για το 'απροσδόκητο φινάλε', διάβαζε το πιο πάνω 'σχόλιο' στον Άλεξ)
Πάντα σας παρακολουθώ και σας διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον (κι ας 'λείπω'!)
Την έγνοια μου να στείλω και στα 'κύματα' της Ignis :)
onlysand, September 10, 2008 12:37 PM
από ΑΛΕΞ
Νανά μου, τώρα "ανέβηκα" ακόμη περισσότερο. Να σαι καλά!
Άλεξ, September 10, 2008 2:30 PM
από MERIL
"έστειλα τώρα να σου πουν να μη με περιμένεις"
Τρυφερά αποφασιστικός στίχος
τυλιγμένος σε φυσική ομορφάδα....
Καλό απόγευμα σε όλους....
meril, September 10, 2008 4:42 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ & MERILou :)
γενναιόδωροι φίλοι
υγεία να έχετε, αγάπη να δίνετε
Την καλησπέρα μου σε όλους!
onlysand, September 11, 2008 8:37 PM
από ΑΛΕΞ
Καλά που υπάρχει ΑΚΟΜΗ & το φεγγάρι, Νανά μου... Να ρέει μέσα στα ποιήματα! & ας ευχηθούμε να υπάρχει πάντα. Αμήν!
Καλημέρα σε όλους/ες.
Άλεξ, August 28, 2008 1:05 PM
από voul-voul
Το φεγγαράκι στη χάση του (στο παρά 5, όπως μας πληροφορεί το γράφημα ;)
Νανά, έχεις αυτό το υποδόριο χιούμορ, τη σάτιρα που ισοπεδώνει όλες τις μικροαστικές μας συνήθειες, αλλά και τον ρομαντισμό του αληθινού δημιουργού.
Καλό βράδυ σε όλους τους εκλεκτούς φίλους
voul-voul, August 28, 2008 8:56 PM
από MERIL
Ναι ναι... ευτυχώς που υπάρχουν και πέντε (πολλές λέω;) σταθερές ν' αντιστέκονται στη "θυελλώδη επέλαση της γελοίας θνητότητας.."
Κι ας είναι το φεγγάρι μες στα ποιήματα αν και έτσι που γίνανε κι αυτά ούτε ένα πέρασμα χλωμού φωτός σαν αλαφρό ένα χάδι δεν τα σώζει...
meril, August 29, 2008 3:22 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
καλά που υπάρχει ΑΚΟΜΗ(!)...
θα σου απαντήσω και ...ιδιωτικά
καλή δύναμη και πάλι - άντεχε, βράχε, άντεχε - με αδελφική αγάπη
August 29, 2008 7:42 PM
VOUL-VOUL :)
Ε, τώρα που σου γράφω, είναι στο 2% - πάει προς εξαφάνιση το φεγγαράκι...
Καλά να’μαστε να το ...περιμένουμε πάλι ;)
Αχ, πώς να σ’ ευχαριστήσω για τα ‘μεγάλα’ λόγια – ξέρω πως δεν το κάνεις επίτηδες... αλλά, δεν βλέπεις πως υπερβάλλεις, βρε καλό παιδί;...
August 29, 2008 7:45 PM
MERILou :)
αιθέρια κι ανθεκτική!
Τόσο τα γραπτά σου όσο και τα σχόλια-ίχνη σου, είν’ ένα χάδι στοργικό, μια 'επουλωτική' χειρονομία μαγική ωσάν ευωδιαστή αύρα από διάφανο κυματάκι :)
onlysand, August 29, 2008 7:46 PM
για το ποστ Το μικρό καλοκαιράκι αιφνιδιασμένο
από voul-voul
Πανέμορφες, οικείες εικόνες στο «πεζούλι» σου, Νανά :)
Κάθε χρόνο τα ίδια: το καλοκαιράκι, αιωνίως μικρό, πάντα αιφνιδιάζεται απ’ την πρώτη μπόρα...
Καλό φθινόπωρο σε όλους τους συνταξιδιώτες :)
Και από αύριο, Καλό Μήνα!!!
voul-voul, August 31, 2008 5:07 PM
από ΑΛΕΞ
Καλό μήνα απ' αύριο σε όλους. Για μένα μόνο μια εποχή υπάρχει στην καρδιά μου : το καλοκαίρι. Άρα μόνο καλό μήνα μπορώ να ευχηθώ & καλή συνέχεια καλοκαιριού. Εξάλλου μου το επιβεβαιώνει & το υπέροχα αισθαντικό κείμενο της οικοδέσποινας. Καλοκαίρι & θάλασσα λοιπόν!
Α! και καλή βδομάδα επίσης σε όλους μας.
Άλεξ, August 31, 2008 7:35 PM
από onlysand
VOUL-VOUL :)
τις ευχές τις κρατάω - αλλά όχι ακόμη φθινόπωρο, κορίτσι - αφού "κάθε χρόνο τα ίδια"!...
Καλό σου μήνα, να περνάς όμορφα :)
(και με καινούργιο ...φεγγαράκι!;)
August 31, 2008 9:02 PM
ΑΛΕΞ :)
κι αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε, ‘αδελφάκι’: ν’ αφήσουμε τη φύση να κάνει τον κύκλο της κι εμείς να έχουμε πάντα καλοκαίρι στην καρδιά!
Καλό μήνα, Καλή βδομάδα και σε σένα :)
σας ευχαριστώ και τους δύο (παρέλειψα να το γράψω και στην VOUL, συγνώμη) για τα ευγενικά σας λόγια
onlysand, August 31, 2008 9:05 PM
από ΕΡΜΙΑ
Αν η ολική έκλειψη τών μυστηρίων συνέβη οριστικά αυτό το καλοκαίρι ή θα συμβεί τούς μήνες μπροστά, δεν το ξέρω - συναρμολογούμαι ακόμα... "προς το παρόν όλα ήρεμα σα να αναγνωρίσαμε τον εαυτό μας"...
και κάπου σε μιά άκρη αναβοσβήνει ένα fair play.
χαίρομαι που σας βλέπω όλους καλά.
χαίρομαι να διαβάζω υπέροχες σκέψεις με λέξεις και εικόνες που ομοφωνούν
Ερμία, August 31, 2008 9:31 PM
από onlysand
ΕΡΜΙΑ :)
καλώσ΄τη τη Χρωματιστή καθώς επίσης Φτερωτή :)
Ευχή μου, η συναρμολόγηση μόνο με ηλιαχτίδες και χαμόγελα – γιατί όχι και λίγο ...μυστήριο˙ που αν είναι να φανερωθεί, ας είναι σαν καλοκαίρι ποθητό και εύοσμο!
Χαίρομαι κι εγώ, που μας ξαναχαρίζεις τις δικές σου εικόνες – περιμένοντας, λοιπόν, και την κατάθεση στο ‘ιστίο’ σου :)
Καλό βράδυ στους ...νυχτερινούς επισκέπτες
καλό ξημέρωμα στους ...κορυδαλούς!
αύριο ξυπνώ κι εγώ στις 7:30 (πρωτοφανές, ε, Merilou;! αλλά μόνο αύριο ;)
August 31, 2008 10:35 PM
από markos A
Καλημέρα σε όλους, χαίρομαι που σας ξαναβρίσκω!
Για ν' απολαύσουμε το φθινόπωρο, κόβουμε... ταχύτητα σε αναδίπλωση προς τα 'μέσα'. Κάπου είχα διαβάσει ότι ο Σεπτέμβρης μυρίζει... μεταμέλεια
Καλό μήνα σε όλους τους εκλεκτούς φίλους
Νανά, υπάρχει και το September Song!
markos A, September 1, 2008 12:00 PM
από MERIL
Καιρός για (εσω)μάζεμα λοιπόν
Παιχνιδίζει ο καιρός
Οι μπόρες και το σκούρο (απειλητικό) των χρωμάτων μόνο μια προειδοποίηση
για το επερχόμενο
Το παρόν μπορεί να χαίρεται ακόμα
Η μεταμέλεια για τα όνειρα που μουσκέψαμε
αργότερα
Καλό μήνα Νανά, Γενναιόδωρη οικοδέσποινα της άμμου
Καλό μήνα σ' όλους
meril, September 1, 2008 8:09 PM
από onlysand
ΜΑΡΚΟ :)
καλωσόρισες, καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!
Ο Σεπτέμβρης είναι ακόμα καλοκαίρι συν τη γαλήνη του απαλού χαδιού
Και βέβαια το τραγούδι 'του' ψάχνω στα αρχεία από προχθές - στην αυριανή ανάρτηση ελπίζω να το έχω...
September 2, 2008 12:19 PM
MERILou :)
"Μελαγχολικές σκέψεις και ηλιόλουστος καιρός - αχ, εαυτέ μου, αυτό το μεγαλείο κι αυτή η θλίψη καθόλου δεν ταιριάζουν..."
Τόμας Πάρσονς (19ος αι.)
"Το παρόν μπορεί να χαίρεται ακόμα"
Αυτή σου η φράση, να ξέρεις, Γλυκειά, μου έδωσε χθες την 'έμπνευση' για το 'ποίημα' που θα δεις αύριο ;)
onlysand, September 2, 2008 12:23 PM
για το ποστ Ανεπίσημο ένδυμα
από RETURN
( ......... )
Τι να πω. Προβαίνεις σε ένα βομβαρδισμό καλλιέπειας και ορθώς νοουμένης ευαισθησίας στο "Ανεπίσημο Ένδυμά" σου (ο τίτλος σκανδαλωδώς όμορφος στην πολύσημη απλότητά του καθώς και στο ξαφνικό έκκεντρό του σε ανύποπτο ποιητικό χρόνο).
"κάθε στιγμή είναι ένα μέρος που δεν έχουμε πάει˙"
Να και η τοπογραφία της στιγμής εν είδει διαπίστωσης-έκπληξης. Αν κάθε στιγμή είναι ένα μέρος που δεν έχουμε πάει, τότε η διάρκεια είναι η πιο υπαρκτή, δρώσα ου-τοπία στο κόσμο.
Μια ετοιμοπαράδοτη αιωνιότητα που μονίμως φαίνει-σβέννυται μέσα στην γενικευμένη αστάθεια της ζωής.
Και το αίτημα για "διάρκεια" κοχλάζει στο ποίημα καθώς η ανάμνηση του καλοκαιριού γίνεται μάλλον θέληση για διαιώνιση αυτής της ζωής εις πείσμα του καραδοκούντος θανάτου.
Ή αλλιώς "η μοίρα της σοφίας χωρίς λόγια" που αποκτάει λόγο και φωνή στο ποίημά σου, για το οποίο θα καταθέσω άλλη μια φορά τον ενθουσιασμό μου.
( ......... )
Return, September 3, 2008 10:37 AM
από onlysand
my RETURN :)
Ακριβώς επειδή η κριτική σου είναι τόσο φωτεινά αυθύπαρκτη, μου στερείς την δυνατότητα να θεμελιώσω την ‘επιχειρηματολογία’ (μου) ότι πρόκειται για υπερβολικό ενθουσιασμό (σου).
Απ’ την άλλη, κάθε φορά που έχω την τιμή να με ‘σχολιάζεις’, είναι σαν να ζωγραφίζεις ένα παράλληλο ‘σύμπαν’, μια 4διάστατη προοπτική στη φτωχή μου ‘έμπνευση’ (ως 'ήσυχο ερωτικό' προτίθετο να εμφανιστεί το παρόν).
Και το ...χειρότερο: η δυνατή, ‘ανάγλυφη’ γραφή σου με σηκώνει από την ραθυμία;/απαισιοδοξία; για το κατά πόσο "αξίζει τον κόπο" - καθότι
"είναι οι άνθρωποι προσώρας Ανέκαθεν"
Με ξε-βολεύεις, δηλ., πάνω που παίρνω την απόφαση να ‘εγκαταλείψω’...
Φαίνεις, Ιχνηλάτη (και ως κριτικός Ποιητής) - δεν λέω, βέβαια, κάτι καινούργιο: (προ)καλείς την ευφορία ως "ετοιμοπαράδοτη αιωνιότητα" - υποκλίνομαι
onlysand, September 3, 2008 12:13 PM
από ΑΛΕΞ
Κάθε στίχος σε πάει από τη μιά όψη της μαγείας του λόγου στην άλλη. Δεν ξέρω για ποιον στίχο να μιλήσω πρώτα & για ποιον μετά ειλικρινά. Και αν δεν μιλήσω για κάποιους θα τους αδικήσω!
"χιόνιζε ποιήματα" ,
"όταν ορκίζομαι στα μάτια σου
με τις συνομιλίες των λουλουδιών",
"τα αυτονόητα αισθήματα
κάθε στιγμή είναι ένα μέρος που δεν έχουμε πάει",
"κι αν τόσο καλοκαίρι δεν το αντέχουν ούτε τα βιβλία
όλα τα σκεπάζει η αγάπη",
"Ύστερα θα περπατώ φθινόπωρη στο ασύστολο καλοκαίρι" !!!
Ας σταματήσω τις επιλογές στίχων.Είναι κρίμα. Αδικώ το ποίημα. Είναι υπέροχο !!!
( Το αντιγράφω στα έγγραφά μου για να δω αν μπορώ να το μεταφράσω γαλλικά. Δεν υπόσχομαι τίποτε επ` αυτού, γιατί θέλει πολύ χρόνο. Αν προκύψει κάτι μέχρι το Πάσχα θα φανεί & με την άδεια πρώτα της οικοδέσποινας. Αλλά με συγκίνησε πολύ ως ποίημα. Δεν υποσχέθηκα τιποτε ακόμη! Ε! ).
Άλεξ, September 3, 2008 3:42 PM
από voul-voul
Ένα ακόμη έξοχο ποίημα, Νανά!
μια αβίαστη, "αυτονόητη" τρυφερότητα για τα μικρά, "αόρατα" πράγματα που μας κρατούν στη ζωή
και μια απέραντη, "σοφή" αγάπη για τον κόσμο που δικαιούται ο άνθρωπος, αν κερδίσει πρώτα την ψυχή του.
Με συγκίνησες αφάνταστα, θερμά ευχαριστώ!
Δεν πιστεύω να έχει αντίρρηση η Νανά, όμορφα θα ήταν να το δούμε και στα γαλλικά, Άλεξ :)
voul-voul, September 3, 2008 4:29 PM
από ΑΛΕΞ
Γειά σου, voul-voul. Να σαι καλά!
Θα δούμε τι θα πει η οικδέσποινα. Δεν θέλω να πιέζω σε τέτοια πράγματα. Και το πα ανορθόδοξα... Έπρεπε πρώτα να ρωτήσω τη Νανά μας με μέιλ.
Νανά μου, συγνώμη για τον άκρατο ενθουσιασμό μου. Ξέρω ότι θα μου τον συγχωρήσεις.
Φιλιά σε όλη την "Άμμο".
Καλό βράδυ.
Άλεξ, September 3, 2008 7:43 PM
από onlysand
VOUL-VOUL :)
η χαρά μου είναι, όταν οι φίλοι 'χαίρονται' τα ταπεινά γραπτά μου - εσύ με συγκινείς με τα θερμά σου λόγια - σ' ευχαριστώ πολύ :)
και βέβαια δεν έχω αντίρρηση!
απλώς, δεν είχα χρόνο να απαντήσω αμέσως ;)
September 3, 2008 8:36 PM
ΑΛΕΞ :)
ευαίσθητο και τρυφερό παιδί
'άδεια';!... μα τι'ν'αυτά που λες;!
Για τα ενθουσιώδη λόγια σου, σ' ευχαριστώ μες απ' τα βάθη της καρδιάς :)
Και με ...ανυπομονησία (μην αγχωθείς!) περιμένω να χαρώ τη μελωδική σου μετάφραση, Τεχνίτη μας! :)
onlysand, September 3, 2008 8:41 PM
από ΑΛΕΞ
Νανά & γω ευχαριστώ. Θα δούμε. Νομίζω θα το καταφέρω, μόλις βρεθεί χρόνος. Πάω στον Φλοίσβο τώρα.
Άλεξ, September 3, 2008 9:29 PM
από MERIL
Σκέφτομαι πόσο τυχερή είμαι που χω μια φίλη με τόσο εξαίσια πένα
Ένας ένας οι στίχοι σου - μα μίλησαν άλλοι πριν και καλύτερα -
είναι που καιροφυλακτεί
κλείνοντάς σου το μάτι,
ο έρωτας (της ζωής)
έχει κουράγιο να
παιχνιδίζει ακόμα (εγώ σου λέω πως μέχρι τέλους έτσι θα παίζει
και μην ακούς τι λένε...)
"ωσάν αποζημίωση για την επερχόμενη πτώση"
meril, September 3, 2008 9:39 PM
από eraser
ένα γοητευτικό οδοιπορικό με θαλασσινή αύρα και χρώμα ψυχής!
Νανά, συγχαρητήρια!
μου άρεσε πάρα πολύ
eraser, September 4, 2008 8:20 PM
από ΕΡΜΙΑ
οι λέξεις σαν να λικνίζονται στην εκφορά, στο χορό τους με την σκέψη, με την ουσία τους. και θέλω να στριφοδινηθώ και στον επόμενο, και στον επόμενο στίχο.
πανέμορφο!
Ερμία, September 4, 2008 9:29 PM
από Markos A
Νανά, εμείς είμαστ' εδώ
όπως και το καλοκαίρι ΑΚΟΜΑ!
Σ' αυτό το ΜΑΓΙΚΟ ποίημά σου ξεδιπλώνεται όλη η ομορφιά του Ανθρώπου στο ΥΨΟΣ που του αρμόζει!
ανάμεσα "στη νοσταλγία των αγγέλων" και "τις συνομιλίες των λουλουδιών"
Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΟ!
Την καλημέρα μου σε όλους!
September 5, 2008 11:34 AM
Συγνώμη, δεν ήθελα να το ξεχάσω:
σ' ευχαριστώ πολύ και για το τραγούδι!
markos A, September 5, 2008 11:36 AM
από Σωκράτη
Φθινόπωρη,ε; επιθετοποιημένη εσύ
"τώρα τώρα λιώνω λίγην άμμο
τη διάφανη τζαμαρία φτιάχνω του χαλαζία
να φυλάξει τον ποδόγυρο χορό της αζαλέας..."
τόσο μακρά και τόσο εξ επαφής Νανά
κι εμπιστεύομαι τέλεια τους φίλους που σ` αγαπάνε, να σ`αγαπάνε
ξέρεις, όποτε είμαι εδώ
ανοίγω το ποίημα στη σελίδα
με το τσίνορο-σελιδοδείκτη του πατέρα σου...
Να `σαι καλά καλή μου
Τούτον το λεξιπλούτο
ποτέ μη στερηθείς
την αγάπη μου Σωκράτης Ξένος
September 5, 2008 8:39 PM
από onlysand
MERILou :)
κουράγια εμείς του δίνουμε του έρωτα της ζωής – κι είσαι λαμπρό παράδειγμα, Αισθαντική μου!
Παλεύεις με τα τέρατα, πολύ καλά γνωρίζεις...
Κι αν χαίρομαι που φίλη με λογίζεις! :)
September 6, 2008 12:23 PM
ERASER & MARKO :)
και τι να πω στην τύχη που με μύρανε, να συναντώ αισθαντικούς ανθρώπους – με όλες μου τις ευχαριστίες :)
Ό,τι καλύτερο σε όλους σας, κι ένα λαμπρό Σ/Κ!
September 6, 2008 12:25 PM
ΕΡΜΙΑ :)
ξέρεις από χορούς εσύ, ξυπόλητη στην άμμο – να ζωγραφίζεις θαύματα, όνειρα να υφαίνεις στα ανίκητα πανιά σου και σύννεφα χρωματιστά με ήλιους να διαλύεις
Στο ιστίο σου στροβιλίζομαι και θαυμάζω! xxx
September 6, 2008 12:26 PM
ΣΩΚΡΑΤΗ :)
Με πήγες μες στα δάκρυα ως τον αθέλητο σελιδοδείκτη...
κι απ’ το θρανίο του δημοτικού, εγώ ένας κόκκος άμμου δεν κρατιέμαι
να τρέξω στο τζαμάκι σου
να γνέψω στο αστεράκι σου
να ’ρθεί να μας κεράσει αζαλέες
Γλυκόλογε Ποιητή, μες στους μαιάνδρους
των ανθέων πάντα να ‘σκοντάφτεις’
onlysand, September 6, 2008 12:31 PM
από Tina
Μια αγκαλιά λουλούδια για σένα Νανά
κι άλλη μια για τους εκλεκτούς συνταξιδιώτες
γι' αυτά που μας προσφέρετε κι αγάλλεται η ψυχή μας
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους! :)
Tina
September 6, 2008 1:48 PM
από voul-voul
Μια όμορφη και χαμογελαστή βδομάδα εύχομαι σε σένα Νανά και στους φίλους συνταξιδιώτες :)
Το καλοκαίρι είναι ακόμα εδώ!!!
Μέρες έχουμε πάλι να σε δούμε, Νανά
εύχομαι να είσαι καλά!
(πολλή ησυχία στην "Άμμο" ;)
voul-voul, September 8, 2008 5:23 PM
από RETURN
Εύχομαι κι εγώ καλή εβδομάδα στην αγαπητή μας Νανά και σε όλους τους φίλους εδώ.
Λίγο καθυστερημένα διάβασα και το εξ ίσου πολύ ωραίο -και ανατρεπτικό!- ποίημα, το "Σύμπαν γαλανά".
Κατ'αρχήν το επίρρημα στο τίτλο ξαφνιάζει με την πολύ επιτυχημένη τροπική επί-θεσή του (επίθεση και με τις δύο έννοιες!)
Το σύμπαν γαλανά, δηλαδή σα να λέμε, λόγου χάριν "η ύπαρξη απαλά".
Διαγνωστικός μεν ο τίτλος, "προβοκατόρικος" δε.
Και η πρόκληση δεν αργεί με την "επέλαση της γελοίας θνητότητας που επιβιώνει με φουσκωμένες τσέπες στο άθροισμα των μεγαφόνων αριθμών" (στίχος αδάμας-τος) η οποία γίνεται αντικείμενο εντόνου ποιητικού σκώμματος.
Καταλήγοντας μάλιστα σε μια ερωταποκριτική ειρωνεία η οποία διαβρώνει αισίως το αναγνωστικό πεδίο καταβαραθρώνοντας την μόδα και το design μέσα στο χάσμα του Σολωμού (που ευθύς εγιόμισε άνθη, κατά τον ποιητή) και του φεγγαριού-"βιολιού"(!) του.
Ή αλλιώς η αντιπαράθεση της κοσμικής φτήνειας με την καλλιτεχνική ακρίβεια, ένα "ντέρμπυ" που στους καιρούς της νεωτερικότητας γέρνει υπέρ του πρώτου σκέλους από την άποψη των "μεγαφόνων"(έξοχο εύρημα) αριθμών, μα σαφώς υπέρ του δευτέρου σκέλους από την άποψη της εσαεί επένδυσης του ανθρώπου στην ουσία και την πεπληρωμένη ζωή.
Κατακλυσμηδόν προκύπτουν οι εμπνεύσεις σου, Νανά μου, στα τελευταία ποιήματά σου και είθε αυτό να διαρκέσει έτσι για πάντα.
Return, September 8, 2008 7:38 PM
από onlysand
Tina :)
χαιρετώ σε και φιλώ σε – καλώσ’ τη!
Ευχαριστούμε για την επίσκεψη και προπαντός για τα λουλούδια! :)
September 8, 2008 9:11 PM
VOUL-VOUL :)
Καλά είμαι, σ’ ευχαριστώ!
Εδώ... πάω κι έρχομαι - ανάμεσα σε διάφορους (αντι)περισπασμούς που φέρνει το παρατεταμένο καλοκαιράκι απ’ τη μια, και ο φρικτός σίφουνας των απεχθών τεκταινομένων απ’ την άλλη...
Δε βαριέσαι, ζωή είναι θα περάσει...
Εξάλλου γεμίζει και το φεγγάρι, ε;!... ;)
September 8, 2008 9:15 PM
My RETURN :)
Καλά θα έκανα, όπως καταλαβαίνω, να σου έλεγα την αρχική ‘έμπνευση’* κι εσύ να έγραφες όλα αυτά τα θαυμαστά που η ερμηνεία τους τόσο με ξεκουράζει και με αφήνει πάντα με τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις
το έχω ξαναπεί: είναι σπάνια η απίστευτη διεισδυτικότητα που διακρίνει την οξύνοια και την ευαισθησία σου – δεν σου ξεφεύγει τίποτα!
* Αν η δική μου είναι κατακλυσμιαία, τότε πρωτόγνωρος ο χείμαρρος που σε βάφτισε με τέτοια μύρα, Ποιητή...
Να είσαι πάντα καλά! xxx
September 8, 2008 9:20 PM
My RETURN (συνέχεια)
(Πήγα κι ήρθα - οι ...αντιπερισπασμοί που λέγαμε - γιατί ξέχασα μια σημαντική παράγραφο):
Πραγματικά, σκέφτομαι σοβαρά που θα ’ταν πιο περίοπτα (εκτός από τον ‘φλοίσβο’) αυτά σου τα κοσμήματα να τα κρεμάσω :)
onlysand, September 8, 2008 9:27 PM
για το ποστ Μονό ηλιοβασίλεμα
από eraser
Συμπαντικό πλάσμα, Νανά
εξαίσια UNIVERSALIS
ανοίγεις τα παράθυρα της ψυχής μας με τόση μαεστρία που μένω άφωνος θαυμάζοντας
εδώ στην "Αμμο" είναι πάντα καλοκαίρι!
τους χαιρετισμούς μου στους εκλεκτούς συνταξιδιώτες, ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
eraser, September 9, 2008 11:27 AM
από ΑΛΕΞ
Νανά, με γέμισε αισιοδοξία το ποίημά σου. Παραβλέπω μια κάποια πικρία που έχει προς το τέλος (?).
Μου ανέβασε την ψυχική μου διάθεση. Πανέμορφο & χαρούμενο ή έτσι θέλω να το βλέπω εγώ.
Να σαι καλά.
Φιλιά σε όλη την "Αμμο".
Άλεξ, September 9, 2008 2:24 PM
από voul-voul
Νανά, πρόκειται για μία ακόμη απογείωση, με την ψυχή φτερό να χαϊδεύει και να μεταμορφώνει όλους εμάς τους "αχάριστους" σε... νεράιδες
έχει δίκιο ο Άλεξ: παρά το απροσδόκητο φινάλε, φουλ αισιοδοξία!
Φιλιά σε όλη την "Άμμο" κι από μένα!
σήμερα η θάλασσα ήταν βελούδινη ;)
voul-voul, September 9, 2008 9:08 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ :)
δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι να σου "ανεβάζω την ψυχική διάθεση" - η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου! :)))
Σημείωση (προς αποφυγή 'πικρίας'):
Παρακαλώ (και άλλους συνταξιδιώτες), η τελευταία φράση να εκληφθεί ως 'παίγνιον' ανατρεπτικό για να'χει γούστο (το 'πόνημα').
Η ποίηση μπορεί να είναι βιωματική - όπως εξάλλου κάθε ελάχιστη 'χειρονομία' σ' αυτό το πέρασμα που λέγεται ζωή - αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη (και επιδίωξη) δεν πρέπει να είναι προσωπική.
Σας αγαπώ και σας φιλώ
(έστω και ...απουσιάζοντας!;)
September 10, 2008 12:34 PM
@ ERASER :)
σε πιο μικρή κλίμακα θα ταίριαζα - 'universalis' είναι απλώς η ενότητα για τα ...απλησίαστα ;)
Κι αν καλοκαίρι εδώ στην 'άμμο', πάντα και στην καρδιά όλων σας, εύχομαι
@ VOUL-VOUL :)
κι εγώ την απόλαυσα ώρες ατέλειωτες χθες - σήμερα όμως πολύ ...ταραχώδης (η θάλασσα!...;)
(για το 'απροσδόκητο φινάλε', διάβαζε το πιο πάνω 'σχόλιο' στον Άλεξ)
Πάντα σας παρακολουθώ και σας διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον (κι ας 'λείπω'!)
Την έγνοια μου να στείλω και στα 'κύματα' της Ignis :)
onlysand, September 10, 2008 12:37 PM
από ΑΛΕΞ
Νανά μου, τώρα "ανέβηκα" ακόμη περισσότερο. Να σαι καλά!
Άλεξ, September 10, 2008 2:30 PM
από MERIL
"έστειλα τώρα να σου πουν να μη με περιμένεις"
Τρυφερά αποφασιστικός στίχος
τυλιγμένος σε φυσική ομορφάδα....
Καλό απόγευμα σε όλους....
meril, September 10, 2008 4:42 PM
από onlysand
ΑΛΕΞ & MERILou :)
γενναιόδωροι φίλοι
υγεία να έχετε, αγάπη να δίνετε
Την καλησπέρα μου σε όλους!
onlysand, September 11, 2008 8:37 PM
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
