καταχραστές ...θαυμάτων

εισαγωγή ~ 3 Ιουνίου 2008

2009-04-03T11:58:00.000+03:00

Εδώ, θα αναρτηθούν σιγά σιγά όλα τα αξιόλογα 'σχόλια' των φίλων της "άμμου", από το Δεκέμβριο του 2007, οπότε και 'άνοιξε' το δεύτερο τετράδιο ~ καλωσορίσατε :)

<έπεα επί άμμου 31/3/09>

2009-03-31T00:02:00.002+03:00

Αυτά είναι τα τελευταία 'έπεα' της 'άμμου' μας - προς το παρόν! :)
(Θα μείνουν 'ανοιχτά' ως τις 20 του Απρίλη)
Θ' ακολουθήσουν 'εξηγήσεις' σε 15 μέρες περίπου - οι αναρτήσεις θα συνεχιστούν κανονικά (και στον 'κήπο') - ως τότε, όλα καλά!

έπεα επί άμμου 18/3/09

2008-09-18T20:10:00.010+03:00

έπεα επί άμμου 7/2/09

2008-09-17T00:02:00.000+03:00

έπεα επί άμμου 27/1/09

2008-09-16T12:30:00.010+03:00

2008-09-16T12:25:00.009+03:00

για το ποστ "Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς..."
από RETURN
Σίγουρα ένας από τους πλέον σημαντικούς ποιητές του 20ού αιώνα μαζί με τους Reiner Maria Rilke, Georg Trakl,(στο μεταίχμιο των δύο αιώνων αυτοί οι δύο), T.S. Eliot, Ezra Pound, Paul Celan, Sylvia Plath κ.ά.

Έχω πολλά χρόνια να τον διαβάσω - τον διάβαζα όταν ήμουν φοιτητής, και θα του ξαναρίξω μια ματιά σε πρώτη ευκαιρία.

Πνεύμα ανήσυχο, αντιφατικό, μυστικοπαθές, και μονίμως σε αναζήτηση που τον έφτασε κάποτε στην τελετουργική μαγεία του Mc Gregor Mathers και του Aleister Crowley (για τον πρώτο έχει γράψει και ένα μάλλον "κωμωδιακό" ποίημα).

Ο δε εθνικισμός του πρέπει να ληφθεί εντός εισαγωγικών ως τέτοιος γιατί η Ιρλανδία υπήρξε-υπάρχει ως καταπιεσμένο έθνος.

Δεν είναι το ίδιο πράγμα ο εθνικισμός ενός καταπιεσμένου έθνους όπως , ας πούμε, του παλαιστινιακού και ο εθνικισμός των...ελληναράδων!

Ακόμα θα πρέπει να λάβουμε υπ'όψη μας πως η πολιτική και η λογοτεχνία δεν βρίσκονται σε μια ευθύγραμμη "μηχανιστική" σχέση. Πρόκειται για σχέση αντιφατική και απρόβλεπτη.

Κοντολογής,ένας ποιητής ή γενικώτερα καλλιτέχνης μπορεί πολλές φορές να έχει "αντιδραστικές" ή "συντηρητικές" πεποιθήσεις, όμως αυτό ποσώς μας νοιάζει όταν αξιολογούμε το έργο του.

Η πραγματικότητα έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει για να μας κάνει τα χατήρια, αλλά για να μας εκπλήσσει.

Το έργο ενός ποιητή πολλές φορές (όχι πάντα) μπορεί να είναι πολύ πιο μπροστά από αυτόν τον ίδιο και τις ιδέες του, και αυτό έχει σημασία.

Και στο κάτω κάτω, τι να τον κάνει κάποιος έναν καλλιτέχνη με τυπικά "σωστές" πολιτικές απόψεις αλλά μέτριο και αδύναμο;

Από αυτή την άποψη είναι προτιμότερος ένας "αντιδραστικός" αλλά καλός ποιητής παρά ένας ακόμα του σωρού που προσπαθεί με δημαγωγικά τσιτάτα να καλύψει την μετριότητά του.

Την μη ευθύγραμμη σχέση ανάμεσα πολιτική και λογοτεχνική κουλτούρα την είχε αναλύσει θαυμάσια και ο Λέων Τρότσκυ στο μνημειώδες έργο του "Λογοτεχνία και Επανάσταση" όπου και εξηγούσε τον λόγο για τον οποίο δεν μπορεί να υπάρξει "προλεταριακή κουλτούρα", καθώς και την ανάγκη να αφομοιώσουν οι ρώσοι καλλιτέχνες την λεγομένη "αστική" κουλτούρα, τον θερβάντες, τον Σαίξπηρ, τον Βάγκνερ και να αφήσουν τις παλαβομάρες περί "προλετκούλτ".

Καλημέρα Νανά μου :)
27 Ιανουάριος 2009 3:27 μμ

από onlysand
My RETURN ;)

βιάζομαι να φύγω, αλλά δεν αντέχω στον ...πειρασμό (που είναι πάντα οι 'καταθέσεις' σου! ;)

υποθέτω ότι παίρνεις αφορμή από τη σημείωσή μου, ότι καλύτερα να μην ξέρουμε τι κάνει ο άνθρωπος και να αρκούμαστε στον καλλιτέχνη - θέμα που έχουμε συζητήσει και 'κατ' ιδίαν'. Μα, σαφώς, my Return: η αξία ενός αξιομνημόνευτου έργου δεν αναιρείται από τη 'ζωή' του δημιουργού του. (Για μένα που είμαι υπήκοος της 'συναισθηματικής νοημοσύνης' μπορεί να σκιάζεται λίγο, αλλ' αυτό δεν έχει σημασία.)

όσο για τον Τρότσκι, εκτός από τις αρνητικές όψεις του ;Ρ έχει πει και σοφά πράγματα... Πολύ θα το'θελα, να μπορούσε ο προλετάριος να παράξει κουλτούρα - και μένω εκεί αγκιστρωμένη, γιατί έχω 'φοβηθεί', απ' την άλλη, τον ρατσισμό των 'επαϊόντων' - αλλ' αυτά όλα σηκώνουν μεγάλη συζήτηση...

γνωρίζω την όχι και τόσο μεγάλη εκτίμησή σου στους Έλληνες - βέβαια, καταλαβαίνω ότι τους διαχωρίζεις απ' τους ελληναράδες που αναφέρεις εδώ - κι αυτούς τους τελευταίους, όμως, κάποιες αιτίες τους έκαναν 'έτσι'...

αναμφισβήτητα, άλλο απελευθερωτικός αγώνας και άλλο 'τσαμπουκάς' - αλλιώς, θα θεωρούσαμε (κι εμείς, μαζί με τον μπους, π.χ.) ότι οι Παλαιστίνιοι είναι ...τρομοκράτες...

όπως πάντα, μια συμπυκνωμένα σφαιρική ανάλυση προσώπων και πραγμάτων - πολύ σ' ευχαριστώ, my Return, για τα ερεθίσματα που με ...ξεκουνάνε απ' την (όχι πάντα θετική) 'σιωπή' μου... ;)

Υ/γ. Λες να ...ξεσκονίσω "Λογοτεχνία και Επανάσταση"; τι μου θυμίζεις...
27 Ιανουάριος 2009 4:21 μμ

από ΑΡΙΑΔΝΗ
καλησπέρα Νανά!

"να περπατάς προσεχτικά γιατί βαδίζεις πάνω στα όνειρά μου"...

μ' αρέσουν οι στίχοι που ακροβατούν ...γέρνοντας προς το "λυρικό" και που ποτέ δε γίνονται τέτοιοι!

πάντα μοναδικά αφιερώματα χτισμένα σε λόγο ρέοντα και χαμογελαστό!

να' σαι καλά!
27 Ιανουάριος 2009 4:33 μμ

από RETURN
Νανά μου, κανείς δεν μπορεί να κρίνει την ζωή ενός καλλιτέχνη.
Κάτι τέτοιο θα μας έφερνε στη θέση ενός θεού, θέση για την οποία μπορεί και ...να μην είμαστε έτοιμοι :)

Και στο κάτω κάτω με ποια κριτήρια θα την κρίνουμε; με τα κριτήρια των δικών μας επιλογών; των δικών μας ιδεών; της δικής μας ζωής;

Και ούτε μπορεί η ζωή ενός καλλιτέχνη να ιδωθεί ξέχωρα από την εποχή του. Πολλές φορές υπάρχουν και τα συλλογικά -πέρα από τα ατομικά- κριτήρια μιας εποχής που δεν είναι λιγότερο "απροκατάληπτα" από τα ατομικά.

Εξ άλλου ανθρωπος καλείται το άθροισμα των προσωπικών προκαταλήψεών του, θα έλεγα.

Και αν βρίσκω ένα ενδιαφέρον στην ...πραγματικότητα είναι ακριβώς αυτό: η πραγματικότητα είναι..."αναρχική" εκ πεποιθήσεως! Είναι εκεί μονίμως για να μας τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια και αυτό αν μη τι άλλο το αξιολογώ ως ένα είδος "σοφής κωμωδίας".

Κατά τα άλλα, εκτιμώ κάθε λαό, κι εγώ άλλωστε ...Έλληνας είμαι, δεν γεννήθηκα σε ...αερόστατο (για να θυμηθώ τον Hitchcock).Είναι άλλο πράγμα η κριτική σε μια χώρα και άλλο η προσωπική απέχθεια.

Παραμένω φυσικά στο επίπεδο της πρώτης και δεν έχω άλλες προτιμήσεις και προκαταλήψεις.

Όσο για τους "ελληναράδες" η μία και μόνη αιτία που τους γέννησε είναι η έπαρση μιας αμάθειας σε συνδυασμό με μια μικροαστική τάξη που εξαθλιώνεται οικονομικά συνεχώς...

Περί..."αρνητικοθετικών" του Τρότσκυ, με βάζεις τώρα σε ...πειρασμό για πολιτική συζήτηση πάνω στα "κρίσιμα" χρόνια της ρωσσικής επανάστασης, την οποία βέβαια δεν θα την επιχειρήσω εδώ αλλά "κατ' ίδίαν".

27 Ιανουάριος 2009 5:00 μμ

από onlysand
My RETURN

επιστρέφω - και τι να δω; ;)

1. λυπάμαι αν σου έχω δώσει την εντύπωση ότι βιάζομαι να γίνω ...θεός(!)...
Ποτέ δεν κριτικάρω* κάποιον για την προσωπική του ζωή. Η ιδεολογία, όμως, ανθρώπων που μας απασχολούν για το σημαντικό έργο τους, μπορεί να μου προκαλεί ερωτήματα και απορίες

*ίσα ίσα, αυτό το ρήμα δεν είναι καθόλου από τα ...αγαπημένα μου

2. πού είδες ότι σου προσάπτω πως 'απεχθάνεσαι' τους Έλληνες;! Δεν τους έχεις και σε μεγάλη εκτίμηση, έγραψα
Ωστόσο, η 'αμάθεια' δεν είναι η αιτία - σαν αποτέλεσμα μού φαίνεται περισσότερο... ;)

3. για τη ρώσικη επανάσταση και τον Τρότσκι, καλά: εν ευθέτω... (Ξέρω ότι θα συμφωνήσουμε πως ...διαφωνούμε:)
27 Ιανουάριος 2009 8:39 μμ

ΑΡΙΑΔΝΗ :)

τι ωραία που το λες: ο 'διστακτικός' λυρισμός που ποτέ δεν γίνεται 'μελό' - ακριβώς αυτό εκτιμώ κι εγώ (εκτός πολλών άλλων, βέβαια) σε ένα ποιητή

κι εσύ να είσαι καλά - σ' ευχαριστώ

Όμορφο βράδυ και σε σένα και σε όλους τους φίλτατους συνταξιδιώτες :)
27 Ιανουάριος 2009 8:42 μμ

από RETURN
Όχι Νανά μου, δεν είπα ότι εσύ θέλεις να ...κρίνεις την ζωή του Yeats ή οποιουδήποτε άλλου!

Παρεξήγηση! :)

Απλά επέκτεινα την κουβέντα με αφορμή αυτό το θέμα που προέκυψε φυσικά. Δεν σου κατακύρωσα εσένα μια τέτοια διάθεση, ίσα ίσα, ξέρω ότι διακατέχεσαι από την ακριβώς αντίθετη.

Κατά τα άλλα, εκτιμώ τους πάντες ή θα έθετα το θέμα κάπως διαφορετικά:

εκτιμώ οποιονδήποτε άνθρωπο ανεξαρτήτως εθνικότητας που είναι ανοιχτόμυαλος και απροκατάληπτος!

Μου είναι αδιάφορο το δελτίο ταυτότητας ενός ανθρώπου, με ενδιαφέρει μόνο το μυαλό του.

Από κει και πέρα, η Ελλάδα ως χώρα, είναι ...τραγική από πολλές απόψεις, αλλά ακόμα ...επιβιώνουμε εις πείσμα της νεολληνικής "τρέλλας"! :)
27 Ιανουάριος 2009 8:50 μμ

από ΕΡΜΙΑ
μάλλον η διάθεσή μου είναι ...βέβηλη :-)
δεν μού αρέσει ο Γιέιτς - δεν μπορώ να το κρύψω. προτιμώ τον Ρίλκε αλλά και την Πλαθ (για ...γυναικείους λόγους). τον βρίσκω περισσότερο ρομαντικό παρά ρομαντικό στα όρια τού ρεαλισμού. κάθε φορά πάντως που διαβάζω ποιήματα τέτοιων ποιητών που είναι γνωστοί παγκόσμια, δεν παύω να σκέφτομαι πως μπροστα στα νοήματα, τη μουσικότητα, τις εικόνες, τη χορευτικότητα των στίχων έξοχων δικών μας, δεν μού λένε και πολλά πράγματα ;-)
πριν πω κι άλλα ...εθνικιστικά γελώντας, να συμφωνήσω με όσα για τον εθνικισμό αναφέρει ο Return αλλά να διαφωνήσω οτι ο Γέιτς ήταν εθνικιστής :-))
ίσως πιό καλά να τον πούμε "εθνιστή" σαν πιό "επαναστάτη" παρά απλό πατριδολάτρη στην αναζήτησή του για καθολική συνείδηση.
αν και καθόλου σχετική με τέτοια θέματα, μάλλον την αίσθησή μου εκφράζω...
είμαι σίγουρη όμως για την ευχή μου - καληνύχτα, καλημέρα :-)
27 Ιανουάριος 2009 11:36 μμ

από onlysand
My RETURN

δεν συμφωνώ για την Ελλάδα = χώρα τραγική (εκτός αν παίρνει το επίθετο από τις τραγωδίες που γέννησε)

κράτος τραγικό, ναι. και απεχθέστατο: ο εχθρός του πολίτη...
28 Ιανουάριος 2009 2:07 μμ

ΕΡΜΙΑ :)
άλλη μία επιβεβαίωση ότι η Τέχνη, 'μιλώντας' στον καθένα μας, κατέχει τον μαγικό τρόπο να μπαίνει πίσω απ' το φίλτρο τής ψυχής και του νου μας για να τη βλέπουμε με τα δικά μας μάτια = μοναδικό!

Θα τον έλεγα 'εθνικιστή' (με την καλή έννοια, λαμβανομένης υπόψη και της εποχής του).
Μου φαίνεται πως ο 'εθνιστής' είτε δεν ενδιαφέρεται, είτε έχει λύσει τα προβλήματα της πατρίδας του και πάει ...γι' άλλα

Καθόλου 'βέβηλη'! στην ίδια 'όχθη' με βρίσκεις: σχετικά αδιάφορη προς τον Γέιτς, πιο κοντά στην Πλαθ και τον Ρίλκε

Για τους δικούς μας, α, ναι, ούτε λόγος!... (κι ας μας ...περιλάβει ο Ριτέρν...;)
28 Ιανουάριος 2009 2:14 μμ

2008-09-16T12:20:00.013+03:00

από RETURN
Νανά μου, τις τραγωδίες (αν εννοείς τις αττικές τραγωδίες) δεν τις γέννησε καμμιά Ελλάδα, αλλά η αρχαία Αθήνα.
Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα, διότι τότε δεν υπήρχε ενιαία συνείδηση μιας σύνολης Ελλάδας.
Και σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να "ακουμπάμε" σε μεγάλα -και πανανθρώπινα στην ουσία- επιτεύγματα που έγιναν πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια (και για να μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ με αυτό πως έχεις τέτοια πρόθεση, κάθε άλλο φαντάζομαι).
Σημασία έχει ΤΩΡΑ τι κάνουν οι νεοέλληνες...
Από κει και πέρα, δεν μπορεί να υπάρξει ένα τραγικό κράτος χωρίς και μια τραγική χώρα... δεν είναι δύο "αφαιρέσεις" αυτά σε εργαστηριακό κενό ξέχωρα το ένα από το άλλο.
Ένα τραγικό κράτος δημιουργείται από μια τραγική χώρα, και με τη σειρά του κάνει ακόμα πιο τραγική αυτή τη χώρα...

Θα ήθελα να προσθέσω ακόμα επί του Yeats, το εξής. Θυμάμαι, φοιτητής όταν διάβαζα αυτό το ποίημα, το "The Second Coming" πόση εντύπωση μου είχε κάνει.
Ακόμα και αν είχε γράψει μόνο αυτό το ποίημα ο Yeats θα άξιζε να χαρακτηριστεί "μεγάλος ποιητής":

THE SECOND COMING

Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart;
the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.
Surely some revelation is at hand;
Surely the Second Coming is at hand.
The Second Coming!

Hardly are those words out
When a vast image out of Spiritus Mundi
Troubles my sight: a waste of desert sand;
A shape with lion body and the head of a man,
A gaze blank and pitiless as the sun,
Is moving its slow thighs, while all about it
Wind shadows of the indignant desert birds.
The darkness drops again but now I know
That twenty centuries of stony sleep
Were vexed to nightmare by a rocking cradle,
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
28 Ιανουάριος 2009 2:24 μμ

Υστερόγραφο:
Να ξεκαθαρίσω και κάτι άλλο που τώρα μολις το πρόσεξα.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια τραγική χώρα αυτό δεν σημαίνει πως ...γεννά "τραγικούς" (με την κακή έννοια) ποιητές. Κάθε άλλο, κάθε άλλο...
Αυτό είναι που λένε "ουδέν κακόν, αμιγές καλού".
Μα ίσα-ίσα επειδή αυτή η χώρα είναι το "μαύρο χάλι" γι'αυτό και έχει "γεννήσει" καλή ποίηση...
Να θυμηθώ τον Κάλβο; (που του έχω μια ξεχωριστή αδυναμία). Τον Σολωμό, τον Καβάφη, τον Τάκη Παπατζώνη, τον Καρούζο κ.ά.
Αυτά προς αποκατάσταση της ...έννομης αλήθειας :)
28 Ιανουάριος 2009 3:35 μμ

από onlysand
My RETURN

ίσως θα'πρεπε να ξεκαθαρίσουμε τι εννοεί ο καθένας λέγοντας 'χώρα'.
δηλ, δεν ξέρω πώς να το γράψω για να διαχωρίσω τον υπέροχο αυτό (γεωγραφικά) τόπο, απ' αυτούς που τον έχουν καταντήσει 'έτσι'!
Και, 2ον: μου φέρνει πια ένα είδος ...αναφυλαξίας, ο διεθνισμός τού τύπου "τα αριστουργήματα είναι πανανθρώπινα και το χάλι ελληνικό"...
Χωρίς να είμαι προγονόπληκτη (κάθε άλλο!), μ' αρέσει περισσότερο το "τα του Καίσαρος..." ;)

στην 'έννομη αλήθεια' να μην αναφερθώ - θα μου πεις ότι αστειευόσουν
28 Ιανουάριος 2009 8:46 μμ

από RETURN
Sorry για την κατάχρηση του χώρου Νανά μου, αλλά, πιστεύω ότι κάποιες τέτοιες συζητήσεις έχουν ενδιαφέρουν.
Για την ακρίβεια -και το τόνισα- το χάλι είναι νεοελληνικό.
Και καλά, υπάρχουν κάποιοι -και όντως υπάρχουν- που "κατήντησαν αυτό το χώρο έτσι".
Εμείς πώς το επιτρέψαμε;
Δεν είναι τώρα ούτε χθες, πάει σε βάθος χρόνου αυτή η υπόθεση (και από αυτή την άποψη είναι πράγματι παρήγορο γεγονός η εξέγερση του Δεκέμβρη, - δείχνει ότι δεν χάθηκαν όλα ακόμα...)
Μήπως επειδή την έχουμε αράξει στο ασφαλές ρητό "ο σώζων εαυτόν σωθήτω";
Για τα πανανθρώπινα αριστουργήματα, θα επιμείνω, γιατί η ουσία τους και οι συντεταγμένες τους είναι όντως πανανθρώπινες και όχι "τοπικιστικές".
Δεν έχει κανένα νόημα να περηφανευόμαστε εμείς για τον Αισχύλο (και μάλιστα μετά από τόσα χρόνια!), π.χ., περισσότερο από τον κάτοικο της Ζουαζιλάνδης. Επειδή ακριβώς ο Αισχύλος μιλάει για όλους και για μας και γι'αυτόν, και εν δυνάμει για τον καθένα.
Ούτε έχει νόημα οι Άγγλοι να παινεύονται τοπικιστικά για τον Σαίξπηρ, ή οι Σουηδοί για τον Μπέργκμαν (για να πάω στους πιο σύγχρονους).
Είναι πολίτες χωρίς σύνορα, οικουμενικά πνεύματα.
28 Ιανουάριος 2009 9:14 μμ

από onlysand
My RETURN
συμφωνώ: τέτοιες συζητήσεις έχουν ενδιαφέρον.
(απόδειξη ότι κι εγώ, παρά τον φρικτό κεφαλόπονο που με ταλαιπωρεί, επανέρχομαι, γιατί με κεντρίζει)
Με ποια ΠΑΙΔΕΙΑ* δεν θα επιτρέπαμε να δημιουργηθεί αυτό το χάλι;
*και ποιος μας την στέρησε; (στο σύνολο που είθισται να λέγεται λαός αναφέρομαι)
Δεν έχω καμία αντίρρηση - αντίθετα, πολύ το χαίρομαι σε ανάλογες περιπτώσεις - να υπερηφανεύεται ο κάτοικος της Ζουαζιλάνδης για τον Αισχύλο. Αυτό όμως κάνει τον τελευταίο Ζουαζιλανδό; (λαμβανομένων υπόψη όλων των πολιτισμικών παραμέτρων)
Και δεν ομιλώ φυσικά για "τοπικιστικούς" φανατισμούς τού τύπου Ηράκλειο - Χανιά, π.χ.
Εξαρτάται, βέβαια, ποιος και με τι 'κίνητρα' (κολακεία, ψηφοθηρία κ.λπ.) υπερηφανεύεται για τον Αισχύλο...
28 Ιανουάριος 2009 9:28 μμ

από RETURN
Για κάποια elementary πράγματα Νανά μου, δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη παιδεία.
Πάνε περισσότερο στο "βασικό ένστικτο" του "ωχαδερφισμού" και του "εγώ θα βάλω το χέρι μου στη φωτιά;".
Εξ άλλου η χαζομάρα και το βόλεμα δεν κάνουν ...διακρίσεις παιδείας.
Τόσο ο -υποτίθεται- "μορφωμένος" όσο και ο λιγότερο μορφωμένος ...συμφωνούν εδώ μια χαρά! και επαναπαύονται.
Κατά τα άλλα, αυτό δεν κάνει τον Αισχύλο Ζουαζιλανδό, όμως δεν τον κάνει και ...νεοέλληνα (όταν οι τελευταίοι προσπαθούν να προσπορίζονται υπεραξία στις πλάτες ενός αττικού τραγωδού που έζησε χιλιάδες πριν).
28 Ιανουάριος 2009 9:39 μμ

από onlysand
Μα, λέγοντας "παιδεία", my RETURN
μόνο τη "μόρφωση" δεν εννοώ !
κι όμως, από τα 'στοιχειώδη' που αναφέρεις αρχίζει ο πολιτισμός
28 Ιανουάριος 2009 9:53 μμ

από RETURN
Ναι εντάξει, δεν είναι η τυπική μόρφωση, σίγουρα, αλλά μια ευρύτερη "κοινωνική"-συμπεριφορική τέτοια.
Και αυτό πάει ίσως σε βάθος χρόνου...είναι μεγάλη συζήτηση πιστεύω.
Ας μην ξεχνούμε ότι αυτός ο τόπος δεν γνώρισε Αναγέννηση και Διαφωτισμό, και αντ'αυτών μετήλθε έναν τουρκο-ορθόδοξο πολιτισμό...
Ίσως εδώ έπαιξε τεράστιο ρόλο η καταστρεπτική επίδραση της Ορθόδοξης εκκλησίας, σε αυτό το παράξενο αμάλγαμα, το τουρκο-ορθόδοξο.
Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι η ανατολική εκκλησία ήταν πάντα (στην πλειοψηφία της) υπέρ της τουρκικής κατοχής και συνέβαλε μάλιστα τα μέγιστα στην Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.
Από κει και πέρα, μια ανολοκλήρωτη επανάσταση, μια ποδηγεσία και κηδεμονία "απ'έξω" μια ελληνική αστική τάξη της πλάκας που ήταν πάντα βλαχοδημαρχικής-μεταπρατικής υφής κ.λπ. κ.λπ.
Πάει σε πολλά πράγματα αυτή η κουβέντα.
28 Ιανουάριος 2009 10:04 μμ

από onlysand
Και βέβαια πάει σε βάθος χρόνου! απ' την αρχή, την τουρκοκρατία είχα υπόψη μου - εις 'βάρος' της Αναγέννησης κ.λπ.
η 'κατάρα' μας δεν είναι τόσο η "ανολοκλήρωτη επανάσταση" (και για τον περσινό Δεκέμβρη, ανάλογες 'επιφυλάξεις'), όσο αυτή ακριβώς η μεταπρατική νοοτροπία που διέπει - με ελάχιστες εξαιρέσεις - όλους τους κυβερνώντες και δηλητηριάζει αμφίδρομα πολίτες - εξουσία κ.λπ.
όπως λες, πάει σε πολλά αυτή η κουβέντα - κυριολεκτικά, στα ...εκ θεμελίων ! ;)
28 Ιανουάριος 2009 10:14 μμ

2008-09-16T12:15:00.021+03:00

για το ποστ "Τηλεμαχος"
από ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ
Είναι εκπληκτικό.
Τ' αγάπησα με την ανάγνωση την πρώτη.

"Υπήκοος του θέρους" -πως αλλιώς;- άνοιξα τη μπαλκονόπορτα να δω.
Μπα. Ακόμα.

Μέχρι να'ρθουνε γιασμιά να με λιγώσουν θα κοροιδεύω την πραγματικότητα.
Ταϊζεται με όνειρα, ε;
29 Ιανουάριος 2009 1:03 μμ

από onlysand
ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ :)

θα είδες την πεταλούδα σου στον ‘φλοίσβο’, ε; ...αυτή και μου παράγγειλε πως έχεις ήδη την άνοιξη μες στη ματιά και την ψυχή σου – λάθος να ’κανε; δεν το πιστεύωωω!... ;)

"...βροχούλα ήσυχη φλυαρεί πάνω στις τέντες
κρεσέντο εορτάζοντα τα πράσινα
στέλνουνε γέλια ανυπόμονα στον ουρανό..."

(από μελλοντικό 'ποίημα' χαρισμένο σου - τώρα το γράφω, μόλις γύρισα - ετοιμάζω πάλι ...μετακομίσεις...;)
29 Ιανουάριος 2009 3:07 μμ

από ΑΛΕΞ
"Εγώ, υπήκοος του θέρους εσαεί
κι ας με κρεμάσουνε περίγελο
του κόσμου στην αγχόνη
των πρωτοσέλιδων - τυμπανιαίο
έκθεμα στο σαρκοβόρο παζάρι
- τηλε, τηλε!

Για το ξεβόλεμα, να σε παρηγορήσω λίγο:
Ώρες ώρες, ακόμη και η πραγματικότητα
θα 'θελε να είναι γιασεμί."

Απομονώνω τούτο το απόσπασμα αν θες γιατί μιλά πιο πολύ μέσα μου..., γιατί & πάλι πολύ γλυκά με σφάζει! Χαλάλι σου, βρε Νανά!

Γράφεις τα πάντα με λίγα λόγια. Κλείνεις τον κόσμο όλο σε λίγους στίχους (μιλώ για όλο το ποίημα τώρα), την πραγματικότητά μας την παγκοσμιοποιημένη & μέσα από ιστορικές διαθλάσεις & αντανακλάσεις φέρνεις με τον ποιητικό σου λόγο τα πάνω κάτω μέσα μας & καλείς μέσα από τον ποιητικό εγγύ & τηλέ-λόγο σου στο ΜΕΤΑ ! Στο ΜΕΤΑ τον Νατουραλισμό!

Εγώ μόνον έτσι μπορώ να δω τούτο το αραβούργημα γραφής σου. Τώρα πιο λιανά να το εξηγήσω δεν μπορώ. Θα ναι σαν να το δολοφονώ!

Καλό σου Σ/Κ & σε σένα & σε όλους.
30 Ιανουάριος 2009 3:54 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ :)

αγαπητοί φίλοι, σας ευχαριστώ που (με) διαβάζετε - χάνω τα λόγια μου όταν είναι να 'ανταποκριθώ' στα τόσο υπερθετικά σας σχόλια

εκτός απ' το "μετά τον νατουραλισμό"
(δεν ξέρω γιατί πρέπει να κολλάμε σε ετικέτες - μη σου γίνει έμμονη...!...;)
καταπληκτική ανάλυση, 'αδελφάκι' :)
30 Ιανουάριος 2009 4:39 μμ

από ΑΛΕΞ
Κοίταξε τώρα, Νανά...είναι η εμμονή & η αναμονή(;;;) της εποχής. Δεν φταίω εγώ. Δεν θέλω να το αναλύσω ( ......... ) Εγώ έτσι βιώνω την ανάγνωση & απλούστερα είναι αδύνατον να μιλήσω.

Επειδή τώρα το ξαναδιάβασα το ποίημα θα λεγα πως υπάρχει ταυτόχρονα & μια αντανάκλαση-απόρριψη αθέλητη ("απαισιόδοξη;") άρα & Χαριστική ΑΝΑβολή στην όποια πρόσκληση (να μην την ονοματίσω & ακούσω πάλι τα των "εμμονών" & τα ψιλοπάρω...) προβαίνει η ποιητική σου τέχνη εδώ. ( ......... )
Ευχές για καλό Σ/Κ.
30 Ιανουάριος 2009 7:58 μμ

από RETURN
Ωραίο ποίημα Νανά μου, ΚΑΙ (your trademark) αυτό.
Στην "επικράτεια του μαύρου" δυστυχώς, και εκεί ο ποιητής περιφέρεται με ένα φακό ψάχνοντας να βρει τους "οικογενειακούς-οικιακούς" θησαυρούς της ανθρωπότητας, ενώ από κάτω του οι σανίδες του πατώματος "τρίζουν".

Κανείς ωστόσο δεν ξυπνάει.

Η ποίηση όταν αντιπαρατίθεται στον μαζικό ύπνο μπορεί να το κάνει επιτυχώς μονάχα όταν προσπερνάει...

Η τελευταία αριστοκρατική κίνηση του κόσμου είναι ένα ποίημα.
Που θα το πάρει στα χέρια του ο ήδη ξύπνιος.

Ο δε υπνοβάτης θα νομίσει ότι τον καλεί για περαιτέρω ύπνο και δεν θα χάσει ευκαιρία.
30 Ιανουάριος 2009 8:53 μμ

Να επανέλθω λίγο επί του Yeats με ένα τελευταίο σχόλιο.

Πάντως Νανά μου, δεν συμφωνώ επί του Yeats. Πιστεύω ότι είναι μεγάλος ποιητής. Ίσως κάπως άνισος μερικές φορές (αν και η ανισότητά του είναι σαφώς ανωτέρου επιπέδου εκείνης των μετρίων). Έχει κτίσει έναν αυστηρά δικό του "προσωπικό" κόσμο (γνώρισμα των πολύ δυνατών ποιητών αυτό) και σπάνια μετακινείται μακριά από αυτόν.

Και μην μου πεις οτι το "The Second Coming" θα μπορούσε να το γράψει ένας ποιητής που δεν είναι πράγματι μεγάλος...
Και τι ποίημα...Μέσα σε μερικούς στίχους, ανατρέπεται αριστοτεχνικά ο Γολγοθάς όχι ως Γολγοθάς, αλλά ως φετιχοποιημένο σύμβολο, και βλέπει κάτι τρομακτικό να έρχεται στο μέλλον στο όνομα αυτού. Από αυτή την άποψη έχει κάποιες εκλεκτικές συγγένειες με την "Αποκάλυψη" του Ιωάννη που την εμβαπτίζει στο σπενγκλεριανό όραμα των αενάων φθινόντων στην παρακμή κύκλων της ανθρωπότητας ("Turning and turning in the widening gyre the falcon cannot hear the falconer...")
30 Ιανουάριος 2009 9:12 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ :)

στην 'εμμονή' σου μπορείς να εμμένεις όσο θες, αλλά μην τα 'ψιλοπάρεις', σε παρακαλώ...
τα σχόλια των εδώ φίλων είναι υποκειμενικά, με το θάρρος της γνώμης τους και αλογόκριτα.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να διαφωνεί κυρίως.
το ίδιο ισχύει και για μένα, αν επιτρέπεται... ;)

σ' ευχαριστώ πολύ, πάντως, που απ' τον δυσεύρετο χρόνο σου, βρίσκεις κι άλλον, για ν' ασχοληθείς με την 'άμμο' - τιμή μου!

Καλό σου βράδυ και όμορφο :)
30 Ιανουάριος 2009 10:09 μμ

My RETURN :)

σου είμαι ευγνώμων που έχεις την υπομονή και την έμπνευση να εφευρίσκεις πάντα ένα υπερ-πραγματικό (για να μην πω 'σουρρεαλιστικό' και παρερμηνευθεί) 'σκηνικό' για να εντάξεις τις ασήμαντες σκέψεις μου.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, in vain (και in vein) ανάμεσα στα 'χαλασμένα' απ' το μακελειό τής μετριότητας; αφού δεν υπάρχει άλλη προοπτική, παρά "να το πάρει στα χέρια του ο ήδη ξύπνιος"...

Όσο για τον Γέιτς, και βέβαια οφείλεις να υποστηρίζεις ό,τι πιστεύεις - έτσι κι αλλιώς, ο κάθε δημιουργός υποκειμενικά 'μιλάει' στον εκάστοτε 'αποδέκτη'.
30 Ιανουάριος 2009 10:14 μμ

για το ποστ "Πόλεμος Έρως"
από ΝΤΙΝΟΥΛΙ
Θαλερό να είναι τουλάχιστον το σκοτάδι και όχι θολερό...

Αλήθεια τι σημαίνουν τα ρόδια; Κρατάει ο μύθος της Περσεφόνης ακόμα; Ήξερε τότε τι θα πάθαινε; Ήθελε μήπως;
Λες η φυγή της Περσεφόνης να ήταν η πρώτη φυγή κόρης από μάνα?

Πολλές απορίες...

"προτού αλλάξει προσωπείο
και σε δω
πάλι στην πόρτα."

Μένω...
3 Φεβρουάριος 2009 12:35 πμ

από ERASER
( ......... ) "Πόλεμος Έρως" ακατάπαυστα!

σημαία που ανεμίζει ανάμεσα στα αίματα και τα θαύματα το Ποίημά σου!

σ' ευχαριστώ απο καρδιας!

και χαιρετώ τους φίλους συνταξιδιώτες, τους τυχερούς μαζί με μένα, που απολαμβάνουν τα Κοσμήματα της "Άμμου"!

υ/γ. Μόλις είδα και τον "Κήπο" σου - πάω εσπευσμένα στην επόμενη Απόλαυση!
3 Φεβρουάριος 2009 11:45 πμ

από ROADARTIST
"σονάτα τού Σκαρλάτι θάλασσα ως πέρα
κι η μάνα μου ντυμένη Αλεξάνδρεια
χαρίζει όλα τα ρούχα στον αέρα."

...απλά...
...γράφεις υπέροχα!!!
3 Φεβρουάριος 2009 5:56 μμ

από onlysand
ΝΤΙΝΟΥΛΙ ...θαλερό ;)

μήπως η Περσεφόνη ήθελε αυτά που 'έπαθε'; θα μου γράψεις μια ιστορία για την κατάληξή της;

μήπως σπας ρόδι την Πρωτοχρονιά;
- εμείς όχι, γιατί 'βάφει' ;)
είναι όμως πανέμορφο! :)
3 Φεβρουάριος 2009 8:21 μμ

ERASER & ROADARTIST :)

γλυκά παιδιά, αισθαντικά κι ανάλαφρα
(με την καλή έννοια - βλ. Κουντερα: "Η αβάσταχτη ελαφρότητα τού είναι")

Χαίρομαι να συνταξιδεύω με ευαίσθητους ανθρώπους - σας ευχαριστώ :)
3 Φεβρουάριος 2009 8:23 μμ

από RETURN
Μια πολύ ωραία ποιητική σφήνα στο πάντα επίκαιρο για τους ανθρώπους θέμα του έρωτα.

Πόλεμος - έρως; και πώς αλλιώς...
Παρ'Ομήρω απαντάται η λέξη "οαριστύς" που σημαίνει τόσο τις φιλονικίες των αντιπάλων στρατευμάτων πριν την μάχη όσο δε -καταπληκτικό- και την ερωτική συνομιλία.

Νανά μου, είσαι σε δημιουργική περίοδο, εύχομαι να συνεχιστεί ...επ'αόριστον! :)
4 Φεβρουάριος 2009 2:02 μμ

από onlysand
My RETURN :)

ώστε, παρ' Ομήρω ...οαριστύς !
ΚΑΙ μάχη ΚΑΙ ερωτική συνομιλία !

όπως και η σύνθετη φιλο-νικ(ε)ία

αχ, θησαυροί προαιώνιοι - να είσαι καλά!
4 Φεβρουάριος 2009 8:22 μμ

έπεα επί άμμου 20/1/09

2008-09-15T12:27:00.000+03:00

2008-09-15T11:30:00.037+03:00

για το ποστ "Κουίζ: Τι βλέπεις;"
από Eraser
Να κάνω εγώ την αρχή; ωραία...
Λοιπόν, Νανά, δυστυχώς θα σε... δικαιώσω: το "προφανές" βλέπω κι εγώ, να μην προχωρήσω, ε;...

Όσο για τον Ομπάμα... επειδή όλος ο πλανήτης έχει καει στο χυλό του απερχόμενου, κρατάω κι εγώ μικρό καλάθι...

Καλημέρες φωτεινές σε όλους! :)
20 Ιανουάριος 2009 11:45 πμ

από Roadartist
Καλημέραααα!!!

Φεύγει ο Μπους σήμερα, ε?? Αν και πριν φύγει έχει καταστρέψει το μισό πλανήτη και τη 'κληρονομιά' του δυστυχώς θα μας την αφήσει ο αχρείος...
Ο Ομπάμα ας μην προδικάζω, αλλά μια από τα ίδια μου φαίνεται... Σίγουρα πιο έξυπνος, αλλά... Οκ θα δούμε!!!

Όσο για το σκίτσο... Βλέπω δύο πράγματα, εξαρτάται πώς θα το δεις.
Αφενός το ερωτευμένο ζευγάρι...,
αφετέρου μερικά πανέμορφα δελφινάκια να κάνουνε βουτίτσες...
Ε??? Κέρδισα τίποτα? ;)
Φιλάκια Νανά!!!
20 Ιανουάριος 2009 11:55 πμ

από Ερμία
για τα δελφινάκια φταίει η καλλιτέχνιδα τού δρόμου που είναι εντελώς μαρτυριάρα - δεν της ξαναμιλάω :-)))
καλημερούδια!
(όσο για τον Ομπάμα...τα συμφέροντα δεν έχουν ούτε χρώμα ούτε καλές προθέσεις - δυστυχώς...)
20 Ιανουάριος 2009 12:13 μμ

από Fyllo
Νανά, με τις εκπλήξεις και τις ωραίες εναλλαγές σε ποικιλίες μελαγχολικές αλλά και ηλιόλουστες

τώρα που το μαρτύρησε η Καλλιτέχνιδα, πραγματικά θα με πιστέψεις ότι τα είδα κι εγώ τα δελφινάκια;! :)

Χαιρετώ την όμορφη παρέα της "Άμμου" μας!
20 Ιανουάριος 2009 1:15 μμ

από Meril
Εννοείται πως μόνο το προφανές είδα (το ζευγάρι)
Έτσι κι αλλιώς εγώ δεν είμαι για κουίζ μαντέματα και άλλα που υποκρύπτουν, δυστυχώς

Πάντως εμένα μ' άρεσε αυτό που - νόμισα έστω πως - είδα

Κι όσο για τον Ομπάμα...
Αμερικανός πρόεδρος
20 Ιανουάριος 2009 3:36 μμ

από Voul-Voul
Αχ, Νανά, δύσκολα μάς βάζεις!
Πού τα βλέπετε τα δελφινάκια, παιδιά;!...

όσο για τον Ομπάμα, ναι, έχει δίκιο η Meril:
αμερικανός πρόεδρος, αυτό τα λέει όλα...

Κι αν δεν το έχετε καταλάβει, ήρθε η Αλκυόνη! γι' αυτό έχουμε λιακάδες :)

να είστε όλοι καλά!
20 Ιανουάριος 2009 5:08 μμ

από Γιωτούλι
όσον αναφορά το κουίζ, βλέπω τη σκιά ενός βάζου με χερούλι μέσα στο υπάρχον μπουκάλι.
μην πούμε για το ζευγάρι που είναι και σε τρυφερή στιγμή...άστο εκεί να απολαμβάνει...
τώρα δεν προτιμώ τίποτα από τα δύο. και τα δύο αναπόφευκτα είναι. μάλλον θα διαλέξω το λάθος και θα το πω όχι μισό αλλά αγαπημένο όπως το τραγούδι της Μελίνας Ασλανίδου, και θα ήθελα να το αφιερώσω σε όλους σας με τις ευχές να βρείτε το λάθος της ζωής σας.

Σας φιλώ όλους, ευχαριστώ για την παρέα και τις εικόνες.
20 Ιανουάριος 2009 5:21 μμ

από Αριάδνη
Νανά, εγώ σ' αυτά είμαι πολύ κακή!!!

ένα ζευγάρι είδα...σε στιγμιότυπο τρυφερό!!!

έπρεπε να δω κι άλλα, ε;;;

κι αν φεύγει ο Μπους, τι;;;

αλλάζει κάτι;;; γιατί δεν το πιστεύω καθόλου;;;

σε φιλώ, Νανά κι όλη την παρέα!
20 Ιανουάριος 2009 5:36 μμ

από onlysand
@ ERASER :)

αφού κι εσύ το 'προφανές' βλέπεις, δεν μπορούμε να περιμένουμε την επανάσταση (του βλέμματος, τουλάχιστον... ;)

αντίθετα, από

@ FYLLαράκι & VOUL-VOUL* :)

*παρ' όλο που δεν τα 'είδες'
μπορούμε να περιμένουμε μιαν Άνοιξη-Αλκυόνη, τουλάχιστον!

να είστε καλά, πολύ σας ευχαριστώ :)
20 Ιανουάριος 2009 10:06 μμ

ROADARTIST :)

χαχα ορμητικό χαμινάκι, την έκανες τη ...ζημιά, ε;! ;)))
σωστή, όμως, σωστή!
κι εσύ κερδίζεις, αλλά δεν πάω ...ταχυδρομείο (τα γνωστά)
ok, θα δούμε! (μ' άρεσε αυτό!:)

φιλάκια χαρωπά (να σου ταιριάζουν:)
20 Ιανουάριος 2009 10:08 μμ

ΕΡΜΙΑ :)

χαχα! είδες, η ...μαρτυριάρα;! ;)

δεν είναι τυχαίο, Χρωματιστή μου
Το κουίζ λέει πως οι καλλιτεχνικές φύσεις διακρίνουν αμέσως τα δελφίνια ;)
οι υπόλοιποι, μπορεί να είμαστε πιο 'αγνοί' ή πιο 'επίπεδοι' (λέει το κουίζ!)

μεγάλη χαρά η επάνοδός σου! :)
20 Ιανουάριος 2009 10:11 μμ

MERILou & ΑΡΙΑΔΝΗ :)

και επειδή είστε 'κακές' με τα κουίζ, γι' αυτό σας πάω και σας χειροκροτώ για την ειλικρίνεια και τα αισθήματά σας!

φιλιά πολλά (και ανυπομονώ να σας παρουσιάσω κι εσάς 'αλλιώς'! ;)

απόψε όμως πρέπει να φτιάξω τη 'λίστα' που μου εξαφάνισε ο μπλόγκερ - αρκετά πελαγοδρόμησα στον κυβερνο-λαβύρινθο - να δω τι 'τρέχει' και στις σελίδες σας :)
20 Ιανουάριος 2009 10:13 μμ

ΓΙΩΤΟΥΛΙΙΙ !...

από την αναφορά σου στο 'άλλο μισό' κατάλαβα ότι εσύ είσαι ο 'ανώνυμος' - ξέχασες το ονοματάκι σου ;)
με μπέρδεψες όμως: πού αναφέρεται το "δεν προτιμώ τίποτα από τα δύο" και ποιο είναι το τραγούδι της Ασλανίδου που θέλεις να μας χαρίσεις, ευγενικό παιδί;

η ευχή, πάλι, "να βρείτε το λάθος της ζωής σας", πολύ μου άρεσε! Γιατί περιέχει πίστη, πείσμα και ...προοπτική (να το διορθώσουμε ή να το αγαπήσουμε!:)

φιλί
20 Ιανουάριος 2009 10:16 μμ

Όσο για την 'τρομακτική' ομοφωνία περί ...νέου πλανητάρχη, φοβάμαι πως (θα αποδειχθεί να) έχουμε δίκιο και για τον επόμενο...
διάβασα αποσπάσματα από το βιβλίο του, άκουσα και την σημερινή ομιλία του ("θα σας νικήσουμε, θα σας συντρίψουμε"... τα ίδια και τα ίδια: η τροφή τους!) - και ...ανατρίχιασα...

στο μεταξύ :
"Σώσε μας από τους ευατούς μας", φωνάζει μια Ισραηλινή γυναίκα στον Μπάρακ Ομπάμα. Η συγγραφέας είναι μέλος της ισραηλινής μη-κυβερνητικής οργάνωσης "Check Point Watch" που παρακολουθεί τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σημεία ελέγχου ανάμεσα στο Ισραήλ και τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη.
(από το tvxs)

παρ' όλ' αυτά και ακριβώς εξαιτίας τους, μία ακόμη συναρπαστική βραδιά εύχομαι στην αγαπημένη παρέα της 'άμμου' :)
20 Ιανουάριος 2009 10:18 μμ

από Return

Τα δελφίνια δεν ήταν δύσκολο να τα ξεχωρίσω αμέσως (σόρρυ για τον κομπασμό) από ένα και μόνο ...αποφασιστικό σημείο:
το οπίσθιο πτερύγιο του ενός δελφίνος κόντευε σχεδόν να παραβιάσει την ...δελφύν (η δελφύς είναι η μήτρα για τους μη γνωρίζοντες, εξ ης και "Δελφοί" και "αδελφοί"-ομομήτριοι δηλαδή με το "α-" εδώ αθροιστικό και όχι στερητικό κ.λπ.)

Όπου οι στενές γλωσσικές επαφές συνάπτονται καταλλήλως με τις ακόμα ...στενότερες επαφές της εικόνας!

Χαιρετώ Νανά μου.

Όσο για τον Obama...ας θυμηθούμε το ...σαξοφωνάκι που έπαιζε ο "προοδευτικός" Clinton λίγο καιρό πριν βομβαρδισθεί η Σερβία...
20 Ιανουάριος 2009 10:37 μμ

από onlysand
My RETURN

αντιχαιρετώ!

πληρέστατη ανάλυση... ;)
και, ευτυχώς, δεν με βρίσκει ...αδιάβαστη (ως προς τους Δελφούς, το κατ' εξαίρεση 'αθροιστικό' άλφα κ.λπ.)

Show & parade συνοδευόμενα από τις κραυγές τού εξάλλως παραληρούντος πλήθους - οι εκφωνητές τού cnn 'θυμήθηκαν' και την ιστορική δολοφονία: σήμερα το 'όχημα' είναι τανκ και ονομάζεται "Τhe Beast"...
η παράσταση-πρόλογος γι' αυτά που 'αφεύκτως' θα ακολουθήσουν...

Τέλος τής μετάδοσης!
Καληνύχτα και καλή μας τύχη... ;(

ορθώς: άμα το'χει ο Κλιντον(οργαν)ισμός σου, τι σου φταίει το γλυκύτατο σαξοφωνάκι... ;)
20 Ιανουάριος 2009 11:15 μμ

από Άλεξ
( ......... ) Να σου πω λοιπόν τι βλέπω : Ας ευχηθούμε να παν όλα κατ' ευχήν & να ναι με τη θετική σημασία όλα "MODERATO CANTABILE" που είναι και ο τίτλος ενός προφητικού μυθιστορήματος της Marguerite DURAS (1958, έχω σχεδόν διαβάσει όλο το έργο της...) ( ......... ) Ξέρεις βλέπω μεταξύ των γλωσσών τη διαφθορά και των λέξεων! Αν το δω γαλλικά θα πρεπει να πω : ils font l' amour. Έκφραση που έχει εντελώς ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΤΙΚΟ περιεχόμενο & σημαίνει : "αυτοί κάνουν σεξ". Αν κάποιος πει "κάνουν έρωτα" είναι πέρα για πέρα λάθος. Βλέπει την εικόνα μόνο ρεαλιστικά! Οι Γάλλοι (των οποίων μόνο την κουλτούρα & ιστορία πάω & ΟΧΙ τους ΙΔΙΟΥΣ) έφτασαν σε τούτη τη διαστροφή! Με μια λέξη, AMOUR, ταυτίζουν έρωτα και σεξ. Αν θελήσουν να δώσουν έμφαση στον Έρωτα, λένε EROS! όμως το επίθετο που παράγεται από τη λεξη αυτή το: erotique, σημαίνει για τους Γάλλους: "Πορνογραφικός-ή". Το ίδιο και στα αγγλικά απ' ό,τι βλέπω... Αυτό φυσικά αντανακλά για μένα όλη τη διαφθορά και σήψη που κυριαρχεί στον Πλανήτη ολάκερο... Τα πάντα αντανακλώνται στη ΓΛΩΣΣΑ, η οποία πάντα δίνει με μαθηματική ακρίβεια το μέγεθος της σήψης σε κάθε εποχή.
Αν ανατρέξω στα πανανθρώπινα ιδεώδη που ήταν είναι & θα είναι αρχαιοελληνικά, την παραπάνω έκφραση (μέσα από ένα διαπολιτισμικό ταξίδι στις γλώσσες που εγώ ξέρω) θα την μεταφράσω με 2 τρόπους στην ευλογημένη γλώσσα μας που τροφοδοτεί ακόμη με νεολογισμούς όλες τις άλλες ξένες γλώσσες ,όταν στην επιστήμη δεν μπορούν να βρουν σωστή ορολογία. ( ......... ) Είπα αυτό που βλέπω. Αν νομίζεις πως το σχόλιο θα σκανδαλίσει τον οποιονδήποτε το διαγράφεις αμέσως χωρίς να με ειδοποιήσεις. ( ......... )
21 Ιανουάριος 2009 3:07 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ...

σιγά μην σκανδαλίσει το σχόλιό σου!...
εξάλλου, χυδαίοι είναι/γίνονται οι άνθρωποι, ποτέ η γλώσσα!

δεν καταλαβαίνω όμως γιατί είναι λάθος το "κάνουν έρωτα" - η έκφραση είναι διαδεδομένη και 'κατοχυρωμένη' στην υπέροχη γλώσσα μας που όχι μόνο 'δανείζει' αλλά και αφομοιώνει, αιώνες τώρα, όλο τον γλωσικό πλούτο του ανθρώπινου είδους

άσε που με τούτα και μ' εκείνα, έχασες και τα ...δελφίνιααα !!! ;)

επίσης: γράψε μας μια φορά, πώς διαχωρίζεις τον Νατουραλισμό από τον Ρεαλισμό - και γιατί απαραιτήτως τον έναν εις 'βάρος' τού άλλου

το κυριότερο: χάρηκα πάρα πολύ με την επιτυχία της εγχείρισης του αδελφού σου!
κατά ένα μαγικό τρόπο, είσαι κι εσύ από τους φίλους που μου αφαιρούν έγνοιες - πολύ σ' ευχαριστώ :)

Υ/γ. Κι εγώ αγαπώ πολύ την Ντυράς
21 Ιανουάριος 2009 4:19 μμ

2008-09-15T11:23:00.035+03:00

από Άλεξ
Να σου πω Νανά, μαζί με τις μεγάλες μου ευχαριστίες για τη φιλία & την "καθαρή αγάπη" σου (κατά Σ. Ξένον & ΜΟΝΟ!), πως την εικόνα την είχα δει παλιά & ήξερα τότε πως υπήρχαν δελφίνια & μου άρεσε ως οφθαλμαπάτη. Όμως σήμερα έπεσα στην παγίδα της οφθαλμαπάτης λόγω υπερβολικής κούρασης! ( ......... ) Υπάρχει ένας υπέροχος φωτογράφος (μου διαφεύγει το όνομα, μα είναι πασίγνωστος. Όποιος το θυμάται ας το πει!) που φωτογραφίζει γυμνούς ανθρώπους από πολ μακριά, όμως και με πολ. σεβασμό & ολοι μαζί οι γυμνοί σχηματίζουν ένα σχήμα πχ λουλούδι κλπ. ! Καταλάβατε ποιον εννοώ!
Τι θέλει να πει δηλ τούτος ο υπέροχος καλλιτέχνης; Χρησιμοποιεί βολτερική αποστασιοποίηση (τον Βολτέρο τον πάω μόνο σε όσα ήταν σωστός & κατά ένα 80% ήταν σωστός. Τον Ρουσό δεν πάω με τίποτε!) την οποία δανείστηκαν ολοι οι γάλλοι ρεαλιστές (να ο ρομαντισμός τους!) από κει και ύστερα την χρησιμοποίησε πολύ το Νέο Μυθιστόρημα μετουσιώνοντάς την σε κινηματογραφική απεικόνιση (& η Ντυράς έγραψε & πολλά σενάρια) & την χρησιμοποιεί πολύ & ο φωτογράφος που λέω για να πει από μακριά και με σεβασμό στο γυμνό: Είμαστε εντελώς γυμνοί τα πάντα παρακολούθούνται! Τι θα κάνουμε για την "γύμνια" μας που είναι ορατή από παντού; Απλά θέτει το ερώτημα & μας καλεί να λειτουργήσουμε με ΚΡΙΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ για να αγκαλιάσουμε την τέχνη που θα δώσει την ΚΑΘΑΡΣΗ για το ΜΕΤΑ του Νατουραλισμού! Όμως η τέχνη μόνη της ΔΕΝ μπορεί να προχωρήσει...Θέλει & μας. Αν δεν πάμε εκεί, το ΜΕΤΑ δεν θα ρθει. Σε τούτη την Παγκόσμια αρχαιοελλ. Υβρι οι απο Μηχανής θεοί μέσω πάντα της Τέχνης είμαστε ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ, ΟΛΟΙ μαζί από καθε χρώμα & φυλή. ΕΜΕΙΣ Θα δώσουμε την Κάθαρση.
Το 1958 με το έργο που ανέφερα, η Ντυράς έθετε πολύ ψύχραιμα τούτο το πρόβλημα! Και ήταν η εποχή του "καναπέ" στη Γαλλία...Στην Ελλάδα, που για μένα δυστυχώς είναι περίπου πάνω κάτω 50 χρόνια πίσω από τον Δυτικό κόσμο, ο "καναπές" ήρθε στη δεκαετία του 90! Και έτσι και μεις πάμε με το "δε βαριέσαι, τι με νοιάζει" δηλ με το αρνητικό (& όχι με το θετικό!!!) moderato cantabile της Ντυράς (μα & που είναι όρος της μουσικής). Αυτά στη Δύση είχαν αρχίσει να ναι έτσι αμέσως μετά το Βιετνάμ...σε μας δυστυχώς έρχονται ΟΛΑ μαζί. ( ......... ) Επειδή έχασα τα "δελφίνια" & επειδή το πε & ο Ρητέρν & το εξήγησε υπέροχα. Άρχισα να σκέφτομαι τι μπορεί να συμβολίζει το δελφίνι. Αφού μπαίνει και βγαίνει χαρωπά στη θάλασσα -σαν τον φοίνικα που αναγεννιέται αέναα- άρα είναι σύμβολο αναγέννησης, άρα για μένα είναι Η ΤΕΧΝΗ η μόνη οδός σωτηρίας του Πλανήτη για το ΜΕΤΑ! Και θα δώσω ένα λινκ τώρα που σε περίληψη στα γαλλ & αμέσως παρακάτω στα αγγλ δίνει συνοπτικά τον συμβολισμό μέσα από το δελφίνι, για να επανορθώσω μιας & δεν το είδα.
Θα κρατήσω & τα 2 αυτά σχόλια μου με κοπυ πειστ για μελλοντικό μου ποστ αφιερωμένο ίσως στη Ντυράς.
Το λινκ : http://www.cairn.info/revue-enfances-et-psy-2007-2-p-35.htm?WhatU=dauphin&Auteur=&doc=&ID_ARTICLE=EP_035_0035

Χαιρετώ όλη τη σύναξή μας.
21 Ιανουάριος 2009 10:31 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ !

μα, και "κινούμενο πτώμα από κούραση", έγραψες, 'αδελφάκι', έγραψες!
respect! :)
και πολλή ξεκούραση (τη χρειάζεσαι!)
21 Ιανουάριος 2009 10:54 μμ

Ξέχασα!

...και μην απολογείσαι συνέχεια!!!
μου σπάει τα νεύρα αυτό!!!
δεν έχεις να επανορθώσεις τίποτα!!!
21 Ιανουάριος 2009 11:00 μμ

για το ποστ "Μουσική δωματίου"
από Eraser
Μουσική δωματίου Νανά;
Μουσική στα κύματα της ψυχής, μια ακτινογραφία σχέσης με πεταλούδες για να κρύβονται τα δάκρυα...
εξαιρετικό! ( ......... )

Καλημέρες ;)
22 Ιανουάριος 2009 12:06 μμ

από Γιωτούλι
"θα σου ανοίξει η απουσία μου την πόρτα."

Τον κρατώ. Σε ευχαριστώ!

Δώσε μας πιο πολλές εικόνες... στο λόγο ...θέλω κι άλλο.
22 Ιανουάριος 2009 2:56 μμ

από onlysand
@ Καλημέρα, ΑΛΕΞ !

ναι, περιμένουμε το 'γαλλικό' ποστ ;)
εύχομαι όλα καλά, φιλιά :)

@ ERASER, σ' ευχαριστώ

και σε σένα ένα ωραίο απόγευμα με ευχάριστες εκπλήξεις και "πεταλούδες-ακτινογραφίες"(!) :)
22 Ιανουάριος 2009 3:53 μμ

ΓΙΩΤΟΥΛΙ :)

ο καθένας κρατάει ό,τι επιθυμεί !
(μεταξύ μας, δεν με ...χαροποιεί και τόσο, πως απ' όλο το 'σκηνικό' πήρες την απουσία και ...έφυγες...;)

φιλί
22 Ιανουάριος 2009 3:54 μμ

από Αριάδνη

το τραγικό, Νανά μου, είναι ότι ξέρω και ξέρουμε την επιλογή στο σταυροδρόμι...

δεν είναι το πιο τραγικό ότι ξέρουμε;;;

παρόλ' αυτά...
22 Ιανουάριος 2009 4:29 μμ

από onlysand
ΑΡΙΑΔΝΗ :)

έφευγα και μ' έφερε πίσω η καλησπέρα σου
ναι, είναι τραγικό - αλλά αφού το 'ξέρουμε', δεν πρέπει να το παλέψουμε; ...;)

Υ/γ. και σήμερα ο μπλόγκερ δεν μ' άφησε να μπω στα σχόλια του ανθισμένου κήπου σου... ;(
Διαλέγεις ποίημα-μαχαιριά κάθε φορά... και μουσικές μοναδικές!
Υπέροχα! :)
22 Ιανουάριος 2009 4:41 μμ

από Άλεξ
( ......... ) "αναδύεται χλωμή με την παλάμη
στο στόμα σταματημένη κραυγή"
Σαν στο "Μετέωρο βήμα του Πελαργού" του λατρεμένου μας Αγγελόπουλου νιώθω εδώ...( Περιμένοντας τη "Σκόνη"!) & εδώ :
"η λεπτουργός ιχνογραφία της αφής σου
αφήσου.. αφήσου... αφήσου....
οικόσιτο της ερημιάς το πρώτο πια φιλί σου
νότα διστακτική και σαν να λέει θυμήσου!"... Το ατέλειωτο, το διαρκές μοναστικό δάκρυ!
ΜΕ ΕΣΦΑΞΕΣ πάλι! Γράφε! Γράφε να μαθαίνουμε...

eraser, σε ευχαριστώ. Όχι, στο ποστ θα πω άλλα πράγματα σχετικά μα άλλα. Τούτα ίσως τα χρησιμοποιήσω για άλλο ποστ, για την Ντυράς μάλλον. ( ......... ) Δεν σκάω. Τίποτε δεν πάει χαμένο και ο Μαρσέλ Προυστ έλεγε πως πάντα ανακτάται ο χαμένος χρόνος, άρα πάω θετικά moderato cantabile κατά Ντυράς!

Να μαστε καλά όλοι! ( ......... )
22 Ιανουάριος 2009 9:52 μμ

από Ντινούλι
"ποιος είσαι; και πού ήσουνα πριν απ’ το βράδυ;"
Εγώ κρατάω αυτό...
Αυτό που σε μια στιγμή αναρωτιέσαι...μια μόνο στιγμή και αν δεν προλάβεις να το ρωτήσεις, δεν το ρωτάς ποτέ...
Καλύτερα ίσως;
Θα δείξει...κάθε φορά είναι αλλιώς...κάθε φορά σαν πρώτα...κάθε τέλος και αρχή...
22 Ιανουάριος 2009 11:47 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ :)

περιμένοντας τη "Σκόνη του Χρόνου"
(ναι, κι εγώωω!... ;)

εδώ, η καθημερινότητά μας δεν έχει καταφέρει να μας σηκώσει απ' τον καναπέ, θα το κάνει η Ντυράς ...πανελληνίως άγνωστη;... ;(
ο χρόνος - ακόμα κι όταν τον χάνουμε - στην ουσία είναι 'ελεήμων'...

Όμορφο μεσημέρι να έχεις :)
23 Ιανουάριος 2009 1:40 μμ

ΝΤΙΝΟΥΛΙ :)

"καλύτερα ίσως", πουλάκι, γιατί "κάθε τέλος και αρχή"

αστέρια πέφτουν στα μαλλιά
κι η έρημος σφαδάζει...

Σου στέλνω χρώμα για τις πινελιές στη συννεφιά του κόσμου :)
( ......... )
23 Ιανουάριος 2009 1:44 μμ

2008-09-15T11:10:00.031+03:00

από Meril

Λοιπόν ...όπως το πες
θα (ξανα)ρθω
πατώντας στα σημάδια-λέξεις
που αφήνεις
Σίγουρη
πως θα σε βρω
φορτωμένη απ' την έννοια του καλού
και του ονείρου το μοίρασμα
Θα με κοιτάξεις
(όπως πάντα)
"έχουμε δουλειά λοιπόν βιάσου!"
θα πεις κι η μουσική εναρκτήρια
θα ηχήσει
ο δρόμος θα ναι εκεί...
23 Ιανουάριος 2009 2:34 μμ

από onlysand
MERILou :)

αφοπλιστική! συγκινητική!
μ' έστειλες τώρα, ε;...
είσαι πολύ γελασμένη, αν νομίζεις ότι αυτό το 'νοτισμένο' διαμαντάκι σου θα μείνει αναπάντητο;!...
έχω ήδη φτιάξει 'σκηνικό' για τα ΜΕΘεπόμενα πρωτοσέλιδα - τώρα σε είχα στο νου, επειδή ως αύριο θα 'σερβίρω' τους ...καφέδες! - και θα ανυπομονώ 'σκανταλιάρικα' (όπως το είχες μαντέψει!;)

φιλιά πολλά με λιακάδες παντός καιρού
23 Ιανουάριος 2009 4:33 μμ

από Γιωτούλι
"οι γυναίκες είναι όμορφες όταν τις αγαπούν"
στίχος από κάποιον γάλλο συγγραφέα από ό,τι μου είπαν...
μου άρεσε και τον καταθέτω.
καλή συνέχεια,

σας φιλώ
23 Ιανουάριος 2009 4:53 μμ

από onlysand
ΓΙΩΤΟΥΛΙ :)

κι εσύ τώρα μου θύμισες το τραγούδι της Αλεξίου "Οι άντρες περνούν, μαμά" (μουσική: Φρανσουά Μπέρνχαϊμ, στίχοι: Ντιντιέ Μπαρμπελιβιέν)
"...έτσι βγαίνουν τα τραγούδια, μάτια μου..." Αναρωτιέμαι: υπάρχει γυναίκα που ΔΕΝ την αγαπάει κάποιος; έστω, ένας/μία!...
επίτηδες ξεχνάς το ονοματάκι σου;
για να μας ...λείπεις... ;)

φιλάκια σταυρωτά και χαρωπά (σαν κι εσένα)
23 Ιανουάριος 2009 5:23 μμ

για το ποστ "Της Αλκυόνης ο (αισιόδοξος) καημός"
από Markos A
"για την ψυχή το χάδι"!
το ξέρουμε, Νανά, κι αυτό φαίνεται σε κάθε σου ποστ (το ένα πιο γοητευτικό από το άλλο)!
( ......... )
Εύχομαι να περάσετε όλοι ένα πολύ όμορφο Σ/Κ "με γιασεμάκια στην ανάσα σας"
24 Ιανουάριος 2009 1:03 μμ

από Roadartist
"Μια μουσική σηκώνεται να φέρει
γιασεμάκια στην ανάσα σου"

Δύσκολα θα υπήρχε καλύτερη "καλημέρα" για μένα σήμερα!!!
Σε ευχαριστώ πολύ Νανά!!!
Όμορφο σκ... γεμάτο έμπνευση... σε φιλώ!!
24 Ιανουάριος 2009 1:50 μμ

"αφήσου.. αφήσου... αφήσου...."

Πλέον έχει γίνει δύσκολο το να αφήνεσαι Νανά μου... Ας το παλέψουμε...
24 Ιανουάριος 2009 1:52 μμ

από Eraser
Δίκιο έχει η Roadartist, Νανά !
η πιο όμορφη καλημέρα, εκτός από την "ομιλούσα" ζέρμπερα, είναι αυτή:

"Μια μουσική σηκώνεται να φέρει
γιασεμάκια στην ανάσα σου" !

Αλλά! χαχα όχι να το περηφανευτώ, η δική μου "φωτο" είναι η πιο παραστατική!!! χαχαχα
(όχι πως δεν... ζηλεύω της Αριάδνης, της Voul-Voul, της Roadartist χαχα - όλες! είναι πολύ πετυχημένες όλες!!!)
Να'σαι καλά Νανά! κι εσύ και η οργιώδης φαντασία σου! Το χιούμορ σου, η οξυδέρκεια και οι υπέροχες ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ εμπνεύσεις σου!
Θαυμάσιο Σ/Κ σε όλους
και καλημέρες-ζέρμπερες ΚΑΘΕ μέρα!

Υ/Γ. Πώς μπορώ σε παρακαλώ να "κατεβάσω" τον τιγράκο μου;! πατώντας πάνω του, με βγάζει αλλού'ντ'αλλού!...
24 Ιανουάριος 2009 2:16 μμ

από Άλεξ
( ......... )
"Μυρίζει πάλι όνειρο
κι ο ουρανός γελάει ( ......... )
Ήλιος κουτσός πιάνει δουλειά
και βάφει μαγουλάκια"!
Δεν ακούγονται όμορφα σαν στίχοι γλυκόπικρου νανουρίσματος;
Και ο τίτλος! Στην παρένθεση κρύβει κάτι που μάλλον δεν τολμά να ομολογήσει, να πιστέψει, να διανοηθεί!!! Ή και όλα μαζί.
Πάντως η "καλημέρα" που προφέρει μέσα στις Αλκυονίδες είναι ξεκάθαρος "καημός" ακόμη σε τούτον τον πλανήτη... ( ......... )
Νανά σε διαβάζω καλά ή λάθος & κατά πόσο λάθος;;; !

Φιλιά σε όλη τη Σύναξη!
24 Ιανουάριος 2009 2:46 μμ

από Καπετάνισσα
Ανοιχτές καρδιές και λιακάδες που σουλατσάρουν σε ροδαλά πρόσωπα!
Αρχίζει ν΄ανθίζει ο τόπος ή μου φαίνεται;
Πάω να βολτάρω. Να μαζέψει η ψυχή ομορφιές και η ματιά χρώματα.

Φιλώ σε.
24 Ιανουάριος 2009 4:24 μμ

από onlysand
ROADARTIST :)

εγώ σ' ευχαριστώ, χαμινάκι αισιόδοξο - μου δίνει χαρά η ευχαρίστησή σου ;)
και, ναι: "ας το παλέψουμε" :)
24 Ιανουάριος 2009 10:07 μμ

ERASER :)

και σε σένα, λοιπόν: μετά μουσικής, γιασεμάκια στην ανάσα σου ;)
χαμογελάω... πολύ χαίρομαι που σου άρεσε ο 'τιγράκος' σου!
δεν είμαι ικανοποιημένη όμως: δεν μπορώ να τα βάλω ανάμεσα στα κείμενα, αφήνουν γύρω τους το χώρο κενό...
και, ναι, δυστυχώς, το λινκ σε οδηγεί στο σάιτ αλλά όχι στο ίδιο το σχεδιάκι - ούτε κι εγώ ξέρω πού βρίσκεται τώρα, είχα περιηγηθεί αρκετές ωρίτσες για χάζι...
θα πρέπει να κάνεις το ίδιο... ;Ρ
24 Ιανουάριος 2009 10:11 μμ

ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ :)

Και αχ, κρητικοπούλα μου, είσαι πολύ πιο τυχερή - να το ομολογήσεις!
Εμείς, ...εκ του μηδενός τα χρώματα και εκ των στερήσεων τις ομορφιές...
Στις παραθαλάσσιες βόλτες σου, βαθιές ανάσες και για μας τους τσιμεντόπληκτους να παίρνεις! ;)
Εσένα, πάλι - τη δική σου 'φωτο' θα τη δεις στα επόμενα πρωτοσέλιδα 'έπεα' - θα σε στείλω να δεις το μήνα και τον ποιητή που σου χάρισα για το καλό τού Χρόνου - επειδή (μας) έλειψες, να μην το χάσεις κιόλας!... :)
http://onlysand-seashells.blogspot.com/2009/01/blog-post.html
Φιλώ σε κι αγκαλιάζω σε, με νοσταλγία ...νότιου ταξιδιού! x

φιλιά σε όλους και ευχές για όμορφες στιγμές και διαρκή ευφορία :)
24 Ιανουάριος 2009 10:15 μμ

από Καπετάνισσα
Είσαι υπέροχη.
Είσαι μεγάλη παρηγοριά μες στη χλωμάδα και την πικρίλα των καιρών και των ανθρώπων.
Πολύτιμο φυλαχτό το δώρο σου, η έγνοια σου, η σκέψη η απλή, αυτό το "τίποτα" που σημαίνει όλα.
Δεν έχω να πω παρά μονάχα πως κατά έναν περίεργο τρόπο, μαγικό, αφουγκράζεσαι την ανάγκη μου.

Αγκαλιές.
Να δίνεις να δέχεσαι.
25 Ιανουάριος 2009 7:36 μμ

από Return
Ένα όμορφο "ιμπρεσσιονιστικό" στιγμιότυπο είναι η "Αλκυόνη" σου Νανά μου, καθώς "κυλάει" κάποτε με χάρη παιδική και με τυλιγμένη στους στίχους της μια παράξενη σοφία, ελκυστική, στην αναδιάταξή της μέσα από τον ποιητικό λόγο.

Χαίρομαι πάντα να σε διαβάζω :)
25 Ιανουάριος 2009 8:30 μμ

από onlysand
ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ γλυκειά :)

είσαι η κοντινή μου μακρινή - κατά ένα μαγικό τρόπο - σαν γνώριμη παλιά από τους δρόμους της ψυχής και του ονείρου - το ίδιο νιώθω και για τον Λειβαδίτη, γι' αυτό σου τον χάρισα :)
Και επειδή πάντα έχεις ανοιχτό πανάκι και στις δακρυσμένες χαρές και στις μοιρασμένες λύπες - όπως εκείνος...
τι να πω... μονάχα πως χωράνε όλοι - ακόμη κι η ασημαντότητά μου - στις γενναιόδωρες αγκαλιές σαν τη δική σου

φιλιά πολλά στον αγαπημένο Νότο
και καλημέρες ...παντός καιρού :)
25 Ιανουάριος 2009 8:53 μμ

My RETURN :)

γιατί, εγώ δεν χαίρομαι;! (να σε διαβάζω)
και επειδή είσαι ερμητικός (με κλειστά σχόλια, εννοώ - προς το παρόν!...;) βρίσκω την ευκαιρία να σου πω ότι τα ταξίδια με τη σελίδα σου δεν είναι μόνο συναρπαστικά, είναι ένα ολόγραμμα-μνημείο αποστασιοποιημένης γλυκύτητας και συμπονετικής έγνοιας για τον άνθρωπο, και ταυτόχρονα μια πανοραμική τοιχογραφία γεμάτη από τις αντιφάσεις και τη θυελλώδη επέλαση της 'αδιάφορης' ιστορίας...

σ' ευχαριστώ
25 Ιανουάριος 2009 8:58 μμ

από Ερμία
η σοβαρή σου γλυκύτητα βρήκε τρόπο ν' ανοίξει τη παρένθεση στον "(αισιόδοξο) καημό" για να μην αγγίξει τις συνηθισμένες απελπισίες. για να χαίρομαι που δύο και δύο δεν κάνουν τέσσερα...
φιλιά και καλησπερούδια

(πέρα απο όσα έγραψες για τον Return, να προσθέσω μόνο πως η επιλογή τού πίνακα τού Μάλεβιτς είναι απόλυτα πετυχημένη για τα σχετικά με τον Σοστακοβιτς στην τελευταία του ανάρτηση, για όποιον τυχαίνει να γνωρίζει το έργο του. θυμήθηκα ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα για τη τέχνη μέσα στον ολοκληρωτισμό (αναφέρεται κυρίως στη λογοτεχνία και την ποίηση) τού Δημ. Τριανταφυλλίδη. αξιολογότατο.) :-)
25 Ιανουάριος 2009 10:42 μμ

από onlysand
ΕΡΜΙΑ μου

χρωματιστή και επιμένουσα

"...στο μεταξύ τού φανερού και τού βλέμματος" να υποστηρίζεις με το πείσμα τού Καλλιτέχνη, πως - ευτυχώς! - δύο και δύο δεν κάνουν τέσσερα ;)
στον άνυδρο καιρό του φαίνεσθαι που "παραμονεύει να δείξει τη φτήνια του"
θερμά σ' ευχαριστώ και σε γλυκοφιλώ

Υ/γ. "η επιλογή τού πίνακα τού Μάλεβιτς"
- εμ;... κρύβεται ο 'ειδικός' μέσα σου; ΔΕΝ κρύβεται...! :)

καλημέρες-λιακάδες και καλή βδομάδα σε όλους τους ομόχνωτους συνταξιδιώτες :)
26 Ιανουάριος 2009 11:48 πμ

από Voul-Voul
"Ήλιος κουτσός πιάνει δουλειά
και βάφει μαγουλάκια." :)
Όμορφη μέρα! Η Αλκυόνη χαρίζει και σε μας την καλοκαιρία των ποιημάτων σου, Νανά :)
Ο καημός ποτέ δεν θα λείψει απ' τον άνθρωπο, είναι όμως μεγάλη παρηγοριά, να τον ταξιδεύουμε μαζί!
Και πώς να σε ευχαριστήσω για την υπέροχη "κινούμενη" φωτο μου!... Κρίμα που δεν μπορώ να την κατεβάσω... Θα'ρχομαι όμως κάθε μέρα να "κλέβω" τα φτεράκια της ;)

Καλή και όμορφη βδομάδα σε όλους τους αγαπητούς φίλους της "Άμμου" μας! :)
26 Ιανουάριος 2009 5:10 μμ

έπεα επί άμμου 11/1/09

2008-09-14T11:40:00.004+03:00

2008-09-14T11:30:00.021+03:00

για το ποστ "Πέτρα, όμως καρδιά"
από Άλεξ

( ......... ) Εγώ ερχόμουν εδώ να πω πως πρέπει να κάνουμε την καρδιά μας πέτρα! Και ω του θαύματος! Ήρθε ο τίτλος σου και μόνο να με διορθώσει και έχεις δίκιο :
"Πέτρα, όμως καρδιά" !
Ο κόσμος μας είναι στυγνά ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΤΙΚΟΣ. Όχι ρεαλιστικός. Όσοι έχουν διαβάσει Στ-Ε-νταλ (Παράκληση: όλη η Ελλάδα έχει παραποιήσει τη σωστή προφορά του ονόματος τούτου του συγγραφέα. ΔΕΝ λέγεται Σταντάλ αλλά ΣΤΕΝΤΑΛ): "Le rouge et le noir" & Μπαλζακ επίσης, ξέρουν πως ο ρεαλισμός έχει μέσα του άφθονο ρομαντισμό. Το ρεύμα αυτό λειτούργησε συμπληρωματικά προς τον ρομαντισμό. Δεν τον πολέμησε. ( ......... ) Το διεθνές σφαγείο, από τότε που κατάλαβα τον κόσμο, υπήρχε, υπάρχει & δυστυχώς θα υπάρχει. Εμείς ό,τι και να πούμε μάλλον ανίκανοι είμαστε να αλλάξουμε τούτον τον στυγνό νατουραλισμό...
Γι`αυτό η καρδιά μας ας γίνει πέτρα, να μην πονά τόσο... μα όπως το λέει η Νανά. Να παραμένει & καρδιά όμως... Πόσο δύσκολο είναι.

Ερμία, διάβασα τώρα το υπέροχο σχόλιο σου! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Υποκλίνομαι σε όσα λες. Μάλιστα το κάνω κόπυ-πέιστ για να το ξαναδιαβάσω. Σε ευχαριστώ και πάλι.

Καλημέρα & πολλά φιλιά στην αμμοφλοίσβια σύναξή μας. Νανά, περαστικούλια και πάλι.
11 Ιανουάριος 2009 11:43 πμ

από onlysand
AΡΙΑΔΝΗ* & ERASER

*"αμέριμνοι και εφησυχασμένοι", όπως το λες!
Και, πάντα, "απερισκέπτως ευέλπιδες", όπως μας κληροδότησε ανεξίτηλη 'ταυτότητα' ο Θουκυδίδης...
Ποτέ δεν φτάνει ο στίχος τη 'δύναμη' του σπαταλημένου αίματος - απλώς, στάζουμε πού και πού λίγο 'λεμόνι στη συνείδησή μας' κατά τις επιταγές του Ποιητή...
Με (λιγοστό) χαμόγελο, φιλιά και ευχές
11 Ιανουάριος 2009 2:26 μμ

ΕΡΜΙΑ

χρωματιστή και εύφορη - αντίδοτο ευπρόσδεκτο και απαραίτητο ενάντια στα δηλητήρια των καιρών!
Άλλο ένα 'δοκίμιο' γοητευτικό και διαφωτιστικό, με την έξοχη ικανότητα του ειδήμονος που ξέρει να μεταβιβάζει ανάγλυφα και αποτελεσματικά!
Δεν θέλω να 'φάω' απ' τον πολύτιμο χρόνο σου και να σε βάλω σε κόπο, γι' αυτό δεν υπεισέρχομαι σε 'λεπτομέρειες' που μπορούν να συζητηθούν - ασήμαντες, υποκειμενικές 'ανησυχίες', έτσι κι αλλιώς... ;)
Να είσαι πάντα καλά - και να σε 'βλέπουμε'! :)
11 Ιανουάριος 2009 2:30 μμ

ΑΛΕΞ

ΑΓΑΠΗΤΕ 'αδελφέ' !
μα δεν σου είπε κανείς ότι ΔΕΝ πονάς! Ούτε χρειάζονται εδώ ...διαπιστευτήρια ευαισθησίας για τον καθένα μας !
Διαφωνώ, βέβαια, με την 'ταύτιση' Νατουραλισμού και αήθους εποχής, στην οποία ζούμε.
:) Ευτυχώς, διασώζεται στο σχόλιό σου ο Ρομαντισμός (κίνημα 'παρεξηγημένο' όπως ευκαιριακά έχω ξανα'πεί', είθε ν' αξιωθώ να ασχοληθώ και στην 'άμμο' προσεχώς)
Σου εύχομαι μες απ' την ψυχή μου, όμορφη και αρμονική με τον εσώτερο εαυτό σου πορεία, δύναμη και αισιοδοξία απέναντι σε όλες τις αντιξοότητες - υγεία στο κορμί, γαλήνη στην ψυχή :)
11 Ιανουάριος 2009 2:33 μμ

από Meril
Ο τίτλος σοκαριστικός
κι απ' τα λοιπά τι να σταχυολογήσω...
Μένω στο "δηλητήριο της αθανασίας"
Και πάλι στην "έντρομη" συνειδητοποίηση
"αυτή η ακινησία είναι η χαρά της αιωνιότητας"

Αχ, Νανά, ξημέρωσε νύχτα...
11 Ιανουάριος 2009 2:33 μμ

από onlysand
MERILou

τρυφερά διορατική* κι αγαπημένη :)
Μόλις πήγαινα να φύγω και είδα πως ΜΑΖΙ γράφαμε ;)
*πόσο στην 'ψύχα' ακουμπάς - με ευαισθησία και ακούραστη φροντίδα - παρά την " "έντρομη" συνειδητοποίηση "...
Εντάξει, το παραδέχομαι: ξημέρωσε νύχτα. Όχι όμως ανεπιστρεπτί: μια μέρα, η νύχτα θα γίνει φωτεινή σαν αγκαλιά ζεστά ανιδιοτελής - θέλει πείσμα, όχι ελπίδα ;) ( ......... )
11 Ιανουάριος 2009 2:42 μμ

από Return
Μάλλον δεν είναι αυτή η χαρά της αιωνιότητας, Νανά μου...
Η μακαριότητα της πέτρας (ή ενός βράχου) παραπέμπει περισσότερο σε ένα "χαλαρωτικό" αναγκαίο διάλειμμα από τους απανωτούς σπασμούς του ιστορικού χρόνου, αλλά σίγουρα δεν είναι το αντίθετό του.
Είναι όπως ποθούμε κάποια στιγμή να πέσουμε στο ντιβάνι σε απόλυτη ακινησία, λυσιμέλεια και χαλάρωση μυών και να κοιτούμε το ταβάνι (καλείται αλλιώς και "ταβανοθεραπεία").
Από μια άλλη οπτική γωνία η πέτρα μπορεί να είναι ένα αντικειμενικό σύμβολο του αιωνίου, που όμως, όπως κάθε σύμβολo, δεν ταυτίζεται με το συμβολιζόμενο...
Το ποια είναι η χαρά της αιωνότητας αυτό είναι μάλλον η χαρά του ..."κυνηγού" (εν μυστηρίω).
Μου αρέσουν πολύ τα κείμενα-ερωτήματα επειδή βγάζουν από την παθητικότητα τον αναγνώστη.

Καλημέρα:)
11 Ιανουάριος 2009 2:50 μμ

από onlysand
My RETURN ;)

κι εμένα μ' αρέσει που παίρνεις τα φληναφήματά μου τοις μετρητοίς...
Σαν έκπληκτο παιδί που του χαρίζουνε φτηνό παιχνίδι κι αυτό, το επεξεργάζεται με τη σοβαρότητα επιστήμονα
Γιατί όχι, όμως; Αλλιώς, πώς θα απολαμβάναμε άλλη μία - συμπαντικής ορατότητας - πτήση ...βυθού;!...
Ωστόσο - προσγείωση: μόλις άπλωσα ρούχα (εντός, ναι - και πλησίον καλοριφέρ) και έχω τρελαθεί στο ...φτάρνισμα!
"Ταβανοθεραπεία" - χαχα - αργότερα. Εκεί, θα οραματιστώ και τα όπλα που θα επινοήσει ο Βελλερεφόντης για να ξεκάνει την απαίσια Χίμαιρα και το καταραμένο φίδι - εξΑΙΡΕΤΙΚΟ !!!

Καλημέρα ΚΑΙ φιλί
11 Ιανουάριος 2009 3:22 μμ

από Ντινούλι
Όμορφο κείμενο...
Πέτρα που κυλά δε χορταριάζει...αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που είναι η πέτρα σου...ο τοίχος σου και το σταθερό σου σημείο...
Και άλλες φορές που γίνεσαι εσύ η πέτρα για να υπερασπιστείς τους αγαπημένους σου, τα όνειρά σου και να σπάσεις τους φόβους σου...

Φιλί
11 Ιανουάριος 2009 3:47 μμ

από onlysand
ΝΤΙΝΟΥΛΙ

να ΣΠΑΣΕΙΣ - κάτι μού θυμίζει - να συντρίψεις, να παλέψεις για τα όνειρά σου!
άντε, μικρή, μου ξέθαψες την ...αισιοδοξία, τα κατάφερες! ;)
γι' αυτό κι εγώ δεν αγαπώ, ούτε το φόβο ούτε την ελπίδα - αρχίζω να γίνομαι εμμονοληπτική, γιατρέ μου; - απλώς, σε φωτεινά διαλείμματα, αισιοδοξώ για τη ζωή που εσείς θα κάνετε ν' ανθίσει!

με πείσμα και ΠΙΣΤΗ
ΚΑΙ φιλί ;)
11 Ιανουάριος 2009 4:29 μμ

από Voul-Voul

Αχ, Νανά μου! μοιράζεις τόσο απλόχερα φτεράκια νέα στην ψυχή μας, είσαι μια διαρκής άνοιξη για μας τους τυχερούς που σε συναντάμε στην ανθισμένη «Άμμο» μας.
Με τραυματισμένη καρδιά γι’ αυτά που γίνονται στη γειτονιά μας, σ’ ευχαριστώ για όλα!!! ( ......... )
Καλή εβδομάδα σε όλους τους εκλεκτούς φίλους – και κουράγιο στους μαρτυρικούς αβοήθητους συνανθρώπους...
11 Ιανουάριος 2009 8:16 μμ

από onlysand
VOUL-VOUL

Αχ, κι από μένα, και ματωμένο αχ, ευαίσθητο κορίτσι...
"με τραυματισμένη καρδιά" όπως λες – και ανήμπορα άφωνοι μπροστά σ’ αυτή την πρωτοφανή κτηνωδία...
Στο μεταξύ, βλέπω στις ειδήσεις, ότι όλοι σχεδόν οι λαοί είναι αντίθετοι, μα εντελώς αντίθετοι από τις ηγεσίες τους - χιλιάδες βγαίνουν στους δρόμους
( ......... )
όμορφο βράδυ να έχεις και καλή βδομάδα σε όλους τους φίλους!
11 Ιανουάριος 2009 9:16 μμ

από Markos A
"...ένα θαύμα δεν έχει ανάγκη τη διορατικότητα˙ απλώς υπάρχει."
Έτσι κι εσύ, Νανά, αβίαστα και "υπογείως", μας υποβάλλεις τα υπέροχα νοήματα και αισθήματα της τρυφερής σου οξυδέρκειας: τίποτα δεν αφήνεις να πέσει κάτω – ούτε ένα... πετραδάκι αμελητέο!

Kαλό απόγευμα σε όλους τους φιλους
12 Ιανουάριος 2009 3:33 μμ

από Άλεξ
( ......... ) ...ξέρεις, νιώθω πως σε τούτο το νετ εδώ & 2,5 χρόνια "οξειδώθηκα" πάρα πολύ μέσα στην αθέλητη σίγουρα "νοτιά των ανθρώπων" & για να διαχειριστώ σωστά τούτη την "οξείδωση", προσωρινά χρειάζομαι τη δική μου "μοναξιά πληρότητας" αυτή που μου πε ο Σ. Ξένος πως χαρακτηρίζει τη γραφή μου. ( ......... ) Και θα "λείψω" γιατί θέλω να αναστοχαστώ καλά πάνω απ' όλα για το πώς θα διαχειριστώ στο εξής το "image" μου σε τούτο το μεγάλο παραμορφωτικό γυαλί που λέγεται νετ & που τα 2,5 τούτα χρόνια με πλήγωσε πάρα πολλές φορές & πολύ άσχημα...

Σας ευχαριστώ όλους για την αγάπη & την κατανόησή σας που τις θεωρώ δεδομένες.
Τα λέμε. Δεν θα χαθούμε σίγουρα!
12 Ιανουάριος 2009 8:47 μμ

από onlysand
MARKO

σ' ευχαριστώ πολύ που πάντα διαβάζεις και πίσω απ' τις γραμμές :)
Ως κόκκος άμμου υποκλίνομαι – ούτε καν ...πετραδάκι, δηλ... ;)
( ......... )
Όμορφο να φτιάξετε όλοι το βράδυ, σάς εύχομαι :)
12 Ιανουάριος 2009 9:19 μμ

ΑΛΕΞ

προς Θεού! δεν χρειάζεται να απολογείσαι συνέχεια, που δεν διαβάζεις τα ποστ μου - από κούραση, βιασύνη, αδιαφορία κ.λπ., δεν έχει σημασία, γιατί - ΔΕΝ εισαι υποχρεωμένος!
επειδή είσαι αγνός άνθρωπος και καλός φίλος
προσπαθώ να επικεντρώσω σε ΕΝΑ σημείο - για να προσφέρω ίσως μια ταπεινή βοήθεια - και νομίζω είναι αυτό :
" ...για το πώς θα διαχειριστώ στο εξής το "image" μου σε τούτο το μεγάλο παραμορφωτικό γυαλί που λέγεται νετ & που τα 2,5 τούτα χρόνια με πλήγωσε πάρα πολλές φορές & πολύ άσχημα... "
- Θα μπορούσες να γλυτώσεις τη 'διαχείριση του image σου', όντας απλώς ο εαυτός σου. ΜΑΖΙ ΤΟΥ πρέπει να κουβεντιάσεις και αρμονικά να τα βρείτε.
Τότε, δεν θα είναι και το νετ "παραμορφωτικό γυαλί", και δεν θα σε πληγώνει.

Μακρυά απ' τον πανικό του 'θορύβου',
με αγάπη, σου εύχομαι τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
12 Ιανουάριος 2009 9:27 μμ

από Roadartist
Τι νοήματα είχε αυτό το κείμενο Νανά...
Θα σου γράψω τι σκέψεις μού δημιούργησε... ελπίζω να μη γελάσεις!!! ;)
Η ζωή είναι σκληρή... Πάρα πολύ, και για να αντεπεξέλθεις πρέπει θέλοντας ή μη, να γίνει κι η καρδιά σου σκληρή...σαν πέτρα για να αντέχει...

---.........Καλημέρες ένθερμες από τη ζεστή καρδιά μου ;)
13 Ιανουάριος 2009 10:26 πμ

από onlysand
ROADARTIST

γιατί να γελάσω, χαμινάκι;

όσο κι αν έχω μικρές αντιρρησούλες...
για το ότι, δηλ, βλέπεις μόνο τη 'σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού'...
Και όχι γιατί εμμένω στην 'αισιοδοξία', αλλά γιατί τίποτα δεν είναι ΜΟΝΟ μαύρο ή άσπρο ;)
ωστόσο με την κατακλείδα σου, την αναιρείς η ίδια - αυτό είναι παρήγορο, και ανταποδίδω :

θερμές καλημέρες για τη ζεστή καρδιά σου :)
14 Ιανουάριος 2009 11:12 πμ

2008-09-14T11:28:00.043+03:00

για το ποστ "Τα πιο 'μεγάλα' φεγγάρια..."
από Αριάδνη
amica silentia lunae, αγαπητή Νανά...

"λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ' αρέσουν"...
"το φεγγάρι ξεπέρασε τα σύννεφα και γίναν τα σπίτια στην αντίπερα πλαγιά από σμάλτο"...
Σεφέρης, στον "τελευταίο σταθμό"...
ξέρω ότι τους "διαβάζεις"...
η λατινική προμετωπίδα, "σιωπές αγαπημένες της σελήνης"... γι αυτές μιλάς συχνότατα!

σε φιλώ
14 Ιανουάριος 2009 5:17 μμ

από Ντινούλι
Πάντα μου άρεσαν τα φεγγάρια του Φθινοπώρου... Τα βρίσκω πιο γλυκά και κυκλωτικά...πιο ζεστά...

Άλλα φεγγάρια? Χαμός γίνεται...

Από βιβλία:
Η κοιλάδα του φεγγαριού του Τζακ Λόντον
Το φεγγάρι χαμήλωσε του Στάινμπεκ Τζων
Το χρώμα του φεγγαριού της Αλκυόνης Παπαδάκη
Του Γενάρη το Φεγγάρι του Μάνου Ελευθερίου

Από μουσικές...εκεί να δεις...Αλλά θα πω μόνο το

Κόκκινο θολό φεγγάρι του Θηβαίου επί εποχής Συνήθων Υπόπτων

Υ.Γ: Όχι δεν έχω διαβάσει όλα τα βιβλία...με περιμένει του Ελευθερίου...
14 Ιανουάριος 2009 6:47 μμ

από Return
Εγώ θα έλεγα το "Dark Side of The Moon", Ντινούλι, αυτό μου ήλθε δηλαδή πρώτο στο μυαλό. Νανά μου, περί φεγγαριού ο λόγος, και θυμήθηκα αίφνης τον μεγάλο Κινέζο ποιητή Λι Τάι Πο που πνίγηκε προσπαθώντας μεθυσμένος να πιάσει το είδωλο του φεγγαριού μέσα σε ένα ποτάμι!
Για φαντάσου όμως να γινόταν το αντίθετο, να πνιγόταν δηλαδή το φεγγάρι προσπαθώντας να πιάσει το είδωλο του Λι Τάι Πο στο ποτάμι!
Το γιατί συνέβη το πρώτο και όχι το δεύτερο είναι καθαρά θέμα τύχης, φαντάζομαι.
Όπως και να'χει, θάνατος και αυτός...κάνει ακόμα πιο κωμική τη ζωή, και όχι το θάνατο... μάλλον.
14 Ιανουάριος 2009 8:22 μμ

από Voul-Voul
Πανέμορφο ποστ, Νανά, αγαπημένη μας :)
συνδυάζεις με μοναδικό τρόπο τις γνώσεις, την πρωτοτυπία της φαντασίας σου και την υψηλή αισθητική σου - θαυμάσια!

Ντινούλι, μας "άνοιξες" πολλές δουλειές, ε; :)
Να προσθέσω κι εγώ "το φεγγάρι είναι κόκκινο" και τον "Αύγουστο" του Νίκου Παπάζογλου, παρόλο που δεν αναφέρεται στον τίτλο το φεγγάρι
- Στον Return τα σέβη μου (ευχαριστώ για την αναπάντεχη νότα!:)
- Την ολόθερμη συμπάθειά μου στον Άλεξ

Να είστε όλοι καλά, ένα όμορφο βράδυ σάς εύχομαι και πολλά όνειρα! :)
14 Ιανουάριος 2009 8:32 μμ

από onlysand
ΑΡΙΑΔΝΗ
( ......... ) ‘συναντιόμαστε’, φυλλαράκι: μα φυσικά, γι' αυτές και ΜΕ αυτές μιλάω συχνά...

πολλά φιλιά σού στέλνω φεγγαρένια
και πολλά ευχαριστώ :)
14 Ιανουάριος 2009 11:03 μμ

ΝΤΙΝΟΥΛΙ μου

κι εμένα με γοητεύουν τα 'κυκλωτικά' φεγγάρια - έχεις να πεις πιο πολλά μαζί τους, παρά με τα τρελά κι αλλοπαρμένα τού θέρους... ;)
Καλά, απ' ΟΛΑ αυτά, ΜΟΝΟ τού Ελευθερίου ΔΕΝ έχεις διαβάσει;...! Σκέψου και να ΜΗΝ είχες ...μεταπτυχιακή... ;Ρ
Άλλο ...ανεπίτρεπτο! Πώς μπόρεσα να ξεχάσω το Κόκκινο Θολό Φεγγάρι;! Θυμάσαι που το έπαιζα σχεδόν μέρα παρά μέρα στο ραδ/νο;! Εναλλάξ με τη Μοναξιά τού Σχοινοβάτη...

φιλάκι για βραδάκι :)
14 Ιανουάριος 2009 11:05 μμ

My RETURN

Αχ, ναι... έχει γράψει κι ένα ποίημα - το είχα διαβάσει κάπου στα αγγλικά: καθόταν κάτω απ’ το σεληνόφως, έπινε και καλούσε το φεγγάρι να πιει μαζί του... Kι εκείνο του έκανε τη χάρη κι έστειλε την αντανάκλασή του μες στην κούπα με το κρασί - "just the three of us" (μαζί με τη δική του 'εικόνα' στο κρασί) - και τι κρίμα, έλεγε, που το φεγγάρι δεν πίνει...
Τι καλά που τον έφερες απόψε στην παρέα τον μακρινό Λι Τάι Πο!...
άραγε, κατά τύχη, ...σε θυμάται κι εκείνος...;... ;)
Έτσι φαντάζομαι

μμμ... ωραία σκοτεινοί και οι Πινκ Φλόιντ
Καλό σου βράδυ :)
14 Ιανουάριος 2009 11:10 μμ

VOUL-VOUL

είδες σε τι δουλειές μάς βάζει το Ντινούλι; Δουλειές και αναμνήσεις...
Μα βέβαια και τον 'ΑΥΓΟΥΣΤΟ'!... πολυ-αγαπημένος και πολυ-'παιγμένος', επίσης... ;)
Να είσαι καλά, ευαίσθητο κορίτσι, που όλους με ευγένεια τούς σκέφτεσαι!

Όμορφο βράδυ και σε σένα :)
14 Ιανουάριος 2009 11:12 μμ

από Eraser
Φεγγαρένια, ονειρική Νανά!

πάλι μας απογείωσες, ως επιδέξιος μαέστρος και μέσα στη θύελλα !
σήμερα δεν έχω να σας πω τίποτα ευχάριστο...
τα δυσάρεστα τα βλέπουμε να πληθαίνουν!
( ......... )
Καλημέρες για αντοχή και χαμόγελο!
15 Ιανουάριος 2009 12:35 μμ

από Meril
Με πήραν των ματιών σου τα φεγγάρια
και ξενιτεύτηκα
κι ας είπες το "δε σ' αγαπώ"
πάλι σε ονειρεύτηκα

Πως μαγεύουν του φεγγαριού οι δρόμοι...
Νανά, καλά και είναι κι αυτά, εδώ που τα λέμε...
15 Ιανουάριος 2009 5:30 μμ

από onlysand
ERASER

( ......... )
αντοχή και χαμόγελο - μ' αρέσει :)
15 Ιανουάριος 2009 10:26 μμ

MERILou :)

Φεγγάρι μου ζηλεύω σου
τη λαμπηρότητά σου,
Να μπόρουνα να σ' ακλουθώ
στα βασιλέματά σου

κρητική μαντινάδα :)
15 Ιανουάριος 2009 10:27 μμ

από Meril

Και κάτι πεζό μα όχι λιγότερο ενδιαφέρον
Αφορά το αστεροσκοπείο Σκίνακας στον Ψηλορείτη, μα υποθέτω πως θα αφορά και τα λοιπά
Από την άνοιξη λοιπόν, την Κυριακή πριν την πανσέληνο, το αστεροσκοπείο μένει ανοιχτό ως τις 10.00 το βράδυ. Γίνεται ξενάγηση και μπορείς να παρατηρήσεις το φεγγάρι με το τηλεσκόπιό τους
Σας βεβαιώ πως πρόκειται για μοναδική εμπειρία
16 Ιανουάριος 2009 3:36 μμ

από onlysand
MERILou :)

'πεζό' είν' αυτό;;; Πεζοπορία, ίσως... ;)
Αχ, ας ανέβαινα στον Ψηλορείτη, κι ας έπεφτα ξερή (να κοιτάζω το φεγγάρι ανάσκελα)
16 Ιανουάριος 2009 4:50 μμ

για το ποστ "(Η συνταγή) της Ευτυχίας"
από Αριάδνη
μα...ναι, Νανά μου, λευκές αποδείχτηκαν οι σελίδες του έρωτα-ίσως γραμμένες με το ειδικό μελάνι που σβήνει σε ορισμένο χρόνο.

η πέτρα και η καρδιά: επίμονη η θεματική σου και ...μαθαίνουμε...

άλλο ένα υπέροχο δείγμα γραφής σου.
16 Ιανουάριος 2009 9:40 μμ

από onlysand
AΡΙΑΔΝΗ
αισθαντική και 'υποψιασμένη'...

'συμπαθητική' μελάνη λέγεται; όχι, αυτή είναι που διαβάζεται υπό ορισμένες ...συνθήκες...
'πέτρα και καρδιά' : ήθελα να το βάλω αμέσως μετά το πεζό, αλλά μεσολάβησε η πανσέληνος - δεν μπορούσα να την αφήσω να ...περιμένει... ;)

όμορφο βραδάκι σου
16 Ιανουάριος 2009 10:14 μμ

από Roadartist
Το ωραίο σε κάθε ποίημα...είναι πως ο καθένας από εμάς μπορεί να το εκλάβει όπως ο ίδιος επιθυμεί...
Διαβάζεις τις λέξεις του άλλου, τα λόγια της ψυχής του...και πας ίσως λίγο παραπέρα, ίσως όμως να ταξιδεύεις και πιο μακρυά από εκείνον...Δε ξέρω, κατά κάποιον τρόπο όμως βρίσκεις σημεία να ταυτιστείς και να 'ακουμπήσεις'..
16 Ιανουάριος 2009 11:44 μμ

...Τι ωραία ανάρτηση!!!
Αυτό είναι για την ανάρτηση της πανσελήνου που μόλις τώρα την είδα... Πάντως εμένα μάλλον πρέπει να με επηρέασε αρνητικά εκείνες τις μέρες...γιατί δεν ήμουν και τόσο καλά... :)

Καλό βραδάκι πάντα δημιουργική λουσμένη με Χρυσόσκονη!!! :) Φιλάκια...
16 Ιανουάριος 2009 11:46 μμ

από Άλεξ
( ......... ) Νανά με προλαβαν οι φίλοι για το τελευτ. σου ποστ & προσυπγράφω... Χαίρομαι εξαλλου να τους διαβάζω.
Είμαι εδώ! Δυνατότερος απο ποτέ! Και σας καμαρώνω! ( ......... ) Τι να πω χαντρες τα δάκρυα που στάζει το ποίημα...Έχει πολύ πόνο...

Καλό ξημέρωμα στην πεφιλημένη μας Σύναξη!
16 Ιανουάριος 2009 11:48 μμ

από Eraser
"λευκές σελίδες" να γράφεις ό,τι θέλεις στην ψυχή και στην καρδιά μας να μη γίνει πέτρα
Και, Νανά κρυσταλένια και πολύτιμη
κοίτα μη σπάσεις, θα "κοπούμε"!
Ένα ευχάριστο Σ/Κ εύχομαι σε όλους!
( ......... )
17 Ιανουάριος 2009 1:11 μμ

από Ντινούλι
" Εσύ, κοίτα μη σπάσω και κοπείς."

Γιατί έχω κολλήσει τόσο πολύ με αυτή τη φράση?
17 Ιανουάριος 2009 4:27 μμ

από onlysand
ROADARTIST :)

ακριβώς, χαμινάκι: "όπως ο ίδιος επιθυμεί"!
με όποιες κεραίες τού βρίσκονται, με την ευαισθησία που τον διακρίνει, με ...ξενοδόχο πάντα την κατάσταση που βιώνει τη στιγμή του χρόνου που διαβάζει/προσλαμβάνει - και αναλόγως τού 'μιλάει' - το ποίημα που συναντά.
κι εγώ νομίζω, πως αυτό είναι το πιο συναρπαστικό σημείο στην 'τροχιά' αλληλεπίδρασης 'πομπού' και 'δέκτη' - και είναι μεγάλη τύχη για τον πρώτο να δέχεται 'ζωντανά' την αντίδραση του δεύτερου, σε εναλλασσόμενους ρόλους
σ' ευχαριστώ γι' αυτό :)

χαίρομαι που ταξίδεψες και με τα φεγγάρια ;)
18 Ιανουάριος 2009 12:39 μμ

από onlysand
@ ERASER

μόνο καρδιά από πέτρα δεν έχεις εσύ - δεν σε φοβάμαι! ;)
να είσαι καλά! (κι εσύ και η ευαισθησία σου!)

@ ΝΤΙΝΟΥΛΙ μου

εσύ κοίτα μη σπάσεις, εύθραυστο κλαράκι - τα άλλα, είναι της ζωής και σίγουρα θα τα συναντήσεις (ζητούμενο είναι να μην ...'κολλήσεις' ;)

φιλί
18 Ιανουάριος 2009 12:46 μμ

από Return
Πολύ όμορφο ποίημα Νανά μου, θα το χαρακτήριζα ως "κομψοτέχνημα" με αυτή την απαλότητα που διαπερνάει τους στίχους, χωρίς από την άλλη, να χάνει τίποτα από την "γείωση" και τον τρυφερό ρεαλισμό του.

Ο δε τελευταίος στίχος κερδίζει εύσημο ποιητικής ευρεσιτεχνίας και λαμπρού "αιφνιδιασμού".
18 Ιανουάριος 2009 4:59 μμ

από Άλεξ
( ......... ) ...στο 1ο μου μπλογκ έκανα 1 ποστ προ ολίγου για τη ΔΑΝΑΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ...που "χάσαμε" από τούτον τον κόσμο, γιατί νιώθω φτωχότερος & πάλι!

Να μαστε καλά!
18 Ιανουάριος 2009 6:19 μμ

από onlysand
My my RETURN ;)

πήγα να ξαναδιαβάσω το 'ποίημα' για να χαρώ κι εγώ με την αίσθηση που σου προκάλεσε ;)
πολύ πολύ σ' ευχαριστώ ΚΑΙ για το μεσημεριανό, μέσω e-mails, γέλιο που κάναμε - εξίσου αναζωογονητικό ! :)))
18 Ιανουάριος 2009 8:55 μμ

Ναι, έφυγε και η γλυκύτατη ΔΑΝΑΗ...
Στα 97 της - αν και μόνο εκ 'παραδόσεως' την ακούσαμε, ποτέ δεν ξεχνιούνται τέτοιες φωνές και μάλιστα με τόσο πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα (στη 'μακρινή' Χιλή) - να της ευχηθούμε καλό ταξίδι.
σε λίγο θα επισκεφθώ και το μπλογκ σου - άσε, αυτό που συνέβη με τη σχετική στήλη μου, είναι ΤΟ απίστευτο! νιώθω τώρα σαν να μου κατεβάσατε τα στόρια ;(

Όμορφο βράδυ σε όλους σας ! :)
18 Ιανουάριος 2009 8:58 μμ

από Γιωτούλι

ποιο είναι το χειρότερο δεν ξέρω...να σπάσω και να κοπεί άλλος ή να σπάσω και να κοπώ εγώ...? Είτε στο ένα είτε στο άλλο, κομμένη θα με βρεις... θα σου φτάνει τότε το μισό μου? Διάλεξε...
Διαλέγω το μισό...κι ας πονάει. Νιώθω μισή σήμερα. Κάτι έχω ξεχάσει να κερδίσω... Εσένα.
Που είσαι?

Γιωτούλι
19 Ιανουάριος 2009 4:53 μμ

από onlysand
ΓΙΩΤΟΥΛΙ ;)

δεν ξέρεις ποιο είναι το χειρότεροοο ;!;!;! ... σ' αφήνω να μαντέψεις (πολύ εύκολο)

πρόσεχε όμως ποιο θα διαλέξεις - μπορεί να είναι το λάθος μισό...

φιλί
19 Ιανουάριος 2009 9:04 μμ

έπεα επί άμμου 2/1/09

2008-09-13T00:51:00.000+03:00

2008-09-13T00:40:00.067+03:00

για το ποστ "Κουίζ ...με/γ(ε)ιά τους φίλους :)"
από Ignis
Εκλεκτή Νανά
Σε ευχαριστώ για τον Μάιο
Σου εύχομαι πάντα Μαΐους αναγέννησης και ευφορίας.
Σε ευχαριστώ που υπάρχεις, που υπάρχουν ακόμα άτομα σαν κι εσένα, τόσο γενναιόδωρα σε τόσο φιλάργυρους καιρούς
Έχω πολλή απόσταση ως να επανακάμψω στο διαδίκτυο και δεν ξέρω αν θέλω να την διανύσω.
Αλλά αν ποτέ ξανά το κάνω, η άμμος σου είναι ανθοστόλιστος Κήπος και δεν θα υπάρξει καλύτερος τόπος από αυτόν.
Με πολλή αγάπη, ποδαρικό (!) στην πρώτη ενότητα σχολίων της νέας χρονιάς, να είστε όλοι καλά, πάντα καλά υγιείς και σωματικά και ψυχικά, και ό,τι δίνετε να λαμβάνετε. (δεν ξέρω καλύτερη ευχή, την ίδια εύχομαι κάτι χρόνια δίχως να με απελπίζουν τα πιθανά αποτελέσματα)
2 Ιανουάριος 2009 7:18 πμ

από Meril
Γλυκιά μου έτσι και αρχίσω να μετρώ τα δώρα που μας έχεις κάνει, μάλλον θα χάσω το λογαριασμό
κι αυτό που με χαροποιεί πιο πολύ είναι που νοιώθω το πρόσωπό σου φωτεινό και τα δάχτυλά σου μαγικά να ετοιμάζουν τά περιτυλίγματα
κι έχεις κι ένα σκανταλιάρικο ύφος...
μα ο Ιούλιος είναι ο μήνας μου (γνώση ή όμορφη σύμπτωση;)
Για το κουίζ είμαι ακόμα πολύ κουρασμένη (προσέχεις πως πάω να στρίψω και ουχί δια του αρραβώνος;)
θα... το...μελετήσω... και ...βλέπουμε
Ευχές Ευχές Ευχές
2 Ιανουάριος 2009 9:32 πμ

από Αριάδνη
Άρης Δικταίος, αγαπητή και παιχνιδιάρα Νανά!!!
Πολλά πολλά φιλιά!!!
2 Ιανουάριος 2009 12:00 μμ

από onlysand
IGNIS, MERIL, ΑΡΙΑΔΝΗ :)
τρία σπάνια λουλούδια φύτρωσαν στην άμμο μας
πώς να τα υποδεχθώ παρά μόνο με τραγούδια* !
Με έχετε εκπλήξει, μαγέψει, μου χαρίσατε το πρώτο χαμόγελο του 2009! :)))
Θα επανέλθωωω !!!
*Σας χαρίζω προς το παρόν το τραγούδι που ακούτε τώρα στον 'φλοίσβο' - φρέσκο και πρωτοχρονιάτικο σαν ευχή, να δούμε κάποτε τον Κόσμο μας υπέροχο!
2 Ιανουάριος 2009 2:02 μμ

από eraser
Όμορφα πράγματα, Νανά σαν μας "εκθέτεις" την ευγενική σου ψυχή και τα ταξίδια της!
Να ξαναπώ, ΚΑΛΥΤΕΡΗ Χρονιά για όλο τον κόσμο, ευχές ιδιαίτερες στις τρεις Ωραίες Κυρίες που σου έκαναν "ποδαρικό" :)
Χρόνια Πολλά και Αισιόδοξα σε όλους τους συνταξιδιώτες - να είστε καλά! ( ......... )
2 Ιανουάριος 2009 3:36 μμ

από Meril
Eύρηκα άπαντας!
Ααχ... τι ωραία
Μεταξύ μας βέβαια το ψαξα αλλά είχε πλάκα...
Ευχαριστώ γι' αυτό
και που μου διάλεξες αυτόν που ήθελα
(μα δεν είναι μόνος αυτός αγαπημένος, εσύ π.χ. τι είσαι; και δεν σε πειράζω καθόλου...)
Αλλά δεν θα μαρτυρήσω τίποτα ακόμα
Αλήθεια τι κερδίζω;
2 Ιανουάριος 2009 4:23 μμ

από Άλεξ
Λοιπόν χαιρετώ κατ' αρχάς & με διάπυρες & πάλι ευχές για το Νέο έτος όλη ετούτη την χειμερινή αμμοφλοίσβια Σύναξη μας, όσους έως τώρα έχουν συναχθεί, τους προλαλήσαντες δηλ, & όσους θα λάβουν το λόγο εδώ μετά από μένα. ( ......... ) Έως τις 20.30 (θα προκάνω...) πρέπει να τρέξω σε εφημερεύον Φαρμακείο (γιατί μετά είναι τα διανυκτερεύοντα & άντε να τα βρεις...) να πάρω 1 φάρμακο. Με ειδοποίησαν από Νοσοκ, όπου είναι αδελφός, πως λόγω των αργιών δεν μπορούν να το βρουν & ότι μόνο ώς αύριο μεσημέρι έχουν να τον καλύψουν... Νοσοκομεία στο Ευρωπαϊκό Ελληνιστάν είναι, τι να κάνουμε θα γίνει & αυτό! Να ναι ευλογημένο, που λεν & οι Αγ. Πατέρες. ( ......... )
Αχ, Νανά! Τρελάθηκα ακούγοντας Λ. Άρμστρονγκ στο πλέι λίστ σου με τραγούδι που πολύ σύντομα θέλω να βάλω να παίξει σε βίντεο στο δικό μου μπλογκ!!! Τι θα γίνει με τούτη την ευλογημένη μας τηλεπάθεια!
( ......... ) Λοιπόν, σε ευχαριστώ που με έβαλες στον Ιανουάριο αν & κατά τον εκτός Νετ κόσμον είμαι Νικηφόρος & ανήκω στον Φλεβάρη (καθότι γιορτάζω 9 Φεβ.) Τον Φλεβάρη δεν τον πάω ούτε με σφαίρες. Είναι μήνας πάντα χαλάρωσης & "δε βαριέσαι" για μένα. Αλλά & γιατί οι πάντες ξεχνούν να μου πουν χρόνια πολλά! (Αν το ξεχάσετε την βάψατε!).
Επανέρχομαι στον Ιανουάριο! Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου φέτος που ξαναλάτρεψα το χιόνι & το κρύο μετά το 85-86 που εγκαταβίωνα εν Ελβετία.
Πω πω! Τώρα ακούω από πλέι λίστ σου Μοντάν! "Dans la nuit froide de l' oubli" (="στην παγερή της λήθης τη νυχτιά..."). Τώρα, Νανά, μ' έστειλες! Να σαι καλά!
Πάω στα ποιήματα που μέσω Χάρου (έτσι λέω το Z-share εγώ!) είπες να διαβάσουμε. Δεν τα βάζεις βρε γλυκιά μου εδώ;! Δεν μπόρεσα να τα νταουνλοουντιάσω! Και δεν είδα τίποτε ( ......... )
Φιλούθκια στη Σύναξή μας. Πάω για Φαρμακείο! Θα προκάνω σίγουρα.
2 Ιανουάριος 2009 7:26 μμ

από onlysand
IGNIS! :)
δεν φαντάζεσαι πόσο χάρηκα για το 'ποδαρικό' σου, ευγενικό παιδί! :)
πάντα εσύ, η γνωστή, μεγάλη καρδιά, με όμορφο πείσμα αμετανόητης Αγάπης, να μη "σε απελπίζουν τα πιθανά αποτελέσματα" !
εσύ ξέρεις καλύτερα απ' όλους μας, πως ο άνθρωπος πρέπει να δίνει για να γίνεται πλουσιότερος. Όποιος δεν δίνει, απλώς υφίσταται την ανάγκη.
εξάλλου, από την τέφρα του παλιού 'χρόνου' κι όσα αυτός 'έκαψε', προκύπτει η (Ανα)γέννηση του Νέου
Και, για το καλαίσθητο μπλογκ σου: ω, τι συγκινητική ομορφιά η 'μετάλλαξη' : το ζουμπούλι το μαβί να μεταμορφώνεται σε φρέσκο κατάλευκο κρίνο ! Όση απόσταση κι αν έχεις να διανύσεις, εμείς θα σε περιμένουμε!
2 Ιανουάριος 2009 9:05 μμ

MERILou :)
τα βρήκες όλα, βρε ...ψαχτήρι;...! :)))
Μα, εκεί έγκειται το παιχνίδι : να περιπλανηθούμε σε ομορφιές παυσίλυπες και 'αντι-βιοτικές' για να θωρακιστούμε απέναντι στα επερχόμενα δεινά και τις αναπότρεπτες ασχήμιες... (καλά κάνεις και δεν τα ...μαρτυράς - ακόμη!;)
Ε, λοιπόν, ναι : δεν είναι γνώση, είναι "όμορφη σύμπτωση" - και μ' αρέσει πιο πολύ αυτό! ;)
και, σωστά με 'νιώθεις', όταν σας ετοιμάζω δωράκια-εκπληξούλες : χαμογελώ, έστω και από μέσα μου, και δεν κρατιέμαι απ' τη χαρά να σας τα χαρίσω! :)
Με την ευκαιρία να πω: δεν διάλεξα τους μήνες που σας 'χάρισα' - η αλφαβητική σειρά ήταν το αντικειμενικό μου κριτήριο. Τα ποιήματα, ναι, τα διάλεξα σύμφωνα με όσα ...μαντεύω για σας - ύστερα από τόσα χρόνια 'συναναστροφής' :)
2 Ιανουάριος 2009 9:07 μμ

@ ΑΡΙΑΔΝΗ :)
αμ, για σένα, τι να πω; ποιήτρια των ποιητών;! άκου... "Δικταίος", έτσι στην 'ψύχρα'!... καλά, ε; έκπληξη πρώτου μεγέθους! πολύ το χάρηκα ;)
φιλιά πολλάαα

@ ERASER :)
κι εγώ σου εύχομαι να μη χάσεις ποτέ την ευαισθησία και το χιούμορ σου
"ΚΑΛΥΤΕΡΗ Χρονιά για όλο τον κόσμο" - τα περιέχει ΟΛΑ!
2 Ιανουάριος 2009 9:09 μμ

ΑΛΕΞ :)
( ......... ) όπως βλέπω, καμιά δεκαριά φίλοι και περαστικοί το έχουν ήδη ...νταουνλοουντιάσει! χαχα
δεν έχεις κάνει φραγή στα αναδυόμενα παράθυρα; πάτα skip the ad (ν' αποφύγεις τη διαφήμιση, δηλ.), μετά download, και Click here to start your download - σε λιγότερο από 1 λεπτό, είναι στην 'επιφάνεια εργασίας' σου, voila!
Aν μας έκανε τη χάρη το γιαχού ν' ανοίξει τα μέιλ μας, θα σου το έστελνα συνημμένο. Αλλά, εδώ μου λες ότι δεν μπορείς να το ανοίξεις!... \
πάντως, η ειδοποίηση γι' αυτό το τελευταίο σου σχόλιο ΗΡΘΕ!
αντίθετα, του eraser και το δεύτερο της meril δεν έφτασαν ποτέ...
καλά, αν εξακολουθεί το πρόβλημα, θα φέρω τα αποσπάσματα εδώ στα σχόλια.
Να πω εδώ σε όσους μας διαβάζουν, ότι από χθες, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που δεν μπορώ να εξηγήσω, το γιαχού δεν μου φέρνει κανένα μέιλ (μη νομίζετε ότι δεν σας απαντώ)
Όμορφο βράδυ σε όλους σας και καλό ξημέρωμα ! :)
2 Ιανουάριος 2009 9:12 μμ

από Ερμία
..."τότες θαρρώ θάμαι άξιος πια να κάτσω στο σκαμνί του σάμπως καβάλλα στα πλατάνια τ' Aη-Διονύση και θα τινάξω απ' τους ώμους μου τα δύσκολα πράματα όπως τινάζω τούτη τη μικρούλα αράχνη που αχνοσεργιανά στο χέρι μου κι ούτε που θα κρυώνω λέω καθόλου το χειμώνα."
ε- Ρίτσος!!!
και είναι πιο συγκινητικό γιατί είναι απο το βιβλίο που "κληρονόμησα" απο τον πατέρα μου (ημερολόγια εξορίας) μαζί με την εαρινή συμφωνία...
για να παραφράσω ένα άλλο απόσπασμα, δεν γράφεις "με λέξεις, όλο με κίτρινα κρινάκια"...
σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ για όλες σου τις λέξεις που χαμογελάνε και ζεσταίνουν!
ευχές-πολλές σε όλους :-)
2 Ιανουάριος 2009 9:35 μμ

από fyllo
Καλή μέρα, Νανά & φίλοι/ες
υπέροχη και πολύ πρωτότυπη η ιδέα των ποιητών στο Ημερολόγιο του 09!
Κάθε φορά λέω, τι άλλο θα σκαρφιστεί η όμορφη Οικοδέσποινα της "Άμμου" μας, και πάντα με εκπλήσσεις τόσο ευχάριστα!
Αν μου επιτρέπεις, Νανά, το μόνο ποίημα που αναγνώρισα εγώ, είναι το αφιερωμένο στην Ignis: ο αγαπημένος Ελύτης!
Καλό Σ/Κ σε όλους, με ζεστά αισθήματα και εξαίσιες ιδέες :)
3 Ιανουάριος 2009 12:47 μμ

από onlysand
ΕΡΜΙΑ :)
Χρωματιστή, και μες απ’ τη συγκίνηση
... ... ... ... ... ...
Οι τελείτσες σημαίνουν ότι κάθομαι και φαντάζομαι τη σκηνή... τις σκηνές... της εξορίας, της ‘παράδοσης’ του βιβλίου απ’ τον πατέρα...
Ε, ναι: καμιά φορά, οι λέξεις δεν φτάνουν˙ πρέπει να ‘γίνονται κίτρινα κρινάκια’...
Φιλιά και αγάπη σού στέλνω με την ευωδιά τους :)
3 Ιανουάριος 2009 3:47 μμ

FYLLαράκι :)
σ' ευχαριστώ και πάλι για τα όμορφα λόγια σου - να, βγήκε ήλιος, αλήθεια λέω!
ναι, κι εμένα μ' άρεσε η ιδέα όταν με επισκέφθηκε (προ μηνός περίπου... ;)
Ωραία πάμε, ε;! Λοιπόν: ανακεφαλαίωση - ως τώρα:
Φεβρουάριος = Δικταίος
Απρίλιος = Ρίτσος
Μάιος = Ελύτης
άσε που η Μerilou τα ξέρει όλα και δεν τα ...μαρτυράει!... ;)
Επαναλαμβάνω: οι μήνες υποδέχονται τα ονόματά σας αυστηρά κατ' αλφαβητική σειρά. Τους στίχους, ναι, τους διάλεξα κατά "την ψυχολογία των φίλων" (όπως είπε ένα άλλο φυλλαράκι :)
3 Ιανουάριος 2009 3:49 μμ

Επειδή κι άλλοι φίλοι έστειλαν μέιλ με ...δυσκολίες στο κατέβασμα από το zShare (περίεργο, για μένα είναι το πιο εύκολο - ως τώρα! μην πω μεγάλο λόγο...;) παραθέτω εδώ τους άλλους 9 μήνες με τους ποιητές τους:
Ιανουάριος -
Στην πλάση, από της θάλασσας τη μάνητα
ως τον τριγμό του σαρακιού,
κι απ' το βουνό ως το χνούδι,
και μέσα στα βουβά και μέσ' στ' ασίγητα,
στα πάντα δυσκολόβρετο κοιμάται ένα τραγούδι.

Μάρτιος -
Χωρίς τη μαθηματική τάξη, δεν στέκει τίποτε:
Προπαντός ένα ποίημα.
Κι ευτυχώς ότι μ’ έκανε η μοίρα μου
γνώστη των μουσικών αριθμών,
ότι κρέμασε μίαν αχτίνα επί πλέον
το άστρο της ημέρας στην όρασή μου

Ιούνιος -
Εμείς γι’ αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε
για να μπορούμε να ’χουμε μία πόρτα,
έν’ άστρο, ένα σκαμνί
ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί
ένα ήρεμο όνειρο το βράδι.

;) Ιούλιος -
Μα εσύ που γνώρισες τη χάρη της πέτρας
πάνω στο θαλασσόδαρτο βράχο
το βράδυ που έπεσε η γαλήνη
άκουσες από μακριά την ανθρώπινη φωνή
της μοναξιάς και της σιωπής μέσα στο κορμί σου.

Αύγουστος -
Όσα λουλούδια υπάρχουν,
το καλοκαίρι ανθίζουν
αλλά με την χαρά μας
πάντα δεν μένουνε˙
αυτά οπού ευφραίνουν,
αυτά πικραίνουνε•
κι απ’ όλα τα λουλούδια του κάμπου
φαίνεται η νεότης πιο ωραία.

Σεπτέμβριος -
Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ’ αγέρι
στην πλάση μυστικής αγάπης γλύκα,
σαν νύφ’ η γη, πο ’χει άμετρα άνθη προίκα,
λάμπει ενώ σβηέται της αυγής τ’ αστέρι

Οκτώβριος -
Ο άνθρωπος που εισόρμησε πια στην απώτερη θλίψη
με δίχως έστω ένα τριαντάφυλλο
ανέκαθεν ήξερε την άσωστη κατάσταση:
πως είμαστε καθημαγμένοι ερασιτέχνες
του Πραγματικού
μ’ ένα μυστήριο που βεβηλώνει τη διάνοια

Νοέμβριος -
Όπου τρέμουσιν άπειρα τα φώτα της νυκτός,
εκεί υψηλά πλατύνεται ο γαλαξίας
και χύνει δρόσου σταγόνας.

Δεκέμβριος –
Μια νεραντζιά στου φεγγαριού
τους χιονισμένους κάμπους
και το μαγνάδι μιας βραδιάς
να ξεδιπλώσω μπροστά σου
με τον Αντάρη κόκκινο να τραγουδάει
τα νιάτα με το Ποτάμι τ’ Ουρανού να χύνεται
στον Αύγουστο και με τ’ Αστέρι του Βοριά
να κλαίει και να παγώνει

Πολλοί μείνανε, ε;... Άντε, δουλέψτε! μην έρθει το Ντινούλι και σας τα ...μαρτυρήσει όλα - μας παρακολουθεί!... ;)
Απόψε θ' 'ανέβει' ένα επείγον - αλλά το κουίζ συνεχίζεται!
3 Ιανουάριος 2009 3:53 μμ

2008-09-13T00:30:00.042+03:00

από Άλεξ
Νανά, αδελφούλα! Επείγομαι διότι επίκειται μπουζουκοκατάνυξη απόψε έως πρωίας (δες νέα ανάρτησή μου σε β! μπλογκ μου...).
Λόγω του παραπάνω γεγονότος δεν προφταίνω να δω ακόμη τα ποίηματα. Κοίτα & να πρόφταινα & να μην τα ξερα, αν γκούγκλιαζα εντός εισαγωγικών έναν στίχο τους θα βρισκα αμέσως σε ποιον ανήκουν!
Τι με πέρασες! Εγώ είμαι ανθυποπροχώ! Προχω είναι ο Ρητέρν, Υποπροχώ εσύ & έπομαι εγώ. Τα λέω σωστά;
Στο γιαχού δεν πρόκανα ακόμη να μπω. Είναι τίγκα στο προωθημένο μέιλ το οποίο & αβλεπί θα διαγραφεί, διότι ενώ παρακάλεσα να μη με αγχώνουν με τέτοια κάποιοι συνεχίζουν...
( ......... ) Τεσπα. Όλα αυτά κάποια στιγμή θα ειπωθούν σε ποστ μου με τίτλο "ΦΙΛΙΑ & ΕΥΘΥΝΗ", όπου ντόμπρα & σταράτα & χωρίς να θίγω κανέναν θα πω πέντε πράγματα, γιατί σε μένα συμβαίνει πάντα το "φαίνεσθαι" να συμπίπτει με το "είναι" & όποιος με δει με το παραμορφωτικό γυαλί του Νετ, καλά θα κάνει να πάει σε άλλο κατάστημα. Το δικό μου θα πουλά στο εξής πολύ ακριβά...
Αδελφούλα, μόλις είδα στο προφάιλ σου τους "Συνειρμούς" & έναν εγκιβωτισμό άλλων μπλογκς... Δεν με ειδοποίησες! Και ξέρεις είμαι & γκαβό! Αλλά σε αγαπώ τόσο που δεν θα επιβάλω επιτίμιο!
Να ναι ευλογημένο! ( ......... )
Τι σου είπα εγώ; Δώσε τα ποιήματα στα σχόλια γιατί με τον "Χάρο" δουλειά δεν γίνεται! Άρχισες να μου λες να αποκλείσω αναδυόμενα κλπ. Μετά σου το παν κι άλλοι & τα δωσες.
Τρίτη φορά που με "πονάς" γιατί δεν με ακούς καλά. Την πρώτη κάτι σου πα & με δικαίωσε, όταν άτομο καπηλεύτηκε στίχους σου στο Νέτ. Μετά κάτι σου πα να προσέχεις κλπ & να κρατάς αποστάσεις & προσφάτως για την απεριόριστη καλοσύνη σου ...εισέπραξες ΟΦΙΟΥΧΑ χολή, αντί για "ευχαριστώ"... Να γιατί "πονώ" γιατί είσαι ψυχούλα καλή &άδολη & ξέρω πως θα πονέσεις & πονώ πριν από σένα για σένα, ΟΠΩΣ & ΣΥ για ΜΕΝΑ.
Δεν θέλω να σε αδικήσω όμως, γιατί δυστυχώς & γω έτσι λειτουργώ. Θέλω να δω με τα ίδια μου τα μάτια αν όντως θα σπάσω & γω τα μούτρα μου.
Και σε αυτό το "ζην επικινδύνως", βρε και σε αυτό, ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ!!!
Πώς να μην σε αγαπώ, κατά Χριστόν ΠΑΝΤΑ!!!
Οσο για τα σενάρια μου, θα πρότεινα κάτι άλλο & όσοι πιστοί της Αμμοφλοίσβιας ετούτης Σύναξης προσέλθετε, αφού πρώτα δώσει άδεια η οικοδέσποινα & πει "να ναι ευλογημένο". Οταν το πει θα πάμε εδώ σε συλλογική γραφή ποίησης, γράφοντας ένα ποίημα ποταμό για τον ΜΕΓΑΛΟ μας ΑΔΕΛΦΟ που τόσο μας αγαπά.
Νανά θα τα μπακαπιάσω εγώ -μη σε νοιάζει- & μπακαπιασμένα με απόλυτη χρονολογ. σειρά σου τα δίνω να μπούν στον Φλοίσβο ή σε όποιο μπλογκ σου θέλεις & μετά αν θες θα μπουν & στο δικό μου μπλογκ για να τιμήσουμε με διαμπλγογκική Σύνδεση κοτζάμ Μέγα Αδελφό! ( ......... )
Φιλουθκια!
3 Ιανουάριος 2009 9:10 μμ

από onlysand
AΛΕΞάκι-'αδελφάκι'
μόλις γύρισα, σου έγραψα για την επέτειό σας - πάντα ευτυχισμένοι, σας εύχομαι κι από δω
πόσο θα 'θελα να μπορούσα να γελάσω με τα χαριτωμένα και τα σουρρεαλιστικά σου, αλλά αυτή τη στιγμή - μόλις ανοίξαμε την τηλεόραση - παρακολουθούμε άλλη μία 'προαναγγελθείσα τραγωδία' εν εξελίξει: ισοπέδωση της Γάζας από αέρος ΚΑΙ εδάφους...
Τι να πω; 'αφότου γνώρισα τον άνθρωπο, αγάπησα τα ζώα' ;
Ή, ΝΤΡΟΠΗ στην 'πολιτισμένη' Δύση που παρακολουθεί, αν δεν ενθαρρύνει...
Εκεί εσύ! τα 'χεις βάλει με το zShare σαν να είναι ...χάρος... ;Ρ
Άλλοι 20 όμως, όπως είδα, το κατέβασαν μια χαρά!
"" Εγώ είμαι ανθυποπροχώ! Προχω είναι ο Ρητέρν , Υποπροχώ εσύ & έπομαι εγώ. Τα λέω σωστά; ""
Μόνο σωστά;! ΟΡΘΟσωστα!
Για τα υπόλοιπα, τι να ...ευλογήσω, βρε θεότρελο, εμπνευσμένο παιδί;
και βέβαια συναινώ - η 'άμμος' είναι πάντα ...θερινή (=ανοιχτή!:)
Όποιος θέλει, 'καταθέτει'
συγνώμη για την βαρυθυμία μου
καλό μας βράδυ...
3 Ιανουάριος 2009 10:44 μμ

για το ποστ "Χ-μώνανόψιν"
από Ντινούλι
Καλό το παιχνίδι Νανά, κρίμα που λίγο πιο δίπλα παίζουν με άλλους κανόνες και γενικά κάποιος έχει κάνει μλκα με τους κανόνες νομίζω...
Όταν την έπεσε η Ρωσία στη Γεωργία, αμέσως όλοι εναντιώθηκαν και την ανάγκασαν να ηρεμήσει... τώρα? Θίξαμε τον πρωτότοκο αντί να σφάξουμε το αρνί το σιτευτό?
Μάλλον δε θυμούνται ανθρώπους με νούμερα στα χέρια και αστέρια κίτρινα...να πέφτουν ο ένας μετά τον άλλον σαν χαρτοπόλεμος... να γίνονται μαξιλάρια και σαπούνια...
Είπαμε τους σημάδεψε, τους καταλάβαμε, κλάψαμε μαζί τους, τους κρύψαμε, τους ταϊσαμε, καταδικάσαμε τον Χίτλερ και τώρα μας κάνουν και αναρωτιόμαστε αν είχε δίκιο...
Και αυτά τα μαθηματικά στο Ισραήλ και στην Αμερική...αμάν πια! Είναι αναλογία το 300 παλαιστίνιοι για 2 ισραηλίτες?
Κλείνω όπως άνοιξες...με λίγο Λειβαδίτη...
"Κι όταν δεν παθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε ήδη νεκροί"
Μακάρι η ποίηση να έκανε κάτι σε πετρωμένες ψυχές...Τουλάχιστον δείτε τι γίνεται έξω από την πόρτα μας, μήπως και η φοβία του να μην πάθει τίποτα και το σπίτι μας καταφέρει και μας ξυπνήσει...
Φιλικά
4 Ιανουάριος 2009 1:04 πμ

από Meril
Καλημέρα μουδιασμένη...
Δεν ξέρω μα κάθε ευφορείας λόγος ηχεί παράταιρος πια...
Πας να γελάσεις
τσαφ! σου ρχονται χαστούκια απανωτά
και μένει η σύσπαση των μυών
μάσκα τραγική
Νανά μου, μακάρι -τι λέω Χριστέ μου...- να επρόκειτο για "τελευταία παράσταση"...
4 Ιανουάριος 2009 9:52 πμ

από Αριάδνη
μπράβο, Μέριλ, για το τελευταίο σχόλιο...
ποίημα σκληρής ανατροπής, Νανά μου, το τελευταίο σου και μας αφήνει έντρομους με την προαναφερθείσα μάσκα, μαριονέτες στο θέατρο του παράλογου, 'δεμένους' πισθάγκωνα στους καναπέδες της παραίτησης και του εγωκεντρισμού.
Νανά, και πάλι μπράβο για ό,τι δίνεις.
4 Ιανουάριος 2009 11:29 πμ

από Markos A
Καλή Χρονιά σε όλους τους συνταξιδιώτες!
Μακριά απ' τον φλύαρο κυνισμό των "αμετανόητων" κρατούντων, απ' το "ψύχος" των εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας...
Να είσαι πάντα καλά Νανά, που μας ζεσταίνεις τις ψυχές και μας ανοίγεις τους ορίζοντες του νου!
Επίσης: εκπληκτικός, ευρηματικότατος o τίτλος για τους άλλοτε Ιερούς Τόπους... «μη μόναν όψιν»
Ο Πολύτιμος Στίχος που αναφέρει το ntinouli, είναι : «όταν δεν πΕθαίνει ο ένας για τον άλλο...» τυπογραφικό λάθος, υποθέτω.
Οι δε 300 (Παλαιστίνιοι νεκροί) κοντεύουν τους 600 (μόνο το τελευταίο 10ήμερο) – αλλά, ποιος νοιάζεται; Αυτοί δεν είναι άνθρωποι (= λευκοί και πολιτισμένοι), είναι απλώς Παλαιστίνιοι...
4 Ιανουάριος 2009 11:35 πμ

από Άλεξ
Λόγω υπερβολικής κόπωσης μου, & αφού πρώτα διάβασα πολύ καλά το ποίημά σου Νανά, προσυπογράφω τα σχόλια Αριάδνης & Μάρκου. Τα είπαν όλα. Υποκλίνομαι στα λόγια τους...
Τα χέρια των ισχυρών της γης στάζουν & θα στάζουν δυστυχώς ΑΙΜΑ ΑΘΩΟ! ( ......... )
Θέλω να ανασυγκροτήσω δυνάμεις, να βρω χρόνο μοναξιάς & ποίησης... Να γράψω. ( ......... ) Χρειάζομαι πια σιγή...ο παγκοσμιος πόνος & το παγκόσμιο πένθος το επιβάλλουν... ( ......... )
Σας φιλώ & σιωπώ.
4 Ιανουάριος 2009 1:42 μμ

από onlysand
ΝΤΙΝΟΥΛΙ μου
όμορφο κι ευαίσθητο λουλούδι
τι κόσμο έχεις μπροστά σου, μάτια μου! διόλου δεν σε μακαρίζω \
μα, αν "έκανε κάτι η ποίηση σε πετρωμένες ψυχές", θα είμασταν ήδη ευτυχισμένοι!...
το μόνο ενθαρρυντικό για το μέλλον μας είναι, ότι υπάρχουν παιδιά που σκέφτονται όπως εσύ...
να περνάς να σε 'βλέπουμε' και να σ' ακούμε, να παίρνουμε κουράγιο! :)
4 Ιανουάριος 2009 2:40 μμ

2008-09-13T00:20:00.089+03:00

από onlysand
MERILou
δεν χάνει ευκαιρία η οργή να εναλλάσσεται με την απογοήτευση - καλημέρα μουδιασμένη, ακριβώς όπως το λες...
και, ενώ οι μάσκες έχουν πέσει προ πολλού, δίκιο έχεις: ΔΕΝ είναι η ""τελευταία παράσταση""
πουθενά χώρος για αχτίδα ευφορίας - και η πιο φωτεινή γωνιά της ψυχής με βαριά σύννεφα... η μόνη παρηγοριά: πως νιώθουμε τουλάχιστον (τον ίδιο πόνο)
(και το λέω με την υπογράμμιση, ότι σιχαίνομαι τον συναισθηματισμό)
4 Ιανουάριος 2009 2:42 μμ

ΑΡΙΑΔΝΗ
Τι δίνω; Μην αστειεύεσαι ...ρανίδα αμελητέα μπροστά σ’ αυτή την εγκληματική γενοκτονία...
τι κάνω;! Απλώς, διαπιστώνω...\
πισθάγκωνα κι εγώ, δεμένη στην αγρύπνια της δήθεν συμμετοχής...
συμπλήρωσα και το 'ποίημα'... μάλλον αδέξιος πόνος παρά πόνημα... (Δες κι άλλη ...ανατροπή, απ' αυτές που αγαπάς :) Ψευδαίσθηση στιγμιαίας ανακούφισης, δε βαριέσαι...
ως αύριο, οι οδηγίες που σου υποσχέθηκα - δεν το ξεχνώ!
4 Ιανουάριος 2009 2:44 μμ

@ ΜΑΡΚΟ,
ΧΕΙΜΩΝΑ όψη, φοβάμαι πως θα βλέπουμε από δω και πέρα...
Και το κακό είναι πως, τα τελευταία χρόνια τη συνηθίζουμε κιόλας...
να είσαι καλά, ευχαριστώ και σένα για την ακούραστη ευαισθησία

@ ΑΛΕΞ
καλή σου μέρα κι όμορφη, 'αδελφάκι'
κρατούμε τα ήδη ...υποψιασμένα, μην ανησυχείς ;)
για τώρα κοντά, όρεξη για συλλογική γραφή δεν διαβλέπω...
Υγεία!
4 Ιανουάριος 2009 2:47 μμ

από Voul-Voul
Νανά μου, μόλις γύρισα και έτρεξα να πάρω ανάσα στην "Άμμο" μας!
Πόσο όμορφη και συγκινητική είναι η προσφορά σου με τους 12 ποιητές!
Τι ανάταση, τι ευλογία και βάλσαμο!
Όμως, πονάει τόσο η ψυχή μου γι' αυτά τα απάνθρωπα που γίνονται στη Γάζα, που το ποίημά σου με έκανε να κλάψω...
σ' ευχαριστώ και να με συγχωρείς
Να καλωσορίσω με τη σειρά μου και το Ντινούλι, μας έχει λείψει :)
Καλή εβδομάδα σε όλους και καλά κουράγια στους αδύναμους και τους πενθούντες...
4 Ιανουάριος 2009 10:05 μμ

από onlysand
VOUL-VOUL
Φιλί καλωσορίσματος – μπορεί πικρό, μπορεί και δακρυσμένο
Να είσαι καλά, κορίτσι τρυφερό
5 Ιανουάριος 2009 12:58 πμ

από Return
( ......... ) "Αν δεν ξυπνήσουμε δεν πειράζει, θα συνηθίσουμε", έτσι είναι ακριβώς, Νανά μου,
- η θέαση μιας ανθρωπότητας που υφίσταται μέσα στον ύπνο της τα πάνδεινα...
Και παρ' όλους τους κρότους της καταστροφής, δεν μεταβαίνει, τουλάχιστον εύκολα, από την ύπνωση στην εγρήγορση...
Πολύ ωραίο "σήμαντρο" αφύπνισης, χαίρομαι την δημιουργικότητά σου.
Ευχαριστώ και για τον Καρούζο όσον αφορά το προηγούμενο κουίζ.
ΥΓ. Νανά και Άλεξ, μην με βάζετε εμένα "μπροστά", όλοι είμαστε ομού στις πιο μπροστινές σειρές της ..."γαλαρίας" (της εν μονίμω βρασμώ νοός ευρισκομένης και τα πάντα βλεπούσης...)
7 Ιανουάριος 2009 12:01 μμ

από Eraser
Δύο νέα έχω, ένα βραχυπρόθεσμα ευχάριστο κι ένα... πολύ χαριτωμένο ;)
Το πρώτο: κάτι πήρε τ' αυτί μου για εκεχειρία ολιγοήμερη εκεί κάτω στην κόλαση της Παλαιστίνης...
Πάλι καλά, δεν τους σκότωσαν όλους
Το δεύτερο: έγινε ανασχηματισμός, ρε παιδιά!... Της τρελής τα μαλλιά Σε κίνηση η νομενκλατούρα! γελάσαμε λίγο, δεν μπορείς να πεις...
α, και μία έκπληξη: Καρούζος δεν είναι το απόσπασμα "Οκτώβριος" για τον Σωκράτη νομίζω; Όχι;!;...
Μαρτύρησέ τα, βρε Νανά, μη μας αφήνεις άλλο στην αμφιβολία!...
7 Ιανουάριος 2009 1:09 μμ

από onlysand
My RETURN
δεν μεταβαίνει ούτε με σεισμό, αχ δεν μεταβαίνει... ταλαντεύτηκα, είναι η αλήθεια, πάντως, εγώ σου ‘χάρισα’ Κάλβο! ;)
Y/γ. τι εννοείς "σε βάζουμε μπροστά" ;
7 Ιανουάριος 2009 8:44 μμ

ERASER
Της τρελής τα μαλλιά... ε, είναι για να μπερδευτούμε με το ...νέο ξεκίνημα... Γελάσαμε... σωστά, έχει και χιούμορ! το καφενείο το κάναμε ‘θερινό’ ;)
Όσο για την ‘εκεχειρία’, νομίζω πως έγινε επειδή χθες το βράδυ ο Ομπάμα κατάφερε να εκφράσει την ανησυχία του (το καινούργιο συνεταιράκι) – και μόνο για 3 ώρες την ημέρα, άκουσες; Για να ανοιχτεί, λέει, διάδρομος ανθρωπιστικής βοήθειας.
Τις υπόλοιπες ώρες, θα τον βομβαρδίζουν.
Έχεις δίκιο, το είχα ξεχάσει – δεν υπήρξε ανταπόκριση - θα τα μαρτυρήσω ΟΛΑ ! ;)
μια στιγμή...
7 Ιανουάριος 2009 8:46 μμ

Όσα δεν απαντήθηκαν :

Ιανουάριος = Παλαμάς
Μάρτιος = Βρεττάκος
Ιούνιος = Λειβαδίτης
Ιούλιος = Σεφέρης (βέβαια!;)
Αύγουστος = Καβάφης
Σεπτέμβριος = Μαβίλης
Οκτώβριος = Καρούζος
Δεκέμβριος = Γκάτσος

Ένα όμορφο βραδάκι να πέσει πάνω σας
7 Ιανουάριος 2009 8:49 μμ

από Return
Με μπέρδεψε η παρουσίαση του slide έτσι όπως "έπεφτε" και νόμιζα οτι ο Καρούζος που ήταν (τελικά) αμέσως πριν από μένα, ήταν για μένα. Και ο Κάλβος μου αρέσει πολύ, σε ευχαριστώ Νανά.
7 Ιανουάριος 2009 9:20 μμ

από Meril
Νανά! Να γκρινιάξω τώρα;
ΔΗΛ. τσάμπα το συνολάκι για την απονομή του βραβείου;
Δεν είπαμε τα βρήκα ΟΛΑ;
Ή μάλλον τα είχα βρει, γιατί τώρα πουφ! όνειρο ήτο και πάει...
Αχ και ματα αχ!
8 Ιανουάριος 2009 1:50 μμ

από onlysand
My RETURN
απέτυχε το κουίζ, το ξέρω - φταίει το slide, αλλά και η ...κεκτημένη ταχύτητα που μας παρασέρνει... ;)
(Γιατί, η κακομοίρα, τα εξήγησα λεπτομερώς στο ποστ...;)
Δεν αμφέβαλα ότι θα γνώριζες τον Κάλβο! Και που σου αρέσει, ακόμα καλύτερα :)
8 Ιανουάριος 2009 2:46 μμ

MERILou ;)
χαχαχα και πειραχτήρι και ψαχτήρι
δεν θα το πιστέψεις!
Τρέχοντας χθες και σήμερα ανάμεσα σε γιατρούς και ...αντι-βίωση, σκεφτόμουνα χαμογελώντας (οι άλλοι θα έλεγαν: να, άλλη μία τρελή!;) "βρε δεν απάντησα σ' εκείνο το 'αλήθεια, τι κερδίζω;' της γλυκειάς της merilou!
A, τώρα που έχω κρυώσει, ευκαιρία είναι να δικαιολογηθώ, η τεμπέλα, που βαριέμαι τις ουρές του ταχ/μείου - θα της 'πω': αν έρθεις και μου χτυπήσεις το κουδούνι, θα σου δώσω τα ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ δώρα!;)
Ήσουν, εξάλλου, η πιο 'συνεπής' μαθήτρια - γι' αυτό και στον Ιούλιο έβαλα σχόλιο-παρένθεση με 'κλείσιμο ματιού', δηλ. αυτό = ;)
Αλήθεια λέω γι' αυτή τη 'σκηνή' που εκτυλισσόταν στο κεφάλι μου!
(Πυρετό δεν έχωωω!)
8 Ιανουάριος 2009 2:48 μμ

από Return
Για την ακρίβεια δεν μου αρέσει απλώς πολύ Νανά μου, αλλά του έχω και μια ξεχωριστή αγάπη (έπεσες "διάνα" στην επιλογή σου!).
Θεωρώ τον Ανδρέα Κάλβο ως τον μεγαλύτερο Έλληνα ποιητή έως τις ημέρες μας.
Ως τον μακράν καλύτερο όλων και από Σολωμό, Καβάφη κ.λπ. (χωρίς να υποτιμώ τους τελευταίους).
Εδώ και καιρό ήθελα να γράψω ένα ποίημα με τίτλο "Ες Ανδρέαν Κάλβον" αλλά δεν το έκανα ακόμη. θα γίνει και αυτό κάποια στιγμή.
8 Ιανουάριος 2009 3:57 μμ

2008-09-13T00:12:00.024+03:00

από Meril
Νανά να θυμάσαι τι είπες "αν έρθεις και μου χτυπήσεις το κουδούνι...."
Κουζουλού κι αγίου μην τάξεις, που λένε στο χωριό μου... (τώρα επειδή για αγία δε με βλέπω, πάρε και κατάλαβε)
Τώρα που κρυολογήθηκες, πώς να σε φροντίσουν οι δικτυακοί φίλοι;
Μα μήτε χαμομήλι τσάι, μια σουπίτσα αδερφέ
Ας είναι, να προσέχεις
Μη γυρνάς στο κρύο μην καταπονείς τον εαυτό σου
Να τρως ελαφριά
Να... (και μη λες μάλιστα μαμά γιατί θα σου θυμώσω....)
Περαστικάαααα
8 Ιανουάριος 2009 4:39 μμ

από Ντινούλι
@ the_return
Γιατί είναι ο "καλυτερότερος" ο Κάλβος?
Φιλική ερώτηση από ενδιαφέρον, μήπως κάτι έχω χάσει από Κάλβο.
Υ.Γ: Να δούμε πόσο μπορεί να ξεχειλώσει το blog σου Νανά...;)
8 Ιανουάριος 2009 5:36 μμ

από Return
@ ntinouli:
Είναι απλό, ntinouli μου, επειδή το είχε στο αίμα του, γι'αυτό.
8 Ιανουάριος 2009 8:04 μμ

από Ντινούλι
Πολύ γλυκειά η απάντησή σου και προς εμένα και προς τον Κάλβο...
Μου φαίνεται λίγο απλός...θέλω πιο βαθιά νοήματα...λίγο να με παιδέψει...να με σταματήσει μια στιγμή, να αισθανθώ τον στίχο...σαν ένα αεράκι που σταματάς να δεις από που σε φυσάει...
Εκτιμώ που τον εκτιμάς και κρατάω άλλους καλύτερους για μένα...:)
8 Ιανουάριος 2009 8:12 μμ

από Return
@ ntinouli:
Τότε δεσμεύομαι να γράψω κάποια στιγμή το "Ες Ανδρέαν Κάλβον" - εκεί πιθανώς να δεις "πλαγίως" τους λόγους για τους οποίους τον θεωρώ τον μέγιστο των Ελλήνων ποιητών.
8 Ιανουάριος 2009 8:25 μμ

από onlysand
MERILou :)
χαχαχαχαχα
μα, υπάρχει πιο ζεστή φροντίδα; σαν να είσαι εδώ, ...'μαμά'!... ;Ρ
τώρα που "κρυολογήθηκα" (μ' αρέσει η 'παθητική φωνή' εδώ!) θα κάνω πάλι μια υπέροχη χορτόσουπα με όλα τα πρασινο-κιτρινο-κόκκινα λαχανικούλια, μετά λιώσιμο με μίξερ χειρός, και τέλος βούτυρο και ροκφόρ
και θα φοράω και πουλοβεράκι, εντάξει!... ;)
αχ... με μισή ψυχή γελάω...
(με την άλλη μισή ...βλέπω ειδήσεις απ' τη Γάζα)
Πού θα φτάσει η κτηνωδία του ανθρώπου
8 Ιανουάριος 2009 8:49 μμ

My RETURN
χαίρομαι
1. που έχουμε να περιμένουμε ΚΑΙ "Ες Ανδρέαν Κάλβον" !
2. για τον 'διάλογο' με το Ντινούλι - να 'υποψιάζονται' τα μικρά!... ;)
3. κι εμένα δεν με ενθουσιάζει για κορυφή στο Πάνθεον... Τον έχω στην καρδιά μου περισσότερο για την υψιπετή ενόραση - "...και τα βουνά σκιώδη..." ΕΚΕΙ να δεις αεράκι που φυσάει, Ντινούλι! - και για την μυστηριώδη, 'ταπεινόφρονα' ζωή του
"...επειδή το είχε στο αίμα του, γι'αυτό" :)
8 Ιανουάριος 2009 8:53 μμ

ΝΤΙΝΟΥΛΙ, τρυφερούλι
'λουλουδένια' εικόνα! : "...σταματάς να δεις από που σε φυσάει..."
Δες και άλλα που σε αφορούν στο άνω σχόλιο (προς Return)
είναι γνωστό: 'ακαδημαϊκά', μπορεί να θεωρείται κάποιος κορυφαίος, αυτό όμως δεν σε εμποδίζει να αγαπάς άλλους που σου 'μιλάνε' ...αλλιώς
υ/γ. μην ανησυχείς, μικρό, δεν ξεχειλώνει το μπλογκ με τόσο τρυφερά χαμηλόφωνες συζητήσεις... ;)
8 Ιανουάριος 2009 8:55 μμ

από Roadartist
Πέρασα για μια ολόψυχη καλημέρα Νανά!!!
Δε με περνάς και στα links καλύτερα ως 'χαμινάκι' όπως με λες και τελικά μου αρέσει??? :)))
9 Ιανουάριος 2009 11:58 πμ

από fyllo
Νανά μου, ολόθερμα ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ να σου ευχηθώ κι εγώ με την καλημέρα μου
Να γίνεις γρήγορα καλά, σε χρειαζόμαστε μέσα σ' αυτό το "ψύχος" που μας περιβάλλει!
Περιμένοντας το επόμενο ποστ σου με μεγάλη ανυπομονησία, ζεστή αγκαλιά κι ένα μπουκέτο χαμογελαστά λουλούδια σου στέλνω :)
9 Ιανουάριος 2009 2:09 μμ

από onlysand
ROADARTIST & FYLLαράκι
Την ώρα που διάβαζα τα μηνύματά σας, άκουγα την Πεϊρού να τραγουδάει: smile when there are clouds in the sky, and tomorrow you will see the sun shine – ταιριαστό, ε;...
σας ευχαριστώ για τις καλημέρες και τις αγκαλιές - τις χρειάζομαι! ;)
9 Ιανουάριος 2009 3:52 μμ

για το ποστ "Και του χρόνου... ;"
από Άλεξ
Επιτέλους ! Θα αφήσω σχόλιο! Να τώρα τα λεγα με μέιλ στον Ρητέρν! Εχει πάνω από 1/2 ώρα που πάω να αφήσω σχόλιο & ο Φλοισβος δεν "ανοίγει"!
( ......... ) Να σου πω περαστικούλια με όλη μου την καρδιά! Και θα γιάνεις. Αλλά όταν η σαρξ ασθενεί, την φροντίζουμε. Δεν την κουράζουμε. Και ύπνος να μη μας πιάνει ξεκουραζόμαστε! Εσύ πουλάκι μου κάπου άφησες ίχνη χθες στο Νετ η ώρα μία το βράδυ... Μου το παν τα άλαλα & τα μπάλαλα! Για ξεκουράσου σε παρακαλώ σωστά γιατί μας λείπεις πολύ!!!
Τώρα πάω στα γρήγορα στο φίλο Ρητέρν
α) Ο Σεζάν και μόνο που έχει ημίγυμνες λουόμενες, εγώ κάτι παθαίνω. Θα με καταλάβεις άμεσα διότι μιλώ σε βαρβάτη αντρική γλώσσα επ` αυτού. Με εννόησες ήδη! Σε κατάλαβα! Πάμε παρακάτω. Ειναι πρόδρομος του κυβισμού και κατ' επέκτασιν του σουρεαλισμού, που εγώ παθαίνω. Αυτό το δέος για τον σουρεαλισμό (Νταλί ειδικά) δεν το ξεπέρασα ποτέ. Εδώ ολόκληρη τέχνη, μοντέρνα & μεταμοντέρνα δεν το ξεπέρασε. Τον θεωρώ αντίστοιχο του Απολινέρ στην ποίηση...που ήταν Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ του σουρεαλισμού. Τώρα τον Σεζάν δες τον έστω με την μεταφορική καθαρά έννοια του Φτωχοπρόδρομου της Νεοελλ. Γραμματείας στη ζωγραφική.
Ξέρω τι γνώσεις έχεις. Είμαι πτωχός το πνεύματι. Πρόσεξε, ογκόλιθε, πώς θα μου απαντήσεις...Μη μου πεις 2 κουβέντες και με στείλεις ...& κάνω κάτι μήνες να πατήσω από δω, γιατί τις γνώσεις σου τις σέβομαι-συμβουλεύομαι.
β) Τωρα για το ποίημα του Ρεμπό ...επειδή τούτη την εποχή τρέχω & δεν φτάνω. Αν ειναι από τις Εκλάμψεις έχω τις μεταφράσεις του Αλ. Ασλάνογλου (ιερό τέρας της μετάφρασης για Ρεμπό) & την ποστάρω όποτε θέλετε, αρκεί, Ρητέρν να ξέρω ποιο ποίημα είναι ακριβώς. Αλλά το κόβω να ναι από "Μεθυσμένο καράβι" ή πέφτω έξω...; Δύσκολο με όσα με δέρνουν να επιχειρήσω κάτι τέτοιο. Θα ταν ιεροσυλία. Θέλει πολύ χρόνο & αναστοχασμό η μετάφραση σε θεία Τέρατα.
Όμως ίσως υπάρχει λύση! Δείτε στο :www.magikokouti.gr Ισως είμαστε τυχεροί & να χει έτοιμη μετάφραση & συνήθως έχει καλές μεταφράσεις. Δεν προλαβαίνω να ψάξω! Αν ναι δώστε την εδώ.
Νανά περαστικούλια. Άκουσα τη θεία συμβουλή σου & τα σενάρια μου μεταφέρθηκαν στο 2ο μπλογκ μου.... Θα χει & συνέχεια το πράγμα...Κρατάτε μόνο τις κοιλίες σας από το γέλιο! ( ......... )
Φιλιά στην αμμοφλοίσβια σύναξή μας!
9 Ιανουάριος 2009 4:56 μμ

από Ντινούλι
@ akb8862
και σε μένα 1/2 ώρα να ανεβάσει...
Μάλλον Νανά τελικά καταφέραμε να ξεχειλώσουμε τον ιστό παρά τα όσα λες...Τον φαντάζομαι σαν ιστό αράχνης...πόσα να αντέξει...
Στη φωτό σου κόλλησα λίγη ώρα...περνάει ο χρόνος ναι...και σιγά σιγά πάλι ξεχνάμε...τι θα γίνει πια με τη μνήμη χρυσόψαρου που έχουμε; Την επιλεκτική μνήμη;
Που μας σώζει καμμιά φορά, αλλά δε σώζει και άλλους μαζί;
Ας μη μας παρασέρνει η μέρα και η "κακή" τηλεόραση, ας σκεφτόμαστε λίγο τους ανθρώπους εκεί...Ποιός ξέρει ίσως να ισχύει αυτό με τη θετική σκέψη, αφού δεν υπάρχει διεθνής κατακραυγή...
Υ.Γ1: Χρήσιμο το Μαγικό κουτί akb8862 ευχαριστώ.
Υ.Γ2: Περαστικά να είναι Νανά μου! Να ντύνεσαι με ζεστές αγκαλιές!
9 Ιανουάριος 2009 5:32 μμ

από Άλεξ
"στην εξορία της τύρβης" & της ύβρης, της ύψιστης δυστυχώς!
Όσες φορές και να υποκλιθώ θα ναι λίγο!
-ntinouli
Να σαι καλά. Άρα τα χω 400! Λοιπόν άκου τι έγινε μόλις καταχώρησα εδώ το προηγ σχόλιο μου...παιδεύτηκα πάνω από 1/2 της ώρας. Καταχωρήθηκε & μου δειξε ότι καταχωρήθηκε σε τούτο το διεθνές πρωτόκολλο που λέγεται αναρτήσεις ΑΤΟΜ...Ποτέ δεν μου συνέβη αυτό ξανά στα 2,5 χρόνια που είμαι στο νετ. Και αμέσως ο Η/Υ έκανε απο "μόνος" του ρημπουτ!!!
Όποιος θέλει με πιστεύει!
Φιλιά σε όλους. Πάω & στα μπλογκς μου να απαντήσω σε σχόλια. Τα λέμε!
9 Ιανουάριος 2009 5:55 μμ

από Return
Άλεξ, εγώ δεν είμαι τεχνοκριτικός αλλά σωστά έτσι είναι, ο Σεζάν είναι ο ενδιάμεσος κρίκος προς την τέχνη του 20ού αιώνα, το καλλιτεχνικό "μεσοδιάστημα" ανάμεσα σε δύο αιώνες. Ο άνθρωπος που ξέφυγε αποφασιστικά από τον ιμπρεσσιονισμό (σε ένα ποσοστό τουλάχιστον) αλλά η εποχή του δεν ήταν ακόμα "έτοιμη" για να τον σπρώξει στις πιο νέες φόρμες που θα δούμε αργότερα.
Αυτά κατά τη γνώμη φυσικά ενός μη έχοντος "αρμοδιότητα" επί των εικαστικών. Ήταν από τη "πάστα" των ανθρώπων εκείνων που πρωτοπορούν και σίγουρα, αν η εποχή του το επέτρεπε, θα είχε προχωρήσει ακόμα πιο πολύ.
Ωστόσο, εμένα μου αρέσει όχι για τις "κατακτήσεις" του αλλά για αυτήν την ίδια την τέχνη του καθ' εαυτή.
Το ποίημα του Rimbaud είναι το "Matin" από τις "Illuminations" (αν δεν κάνω λάθος αυτή τη στιγμή).
Νανά μου, με στοχαστική λύπη ακούγεται το τελευταίο ποίημά σου, και με τρυφερότητα ωστόσο, καθώς απολήγει σε μια πολύ όμορφη κατακλείδα.
Να σημειώσω ακόμα, μιας και μου δόθηκε η ευκαιρία, ότι μια προηγούμενη αναφορά μου σε "επισκοπούντες" δεν χαρακτήριζε έτσι συλλήβδην όλους τους τεχνοκριτικούς της ζωγραφικής και εν γένει των εικαστικών αλλά την "φύρα" αυτών. Στα μπλογκς υπάρχουν άνθρωποι με σπουδαίες γνώσεις επί των εικαστικών και με μεγάλη ικανότητα οξείας ανάλυσης και προσέγγισης όπως π.χ. η Ερμία που σχολιάζει και εδώ.
9 Ιανουάριος 2009 7:04 μμ

από Άλεξ
Για αυτό σε "πάω", ρε Ρητέρν! Κόλλα το! Είσαι τσίφτης. Τα πες τόσο ωραία που θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου.
Εδώ τώρα θα συμφωνήσω απολύτως ότι έχουμε ανάγκη από τα φώτα της Ερμίας μας! Σίγουρα μας διαβάζει & θα αποφανθεί & βεβαίως μας διαβάζει η καλλιτέχνιδα του Δρόμου! Αναμένουμε τα φώτα τους!
Λοιπόν Οι "Εκλάμψεις" του Ρεμπό είναι ακριβώς στο πάνω ράφι από τον Η/Υ μου (με τη μετάφραση που είπα). Μπερδεύτηκα λίγο γιατί για "matin" μιλάει & στο "μεθυσμένο καράβι"! Tο πήρα και το ξεφύλλισα ολο. Μόνο το "Πρωινό Μέθης" βλέπω ("Matin d' ivresse"...). Επειδή όμως έβαλες απόσπασμα, πάω στα προηγ. ΕΠΕΑ να το δω & αν όντως είναι το "Matin d'ivresse" & επανέρχομαι! Διότι το "Aube" ("Aυγή") ΔΕΝ είναι! Το ξέρω απ' έξω! ( ......... )
9 Ιανουάριος 2009 8:30 μμ

Αγαπητέ Ρητέρν...Το χα ψυχανεμιστεί πως από "Εκλάμψεις" δεν είναι, αλλά την πάτησα & γω. ούτε από το "Μεθυσμένο καράβι" είναι! Μόλις το γκούκλιασα με εισαγωγικά & είδα πως είναι από το "Une saison en enfer" !
( ......... ) Οι λέξεις που έχει το κείμενο είναι απλούστατες & τώρα στο πόδι μπορώ να το μεταφράσω αλλά ΔΕΝ το αποτολμώ για ένα τέτοιο Ιερό Τέρας. Αν το βρείτε στο Μαγικό Κουτί θα μου λύσετε τα χέρια!
Πάω στα μπλογκια μου! Φιλιά!
9 Ιανουάριος 2009 8:51 μμ

από onlysand
( ......... ) Καλά, κι εμένα, κατά καιρούς, δεν μ' αφήνει να μπω στα σχόλια (π.χ. σ' εσένα, στην Αριάδνη κ.λπ.)
Πιο ανησυχητικό βρίσκω, όλο αυτό το 'επεισόδιο' με ατομ και ρημπούτ - τι είν' αυτά, βρε παιδιά;!...
9 Ιανουάριος 2009 8:59 μμ

ΑΛΕΞ
μερικώς 'τα παίρνω πίσω' - αφού είναι από το "Μια Εποχή στην Κόλαση" - ναι, κι εγώ βρήκα όλο το ποίημα, γι' αυτό ξεχάστηκα με τη σελίδα των σχολίων ανοιχτή και δεν είδα εγκαιρως το δικό σου
μποννουί, λοιπόν, και ό,τι ήθελε προκύψει, περιμένουμε τα φώτα σας !
9 Ιανουάριος 2009 9:08 μμ

@ ΝΤΙΝΟΥΛΙ
αχ, το κακό είναι, λουλουδάκι, ότι διεθνής κατακραυγή υπάρχει (των λαών βέβαια, ποιος τους ακούει ) - σκέψου πόσο βαρήκοα είναι τα παχύδερμα...

@ My RETURN
όπως πάντα τόσο ορθοφρόνως και ταυτοχρόνως αισθηματικώς ομιλείς! (Σεζάν)
Ναι, έχουμε την τύχη να μας φωτίζει η Ερμία με συναρπαστικές και ανάγλυφες ιστορίες περί την Τέχνη - της Ζωγραφικής ιδιαίτερα :)
9 Ιανουάριος 2009 9:10 μμ

από Αριάδνη
"κι ακόμα να ξυπνήσουμε για
να ονειρευτούμε"
Η φωτογραφία της ανάρτησης "μαχαίρι" στη συνείδησή μας που κοιμάται, κατ' ουσίαν αμέριμνη και εφησυχασμένη...
Δυστυχώς, και το χαμόγελο λιγόστεψε.
Δυνατός ο στίχος, Νανά, πόσο ακόμα άραγε...
Καλή μας μέρα.
10 Ιανουάριος 2009 8:08 πμ

από Eraser
Δεκαπέντε μέρες από την έναρξη της πιο πρόσφατης θηριωδίας των ισραηλινών με τις πλάτες, βεβαίως βεβαίως,... Μόλις ακούω για τα τελευταία θύματα : νεκρά και τα 8 μέλη μιας οικογένειας - από 3 ετών, όλοι τρομοκράτες! Το αίμα επί των κεφαλών αυτών, τα όνειρά μας οι εφιάλτες τους! Έχω κουραστεί από την αδιαφορία των απανταχού κυβερνήσεων!
και τα ποιήματα κόντρα στους ανάλγητους καιρούς : ξυπνήστε επιτέλους να ονειρευτούμε !
Νανά, εξαίσιο !
10 Ιανουάριος 2009 1:59 μμ

από Ερμία
καλησπέρα αγαπητά πλάσματα :-)
να παραδεχτώ πως δεν αντέχω να βλέπω τις φωτογραφίες απο τον τόπο που εγκληματούν οι κυβερνώντες στο ισραήλ και όσοι τούς στηρίζουν. κλείνω τα μάτια-δεν τις σηκώνει το μυαλό μου. και κάθε φορά που βλέπω παρόμοιες απο όποιο μέρος τού κόσμου πέφτει θύμα συμφερόντων. δεν αποστρέφω τη σκέψη-με πονούν και με εξεγείρουν.
και το ποίημά σου, Νανά, πιάνει και ταρακουνάει. με κάθε ευκαιρία θαυμάζω τη σκέψη σου και την έκφρασή της!
δεν χρειάζεστε βοήθεια για τον Σεζάν-τέλεια τα κουβεντιάσατε (αλλά χαίρομαι που με σκεφτήκατε :-) )
οι πρόδρομοι-ας πούμε τού Σεζαν-οι ιμπρεσιονιστές, αντιμετώπισαν τον κόσμο υποκειμενικά. σα να λέμε, μέσα απο τις αισθήσεις και μέσω διαφορετικών φωτισμών και οπτικής γωνίας. για παράδειγμα, ο Μονέ είχε φτιάξει καμμιά δεκαπενταριά εκδοχές τού ίδιου τοπίου αλλά με διαφορετικό φωτισμό απο την αρχή τής μέρας μέχρι να χαθεί το φως... ο Σεζάν ήθελε να βγάλει απο το ταμπλό του αυτή τη μεταβλητή επιφάνεια των πραγμάτων και να φτάσει στην αμετάβλητη πραγματικότητα που δεν θα έχει σχέση με τη μεταβλητότητα των αισθήσεων. και δεν υπήρχε κάποιος πριν απ αυτόν να θελήσει να δει τον κόσμο αντικειμενικά (και στην ελληνική τέχνη αλλά και στην αναγέννηση υπήρξαν περίοδοι στην ευρώπη με στόχο να παρασταθεί ο κόσμος όπως ακριβώς ήταν, όμως πάντα μεσολαβούσε η ερμηνευτική επέμβαση. ο κάθε καλλιτέχνης μπορούσε να επικεντρωθεί για παράδειγμα σε ένα αντικείμενο-πρόσωπο, σώμα ή πράγμα - αλλά πάντα εφανιζόταν το πρόβλημα της θέσης του μέσα στον χώρο αλλά και της σταθερότητάς του ανάλογα με τη πηγή τού φωτός) Πριν τον Σεζάν-όπως διάβαζα πρόσφατα σε μιά ανάλυση για το έργο του-όταν κάποιος καλλιτέχνης αντιμετώπιζε τέτοια προβλήματα κατέφευγε σε λειτουργίες ξένες προς την όραση-στη φαντασία του ή στη νόησή του γιά να μπορεί να τοποθετήσει το "αντικείμενό" του στο χώρο με ακρίβεια. Η προοπτική δηλαδή, για να μην είναι δισδιάστατος ο χώρος, δεν φτάνει για να μάς φτιάξει την αίσθηση τής πραγματικότητας... και ενώ δεν ήταν επαναστάτης σαν ιδιοσυγκρασία, ο Σεζάν, η δουλειά του ήταν επαναστατική για την εξέλιξη τής τέχνης. Για να περιγράψει ο ίδιος τη ματιά του, χρησιμοποιούσε δυό λέξεις: "πραγμάτωση" (realisation) και "μετατονισμός (modulation). Πραγματώνω, σημαίνει δίνω ζωή, και μετατονίζω, σημαίνει προσαρμόζω ένα υλικό-το χρώμα-σ' ένα ορισμένο τόνο ή ένταση. πιό απλά, πρώτα επιλέγει το θέμα του-είτε πρόκειται για τοπίο είτε ανθρώπινη φιγούρα-κι ύστερα δίνει ζωή στην οπτική αντίληψη χωρίς να στραφεί πιο πέρα απο την υλική υπόσταση τού θέματός του. οι ιμπρεσιονιστές πριν τον Σεζάν δεν μπορούσαν να "πραγματώσουν" το θέμα τους χωρίς τις προσωπικές "εντυπώσεις" τους, κι ο ίδιος πίστευε πως οι μεγάλοι δάσκαλοι της τέχνης είχαν αφήσει τεράστια σε σημασία έργα, "θυσιάζοντας την πραγματικότητα στην ένταση τής οπτικής εικόνας"... Εκείνος επέμενε πως η ανθρώπινη αντίληψη είναι εκ φύσεως συγκεχυμένη. αν και οι ιμπρεσιονιστές είχαν "καθαρίσει" το χρώμα απαλλάσσοντάς το απο τη "καφέ σάλτσα" (το κιαροσκούρο :-P) o Σεζάν κατέληξε πως για να είναι ένας πίνακας σταθερός-πραγματικός, εξαρτάται απο το πώς οικοδομείται. Κομμάτιασε μια χρωματική ζώνη σε ψηφίδες-"χρωματιστές ξεχωριστές ψηφίδες". Μετά το 1880 όλα τα έργα του έχουν τέτοια μωσαϊκή δομή. ο ίδιος τη μέθοδο την ονομάζει "καλή μέθοδο κατασκευής". δεν υπήρξε ζωγράφος μετέπειτα που να μην επηρεαστεί απο κάποιο στοιχείο τής τέχνης ή τής τεχνικής του. στην περίπτωση τών κυβιστών, η επίδραση που βλέπουν οι μετέπειτα να υπάρχει μάλλον προέρχεται απο την παρεξήγηση κάποιων χαρακτηριστών τών έργων του... πρόθεση τού Σεζάν ήταν να δημιουργήσει τάξη στη τέχνη, βλέπετε. που να αντιστοιχεί στην τάξη τής φύσης, και ανεξάρτητα απο προσωπικά συναισθήματα και βιώματα. Λίγο λίγο, έγινε πεποίθηση οτι η τάξη στην τέχνη που αντιστοιχεί όμως στην τάξη τής φύσης, έχει και ζωή και λογική, αρκεί τα συγκεκρινένα συναισθήματα τού καλλιτέχνη να ξετυλίγονται σε μια εσωτερική αλλά ξεκάθαρη τάξη... κι όσο κι αν μιλάμε για τάξη, αυτή ήταν η αρχή για την απελευθέρωση απο δεσμά τεχνικών και φωτοσκιάσεων που "έδεναν" το μυαλό καλλιτεχνών απ' όλο τον κόσμο... (αν δεν βαριέστε, παρακολουθείστε τις πινελιές του στα έργα του μετα τα 1880) συγχωρείστε μου το μέγεθος τού μηνύματος-ξεχνάω να βάλω τελεία :-)
10 Ιανουάριος 2009 7:14 μμ

έπεα επί άμμου 21/12/08

2008-09-12T12:07:00.006+03:00

2008-09-12T01:08:00.012+03:00

για το ποστ "Ηλιοστάσιο"
από Return
( ......... )
σαν αυτοβιογραφούμενος (και οχι αυτοβιογραφικός) ψίθυρος παραπλεύρως των ιστορικών τειχών...

Μυστική φωνή, σα να ψάχνει κάποια "ρεβάνς", με τους "αρμούς του αρχαίου" μεν, με την προσμονή του "νέου" δε.

Καλημέρα :)
21 Δεκέμβριος 2008 1:34 πμ

από κARTάSOS
με τους αρμούς τού αρχαίου Ανέκαθεν
και τα ΟΣΟΝΟΥΠΩ του σήμερα,
καπνοί που άνω -θρώσκουν αείποτε
στιγμές ΝΟΣΤΙΜΟΥ ΗΜΑΡ,
που πάντα ρει!
21 Δεκέμβριος 2008 8:18 πμ

από eraser
Ψυχρή η Κυριακή, θερμά τα αισθήματα
όπως και το καινούργιο διαμαντάκι που χαϊδεύει την ψυχή με την υποψία του "Αρχαίου Ανέκαθεν"

στην πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου (ελπίζω μόνο αστρονομικά)...

Καλημέρες
21 Δεκέμβριος 2008 12:17 μμ

από Roadartist
Σε ενα πλοίο, να μπούμε όλοι να φύγουμε μακρυά...
Ακόμη και μια φωτο, ακόμη και ενα ποιημα, μπορεί να ειναι φοβερά ψυχοθεραπευτικά τετοιες μερες, ωρες...
21 Δεκέμβριος 2008 12:17 μμ

από meril
Σε συμπληγάδες ανάμεσα
-περνάς για δεν περνάς-
μα έτσι κι αλλιώς
πυροβολείσαι

Η σφαίρα μόνο αλλάζει

Να σαι καλά Νανά
21 Δεκέμβριος 2008 2:22 μμ

από onlysand
My RETURN

πολύ με συγκινεί αυτός ο 'ψίθυρος' που αυτονομήθηκε "παραπλεύρως των ιστορικών τειχών" - εικόνα! - κι η ταπεινότητά μου ξυπόλυτη με ποδήρες φόρεμα, μηδαμινό μυρμήγκι στο Βράχο της Ακρόπολης...

Α, μου 'δωσες ιδέα τώρα! Ελληνολάτρης δεν είσαι, βέβαια, καθώς γνωρίζω, αλλά περίμενε στην επόμενη ανάρτηση των σχολίων σας φωτο που θα σου 'προσάψω'... ;)

Με την ευκαιρία: αν όχι ως το βράδυ, αύριο οπωσδήποτε 'ανεβαίνουν' τα σχόλιά σας από τα προηγούμενα 'έπεα' - με τις ανάλογες εικόνες
21 Δεκέμβριος 2008 3:01 μμ

KARTaSOS

τα οσονούπω επείγουν - στο σήμερα ν' αναδυθούν για να προλάβουμε το νόστιμον ήμαρ να θυμηθούμε

Χρόνια Πολλά στις εμπνεύσεις σου :)
21 Δεκέμβριος 2008 3:02 μμ

ERASER* & ROADARTIST**

μαζί-μαζί έως ...δευτερολέπτου μού φτάσατε, όμορφα παιδιά :)

*αμοιβαία τα θερμά αισθήματα - ευδαιμονείτε!

**Αχ, ναι!... Όλοι μέσα σ' ένα πλοίο να φύγουμε - να είναι του Φελίνι; να είναι το ...τελευταίο για τη Φολέγανδρο; ας είναι και των ...τρελών
Τα ταξίδια μού λείψανε - εδώ από χθες δεν προλαβαίνω να ξεναγηθώ στην προσφερόμενη ...Ρώμη σου... ;)
( ......... )
21 Δεκέμβριος 2008 3:06 μμ

MERILou

'δεν περνάς κυρα-Μαρία' ; Μου θύμισες εκείνο το αρχαίο ανέμελο παιχνίδι...
Η σφαίρα αλλάζει; ...έτσι φαίνεται. Γιατί τώρα τελευταία, έχουν βγει κάτι μαγικές που 'τα κάνουν αόρατα'...
Να 'σαι καλά, Επιστρέψασα :)
21 Δεκέμβριος 2008 3:07 μμ

από Αριάδνη
Με απασχολεί και με τρομάζει το διανυκτερεύον ενθάδε, με γοητεύουν οι πολλαπλές προσεγγίσεις της ωραίας παρέας σου και μένω αμήχανη σ' αυτά που "κυοφορούνται".
( ......... )
21 Δεκέμβριος 2008 8:30 μμ

από onlysand
ΑΡΙΑΔΝΗ

αυτά τα 'διανυκτερεύοντα ενθάδε' δρουν υπογείως, βασανιστικά και ακούραστα

θα 'ρθει ο καιρός που θα τα κατατροπώσει - θέλω να περιμένω

Η φύση φροντίζει και πληροί το Κενό

έπειτα, τα 'κυοφορούμενα' είναι εξ ορισμού με το μέρος μας! ;)

όμορφο βράδυ σού εύχομαι :)
21 Δεκέμβριος 2008 9:48 μμ

για το ποστ "Ο Ιησούς άφατνος"
από voul-voul
Νανά μου, μπορώ να διαιστανθώ ότι εσύ κάτι θα ετοιμάζεις - έστω και στα πικρά αυτά Χριστούγεννα...

Ίσως σε προλαβαίνω: θέλω να στείλω σε όλους τους φίλους της "Άμμου" αλλά και τους περαστικούς που απλώς μας διαβάζουν χωρίς ν' αφήνουν ίχνη, τις ευχές μου για Υγεία και Αγάπη ΚΑΙ τον καινούργιο Χρόνο.
Με αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη!

Να ευχηθούμε όλοι μαζί, τα καλύτερα που, και με τη δική μας συμβολή, ΣΙΓΟΥΡΑ θα έρθουν να είναι προς όφελος όλων των αδύναμων και παραγκωνισμένων!

Φιλιά σε όλους! :)
22 Δεκέμβριος 2008 4:24 μμ

από onlysand
VOUL-VOUL

όπως το λες, γλυκό παιδί: πικρά Χριστούγεννα...
Δεν έχω τη διάθεση για κάτι ιδιαίτερο και να με συγχωρείτε ;(
Ήθελα, βέβαια, να φτιάξω ένα slide με φώτα και ζεστασιά - ας τα σώσουμε στην ψυχή μας τουλάχιστον...
Για την Πρωτοχρονιά, πρώτα ο Θεός, έχω μια ιδέα από καιρό,... ;)

Σου ανταποδίδω όλες τις ευχές μες απ' την καρδιά μου: να είσαι ΚΑΛΑ!

προπαντός: αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη, πολύ σωστά!
22 Δεκέμβριος 2008 10:23 μμ

από markos A
Είθε Νανά, αυτή η συμβολική "εξορία" του Ιησού, να ηχήσει καμπάνα στην ψυχή του καθενός!

Στέλνω κι εγώ όλες μου τις ευχές στους εκλεκτούς φίλους συνταξιδιώτες: Υγεία, Αγάπη, Αξιοπρέπεια

Να είστε όλοι ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
23 Δεκέμβριος 2008 12:16 μμ

από κARTάSOS
Τις Χριστουγεννιάτικες ευχές μου κι από δω
Πάντα άστρο λαμπρό να οδηγεί σε δρόμους φωτεινούς και καθαρούς
την ακόρεστη επιθυμία μας
για Ποίηση και Ζωή αληθινή
24 Δεκέμβριος 2008 6:07 πμ

από meril
Ευχές πολλές σε μια κυρία που κοσμεί με την παρουσία της το χώρο

Όλα ρόδινα δε θα γίνουν, μα να χει τη δύναμη και τη διάθεση
και την τόλμη για ακροβασίες και πειραματισμούς

Και αγάπη πολλή γιατί δίχως αυτήν ουδέν
Και υγεία για όλους
εσένα εσάς και τους αγαπημένους όλων
24 Δεκέμβριος 2008 8:26 πμ

από Αριάδνη
"αλλού γιορτές και πανηγύρια
κοντά, σφαγές και δηλητήρια."

Καλημέρα, Νανά, έχω την αίσθηση ότι αυτοί
είναι οι ωραιότεροι στίχοι που διάβασα...
24 Δεκέμβριος 2008 8:42 πμ

από kanella16
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ,
ΓΕΜΑΤΑ ΑΠΕΙΡΗ ΑΓΑΠΗ, ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ,
ΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΝΙΑΞΙΜΟ. ΥΓΕΙΑ,
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!

ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΕΥΓΕΝΙΑ
24 Δεκέμβριος 2008 11:23 πμ

από Return
Du même désert, à la même nuit, toujours mes yeux las se réveillent à l'étoile d'argent, toujours, sans que s'émeuvent les Rois de la vie, les trois mages, le coeur, l'âme, l'esprit. Quand irons-nous, par-delà les grèves et les monts, saluer la naissance du travail nouveau, la sagesse nouvelle, la fuite des tyrans et des démons, la fin de la superstition, adorer - les premiers! - Noël sur la terre!
Le chant des cieux, la marche des peuples! Esclaves, ne maudissons pas la vie.
Arthur Rimbaud "Matin"

Χρόνια πολλά και Καλά Χριστούγεννα σε όλους.
24 Δεκέμβριος 2008 12:03 μμ

από eraser
"ΆφαΤΝο" και ΑΦΑΝΤΟ το Πνεύμα των Χριστουγέννων...
Αλλά, Νανά, εσύ έγραψες πάλι ένα αριστούργημα ατμόσφαιρας και νοημάτων!

Ρεβεγιόν σημαίνει "ξύπνημα", έτσι δεν είναι;...
Να το ευχηθούμε σ' αυτούς που το χρειάζονται επειγόντως!

Θερμές ευχές σε όλους τους συνταξιδιώτες! :)
24 Δεκέμβριος 2008 2:35 μμ

από Γιωτούλι
εύχομαι καλά χριστούγεννα, με υγεία και ευτυχία σε όλους και στις οικογένειές σας.
χρόνια πολλά στο blog και σε αυτήν εδώ την οικογένεια που έχετε δημιουργήσει.
κερδίστε το χαμένο χρόνο με τα πρόσωπα που αγαπάτε.
Με αγάπη
Γιωτούλι
24 Δεκέμβριος 2008 5:28 μμ

από Άλεξ
" έτοιμος να αγνοήσω την απληστία της παρακμής της
και να ερωτευτώ την Aιώνια Πόλη -
σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε
να με υποδεχτείτε - έχω ενδώσει στο Λόγο.
Eπανεμφάνισης. "

Λόγοι λύτρωσης και κατά Χριστόν παρηγορίας. Να σαι καλά, αδελφούλα. Πάντα ξέρεις να σταλάζεις βάλσαμο Κυρίου εν τη καρδία ημών.

Και πάλι ευχές & σε σένα & όλα τα θαυμαστά του Κυρίου μας να τα βιώνεις & να τα μετουσιώνεις & σε δικό μας ποιητικό & αναγνωστικό βίωμα!

Άπειρες τε και διάπυρες κατά Κύριον ευχές για όλους μας!

"Χριστός ετέχθη" δι' ημάς! Χρόνια πολλά και καλά & πάντα με υγεία & εμπνεύσεις.

Τούτη την ευχή πρέπει να λέμε σήμερα! Δεν το ξερα. Σήμερα το μαθα με θαυμαστό τρόπο & εξηγώ πώς, στο τελευταίο σχόλιο στο μπλογκ μου...

Φιλιά & ευχές στην Φλοισβοαμμουδερή παρέα της καθαρής αγάπης όλων μας!
( ......... )
25 Δεκέμβριος 2008 5:23 μμ

από onlysand
@ MARKOS

Μακάρι να πάνε καλύτερα τα πράγματα, να επιστρέψει ο άνθρωπος από την 'εξορία' της παρακμής...
Να είσαι κι εσύ καλά, ευχές από καρδιάς

@ KARTaSOS

Χρόνια Πολλά και δημιουργικά και σ' εσένα, φίλτατε - σ' ευχαριστώ και για τις 'ιδιωτικές' ευχές που έκανες τον κόπο να μου στείλεις... (δυστυχώς, ο χρόνος δεν με άφησε ακόμη να σε επισκεφθώ)

Είθε ποτέ σου να μην στερηθείς, την "ακόρεστη επιθυμία για Ποίηση και Ζωή αληθινή" !
27 Δεκέμβριος 2008 12:42 πμ

MERILou, ΑΡΙΑΔΝΗ, ΕΥΓΕΝΙΑ

τρία κορίτσια δροσερά
χίλια λουλούδια στην καρδιά!

θερμά σας χαιρετώ και σας ασπάζομαι - με χαρούμενη άνοιξη στην ψυχή, με ευγνωμοσύνη για τις ομορφιές που μας χαρίζετε :)

@ My RETURN

χαρές και ευτυχία σού εύχομαι

δεν ξέρεις πόσο ανυπομονώ να καταπιαστώ με τον Ρεμπώ (ωμέγα, γιατί είναι δίφθογγος στα γαλλικά - μη ...διαφωνήσουμε πάλι... ;)

Μες απ' τη 'δυστυχία' της γνώσης, είναι τόσο λαμπερά λυτρωτικός! - αφού δεν τολμώ να 'φορτωθώ' στον αγαπημένο μας Άλεξ, θα ...εκθέσω την ανεπάρκειά μου ζητώντας βέβαια τη βοήθεια όλων σας για διορθώσεις
27 Δεκέμβριος 2008 12:45 πμ

@ ERASER

σ' ευχαριστώ παρατηρητικότατο παιδί (άφαΤΝος - άφαΝΤος) !

είθε να ξυπνήσουμε κι εμείς - όχι μόνο αυτοί που το χρειάζονται, αυτά πάνε ...μαζί... ;)

@ ΓΙΩΤΟΥΛΙ

κρινάκι μου, Χρόνια Καλά, Χαρούμενα και Πολλά - πνιγμένα στην Ομορφιά και τη Γνώση.

Γιατί να μην ανήκεις κι εσύ στην 'οικογένειά' μας; Θα μας μάθαινες και πώς να 'κερδίζουμε τον χαμένο χρόνο'!... ;))) Πάντα σε περιμένω με αγάπη

(συγχωρέστε με: απ' όλους σας, είναι το μόνο παιδί που γνωρίζω δια ζώσης και της έχω αδυναμία - γιατί πράγματι την αξίζει! :)
27 Δεκέμβριος 2008 12:47 πμ

@ ΑΛΕΞ

ευχή, λοιπόν, "Χριστός ετέχθη" - για όσα με διδάσκεις, καλέ μου φίλε και 'αδελφέ' :

Δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει η Αγάπη. Δεν υπάρχουν όρια στην Πίστη, την Ελπίδα και την Αντοχή της.
Προς Κορινθίους 13:7

Για τα 'πρακτικά' θέματα :

Δεν θυμόμουνα το απόσπασμα περί 'κόκκου άμμου', ευδαιμόνως εξαιρετικός ο Ιονέσκο! ;)

Εκεί που γράφεις "Ξεκινώ σήμερα ...δείτε ΕΔΩ", δεν υπάρχει το λινκ! Πήγα από τη δεξιά στήλη στο πρώτο μπλογκ σου - θα το δω κι αυτό τις επόμενες μέρες - έτσι κι αλλιώς, δεν προλαβαίνω τη βασιλόπιττα της αγαπημένης σου μητέρας...
( ......... )
Ευχές μου, είναι οι επιθυμίες σας - να το ξέρετε! :)

Επίσης: αφήνω για 1-2 μέρες την ('κλειστή' πια) ψηφοφορία, για να ανατρέξετε όποτε θέλετε να δείτε, πώς 'νίκησε' ο Ματίς... ;)

Να είστε όλοι πολύ ΚΑΛΑ! xxx
27 Δεκέμβριος 2008 12:53 πμ

2008-09-12T01:06:00.036+03:00

για το ποστ "Ανρί Ματίς..."
από voul-voul
«Λεμόνι στη συνείδηση και θυμαράκι μνήμη»: πόσο τρυφερά προσεγγίζεις τη θλίψη που μας κατέχει!...
Πολύ συγκινητικό ποίημα o “Iησούς άφαΤΝος”, εξαίσιο!
Και ένα ακόμη ζωγραφικό αφιέρωμα στον υπέροχο Ματίς (εγώ αυτόν ψήφισα, επειδή τον Μονέ τον «ξέρουμε» καλύτερα!:)
Nανά μου, σ’ ευχαριστώ και για το υπέροχοα λουλούδι που μου χάρισες εδώ στον «Φλοίσβο» – το πορτοκαλί μ’ αρέσει πάρα πολύ! :)

Θα λείψω πάλι Νανά μου, οι ευχές μου σε συνοδεύουν πάντα, να το ξέρεις: όπως έλεγες και στο ραδιόφωνο, "Υγεία να έχετε, Αγάπη να δίνετε" Εσύ το κάνεις κάθε μέρα!

Χρόνια Πολλά κι Ευτυχισμένα σε όλους τους φίλους της "Άμμου" μας, ό,τι επιθυμείτε να το βρείτε τον καινούργιο χρόνο! :)
27 Δεκέμβριος 2008 4:35 μμ

από Roadartist
Η τέχνη "θεραπευτική" πραγματικά..
Γεμάτη με 'δώρα' κάθε στιγμή... πόσο με ξεκούρασε αυτή η ανάρτηση σου!! Πόσο πολύ μου αρέσουν αυτά τα αφιερώματα που κάνεις... Να τα συνηθίζεις...;)
Μας κάνουν να βλέπουμε την κάθε στιγμή πολύχρωμη :))
Ο Matisse πολύ αγαπημένος, και ξεχωριστός...
Καλή χρονιά Νανά μου, γεμάτη με υγεία, αγάπη και δημιουργία!!!
27 Δεκέμβριος 2008 7:46 μμ

από Άλεξ
Matisse alors! Pourquoi pas ! Εγώ είχα ψηφίσει Μονέ, πάντως. Αλλά & ο Ματίς, υπέροχος.

Καλησπερούδια στην Φλοισβοαμμουδερή χειμερινή σύναξη αγάπης μας!

Καλησπερούδια, διότι σε λίγο την "κάνω" να χαρώ το χιόνι ξανά!

Νανά, διόρθωσα τα πάντα στα μπλογκς μου. Και τα λίνκς & λάθη που είχαν ξεφύγει, γιατί τελευταία γράφω πολύ γρήγορα, μιας & ως ντιλετάντης κάνω 500 πράγματα μαζί.

Το "κόκκος αφανής της άμμου" είναι δικό μου & το έλεγα πολύ πριν σε γνωρίσω & τώρα που κάπου έγινε γνωστό όλο το όνομά μου σκέφτηκα αν πρέπει να το κοτσάρω & στο μπλογκ... Ε! Ταπεινή άποψη μου είναι πως δεν πρέπει να το κάνω. Ας είμαι αφανής σε ό,τι με αφορά για να ταπεινώνομαι, μιας & με ξέρω καλά! Μην πάρουν & τα μυαλά αέρα! Το "δεν συνθηκολογώ" είναι του Ιονέσκο μόνο. Ψάχνω επίσης να προσθέσω & κείνο που λέει στο τέλος στο "Ρινόκερος" ,το φοβερό: "Θέλω να παραμείνω άνθρωπος"!!! Τρομερό έργο & το χω διδάξει όταν δούλευα στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσ/νίκης... Όλα του τα έργα είναι εξαιρετικά.
( ......... )
Κοίτα, είχα έναν υπέροχο & ακραιφνώς δημοτικιστή φιλόλογο στις 2 τελευτ. τάξεις του Λυκείου. Μου μαθε σωστά ελληνικά (αρχαία & νέα).

Τα ξενικά ονόματα τα απλοποιούμε (συμφωνώ μαζί του). Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ξέρει πώς γράφονται σε μια γλώσσα αν δεν την γνωρίζει.

Είμαι λοιπόν υπέρ του "Ρεμπό", "Μποντλέρ", "Ρουσό", "Βολτέρος" κλπ. Αυτούς τους 2 τελευταίους θα τους περιποιηθώ εν καιρώ σε ποστς μου (= τα 2 μεγάλα βδελύγματα του Διαφωτισμού, κατ' εμέ & θα το αποδείξω κιόλας!). Εν καιρώ.

Όσο για το απόσπασμα του ποιήματος που έδωσε ο φίλτατος Ρητέρν... από την πρώτη στιγμή με έβαλε σε μεταφραστικό πειρασμό... Γαλλικά δώστε μου & την ψυχή μου πάρτε!

Να βγει πρώτα ο αδελφός από το Νοσοκομείο (πάει καλύτερα!!!) και μετά βλέπουμε. & ΔΕΝ υποσχέθηκα τίποτε!!!

Όμως μιας & δεν προλαβαίνω να στείλω με μειλ ευχές στον Φίλτατο Ρητέρν, του στέλνω από δω τα "Χρόνια Πολλά" μου & τις καλύτερες ευχές μου για το Νέο Έτος με πολλή αγάπη.
( ......... )
Φιλιά στην Άμμο μας.
27 Δεκέμβριος 2008 9:01 μμ

από Αριάδνη
"Ο Ιμπρεσιονισμός είναι η εφημερίδα της ψυχής."

Αγαπώ τον ψίθυρο και την "έλλειψη"...

Νανά, συγνώμη για τη χρήση του πρώτου προσώπου, δεν το συνηθίζω, έχεις όμως φοβερή ισορροπία στη σελίδα σου, που -αν και τόσο γεμάτη- τα' χει και τα δυο!!!

Τις καλησπέρες μου...
27 Δεκέμβριος 2008 10:46 μμ

από onlysand
@ VOUL-VOUL

σ’ ευχαριστώ, κορίτσι με την όμορφη ψυχή – να είσαι πάντα καλά! κοίτα να περάσεις αξέχαστα, όπου κι αν πας :)
υγεία και αγάπη!

@ ROADARTIST

ναι, γλυκειά μου, σίγουρα είναι ‘θεραπευτική’ η Τέχνη. Γι’ αυτό και μας τραβάει τόσο θαυμαστά απ’ την απελπισία της εποχής. Ο Ματίς είναι ο 12ος της ‘πινακοθήκης’ που εγκαινιάσαμε ακριβώς πριν ένα χρόνο – δεν ξέρω αν θα συνεχίσω με τον ίδιο τρόπο˙ τα αφιερώματα πάντως δεν θα λείψουν, το θεωρώ υποχρέωσή μου στους ανθρώπους που, αν και απόντες, μας ομορφαίνουν τη ζωή.
27 Δεκέμβριος 2008 11:58 μμ

ΑΛΕΞ

Καλημερούδια, θα σου πω πια - τυχερέ μου ‘αδελφέ’, να χαίρεσαι το χιόνι και ό,τι αγαπάς! Να, για να διαφέρουμε και σε κάτι: εντάξει να το βλέπω ...από μακριά - δεν το αγαπώ τόσο...
Είδα τη βασιλόπιττα της μαμάς, αλλά μπερδεύτηκα λίγο με τις ‘διευθύνσεις’ σου – πού και πώς κ.λπ. Θα επανέλθω αύριο!
(Όπως και σε όλους τους φίλους που δεν πρόλαβα πάλι σήμερα/χθες)

Μεγάλη ‘δουλειά’ η ταπείνωση και δύσκολα γίνεται κτήμα μας χωρίς σκληρή προσπάθεια - έχεις δίκιο...

Στη διάθεσή σου πάντα – και για Ζ-share και ό,τι άλλο θέλεις :)
Πολύ ωραία θα είναι να σε ακούσουμε στα γαλλικά!

Να περνάς όμορφα! :)
28 Δεκέμβριος 2008 12:01 πμ

ΑΡΙΑΔΝΗ

μα, ίσα-ίσα, το πρώτο ενικό είναι ο εαυτός σου, πρόσωπο-σπαθί! Ιδιαίτερα όταν το χρησιμοποιεί κανείς όπως εσύ: με αισθαντικότητα και μετριοφροσύνη.
Μού μίλησε κατευθείαν στην ψυχή: «Αγαπώ τον ψίθυρο και την ‘έλλειψη’» - είναι αυτό που επιδιώκω!
Κατόπιν αυτού, φυσικό ήταν να διαλέξεις και την ανάλογη ρήση τού Ματίς...
Να επανακάμπτεις με πρωτοπρόσωπες ‘καταθέσεις’, σε παρακαλώ πολύ!

Συγχώρεσέ μου την καθυστέρηση στη μετάφραση του Πίντερ – έλειψα αρκετές ώρες απ’ το μεσημέρι – αύριο πάλι! ;)

Καλό ξημέρωμα σε όλους - φίλους και περαστικούς :)
28 Δεκέμβριος 2008 12:04 πμ

2008-09-12T01:02:00.021+03:00

από meril
Ματίς λοιπόν....

Ευχαριστώ και εγώ για το αφιέρωμα
Ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτές οι πηγές ομορφιάς κι ανάσας

Να σαι καλά
την καλημέρα μου σε όλους
28 Δεκέμβριος 2008 11:48 πμ

από Βασίλης Σ.
Νανά, καλημέρα!!!

λόγω δουλειάς, δεν σε επισκέπτομαι συχνά - όταν το κάνω όμως, κάθομαι με τις ώρες στην "Άμμο" σου, όπως σήμερα, που μπήκα πρωί και... μεσημέριασα! ;)

Να είσαι πάντα καλά, τόσο κυνική και τρυφερή μαζί, τόσο πεισματάρα και δημιουργική, πρωτότυπη - και τη Νέα Χρονιά!

Στέλνω θερμότατες ευχές σε όλους τους συνταξιδιώτες, σ' αυτή την "οικογένεια" που έχετε δημιουργήσει εδώ, και είναι απόλαυση για όλους μας!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΆ, Χρόνια Πολλά! :)

Βασίλης Σ.
28 Δεκέμβριος 2008 12:33 μμ

από onlysand
@ MERILou

ευγενική και τρυφερή ψυχή, είναι χαρά μου, να γίνομαι αφορμή για 'ανάσες στον όμορφο κόσμο'
Ιδιαίτερα που, από χθες, βιώνουμε άλλη μία θηριωδία στη γειτονιά μας... (έχει μαυρίσει η ψυχή, πιο πολύ κι απ' τον χειμωνιάτικο ουρανό)

@ ΒΑΣΙΛΗ !

μαύρα μάτια κάναμε να σε 'δούμε' - να είσαι καλά που μας θυμάσαι! :)

Καλή Χρονιά και σε σένα - ξεχωριστές ευχές και για την ...επερχόμενη ονομαστική σου εορτή! :)
28 Δεκέμβριος 2008 3:43 μμ

από Άλεξ
Νανά, αδελφούλα, το "α-συνεπής" μεταξύ φίλων πραγματικών, το χεις πει ή αφήσει να εννοηθεί τουλάχιστον αρκετές φορές & εσύ, ας μην το λέμε πια.

Ζούμε σε μια εποχή (της 3ης τεχνολογικής επανάστασης) που όλα τρέχουν υπεραλματωδώς...
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο δεδομένων κάνουμε όλοι την προσπάθεια μας να μαστε "συνεπείς", αν δεν είμαστε απόλυτα όλοι ξέρουμε ότι φταίει η στρεσογόνα περιρρέουσα ατμόσφαιρα της καθημερινής βιοτής μας.

Άρα ΣΥΜ-πάσχουμε & ΣΥΝ-χωρούμε.
( ......... )
ΦΙΛΙΑ στην όμορφη παρέα μας.
28 Δεκέμβριος 2008 4:41 μμ

από Return
Πολύ ωραίο το αφιέρωμά σου Νανά μου, και εδώ δηλώνω την αναρμοδιότητά μου επί του Matisse (να μην τον γράψω Ματίςς και σε "φρηκάρω" μέρες που είναι, ε;).
Είναι ένας ζωγράφος που ποτέ δεν τράβηξε την προσοχή μου ιδιαίτερα (ο Σεζάν κατά πολύ περισσότερο). Όπως πιθανώς γνωρίζεις τα γούστα μου στη ζωγραφική εκτείνονται "αλλού" κυρίως.

Προσωπικά, ψήφισα τον Gustave Courbet (ορίστε, αίρω το "μυστικό " της ψηφοφορίας για μένα).

Όσο για τον Ρεμπώ, σαφώς τον προτιμώ με ωμέγα, λόγω του διφθόγγου, μου φαίνεται κάπως ελλιπές το όμικρον εδώ μόνο του.

Άλεξ, σ'ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω εξ ίσου θερμώς, αλλά και γενικώτερα σε όλη την παρέα εδώ εύχομαι να περνάει καλά.
28 Δεκέμβριος 2008 6:32 μμ

από Άλεξ
Τα φιλιά μου αγαπητέ Ρητέρν, και την αγάπη μου. Σε ευχαριστώ πολύ για τη φιλία σου & τις ευχές σου.

Όποτε μπορέσω θα παραθέσω μια μετάφραση του αποσπάσματος που έδωσες & χάριν της φιλίας μας, αν το θυμηθώ, ειδικά για κείνην την περίπτωση θα γράψω τον ποιητή με "Ω" (για σένα & μόνον) αν & εγώ θέλω να τον γράφω με "Ο" !

Να μαστε όλοι καλά.
28 Δεκέμβριος 2008 7:47 μμ

από Return
δεν βαριέσαι, καλέ μου Άλεξ, αυτά είναι δευτερεύοντα έτσι κι αλλιώς. Ο καθένας ας το γράφει όπως θέλει, όπως του ταιριάζει καλύτερα και οκ.

Θα περιμένω τη μετάφραση να είσαι καλά!
28 Δεκέμβριος 2008 8:21 μμ

από onlysand
@ ΑΛΕΞ

Oh, quel soulagement, mon cher! :)

για τη μετάφραση του ΡεμπΩ - κι εγώ τον θέλω με ωμέγα - τζάμπα έχουν τις διφθόγγους και οι φίλοι (σου) Γάλλοι;!...;)

αλλά και για το "ΣΥΝ-χωρούμε" ...:)))

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

@ όπως και τον φίλτατο My RETURN

που δεν θέλει να με φρικάρει με ΜατίΣΣ - μέρες που είναι χαχαχα

άσε που αίρεις και το μυστικό της ψήφου σου για τον ...Courbet! ;Ρ

(σοβαρά) : στην πρότασή σου

"Είναι ένας ζωγράφος που ποτέ δεν τράβηξε την προσοχή μου ιδιαίτερα (ο Σεζάν κατά πολύ περισσότερο)"

δεν γίνεται κατανοητό, αν θεωρείς τον Σεζάν κατώτερο ή ανώτερο του Ματίς

Να είστε πάντα καλά, φυλλαράκια!
28 Δεκέμβριος 2008 8:21 μμ

από Return

Ανώτερος ή κατώτερος ο Σεζάν από τον Ματίς, Νανά μου, όχι, δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω αξιολογικούς όρους εδώ, - είναι πολύ παρακινδυνευμένοι όσο και άσκοποι στη τέχνη.

Απλά είναι ένας ζωγράφος που εμένα δεν μου "πάει" μάλλον, δεν με "τραβάει" χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι σπουδαίος εφ'όσον συγκινεί τόσο κόσμο.

Βέβαια, στο μέλλον, είναι πιθανό να με "τραβήξει", κανείς δεν μπορεί να προδικάσει σε αυτά.
28 Δεκέμβριος 2008 8:41 μμ

από onlysand
My RETURN :)

πάλι δεν μου απαντάς: η ερώτησή μου δεν είναι ως προς το γούστο ή το 'ανώτερος - κατώτερος' κριτικά. Ούτε, βέβαια, δική μου κρίση για το γούστο, που είναι καθαρά υποκειμενική υπόθεση.

ερωτώ ...συντακτικά (γιατί απ' την πρότασή σου δεν διευκρινίζεται) :

"""Είναι ένας ζωγράφος που ποτέ δεν τράβηξε την προσοχή μου ιδιαίτερα (ο Σεζάν κατά πολύ περισσότερο)"""

Ο Ματίς δεν τράβηξε την προσοχή σου. Ο Σεζάν "κατά πολύ περισσότερο" ΔΕΝ ή τράβηξε την προσοχή σου;;;

αυτό ;)))

(Να'τη πάλι η εκφραστική αναπηρία μου!)
28 Δεκέμβριος 2008 9:09 μμ

από Άλεξ
Δηλώνοντας λάτρης του Σεζάν αν & εδώ ψήφισα Μονε, όταν μπορέσω ...κάτι θα κάνω με το κείμενο του ΡεμπΟΥ στη γενική (κατά το Ουγκό, του Ουγκού & του μουγκού...) προς άρσιν κάθε "διαφοράς" μας, μέρες που είναι...σε ο,τι αφορά το "Ω" ή το "Ο".

Αλλιώς θα σας ζητώ να μην τον γράφετε ούτε Αρτύρ ούτε Αρτούρ, ούτε Αρθούρο - δεν ήταν Έλληνας με ξενική καταγωγή που ονοματοδοτήθηκε στην Ελλάδα με αντίστοιχη Νομική ή Θρησκευτική & Λεκτική ταυτόχρονα Πράξη! Τρέξτε λοιπόν να μου αποδώσετε σωστά το γαλλ "u" & στην ελλ γραφή στο όνομά του. ΟΛΟΣΩΣΤΑ όμως!

Γι' αυτό το όνομά του το βάζω στη γενική. Εξάλλου πολλοί "ειδικοί" τελευταία (πριν το γλωσσικό μας αισθητήριο απαντήσει & χρειάζεται χρόνου πλήρωμα γι' αυτό) λεν πως είναι
( ......... )
Νανά μου ( έχεις ήδη το μέιλ που σου έταξα στο μειλμποξ σου...Μην αγχώνεσαι όμως!) μετά την ελληνική έχω ΕΡΩΤΑ με τα γαλλικά ,την γαλλ ιστορία ,τον πολιτισμό & κουλτούρα. Με αυτά έχω ΤΟ Πάθος.

Υπάρχουν και καλοί Γάλλοι σίγουρα (ελάχιστοι...& άντε να τους βρεις!) αλλά για μένα που χρόνια τους βίωσα & στον εργασιακό χώρο ...Γάλλος = Κάλος (κατά 99,9 %)!

Φιλούθκια ! Κατά το κυπριακότερον!
28 Δεκέμβριος 2008 9:43 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ :)))

χαχαχαχαχαχα (ΆΛΛΟ σενάριο!!!)
πότε και πού θα τα μαζέψω; μου λες;!
τίποτα δεν προλαβαίνω, η άχρηστη...

ναι, το έλαβα το μέιλ σου, ευλογημένο παιδί - μου βάζεις δύσκολα...

τώρα θα απαντήσω για κάτι πρακτικό στην Αριάδνη, και μετά θα ετοιμάσω το αποψινό ποστ - να γελάσουμε λίγο...

φιλιά και την αγάπη μου
28 Δεκέμβριος 2008 9:55 μμ

από σωστό να λέμε : το ευρώ τα ευρά... των ευρών, ρωτώ εγώ στη γενική πλ ;;;; Καλά κρασά που λεν & στην Πελοπόννησο ...διότι αν τα βρουν τόσα πολλά θα τρέξω & γω να πω τα ευρά!!!

από Return
Εννοώ Νανά μου, ότι ο Σεζάν κατά πολύ περισσότερο τράβηξε την προσοχή μου...

Αν δεν μου την είχε τραβήξει, θα έγραφα, φαντάζομαι, "πολύ λιγότερο ο Σεζάν".
28 Δεκέμβριος 2008 10:09 μμ

από onlysand
My RETURN ;)

επειδή η προηγούμενη φράση περιέχει το ΔΕΝ, η άρνηση θα μπορούσε να 'επεκταθεί' και στα του Σεζάν.

Κάτι παρεμφερές: Λέμε, π.χ., δεν σ' αρέσει η σαλάτα; Στην απάντηση "ναι", δεν εννοούμε αν η κατάφαση πάει στο 'αρέσει' ή στο 'δεν'

Και, ξαναρωτάμε! ;)

Πάντως, στη περίπτωσή μας, επέμενα να μάθω, γιατί ο Σεζάν πράγματι θεωρείται ηγετική φυσιογνωμία κ.λπ.

ευχαριστώ σε
28 Δεκέμβριος 2008 10:26 μμ

από Return
Αν και σου απάντησα Νανά μου, mail-ικώς το βάζω και εδώ για όποιον άλλον ενδιαφερόμενο:

Θα μπορούσε να γίνει παρερμηνεία αν δεν υπήρχε η παρένθεση, η οποία αποκόπτει νοηματικά την πρόταση και εγκαθιστά το καταφατικό αυθυπάρκτως.

Αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση, στην μεταφορική πρόταση δηλαδή "τράβηξε την προσοχή μου" δύσκολα η αύξουσα ποσότητα ("κατά πολύ περισσότερο") επικυρώνεται αφαιρετικώς και μειωτικώς, δύσκολα δηλαδή μπορεί να λεχθεί "κατά πολύ περισσότερο δεν τράβηξε την προσοχή μου").

Ίσως θα έπρεπε να μην είμαι τόσο αφαιρετικός εκεί, είπα οκ, υπάρχει η παρένθεση και έτσι κι αλλιώς το "πολύ περισσότερο" κατ'ευχήν, θα πάει στο "τράβηξε την προσοχή μου".

Τέλος πάντων, δεν είναι big deal αυτό, αρκεί που έγινε σαφές.

Τώρα, γιατί ο Σεζάν θεωρείται "ηγετική" φυσιογνωμία, ...ιδέα δεν έχω, απλά μου αρέσει :)

Υπάρχει η τέχνη, υπάρχουν και οι... αενάως επισκοπούντες σε αυτήν (καταλαβαίνεις τι εννοώ).

Για να είμαι σχετικά ειλικρινής προτιμώ την πρώτη.
28 Δεκέμβριος 2008 10:48 μμ

από onlysand
My RETURN :)

πολύ καλά έκανες!

"" δύσκολα δηλαδή μπορεί να λεχθεί "κατά πολύ περισσότερο δεν τράβηξε την προσοχή μου") ""

- ναι, δύσκολα, αλλά - έπεσες σε ...διεστραμμένη φαντασία - αυτό ακριβώς με έκανε λίγο να αμφιβάλλω, γι' αυτό είπα να το διευκρινίσω.

Για πολλούς, ίσως φαντάζουν ψιλά γράμματα όσα μας απασχόλησαν τις τελευταίες ώρες - εγώ τα θεωρώ πολύ ουσιώδη, έως ...σαγηνευτικά!
(Χαίρομαι που συμμεριζόμαστε την 'πετριά'!;)

Όσο για τους 'επισκοπούντες' ...ουδόλως ζηλεύω την περίοπτη θέση τους, τα από καθέδρας με ζαλίζουν - χάριν συντομίας (λόγω έλλειψης χρόνου, δηλ.) δεν θέλησα να επεκταθώ...
Πάντως, είναι ένας μπούσουλας, δεν μπορείς να πεις... Για όσους από μας, τουλάχιστον, αν και ανίδεοι, γοητεύονται από την Τέχνη μέχρι ...θράσους ;)

τεσπα... καληνύχτα σε όλους!
όμορφο ξημέρωμα :)
29 Δεκέμβριος 2008 12:39 πμ

2008-09-12T01:01:00.016+03:00

για το ποστ "Ιδιαίτερα στην Αγάπη"
από Αριάδνη
Καλημέρα σε όλους!!!

Με ενδιαφέρον διάβασα τις απόψεις σας σε θέματα εκφραστικής όσο και σε θέματα τέχνης και παρεπιδημούντων εν αυτή..(με palatino θα είχε καλύτερη εικόνα το "αυτή" αλλά δεν πειράζει!!)

Εύχομαι σε όλους Καλή χρονιά με την ευχή να "κρατηθούμε" στην ουσία των
πραγμάτων ...ακόμα κι αν αυτή βρίσκεται στη λεπτομέρεια!
29 Δεκέμβριος 2008 10:56 πμ

από Markos A
...Ωραία που 'ναι τα σπίτια φτιαγμένα
ωραίες οι πόρτες μ' όλα τα κλειδιά
και η κυρά που 'ναι μια νεράιδα
ήρθαμε να της φέρουμε τη χαρά

Ηρθαμε να σας φέρουμε το αστέρι
από το Κοριλιάνο
και να μας δώσετε γρήγορα τον μπουναμά

Ηρθαμε να σας φέρουμε το αστέρι...

απόσπασμα από τα παραδοσιακά κάλαντα της ελληνόφωνης Κάτω Ιταλίας.
Eνδιαφέρον και το σχετικό σάιτ :

http://www.greciasalentina.org/L_Html/

και η μισή μου καρδιά στην Παλαιστίνη βρίσκεται...

ΚΑΛΥΤΕΡΗ Χρονιά για όλους :)
29 Δεκέμβριος 2008 1:03 μμ

από Ερμία
ακόμα κι όταν δεν προλαβαίνω να γράψω, καθημερινά διαβάζω είτε τα κείμενά σου είτε τα σχόλια των φίλων. στην ποίησή σου βρίσκω και το καράβι και τη θάλασσα για το ταξίδι.
μακάρι να μπορούσα να ανταποδώσω με τις λέξεις μου τον παλμό τους...

εκπρόθεσμη εγώ - που ετυμολογείται απο το "ντεμοντέ" - παραμένω προς το παρόν στα μετόπισθεν αλλά με παρόντα και παρελθόντα χρώματα ζωντανά, ευτυχώς :-)
στη ψηφοφορία δεν πήρα μέρος γιατί οι συγκεκριμένοι ζωγράφοι δεν είναι απο τους "αγαπημένους" μου :-P με εξαίρεση τον Σερά κι αυτόν όχι ...ολόκληρον! οι πίνακες με τη γνωστή μέθοδο δεν μού λένε τίποτα αισθητικά πέρα απο την αξία τής θεωρίας τού διαχωρισμού που τη στιγμή που "δημιουργήθηκε" άλλαξε τη ροή σε πολλά ποτάμια. αλλά τρελαίνομαι για τα γυμνά σκίτσα του - με την ίδια μέθοδο. και ειδικά γιατί είναι ασπρόμαυρα...
με τον Ματίς και τον Σεζάν έχει τύχει ν' "ασχοληθώ" κι εγώ στη σελίδα μου, όχι με τις καλίτερες προθέσεις-γελάω
Διαβάζοντας τις "σημειώσεις ενός ζωγράφου", τού Ματίς, άντε να αρνηθώ πως είναι απο τα βασικά κείμενα τής μοντέρνας τέχνης. Κατάλαβα πως δεν μιμήθηκε απλά τον Σεζάν πιστεύοντας στη δυναμική και όχι στη στατική τέχνη. Κι αυτό που ανακάλυψε στον Σεζάν ήταν πως ένας πίνακας αποκτά δομή μέσα απο τη σχέση τών χρωμάτων που τον απαρτίζουν(τών συστατικών του χρωμάτων). Φαινομενικά, αυτό συμπίπτει με το ιδανικό τού Σερά για αρμονία δομής αλλά στην ουσία τον κατηγορούσε ως καταστροφέα τής ακεραιότητας τού χρώματος καθώς τα κατακερμάτιζε σε στίγματα κι άρα τους αφαιρούσε τη "ζωή". Συμφωνούσε με τον όρο τού Σεζάν οτι έπρεπε να χρησιμοποιούνται στη "πληρότητά" τους. Συμπίπτει με τον Σεζάν στο γεγονός πως αναζητούσε τη δομή ενός πίνακα διατηρώντας την καθαρότητα τών χρωμάτων, χωρίς να χρησιμοποιεί τη βοήθεια που δίνει το μαύρο ή το γκρί. Στην ουσία ο μοναδικός ζωγράφος που είχε αυτή τη φιλοδοξία πριν τον Ματίς, ήταν ο Σεζάν.
ο Ματίς πίστευε πως υπάρχουν μόνο δύο τρόποι για να δείξει κανείς τη πραγματικότητα. ο ένας είναι ο ωμός κι ο άλλος να την ανακαλέσει μέσω τής τέχνης. Κι αυτό είναι το σημείο που τον διαφοροποιεί απο τον εξπρεσιονισμό (γαλλικό και γερμανικό). οπαδός τής τάξης (διαυγείς μορφές δηλαδή) στους πίνακές του σαν πρωτο στοιχείο κι έπειτα ακολουθεί η ισορροπία στις αποχρώσεις τού πίνακα. Η άποψη που θα γράψω πιό κάτω είναι αυτή που δηλώνει καθαρά την απόσταση που τον χωρίζει απο τους φίλους του τούς φωβ αλλά και απο τούς εξπρεσιονιστές γενικά (και στην ουσία "απομάκρυνε" εμένα απο το έργο του)":
"ονειρεύομαι μια ισορροπημένη, καθαρή και ήρεμη τέχνη, χωρίς θέματα που να προκαλούν ανησυχία ή κατάθλιψη, μιά τέχνη που να είναι για κάθε πνευματικά εργαζόμενο, είτε είναι επιχειρηματίας είτε συγγραφέας, ένα καταπραϋντικό, ένα διανοητικό ηρεμιστικό, κάτι άνάλογο με μιά καλή πολυθρόνα που τον ανακουφίζει απο τη σωματική του κούραση"... ;-/
αυτά είναι θέματα όμως που δεν ολοκληρώνονται έτσι εύκολα και έτσι επιφανειακά όπως το έκανα εγώ - τόμοι ολόκληροι έχουν γραφτεί και σηκώνουν ώρες και ώρες συζήτηση για κάποιον που νοιάζεται.
ψήγματα για αναζήτηση...
καταχράστηκα την "άμμο" όμως και τη ζεστή φιλοξενία :-)
τα "τραύματα" τών ημερών είναι πιό σημαντικά και για να πάω στο ματζόρε τών ευχών δεν είναι εύκολο όσο και να θέλω να το χρωματίσω.
"παρά ταύτα" να ευχηθώ σε όλους μας να κάνει πάντα τέχνη η σκέψη μας για να καθαρίζει το "καυσαέριο" και να ενώσω την ευχή μου για καλές χρονιές.
σε σένα Νανά μου δημιουργικότητα και ομορφιά στη κάθε μέρα σου!
29 Δεκέμβριος 2008 10:27 μμ

@ ΑΡΙΑΔΝΗ :)

αισθαντική Νυχτερινή μου,
στ' αλήθεια τον πυρήνα αγγίζεις όταν λες " να "κρατηθούμε" στην ουσία των πραγμάτων " !...

Έστω, λοιπόν, και στιγμές αν είναι, η ευτυχία συχνά να σου χτυπά την πόρτα, όμορφα ν' αρμενίζεις μες στην ποίηση που τρέφει τη ζωή σου :)

@ ΜΑΡΚΟ :)

ευγενικέ συνταξιδιώτη, πολύ σ' ευχαριστώ για τα κάλαντα της Κάτω Ιταλίας - και το site τους, πράγματι, πολύ συγκινητικό...

οι ευχές μου σε συνοδεύουν
Καλή Χρονιά να έχεις! :)

Υ/γ. Πάλι στην Παλαιστίνη ματώνει η καρδιά μας... αρρωστήσαμε!...\

29 Δεκέμβριος 2008 11:23 μμ
ΕΡΜΙΑ αγαπητή! :)))

ξυπόλητη, χρωματιστή, πάντα αστραφτερή

πόσο μας έλειψες!

Να μην υπεισέλθω τώρα στο εξαίρετο δοκίμιο, για το οποίο θερμά σ’ ευχαριστώ - έχεις αυτή την ιδιοφυή ικανότητα να συμπυκνώνεις την ΟΥΣΙΑ με τόσο παραστατικό τρόπο! - θα σου πω μόνο, ότι βρήκα το σχόλιό σου στο ταχ/μείο μου, μόλις τελείωσα το μέρος που σε αφορά (στο μικρό δώρο-κουίζ για τους φίλους της 'άμμου' που ετοιμάζω για την Πρωτοχρονιά) !!!
Ίσως επειδή πολύ συχνά σε σκέπτομαι και σε επι-σκέπτομαι :)

Περιμένουμε πάντα να ξανασαλπάρει το ιστίο σου - στο μεταξύ, σου εύχομαι Υγεία και Χαρά στη ζωή σου, ευτυχείς εμπνεύσεις στα ταξίδια του νου και του χάρτη του - α, και ...συμπτώσεις!...! ;)

ΟΜΟΡΦΗ & ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΧΡΟΝΙά, για σένα και τους αγαπημένους σου! xxx
29 Δεκέμβριος 2008 11:28 μμ

2008-09-12T00:55:00.022+03:00

από eraser
Ούτε 6 ευρώ και τα τρία μαζί! Συμφέρει! ;)

Επίσης, τα παιχνίδια, φανταστικά! Έχω ξοδέψει δεκάδες παπούτσια, αλλά... χαλάλι του! χαχα

Καλή Χρονιά, φίλες και φίλοι συνταξιδιώτες, Χρόνια Πολλά στην «Άμμο»
και στη νεράιδα που τη διαφεντεύει πολλά φιλιά-ευχές!
30 Δεκέμβριος 2008 12:40 μμ

από Αριάδνη
Γκανάς και Βέης!
Τι "φωνές", Νανά, γλυκές, υποβλητικές, "σαν μουσική, τη νύχτα, μακρινή που σβήνει..."

Εξαιρετική επιλογή, με ενθουσίασε πραγματικά!!

Κι απο δω... Καλή μας χρονιά!!
31 Δεκέμβριος 2008 1:31 πμ

από Roadartist
"επειδή κάθε δευτερόλεπτο μετράει
πρέπει από τώρα να πάμε
στο σχολείο της φαντασίας
για να σώσουμε ξανά τα όνειρα"

ΥΠΕΡΟΧΟ...

Νανά ό,τι καλύτερο εύχομαι να έρθει στη ζωή σου τη νέα χρονιά...
Υγεία, αγάπη και διάθεση για δημιουργία!!!
Να είσαι καλά, να συνεχίζεις να δημιουργείς και να αντέχεις στις δυσκολίες...
Καλή Πρωτοχρονιά!!!
Πολλά φιλάκια!
31 Δεκέμβριος 2008 9:43 πμ

από fyllo
Θερμές ευχές για το 2009 Νανά μου, ό,τι ποθεί η ψυχή σου γιατί φωτεινή, και η καρδιά σου μεγάλη και μας χωράει όλους!
αλλά και στους εκλεκτούς φίλους της «Άμμου» μας!
Να ευχηθώ Υγεία σε όλους, η Αγάπη να σκεπάσει όλο τον πλανήτη μας για να σεβαστούμε και το περιβάλλον, και να ανυψωθεί ο άνθρωπος στην Αξιοπρέπεια και τη Δικαιοσύνη που του αξίζουν!

Kαι η μετριοφροσύνη σου, βρήκε 2 υπέροχα ποιήματα (άλλων ποιητών!) για να αποχαιρετήσει την σκοτεινή αυτή χρονιά και να μας δώσει δύναμη για την επόμενη...

Να είστε όλοι καλά, Χρόνια Πολλά και πολλές ευτυχισμένες στιγμές!

Υ/Γ. Νανά, θα κάνω το κοτόπουλο με πορτοκάλι, φαίνεται πολύ ωραίο! Θα το συνδυάσω με το ρύζι+κουκουνάρι! :)
31 Δεκέμβριος 2008 11:24 πμ

από Σωκράτης Ξένος

Νανά
Χρόνια σου Πολλά
κι Ευχές απ' την ψυχή μου για ένα καλύτερο αύριο

με αγάπη
Σωκράτης Ξένος
31 Δεκέμβριος 2008 4:20 μμ

από onlysand
ERASER

ε, δεν θα πάρεις κι ένα κρασάκι... κάτι τις;...

όσο για τα παπούτσια... δε νομίζω να περνάει μέρα που να μην έχουν την τιμητική τους στα ...μούτρα του

Να περάσεις αξέχαστα!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙά, συνταξιδιώτη :)
31 Δεκέμβριος 2008 9:01 μμ

ΑΡΙΑΔΝΗ

"σαν μουσική, τη νύχτα, μακρινή που" ΑΝΑΒΕΙ φωσάκι ανθρωπιάς και αγαπημένης έγνοιας!...

Σ' ευχαριστώ για την ΕΥΓΕΝΕΙΑ που σε διακρίνει - ΚΑΛΗ μας ΧΡΟΝΙά :)
( ......... )
Τα λέμε από αύριο - φιλιά κι ευχές!
31 Δεκέμβριος 2008 9:03 μμ

ROADARTIST

είδες τι βάλσαμο είναι να βλέπεις τη δική σου ψυχή στους στίχους των Ποιητών; :)

Όμορφα να περνάς, χαμινάκι (έπεσε λίγο η ...ταχύτητα αυτές τις μέρες;...;)

Ειρήνη & Αγάπη για ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ!
Σε φιλώ κι εγώ

Υ/γ. Να πω σε όλους και σ' εσένα, ότι τη 2η μέρα του 09 (μωράκι θα είναι ακόμη!...;) σας περιμένουν οι αφιερώσεις σας με έναν ποιητή στον καθένα σας! :)
31 Δεκέμβριος 2008 9:06 μμ

FYLLαράκι αισθαντικό

σ' ευχαριστώ πολύ για τα δώρα-λόγια σου, που φέρνεις πάντα στην 'άμμο' - μας 'δείχνουν' την ηλιόλουστη ψυχή σου

Ναι, ωραίο θα είναι με πορτοκάλι :)

Σου εύχομαι πάντα Αισιοδοξία και Αγάπη στο κάθε σου βήμα - ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙά και ΟΜΟΡΦΗ ! :)
31 Δεκέμβριος 2008 9:08 μμ

ΣΩΚΡΑΤΗ ΜΟΥ,

ακριβοθώρητε

χαίρομαι πάντα να σε 'βλέπω' - και να σε διαβάζω! Κι ας μην μπορώ να σου χαρίσω μια λεξούλα στο ιστίο σου...

Ντύνω τις πιο όμορφες ευχές με φουστανάκι-αζαλέα να σου τις στείλω αειθαλείς για το Νέο Χρόνο, μαζί με την αγάπη μου
31 Δεκέμβριος 2008 9:10 μμ

από monody
Καλή Χρονιά
και ποιητική δημιουργία

Γιάννης

ΟΛΟΛΥΖΟΥΣΑ ΑΝΑΜΝΗΣΙΣ

Νυκτερία ληθοκτόνος
εκτρέφουσα
τις ωδικές λέξεις μου

ολολύζουσα ανάμνησις
πίπτεις δακρύμορφος
και ακμάζεις επί του χάρτου

σβέννυται ο μαρασμός
και πλημμυρίς ευώδης
με κατακλύζει

μεθύσκω
των ωχρών ονείρων
τη θωπεία

των ευγλώττων ηδονών
ατενίζω
τους ψιθυρισμούς

αφιπτάμενος των στεναγμών
κρημνίζω στο έρεβος
τις οιμωγές του νόστου

Την πρωίαν
θα ημερώσει
η έξαψις

και τεθλιμμένη αύρα
τους στίχους μου
θα διασπείρει

Ου δύναμαι
εις το διηνεκές

Αγρυπνείν.

Γιάννης Τόλιας
1 Ιανουάριος 2009 12:58 μμ

από onlysand
Γιάννη μου

ολοφώτεινη Νέα Χρονιά για σένα και όσους/ό,τι αγαπάς

'αφιπτάμενος' πάντα, εύχομαι, όλων των δυσχερειών της εκλεκτής ψυχής σου

σ' ευχαριστώ για το δώρο 'ασημένιο ποίημα' - το πρώτο της Χρονιάς, θα το θυμάμαι...
1 Ιανουάριος 2009 3:18 μμ

από Άλεξ
Καλή & ευλογημένη χρονιά σε όλους μας & πρωτίστως στην Οικοδέσποινά μας.
( ......... )
Υποκλίνομαι σε όλα τα μαργαριτάρια ποίησης που παραθέτεις στο μπλογκ σου

Δίνω πάνω απ' όλα τις καλύτερες & θερμότερες ευχές μου σε όλη την καλή φλοισβοαμμουδερή συντροφιά μας. Καλή & ευλογημένη χρονιά σε όλες & όλους. Να μαστε γεροί όλοι! ΑΜΗΝ!
( ......... )
Τώρα να πω και κάτι άλλο. Μύθος η γενιά των 700 ευρώ. Ξέρω άνθρωπο που "ζει" με 120 ευρώ τον μήνα... & άλλους με 300 & 400 το εξάμηνο σε προγραμμ. "Stage" ... Ανύπαρκτα τα 700 ευρώ. Έντεχνα διαδίδεται για να το επαναλαμβάνουμε γιατί τα "700 ευρώ" ακούγονται λίγο πιο ανώδυνα...

Να μαστε καλά. Δεν ξεχνώ τον Rimbaud & ό,τι θέλω να πω κάτι & στον Ρητερν για Σεζάν... μα τώρα φεύγω για Πράκτικερ! Κλείνω.

Φιλιά σε όλη την Άμμο!"
( ......... )
Ξέρεις Νανά το λέει & ο Bergson (ειδικά για τον Μολιέρο που πέθανε & επί σκηνής...) το πραγματικό γέλιο μόνο από πολύ πονεμένους ανθρώπους βγαίνει.

Να στε όλοι καλά. Φιλιά!
1 Ιανουάριος 2009 9:30 μμ

από onlysand
( ......... )
Μου ήρθε προ ολίγου το σχόλιο που έκανες στο "Καλή Χρονιά" ποστ σου. Δεν θα απαντήσω, συγχώρεσέ με - είναι θέμα αρχής να μην 'συμφύρομαι' - άστο να πάει, μην πω τίποτα χειρότερο!...
Πάντως, το πρωτότυπο είναι στο πρώτο ποστ της Αριάδνης για τον Πίντερ

Πάω τώρα να ανεβάσω το κουίζ με τις αφιερώσεις στον καθένα σας - κι άλλοι ποιητές! :)

Να είσαι ΚΑΛΑ! Πάντα με την ίδια ορμητική όρεξη για την όμορφη ζωή, τους ευγενικούς ανθρώπους και τα εκλεκτά πράγματα!

αδελφικές ευχές, το 2009 να σου φέρει ό,τι πιο ανθρώπινο ονειρεύεσαι - όπως εσύ ξέρεις! xxx
1 Ιανουάριος 2009 11:54 μμ

από Άλεξ
( ......... )
Όντως κάτι γίνεται με γιαχού.Μέιλ που σου στειλα χθες βράδυ μού επεστράφει σήμερα & εχει πολλές φορές συμβει αυτό με μέιλς που στέλνω ειδικά σε σένα ,στην Ευγενία & με ελάχιστα προς Αριάδνη.
( ......... )
Ναι & αφού ζητήσω συγνώμη & από σένα πιστεύω πως & γω δεν πρέπει άλλο να συμφύρομαι.Σε ευχαριστώ πολύ για τούτη τη γνώμη-ευλογία Κυρίου! Πάω αμέσως στο μπλογκ μου να πω 2 καλές κουβέντες να λήξει το θέμα. θα δεις τι θα πω.

Καλό μας ξημέρωμα!
2 Ιανουάριος 2009 1:03 πμ

από onlysand
ΑΛΕΞ :)
ε, ναι, με το γιαχού, κάτι τρέχει σίγουρα - έχω εκνευριστεί! - αφού ούτε κι αυτό εδώ το σχόλιό σου μου το έστειλε, ούτε και κανένα άλλο μέιλ!!!
Και το δικό μου στο μπλογκ σου έτσι θα χάθηκε... τι να πω!

Το ίδιο συμβαίνει και με τα γράμματα της Αριάδνης - δεν μπορεί να στείλει! Της έστειλα την παλαιότερη διεύθυνσή μου στο hotmail (άλλος ...μπελάς κι αυτό, το είχα παρατήσει), μπορεί να στη δώσει.

Ήθελα επίσης να προσθέσω, ότι έχεις απόλυτο δίκιο για τα '700 ευρώ' - χρυσώνουν το χάπι! Το 'stage' πάει κι έρχεται με 300 - 400 Ε... \

Όποτε μπορέσεις, έλα να δεις και τη δική σου αφιέρωση-ποίημα σήμερα :)
2 Ιανουάριος 2009 2:26 μμ

έπεα επί άμμου 6/12/2008

2008-09-11T00:02:00.007+03:00

2008-09-10T22:41:00.017+03:00

για το ποστ "Σήμερα αύριο"
από ΑΡΙΑΔΝΗ
"Η ύβρις ελλοχεύει στα ανθρώπινα"... Νανά, με το διαχρονικό στίχο σου, υποσκάπτεις το μέλλον και αποκαλύπτεις το-έτσι κι αλλιώς-τραγικό της ανθρώπινης φύσης.
( ......... )
6 Δεκέμβριος 2008 2:34 μμ

από VOUL-VOUL
( ......... )
Να χαιρετίσω τον Return για τις εξαιρετικές αναλύσεις του, τον Άλεξ για την πολύπλευρη ευαισθησία του

και την καλημέρα μου σε όλους, ηλιόλουστη!
Με τα χθεσινοβραδινά γεγονότα, τα σύννεφα έχουν πέσει πάνω στην ψυχή μας...
7 Δεκέμβριος 2008 12:20 μμ

από onlysand
( ......... )
@ ΑΡΙΑΔΝΗ

δυστυχώς, το μέλλον είναι υποθηκευμένο στον τρόμο – με όλες τις μορφές του: απ’ την ελάχιστη επίπληξη ως την εν ψυχρώ δολοφονία...

για να ’ρθω στην

@ VOUL-VOUL

τι σύννεφα, κορίτσι;... σύννεφα-ταφόπλακα! Πόσες παραμέτρους, αλήθεια, πρέπει να μετρήσει και να (ανα)στοχαστεί η κοινωνία που φτιάξαμε...
7 Δεκέμβριος 2008 2:43 μμ

από MARKOS A
Mε όσα τραγικά συμβαίνουν αυτές τις μέρες, νομίζω Νανά, ότι τα αριστουργηματικά σου ποιήματα πρέπει ν' αφήσουν το... βαμβάκι και να πιάσουν το μαχαίρι!

Τι "καλή εβδομάδα" να ευχηθώ τώρα μες στο δολοφονικό χάος;... Να μην ξεχνάμε!!!

Εύχομαι να είστε όλοι καλά
8 Δεκέμβριος 2008 2:43 μμ

από ΑΛΕΞ
( ......... )
Τίποτε δεν είναι τυχαίο σε ο,τι συμβαίνει. Χθες βράδυ είδα ονλάιν όλες τις γαλλ. εφημερίδες κάθε απόκλισης, είδα & τις σελίδες του BBC. Μέσω Νετ παρακολουθώ ανά τέταρτο ειδήσεις σε γαλλ. κανάλια...

Εμείς που άλλοι ζήσαμε & άλλοι απλώς μεγαλώσαμε μέσα σε μια χούντα, ας γίνουμε φωτεινό παράδειγμα περιφρούρησης της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ για τους νέους μας, που δίκαια έχουν αγανακτήσει, όπως & όλοι μας. Να προσέξουμε πολύ για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας... Ηχεί στα αυτιά μου -λες & ήταν χθες- η φωνή της Μ. Δαμανάκη από τον παράνομο σταθμό του Πολυτεχνείου...

Να προσέξουμε πολύ γιατί όπως είπε κάποτε θυμοσοφικά ένας πολιτικός που δεν ζει πια: "Οι νύχτες είναι γκαστρωμένες" & και θα πρόσθετα τώρα πια & οι μέρες.
( ......... )
Την αγάπη μου & τα φιλιά μου σε όλη την ΑΜΜΟ. Να προσέχετε όλοι τον εαυτό σας.

Καλό βράδυ.
8 Δεκέμβριος 2008 11:10 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ

όλα αυτά τα αποτρόπαια που βάζουν σε κίνδυνο τη ‘δημοκρατία’ μας, είναι απότοκα της ‘παγκοσμιοκρατίας’ – τα είδαμε, δεν τα είδαμε σ’ όλο τον κόσμο; Ήταν θέμα χρόνου να έρθουν κι εδώ. Η δολοφονία του Αλέξανδρου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το γεμάτο ποτήρι της απογοήτευσης, των αδιεξόδων, της αδικίας.
Κανείς απ’ τις κουφές μαριονέτες που τώρα επικαλούνται τα ‘δικαιώματα του ανθρώπου’, δεν μπόρεσε να σώσει ούτε καν τα ιστορικά (τουλάχιστον) κτίρια-κοσμήματα της Αθήνας και όχι μόνο – παρά κάθονται και μοιρολογούν ως θλιβεροί επιμηθείς...
8 Δεκέμβριος 2008 11:46 μμ

για το ποστ "Υπαρκτός ρεαλισμός"
από ΑΛΕΞ
( ......... )
"Υπαρκτός ρεαλισμός" το ποίημά σου. Φοβερός & εύγλωττος τίτλος...

Τι να πω! Περνάνε εύγλωττα τα γεγονότα των ημερών μα & όλες οι πρόδρομες καταστάσεις τους παγκοσμίως. Νομίζω πως τα πάντα στροβιλίζονται γύρω από τις στροφές σου :

"Οι οσονούπω μελλοθάνατοι θυμίζουν
Πομπηία - να θυμηθώ, μονολογούσε η Φάρσα
εντός των ημερών να τους κατεβάσω μάσκες
και βρακιά να διατάξω την εκκένωση
αυτής της τραγικωμωδίας".

"Στα λασπωμένα γκέτο των πικρών
απαγορεύεται ακόμη και η λέξη ήλιος
εκεί που όπως λένε κρύβεται το σπέρμα
της Επανάστασης κατεψυγμένο
από την ομόρρυθμη αλληλεγγύη
των Χρηματιστηρίων".

Μακάρι να τανε τα πράγματα αλλιώς... Μακάρι. Ελπίζω ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα από σήμερα. Ελπίζω πως δεν θα αργήσει η ετυμηγορία της Δημοκρατίας, για την οποία χύθηκε τόσο αίμα στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας, μα & παγκοσμίως. Οι λαοί πουθενά δεν αντέχουν άλλη βία.

Με τούτη την ελπίδα σας καλημερίζω. Αργότερα θα μιλήσω & από το μπλογκ μου πάλι.
Να μαστε όλοι καλά & να πάμε από σήμερα πολύ μπροστά!
9 Δεκέμβριος 2008 9:07 πμ

από MERIL
Μα την αλήθεια δεν ξέρω τι να πω....
Δεν έχω τι να πω...

Για ποιον να πω...
Η φωνή έχει φτάσει στα όρια της και η δύναμή της επίσης

Για να δούμε πόσες πληγές θα (ξανά)μετρήσουμε πάλι
Αυτό δα το χουμε μάθει
και να κάνουμε τους τιμητές
9 Δεκέμβριος 2008 6:16 μμ

από ROADARTIST
Θλίβομαι.
Δεν είμαι καθόλου καλά τις τελευταίες μέρες.
Το παρόν αδίστακτο και το μέλλον ζοφερό. :(

Ειλικρινά εύχομαι όλο αυτό να τελειώσει...

Αλλά και να τελειώσει μπορείτε να μου πείτε, τι θα αφήσει πίσω του;; Θλίψη :(
9 Δεκέμβριος 2008 7:31 μμ

από ΑΛΕΞ
Αχ! Roadartist ...να άφηνε μόνο θλιψη, θα ταν μόνο αυτό. Τα σπασμένα ποιος θα τα πληρώσει; Ούτε αυτό τους νοιάζει γιατί θα τα πληρώσει ο κοσμάκης & αυτούς δεν τους νοιάζει.

Το ξέραμε πως οι πολιτικοί δεν έχουν τσίπα, αλλά αυτό είναι άνω ποταμών! Να δούμε πόσες νύχτες δεν θα κλείσουμε μάτι!
9 Δεκέμβριος 2008 7:45 μμ

από ΑΡΙΑΔΝΗ
Ας αρχίσουμε απ' το να "σαστίσουμε". Στην εποχή αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμο...

onlysand, με τον διεισδυτικό στίχο σου...
9 Δεκέμβριος 2008 8:32 μμ

από onlysand
MERILou, ROADARTIST, ΑΛΕΞ

κι εγώ δεν έχω τι να πω, χρυσά παιδιά

όλη η Ελλάδα βρίσκεται νομίζω σ' αυτή την κατάσταση: σαστισμένη, φοβισμένη, σε απόγνωση, να μην πιστεύει στα μάτια της - θυμωμένη όμως, πολύ. ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ

και προπαντός με μεγάλα ερωτηματικά!

έχω την αίσθηση πάντως, ότι ανάμεσα στους καπνούς και την ολοσχερή καταστροφή, διαφαίνεται μια 'υγεία' αν πέσουν οι μάσκες...
Οι ακραίες καταστάσεις έχουν τουλάχιστον το 'καλό' ότι αποκαλύπτουν!

Να είστε όλοι καλά: κι αν μένω άφωνη, φορές, είναι η ψυχή μου ματωμένη όπως όλων σας
9 Δεκέμβριος 2008 8:48 μμ

ΑΡΙΑΔΝΗ

ναι, από κει αρχίζοντας, μπορεί και να ΔΟΥΜΕ επιτέλους ΠΟΎ πάμε - για ν' αλλάξουμε ρότα.

βλέποντας στις σελίδες σας τον δικαιολογημένο θυμό, την επίκληση ιδανικών και Ομορφιάς, την αγνή πρόθεση της γενναιόδωρης ψυχής, έχω μια αισιόδοξη προσδοκία - επειδή δεν είμαστε άξιοι αυτών των καταστροφών και της ωμής βίας!
9 Δεκέμβριος 2008 8:53 μμ

από MARKOS A
Νανά, με αριστουργηματικό τρόπο, ανάγεις σε υψηλότατη "μεταφορά" την κατάντια των 'πολιτικών', των αδίστακτων συμφερόντων που τους στηρίζουν - αλλά και τα Ιδανικά του Ανθρώπου, που μπορούν να μας βγάλουν απ' τον... "Υπαρκτό Ρεαλισμό"...

Ας υψωθούμε, επιτέλους, στο επίπεδο που μας αξίζει! Φτάνει πια το ΤΕΛΜΑ!
10 Δεκέμβριος 2008 12:41 μμ

για το ποστ "Των ορατών η ερημία"
από VOUL-VOUL
Με πολλή συγκίνηση και 'περιφρόνηση' μαζί, πώς καταφέρνεις Νανά και συνδυάζεις στα έξοχα ποιήματά σου, την τρυφερότητα και την ορμή - να είσαι καλά, που δεν μας αφήνεις να εφησυχάσουμε!

Πριν από μισή ώρα έβαλα κι εγώ το κεράκι στο μπαλκόνι: να θυμόμαστε για να μην επαναληφθεί

Καλό βράδυ σε όλους!
12 Δεκέμβριος 2008 9:15 μμ

από ΑΛΕΞ
Σταλαγματιές πένθους πικρού & ατελείωτου σταλάζει τούτο το ποίημά σου, Νανά... Και το πένθος για τον ελληνισμό μας ολοένα & μεγαλώνει (δες σημερινό μου ποστ).

Σιωπώ & αποθέτω & γω το δάκρυ μου να το στεγνώσει ο Φλοίσβος πάνω στην Άμμο μας.

ΚΑΛΗ μας ΜΕΡΑ. Αμήν...
13 Δεκέμβριος 2008 12:03 μμ

από ΑΡΙΑΔΝΗ
"μιας χώρας που αιμορραγεί διάλυση":

Ας πιάσουμε πάτο. Φοβόμαστε;

Είναι το μόνο που μας απομένει.
15 Δεκέμβριος 2008 2:37 μμ

από ΑΛΕΞ
"μιας χώρας που αιμορραγεί διάλυση
κάτω απ’ τα βεγγαλικά
των σιδερένιων δέντρων" !

Στο μπλογκ της Αριάδνης μόλις (!!!) συνέπεσε, Νανά, να με προσελκύσει ο ίδιος στίχος που σχολίασες εσύ.

Στο δικό σου αφού διάλεξα τι μου "άρεσε" πιο πολύ (όλο μου αρέσει, μα ιεραρχώ για να βάζω & φραγή στην φλυαρία μου & να μη σας ζαλίζω. Γι' αυτό : μου "άρεσε") βλέπω πως επέλεξα ό,τι επέλεξε η Αριάδνη!

Άρα, το χα μέρες προαισθανεί - είμαστε & οι 3 μας σε διαρκή τηλεπαθητική & διαμπλογκική διασύνδεση! Αλλιώς αυτό ΔΕΝ εξηγείται!

Σ` ότι αφορά το υπέροχο ποίημά σου είμαστε πάρα πολύ κοντά στην έμπνευση!

Τούτες τις μέρες γράφω (γράφω!!! ;;;) ένα χαικού (με τρελαίνει το είδος, το ξέρεις) με ίδια θεματική & έννοιες-σύμβολα κλπ.

Απλώς, χρόνο δεν έχω. Έχω διάφορα χαρτάκια στην τσέπη & όταν μου ρθει έμπνευση γράφω, πχ στο λεωφορείο, στο δρόμο (σταματώ & γράφω) & μετά τα βάζω στο πορτοφόλι μην τα χάσω. Κάποτε θα γίνει η συγκόλληση (όταν βρεθεί χρόνος ...Όποτε!) & θα βγει στον αέρα.

Άσε! Αν προσέχω πολύ το πορτοφόλι στα λεωφορεία δεν είναι τόσο για τα λεφτά (δεν κυκλοφορώ ποτέ με περισσότερα από 15-20 ευρώ τη μέρα)- είναι γιατί φοβάμαι μη χάσω καταγεγραμμένες εμπνεύσεις!

Είναι & πρόβλημα αυτό, γιατί περπατώντας σκέφτομαι πάντα "στιχοπλοκές" & περνώ πολλές φορές δίπλα από γνωστούς & δεν τους βλέπω & μετά από καιρό μού λεν: "τάδε μέρα τάδε ώρα πέρασες από δίπλα μου σε χαιρέτησα & δεν μου μίλησες!" & βέβαια - τι να πω & γω - τους λέω ότι δεν έχω καλή παρατηρητικότητα... Τι να πω! Μάλλον τρελός παπάς με βάφτισε;

Φιλιά σε όλη την ΑΜΜΟ!
15 Δεκέμβριος 2008 8:53 μμ

από onlysand
ΑΛΕΞ*, ΑΡΙΑΔΝΗ, ΜΑΡΚΟ, VOUL-VOUL
( ......... )
Ε, ναι: το ότι έχουμε πιάσει πάτο, είναι ηλίου φαεινότερο. Συνήθως, (βλ. Ιστορία) μετά την καταστροφή, γεννιέται το Καινούργιο? είναι νομοτελειακό (δεν μ’ αρέσει η λέξη ‘ελπίδα’ – παραπέμπει σε παθητική αναμονή...)

*Κοίτα, λοιπόν, πώς συνεχίζονται οι συμπτώσεις: κι εγώ προχθές τα ξημερώματα έγραφα κάτι για τη σιωπή – σκέφτομαι να βγει όταν φτάσουμε στο ευτυχισμένο ‘τέλος’...
Πολύ γλαφυρή η εικόνα με τα 'χαρτάκια στις τσέπες και στο πορτοφόλι' - σαν να σε βλέπω, 'αδελφάκι'! ;)
15 Δεκέμβριος 2008 11:21 μμ